Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΡΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ: Οι ελληνικές πόλεις νοσούν

Σαν να μη πέρασε μια μέρα και  επειδή έρχονται «κάλπικες»μέρες, είναι πάλι επίκαιρο:

Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται.

Κι όσο για τη μεγάλη μάζα των πολιτών, είτε δεν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες, είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν, βυθισμένοι όπως είναι στη  ραστώνη και την άνεση της καθημερινότητας.


Από τούτη την αρρώστια έχουν προσβληθεί παντού οι πάντες - απλώς, ο καθένας τρέφει την ψευδαίσθηση ότι η συμφορά δεν θα χτυπήσει τη δική του πόρτα, αλλά θα διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων (...)

Κοινοτισμός-συνέχεια: Το νεοελληνικό κοινοτικό πνεύμα

Την κατάργηση των κοινοτήτων από τους Βαυαρούς είχε καταγγείλει ήδη από το 1879 ο Γ. Αγγελόπουλος καθηγητής διοικητικού δικαίου, σαν ένα γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα ένα συγκεντρωτικό σύστημα το οποίο «απεμάκρυνε την αρχαίαν ζωτικότητα και πρωτοβουλίαν του ελληνικού λαού»[1].

Αργότερα, και πρώτος που πρότεινε πολιτειακή οργάνωση με βάση την κοινότητα, ήταν ο Ίων Δραγούμης(1878-1920) μαζί με τον φίλο και συνεργάτη του Περικλή Γιαννόπουλο(1869-1910). Ο Δραγούμης ξεκινούσε από την πραγματικότητα κυρίως των κοινοτήτων του τουρκοκρατούμενου και απόδημου ελληνισμού, γι αυτό και πρότεινε απλά την αναγνώρισή τους από το νεοελληνικό κράτος και τη μη αποδόμησή τους από αυτό...

Στην Πρωτομαγιά με την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στη ΒΙΟΜΕ



Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στη ΒΙΟΜΕ θα πάρει μέρος στη συγκέντρωση και πορεία της Πρωτομαγιάς με δικό της μπλοκ, με κεντρικό σύνθημα “Μπορούμε χωρίς αφεντικά!”.
Όταν τα εργοστάσια κλείνουν το ένα μετά το άλλο, οι άνεργοι πλησιάζουν τα 2 εκατομμύρια και η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας καταδικάζεται σε φτώχεια και εξαθλίωση, το αίτημα να περάσουν τα εργοστάσια στους εργάτες είναι η αναγκαία απάντηση στην καταστροφή που βιώνουμε κάθε μέρα, η μοναδική απάντηση στην ανεργία.
Ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟΜΕ είναι αγώνας για ολόκληρη την κοινωνία, για να ανοίξει ο δρόμος της εργατικής αυτοδιαχείρισης και της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.
Όλοι/ες την Πέμπτη 1η Μάη στο Μουσείο 10:30

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Αθήνας) στη ΒΙΟΜΕ

Νεοαναρχισμός, ελευθεριακός δημοτισμός και πολιτική δράση στις σύγχρονες πόλεις



Εκδήλωση για τον ελευθεριακό δημοτισμό με τον Dimitrio Roussopoulo στο Μικρόπολις, Βενιζέλου και Βασ.Ηρακλείου 18 Τετάρτη 30 Απριλίου 2014, 19.30
Ο Dimitrios Roussopoulos ειναι ελληνοκαναδός ακτιβιστής, συγγραφέας και εκδότης,
ενεργός σε ελευθεριακά , ειρηνιστικά και οικολογικά κινήματα από τη δεκαετία του 60.
Είναι ιδρυτής του ελευθεριακού εκδοτικού οίκου Black Rose Books
και συνεχιστής της σκέψης του Murray Bookchin.

Με την κατάρρευση του μαρξισμού - λενινισμού ως ιστορικού κινήματος, και με την απαξίωση των της σοσιαλδημοκρατίας και του φιλελευθερισμού, ανοίγουν νέοι ορίζοντες για μια απελευθερωτική πολιτική φιλοσοφία που προωθεί μια δημοκρατική κοινωνία χωρίς συγκεντρωτική πολιτική εξουσία, δηλαδή χωρίς κράτος.
Ωστόσο, αυτή είναι μία θεμελιώδης ερώτηση στις μέρες μας: “είναι δυνατή η κοινωνική επανάσταση σήμερα, όπως την είχαν οραματιστεί οι θεωρητικοί του 19ου αιώνα, στη σημερινή μορφή κοινωνίας;” Για να γίνει και πάλι o αναρχισμός ένας χείμαρρος κοινωνικού μετασχηματισμού, είναι απαραίτητο να δοθεί προτεραιότητα στον εποικοδομητικό αναρχισμό. Είναι απαραίτητο, κοιτάζοντας την ιστορία κατάματα, να αποκτήσουμε και πάλι μια γεωπολιτική αντίληψη της κοινωνικής αλλαγής. Αδράζοντας ενεργά την κάθε ευκαιρία, να είμαστε παρόντες στο δημόσιο χώρο και να συμμετέχουμε στη δημόσια συζήτηση, ανταποκρινόμενοι στις απτές προσδοκίες των ανθρώπων. Για να μετασχηματιστεί σε δύναμη θεμελιώδους αλλαγής, ο αναρχισμός πρέπει να εξελιχθεί θεωρητικά και πολιτικά, και να προχωρήσει πέρα από τις -πολύ σημαντικές κατά τα άλλα- παρούσες μορφές δράσης του, τις διαδηλώσεις, τις εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών, τις ομιλίες, κτλ. Ένας “εποικοδομητικός αναρχισμός” απαιτεί την άμεση εμπλοκή στην εφαρμοσμένη πολιτική και μια σύνδεση με τον ευρύτερο δημόσιο χώρο της γειτονιάς και της πόλης, αναγνωρίζοντας τους χώρους αυτούς ως στρατηγικά πολιτικά πεδία.

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα...



"Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους ...
την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε."

Ζοζέ Σαραμάγκου (José Saramago), Συγγραφέας, ποιητής (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας)

"Δουλεμπορικά"

«Δουλεμπορικά» γραφεία ενοικίασης εργαζομένων στις επιχειρήσεις «Εκτυπώσεις ΙΡΙΣ»,  «Πρακτορείο Τύπου Άργος» και  «Πρακτορείο Τύπου Ευρώπη» καταγγέλλει η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ενώσεων στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ.

  Όπως αναφέρει «οι διοικήσεις αυτών των επιχειρήσεων (ιδιοκτησίας Μπόμπολα,Ψυχάρη,Αλαφούζου), χρησιμοποιούν εργάτες μέσω εργολάβων, με άθλιες συμβάσεις μίας ημέρας, χωρίς δικαιώματα και με το φόβο ότι αν αντιδράσουν για το οτιδήποτε να μην έχουν μεροκάματο την επόμενη φορά. Μέσω εργολάβων παρακάμπτονται τα συλλογικά δικαιώματα που προκύπτουν από τις ΣΣΕ και προσφέρονται φτηνά εργατικά και σε πολλές περιπτώσεις ανειδίκευτα χέρια»...

Η αγάπη είναι κυρίως η αγάπη του εαυτού μας

  Ο Βασίλης Αλεξάκης μιλάει για τη μοναξιά -αφετηρία κάθε δημιουργίας-, τη μνήμη και τη θάλασσα…

«Η μοναξιά είναι η αφετηρία κάθε δημιουργίας. Σε παρηγορεί, σου δίνει μια χαρά, εγώ ζω με τα πρόσωπα των βιβλίων μου, για αυτό θεωρώ το γράψιμο μια μοναξιά με παρέα».

Φτάνοντας στο διαμέρισμα του πολυβραβευμένου συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη λίγο πριν το τέλος της οδού Αναγνωστοπούλου, εισχωρείς σε ένα ξεχωριστό κόσμο, σε έναν υπόγειο παράδεισο. Βγαίνοντας από το ασανσέρ συναντάς ένα διάδρομο πολυκατοικίας γαλλικού προαστίου, ενώ όταν μπαίνεις στο σπίτι του, ξαφνικά μεταπηδάς σε ένα παράλληλο σύμπαν. Συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν έχουν συσκευή κινητού τηλεφώνου, ούτε καν e-mail και επικοινωνούν ακόμη με το παραδοσιακό τρόπο του σταθερού. Ένα τραπέζι πινγκ πονγκ σκεπασμένο από αραδιασμένα χειρόγραφα, ένας κήπος με πανέμορφες νεραντζιές, βιβλιοθήκες, παντού μολύβια και λευκές σελίδες, καρφιτσωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες και τοίχοι ποτισμένοι από ιστορίες και πρόσωπα. Στην συνέντευξη που ακολουθεί με τον σπουδαίο συγγραφέα, συζητήσαμε για την κρίση, τις σχέσεις, την μνήμη, την μοναξιά και την θάλασσα για την οποία όπως μου λέει χαρακτηριστικά «οι Έλληνες θα έπρεπε να την κοιτάζουν περισσότερο»...

Κοινωνική κατοικία: φιλανθρωπία ή δικαίωμα;

Δήμητρα Σιατίτσα

Πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας για τους άστεγους: το ανακοίνωσε πομπωδώς ο πρωθυπουργός, πριν από λίγες μέρες, εξαγγέλλοντας τη λειτουργία ενός υπνωτηρίου 80 ατόμων στο κέντρο της Αθήνας. Το σοβαρότερο ζήτημα –πέρα από τον εμπαιγμό, την ασημαντότητα και τον προεκλογικό χαρακτήρα των εξαγγελιών– είναι ότι οι επιλογές προδιαγράφουν την πορεία που θα ακολουθήσει η όποια κοινωνική πολιτική κατοικίας.

Καθώς διανύουμε μια περίοδο μετασχηματισμών και ρευστότητας, τα πρώτα βήματα, ιδιαίτερα σε ένα τόσο αδιαμόρφωτο πεδίο όπως η κοινωνική πολιτική κατοικίας και οι υπηρεσίες για αστέγους, είναι ιδιαίτερα σημαντικά, καθώς διαπλάθουν την αντίληψή μας και οριοθετούν τις κοινωνικές αξιώσεις για τον ρόλο του δημοσίου...
περισσότερα

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Κρανιά: ένα σημαντικό δένδρο για τη βιοκαλλιέργεια!

 
Bild
Οι καλλιεργητές κρανιάς στη χώρα σήμερα είναι σπάνιοι, γύρω στους 80 με 200 στρέμματα περίπου. Η ενασχόληση όμως με το φυλλοβόλο αυτό δέντρο απαιτεί ελάχιστη φροντίδα και η παραγωγή του εξασφαλισμένη λόγω της αύξησης της ζήτησης -σε καρπούς και μεταποιημένα προϊόντα- από τους καταναλωτές που αποβλέπουν σε μια υγιεινή διατροφή...
 

Δέκα κανόνες για να είσαι άνθρωπος

Bild
"Η ζωή αποτελείται από μία σειρά  μαθημάτων τα οποία πρέπει να τα ζήσουμε για να τα κατανοήσουμε." ~ (Helen Keller)

1. Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να σου αρέσει ή να το μισείς αλλά είναι δικό σου να το κρατήσεις για όλη την περίοδο της ζωής σου.

2. Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι γραμμένος σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης ανεπίσημο σχολείο που ονομάζεται “ζωή”.
...

"Όταν σε οδηγεί η ουτοπία, γίνεσαι ο εαυτός σου"

[...]Μπορεί, λοιπόν, μια συζήτηση για την ουτοπία να μοιάζει θεολογική, αλλά πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο «Μεσσίας είναι συλλογικός, είναι η ίδια η ανθρωπότητα[…] η καταπιεσμένη ανθρωπότητα»* και πως η ουτοπία, αυτός ο τόπος που τον πλησιάζεις και συνεχώς μοιάζει να απομακρύνεται, σου χαράζει την διαδρομή γιατί, όπως επισημαίνει ο Στέφανος Ροζάνης σε μια από τις ομιλίες του (που συγκαταλέγονται στο βιβλίο Ομοίωμα δημοκρατίας), όταν σε οδηγεί η ουτοπία, γίνεσαι ο εαυτός σου[…]
...

Η αντίφαση του δημοψηφίσματος για το νερό

 Το δημοψήφισμα ως εργαλείο του κινήματος.

Ας είμαστε ξεκάθαροι ότι ως Θεσσαλονικείς η συμμετοχή μας στο οργανωτικό κομμάτι της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος για την ιδιωτικοποίηση ή όχι της ΕΥΑΘ είναι σημαντική και τολμώ να πω ότι πρέπει να είναι και αυτονόητη. Η συμμετοχή των πολιτών είναι προϋπόθεση για την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος γιατί αν και αποτελεί απόφαση που πήρε ομόφωνα το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΔ ΚΜ ( -Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας- ) χωρίς την οργάνωση και συμμετοχή των «από τα κάτω», δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πετύχει.
....
περισσότερα

Προγραμματική Πολιτική Διακήρυξη της Αυτόνομης Δημοτικής Συσπείρωσης Πολιτών Ικαρίας

Σε ένα περιβάλλον γενικευμένης κρίσης ο «Καλλικράτης» αποτελεί μια συνολική απόπειρα αστικού εκσυγχρονισμού της διοικητικής δομής του κράτους, με παράλληλο στόχο την εξοικονόμηση πόρων . Η απόπειρα αυτή χαρακτηρίζεται από :

- συρρίκνωση της συμμετοχής των πολιτών στα αυτοδιοικητικά όργανα και στη λήψη των αποφάσεων

- περιορισμό στη δράση και την παρέμβαση των τοπικών κινημάτων

- ενίσχυση του συγκεντρωτισμού στη διοικητική δομή

- μεγαλύτερη κομματικοποίηση των εκλογών.
...
Περισσότερα

Σεμινάριο “Αφήγηση Ζωής”



28/4/14 – Πρόσκληση για το εισαγωγικό μάθημα του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής” με ελεύθερη είσοδο
Το σεμινάριο Αφήγηση Ζωής ξεκινά Νέο Κύκλο μαθημάτων στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια, τη Δευτέρα 28 Απριλίου 2014, στις 6:30μμ έως τις 8:00μμ, με το πρώτο εισαγωγικό μάθημα του νέου δίμηνου κύκλου που περιλαμβάνει προαιρετικά άλλα 8 τρίωρα μαθήματα. Η είσοδος είναι ελεύθερη (προτείνεται η προηγούμενη κράτηση θέσεων των ενδιαφερόμενων λόγω περιορισμένου αριθμού συμμετοχών). Δείτε επίσης: 28/4/14 – Ο καθηγητής φιλοσοφίας Στέφανος Ροζάνης στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια. Info: Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια, τηλέφωνο για κρατήσεις θέσεων: 2108673655, και e-mail: cpatouli@yahoo.gr (Δ/ση: Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής).

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Από τη Δράμα στη Γαλλία: Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης για τους Σπόρους



Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης για τους Σπόρους θα ξεκινήσει στις 27 Απριλίου από το Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας, θα περάσει οδικώς από την Ιταλία και θα φτάσει στον προορισμό του, τη νότια Γαλλία (Le Masd’Azil), προκειμένου να συμμετάσχει στις Διεθνείς Ημέρες Σπόρων που διοργανώνει η οργάνωση Κοκοπελλί στις 1,2,3 και 4 Μαΐου 2014.
Το καραβάνι αναμένεται να φτάσει την Κυριακή, στη 1 το μεσημέρι, στο Πάρκο Καρατάσιου, στη Θεσσαλονίκη, όπου θα το υποδεχθεί η ομάδα Περιαστικών Καλλιεργειών. Μισή ώρα αργότερα, οι συμμετέχοντες στο Καραβάνι μαζί με τους “Πολύχρωμους Ποδηλάτες” θα ξεκινήσουν – με ποδηλατοδρομία- για την πλατεία Αριστοτέλους όπου θα γίνει η εκδήλωση για την υποδοχή του καραβανιού.
“Όλοι εμείς οι πολίτες της γης, αγρότες, μουσικοί, καλλιτέχνες, άνθρωποι από διαφορετικούς πολιτισμούς και θρησκείες, ενώνουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στον παγκόσμιο έλεγχο της τροφής που γίνεται μέσα από τον έλεγχο του σπόρου” αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.
Το Καραβάνι διοργανώνεται από την Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι, το Παγκόσμιο Κίνημα για την Ελευθερία των Σπόρων, τo κίνημα Ναβντάνυα και το Κοκοπελλί.
Εξάλλου, στις 26 Απριλίου, το Πελίτι οργανώνει την 14η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Σπόρων και Ποικιλιών στη γη του, στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας.