Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Αποσύρονται τα μπλόκα, μετά από «ανακωχή», στην Κερατέα, όμως το τοπίο παραμένει θολό


Εκτόνωση της κατάστασης στην Κερατέα φαίνεται ότι επιτεύχθηκε, μετά τη συνάντηση στο υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη" μεταξύ του υπουργού Χρήστου Παπουτσή, του μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαου και του δημάρχου Λαυρεωτικής Κωνσταντινου Λεβαντή, καθώς συμφωνήθηκε η αποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων και η ταυτόχρονη αποχώρηση των κατοίκων από τα μπλόκα.
Μάλιστα καθορίστηκε και το πρώτο ραντεβού- την Πέμπτη του Πάσχα- της υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Τίνας Μπιρμπίλη με τους φορείς της περιοχής της Κερατέας, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τις δικές τους προτάσεις για τον ΧΥΤΥ της περιοχής, ώστε να μην προχωρήσουν οι εργασίες στο Οβριόκαστρο.
Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί την πρότασή τους, αλλά άλλαξε ταχτική στο θέμα και θα επιχειρήσει να κάμψει τις αντιστάσεις της τοπικής κοινωνίας-όχι πια με τα ΜΑΤ, που δεν κατάφερε ως τώρα- αλλά με τις διαπραγματεύσεις. Γιατί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε αμέσως μετά ότι: " Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του έργου στην Κερατέα δεν αλλάζει. Στο πλαίσιο της υλοποίησης του έργου, αποφασίστηκε να συζητηθούν με τους κατοίκους, διάφορους φορείς και τα αρμόδια υπουργεία, σχέδια ώστε λεπτομέρειες της υλοποίησης να γίνουν καλύτερες". Και συνέχισε: "Τις μελλοντικές αντιδράσεις δεν μπορούμε να τις προβλέψουμε, όμως το έργο της κυβέρνησης θα προχωρήσει, υπάρχει νόμος και απόφαση της κυβέρνησης. Από εκεί και πέρα βρέθηκε ένας τρόπος να εκτονωθεί η κατάσταση και κάποιες λεπτομέρειες του σχεδίου μπορούν να συζητηθούν, όπως ως προς τον φορέα διαχείρισης".
Θέλει να χρυσώσει το χάπι η κυβέρνηση. Από κει και πέρα μένει στην τοπική κοινωνία -και σε όσους της συμπαραστέκονται- να οριοθετήσει τη στάση, την αντίδραση και τον αγώνα της απέναντι στον τυχόν εμπαιγμό της κυβέρνησης, που προδιαγράφεται ήδη.

2 σχόλια:

  1. Βανδαλισμούς από τις αστυνομικές δυνάμεις στην Κερατέα καταγγέλλει ο πρώην δήμαρχος.
    Τον λόφο του Οβριόκαστρου επανάκτησαν οι κάτοικοι, μετά την απομάκρυνση και των τελευταίων αστυνομικών δυνάμεων. Η εικόνα που αντίκρισαν όμως ήταν καμένα πυροφυλάκια, δέντρα και θάμνους, καθώς και σωρούς σκουπιδιών.
    Τα πέντε συνολικά ξύλινα φυλάκια που είχαν χτιστεί από τον Δήμο Κερατέας το 2007 για πυροπροστασία, τελικά έγιναν κάρβουνο. Οτιδήποτε τόσο μέσα στα φυλάκια όσο και έξω από αυτά, μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμη ύλη, είχε καεί. Καναπέδες, καρέκλες, δέντρα και θάμνοι. Κάποια παρατημένα αυτοκίνητα είχαν αναποδογυριστεί, από ένα είχαν αφαιρέσει τα ελαστικά, ενώ ένα φορτηγό του δήμου είχε καταστραφεί.
    «Οι δυνάμεις της Αστυνομίας, που είχαν αποκλείσει το χώρο, συστηματικά κατέστρεφαν τις εγκαταστάσεις του δήμου. Επισημάναμε πως οι βανδαλισμοί έπρεπε να σταματήσουν, κάτι το οποίο μας εγγυήθηκε ο αστυνομικός διευθυντής, όμως, εκ των υστέρων, διαπιστώσαμε μεγαλύτερη ένταση και μίσος..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση εμμένει στη θέση της για εφαρμογή του περιφερειακού σχεδιασμού απορριμμάτων, οι κάτοικοι πιστεύουν ότι νίκησαν. «Το Οβριόκαστρο είναι για μας κόκκινη γραμμή», λένε.
    Πηγές της συντονιστικής επιτροπής και του δήμου εκτιμούν ότι οι δηλώσεις των υπουργών περί πραγματοποίησης του ΧΥΤΑ στην Κερατέα πραγματοποιούνται προκειμένου η κυβέρνηση να μην εμφανιστεί ηττημένη σε ένα ζήτημα που απασχόλησε την κοινή γνώμη επί μακρόν. «Σε πολλά σημεία της χώρας υπάρχουν ανοιχτά μέτωπα εξαιτίας έργων διαχείρισης απορριμμάτων και δεν θέλουν να δώσουν το μήνυμα ότι δυναμικές κινητοποιήσεις σαν αυτή μπορούν να τα ανακόψουν», υποστηρίζουν.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=270009

    Η αντιπρόταση του δήμου Κερατέας

    Η αντιπρόταση του δήμου πάντως αφορά εγκατάσταση εργοστασίου διαχείρισης απορριμμάτων μόνο της ευρύτερης περιοχής, πιθανώς με τεχνολογία αεριοποίησης, σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του, εντός του Βιομηχανικού Πάρκου (ΒΙΟ.ΠΑ.). Το κόστος υπολογίζεται να ανέλθει στα 35 εκατ. ευρώ.
    «Εχουμε ήδη συντάξει προμελέτη. Θα το κατασκευάσει ο φορέας του ΒΙΟ.ΠΑ., όπου συμμετέχει ο δήμος με 30%. Τα έργα μπορούν να αρχίσουν άμεσα. Ζητάμε να χαρακτηριστεί το εργοστάσιο μέσης όχλησης, ώστε να επιτραπεί η χρήση. Ταυτόχρονα θα εντείνουμε τις προσπάθειες για ανακύκλωση και μείωση του όγκου απορριμμάτων», τονίζει ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Κωνσταντίνος Λεβαντής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή