Μετά το 3ο και το συνεχές-με "κόφτη"- Μνημόνιο

Τ

Τι περιμένουμε; Δεν υπάρχουν "σωτήρες"
Οι περισσότεροι νεοέλληνες περίμεναν μετέωροι και άπρακτοι την κυβέρνηση "κοινωνικής σωτηρίας" της αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ για να μας λύσει όλα τα προβλήματα! Να συμφωνήσει με τους "θεσμούς", να εξασφαλίσει χρηματοδότηση, να αποτρέψει τη "λιτότητα" και την "ανθρωπιστική κρίση". Και αυτή η Κυβέρνηση κάθε άλλο παρά έλυσε αυτά τα προβλήματα, έφερε ένα σκληρότερο μνημόνιο, σαν αποτέλεσμα της "σθεναράς διαπραγμάτευσης" με τους πιστωτές. Και για να το εφαρμόσει χωρίς τα "βαρίδια" της, έκανε "φαστ τρακ" εκλογές, για μια νέα "ισχυρή εντολή" από το ζαλισμένο "πόπολο". Πριν προλάβει αυτό να αντιληφθεί ότι οι υποσχέσεις των εκλογών, θα ακολουθήσουν το δρόμο των προηγούμενων που δεν κρατήθηκαν παρά το ότι ο Τσίπρας ήθελε να "πρωτοτυπήσει και να τις κρατήσει".
Και πραγματικά: με το 3ο και διαρκές μνημόνιο, που μας έφερε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καταρρέουν και οι τελευταίες ελπίδες του ζαλισμένου "πόπολου".
​Για όσους έχουν αντιληφθεί καθαρά αυτές τις εξελίξεις, δεν μας μένει παρά:
να διαμορφώσουμε «από τα κάτω» ένα απαραίτητο ρεαλιστικό και ελκυστικό πολιτικό πρόγραμμα για το ξεπέρασμα της σημερινής κατάρρευσης και συγχρόνως για τη μετάβαση σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία, που θα στηριχθεί:
-στην οικονομία των βιοτικών αναγκών και στα "κοινά" όσον αφορά στο περιεχόμενο,
-στον συνεργατισμό-συνεταιρισμό όσον αφορά στις σχέσεις παραγωγής,
-στη συλλογική-κοινοτική-δημοτική ιδιοκτησία όσον αφορά στα μέσα παραγωγής,
-στην εγγύτητα, τις μικρές αποστάσεις και την ελεύθερη ενέργεια των ΑΠΕ, όσον αφορά στο μικρότερο δυνατό οικολογικό αποτύπωμα
-Στην άμεση δημοκρατία όσον αφορά στις αποφάσεις και τους πολιτικούς θεσμούς

Δε μας μένει τίποτα άλλο σε αυτή την χώρα, από το να αναζητήσουμε ριζοσπαστικές λύσεις.
Παρακάτω περιγράφουμε τη στρατηγική της Τοπικοποίησης για τη μετάβαση σε μετακαπιταλιστικές κοινωνίες:

Η Στρατηγική της Τοπικοποίησης
1. Το παγκόσμιο πλαίσιο
Η ελληνική κρίση είναι η «εξτρέμ» έκφραση της παγκόσμιας κρίσης, στην οποία βρίσκεται το καπιταλιστικό σύστημα υπό την ηγεσία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.
Υπάρχει μια χρηματοπιστωτική φούσκα διογκωμένη τουλάχιστον κατά 10 φορές. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουν αυξηθεί υπέρμετρα οι σημερινές χρηματικές περιουσίες της ελίτ του 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτή η ελίτ διακινώντας και δανείζοντας αυτόν τον τεράστιο χρηματικό όγκο μπορεί και ελέγχει την «ευημερία» του υπόλοιπου 99%. Αυτό είναι δυνατόν γιατί έχει εξαρτήσει από αυτό το χρήμα και τις πλειοψηφίες των «από κάτω».

Πραγματικά, η μεγάλη αύξηση της παγκόσμιας κατανάλωσης τα τελευταία 15-20 χρόνια (βασικά μεταξύ 1990-2007) πυροδοτήθηκε και στηρίχθηκε από την μαζική χορήγηση δανείων από τις τράπεζες. Είχαμε παντού αυξανόμενα επίπεδα χρέους. Των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων, των κυβερνήσεων.

Με τη μορφή καταναλωτικών χρεών, χρηματοπιστωτικών επενδύσεων, δημοσίων χρεών, εξωτερικών χρεών σε κάθε χώρα. Στο προηγούμενο της κρίσης διάστημα το χαρακτηριστικό ήταν η αύξηση ιδίως των καταναλωτικών χρεών. Χρησιμοποιήθηκαν σαν μηχανισμός, ώστε η κατανάλωση να γίνει ο βασικός μοχλός της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στην κουλτούρα του «δανείσου και ξόδευε» τα πιο ευάλωτα ήταν τα κοινωνικά στρώματα χαμηλού εισοδήματος, ιδίως της μεσαίας τάξης.
Η «αριστοκρατία» των μεσοστρωμάτων και των μισθωτών εργαζομένων είχαν κατορθώσει να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους σημαντικό μέρος της πίτας και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να μη βρεθούν στη θέση των «από κάτω».
Οι κυρίαρχες ελίτ και τάξεις κατόρθωναν μέχρι τώρα να έχουν την συναίνεση αυτών των στρωμάτων, υποσχόμενες ότι μπορούν να τους αυξάνουν το μερίδιο της πίτας με το να τις βοηθούν να μεγαλώνουν τη συνολική πίτα μέσω της «ανάπτυξης και της προόδου». Κατορθώνοντας δηλαδή να περάσει στη συνείδηση των «από κάτω» της πυραμίδας, σαν υπέρτατη αξία-σχεδόν σα νέα θρησκεία- την «άνετη» ζωή μέσα από την συνεχή αύξηση της κατανάλωσης.
Αυτό λειτουργούσε, όσο οι λαοί πίστευαν ακόμα σε μια «εικόνα» ενός απέραντου και απεριορίστων δυνατοτήτων πλανήτη, και όσο οι οικονομολόγοι μπορούσαν να υποστηρίζουν ότι η καμπύλη της οικονομίας είναι εκθετικά αυξητική.
Όμως και η αυξημένη κατανάλωση υλικών αγαθών και η αυξημένη παραγωγή τους απαιτούν αυξημένη χρήση υλικών και ενέργειας. Περιβαλλοντικοί παράγοντες, ελλείψεις πόρων, η οικονομική διεύρυνση στην Ν.Α. Ασία (αναδυόμενες χώρες) κ.λπ., μειώνουν τη διάρκεια ζωής των πεπερασμένων αποθεμάτων που έχουν απομείνει.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ της εξασφάλισης τροφής και της εξασφάλισης της μετακίνησης (τρόφιμα ή βιοκαύσιμα) συμβάλει π.χ. στην αύξηση των τιμών των τροφίμων.
Η αύξηση των εκπομπών του άνθρακα και η συνακόλουθη κλιματική αλλαγή, η μείωση της βιοποικιλότητας, η αποψίλωση και οι πυρκαγιές των δασών, η μείωση των ιχθυαλιευμάτων, η έλλειψη νερού, η υποβάθμιση των καλλιεργούμενων εδαφών συμβάλλουν στην μείωση της αποδοτικότητας και των οικονομικών δραστηριοτήτων των ανθρώπων και διογκώνουν το πρόβλημα της ικανοποίησης των βιοτικών αναγκών τους.
Το τελικό αποτέλεσμα των αυξημένων οικονομικών δραστηριοτήτων του οποιασδήποτε μορφής κεφαλαίου είναι η κατάρρευση των αποθεμάτων των φυσικών πόρων του πλανήτη. Αλλά και του περιβάλλοντός του, γιατί επίσης έχουν αυξημένη παραγωγή αποβλήτων, όσο και να αυξάνεται ο βαθμός απόδοσης της χρησιμοποιημένης τεχνολογίας.
Δεν είναι βασικά η «ανευθυνότητα» ή η «απληστία» των αγορών -αν και έπαιξε σημαντικό ρόλο- η αιτία της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και της κρίσης των δημοσιονομικών χρεών. Η βασικότερη αιτία είναι η ίδια η επιδίωξη της οικονομικής ανάπτυξης και της αντίστοιχης ιδεολογίας της.
Αυτή η ιδεολογία, προς το παρόν οδηγεί σε οικονομική και περιβαλλοντική καταστροφή ολόκληρες χώρες και περιοχές, και στο μέλλον σε κατάρρευση ολόκληρο τον πλανήτη: οι υλικές και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της επιδιωκόμενης ανάπτυξης μας οδηγεί εκτός της δημιουργίας οικονομικών χρεών και στη δημιουργίαοικολογικών χρεών.
Η ανικανότητά μας να ρυθμίσουμε τις χρηματοοικονομικές αγορές συνδυάζεται με την ανικανότητά μας να προστατέψουμε τους φυσικούς πόρους και να περιορίσουμε τις οικολογικές καταστροφές.
Τα χρέη που αφήνουμε στα παιδιά μας και τις μελλούμενες γενιές δεν θα είναι μόνο οικονομικά προς τους πιστωτές μας. Θα είναι και οικολογικά προς τον πλανήτη και τα οικοσυστήματα, τα οποία ανήκουν σε όλους και δεν έχουν σύνορα. Και αυτά θα πρέπει να τα ξεπληρώσουν –οι νέες γενιές-αποκαθιστώντας ότι έχουμε καταστρέψει οι παλιότερες. Αν θέλουν φυσικά να επιβιώσουν στο μέλλον.
Με το κυρίαρχο σημερινό μοντέλο υπερκατανάλωσης, μέχρι το 2030 θα χρειαζόμασταν έναν δεύτερο πλανήτη σαν τη γη. Ο καπιταλισμός λοιπόν αντιμετωπίζοντας αυτή την πραγματικότητα, από τη μία εξασφαλίζει για τις ελίτ όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της υπάρχουσας πεπερασμένης πίτας καταναλώνοντας τους εναπομείναντες πόρους και από την άλλη-για να συνεχίζει να καλλιεργεί τη ψευδαίσθηση της αύξησης της πίτας-την«φουσκώνει», αφού δε μπορεί να την μεγαλώνει.
Αλλά όσο μεγαλώνουν οι φούσκες τόσο πιο εύκολα «σπάνε» και έτσι δε μπορεί πια να εξασφαλίζει εύκολα τη συναίνεση των μεσαίων τάξεων. Αυτή η συναίνεση εξέλεγε μέχρι τώρα τις κυβερνήσεις των κομμάτων εξουσίας παντού. Με την άρση της έχουμε και αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και διακυβέρνησης, ιδίως στα κράτη της Ν. Ευρώπης.
2. Όσον αφορά στην Ελλάδα
Η Ελλάδα έγινε ο αδύνατος κρίκος στον παγκόσμιο καπιταλισμό, λόγω της μανίας της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, για ανάπτυξη που δεν στηριζόταν στον πρωτογενή- δευτερογενή τομέα (γεωργία, μεταποίηση, καινοτομία κ.λπ.), αλλά στον τριτογενή (κατανάλωση, εμπόριο, τουριστικές υπηρεσίες κ.λπ.) και στις κάθε είδους οικοδόμηση και κατασκευές.
Ο «εκσυγχρονισμός» που υποτίθεται έγινε -χωρίς να υπολογίζεται το οικονομικό και το περιβαλλοντικό κόστος του-στηρίχθηκε σε δάνεια κύρια από το εξωτερικό. Σε αυτό βοήθησε και η είσοδος στην Ευρωζώνη, γιατί αύξησε τη δανειοληπτική πίστη λόγω του κοινού νομίσματος. Όλοι άρχισαν να δανείζονται εύκολα.
Η κυβέρνηση και οι τράπεζες από τις «χρηματοπιστωτικές αγορές», οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά από τις τράπεζες. Το Ευρώ και τα δάνεια βοήθησαν ιδιαίτερα στο να ικανοποιείται η μανία της ελληνικής ελίτ για έργα φαραωνικά ( π.χ. των ολυμπιακών του 2004 ), για γέφυρες λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια και στάδια, αλλά και για τη δημιουργία ενός υπερμεγέθους πελατειακού κράτους στην υπηρεσία της.
Σε όλη τη μεταπoλεμική περίoδo μόvo τo 15% τωv συvoλικώv επεvδύσεωv παγίoυ κεφαλαίoυ στρεφόταv στη μεταπoίηση, εvώ τo 42% τωv ιδιωτικώv επεvδύσεωv στρεφόταv στην οικοδομή και τα 2/3 τωv δημoσίωv στηv υπoδoμή.
Ο τουρισμός αναδείχθηκε στη «μεγάλη βιομηχανία» της χώρας και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού προσπάθησε να επιβιώσει προσφέροντας υπηρεσίες κατά τη «τουριστική σαιζόν», αφήνοντας κατά μέρος τις άλλες δραστηριότητες και τη γεωργία.
Και αυτή η κατεύθυνση -που υλοποιούταν από ένα πολιτικό προσωπικό κάθε άλλο παρά αξιόλογο-κατέρρευσε στα πλαίσια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Λόγω της άρσης της «εμπιστοσύνης των πιστωτών», η δομική κατά βάση ελληνική κρίση μετατράπηκε σε κρίση των δημοσιονομικών χρεών. Αυτή έφερε και τις πολιτικές της τρόικας και των «μνημονίων».
Και η σημερινή, αλλά και οι επόμενες κυβερνήσεις των κομμάτων εξουσίας, θα είναι υποχρεωμένες –με τη «βοήθεια» της τρόικα ή των θεσμών της ΕΕ στη συνέχεια-να εφαρμόσουν τέτοιες πολιτικές, ώστε να επιστραφούν με ένα τρόπο τα χρέη στους διεθνείς και ντόπιους πιστωτές.
Εξάλλου η ευρωπαϊκή ελίτ δε μπορεί πια να διατηρεί πολυπληθείς μεσαίες τάξεις και θέλει να τις συρρικνώσει, ξεκινώντας από την Ελλάδα και τη Ν. Ευρώπη. Με τα προγράμματα «σωτηρίας» επιδιώκει τη «φτωχοποίησή» τους. Τελικά όχι μόνο των μεσαίων τάξεων.
Όσον αφορά στην Ελλάδα λοιπόν, που υπήρξε ιδιαίτερα επιρρεπής στο «να καταναλώνει περισσότερο από ό,τι παράγει», το «πρόγραμμα αναπροσαρμογής» οδηγεί στη «φτωχοποίηση» ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας και του περιβάλλοντος της χώρας.
Η ζωή θα γίνει για τους περισσότερους Έλληνες –εκτός της τοπικής ελίτ-σε μεγάλο βαθμό αβίωτη. Είναι γενικά φανερό ότι η πολυπληθής ελληνική μεσαία τάξη περνά σε αυτούς που αποκαλούμε «από κάτω».
Παρόλο το αίσθημα ενοχής, που κυριαρχεί σήμερα στα περισσότερα στρώματα λόγω και της προπαγάνδας του «όλοι μαζί τα φάγαμε», κάποια στιγμή, ιδίως τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα των ανειδίκευτων εργαζομένων και των ανέργων δε θα μπορούν να αποδεχθούν άλλο την εξαθλίωσή τους. Μαζί με κάποια μέχρι τώρα βολεμένα, αλλά «νεόπτωχα» πλέον στρώματα, θα πάψουν να συναινούν στην υπάρχουσα Ε.Ε. Δε θα μπορούν να δεχθούν για τη χώρα τον ρόλο που θα της έχει αναθέσει ο παγκόσμιος καπιταλιστικός καταμερισμός της εργασίας. Σαν χώρας δηλαδή που θα έχει χάσει την αυτάρκεια, θα έχει καταστρέψει το περιβάλλον της και θα έχει γίνει περιοχή φθηνών υπηρεσιών και τουρισμού. Σαν χώρας εξαρτημένης πλήρως από τις εισαγωγές για την ικανοποίηση των βιοτικών αναγκών του πληθυσμού με δημιουργία ελλειμμάτων και άρα ανάγκης για συνέχιση της δανειοδότησης από τους «πιστωτές» και της πληρωμής των δανείων από τα σημερινά και αυριανά «υποζύγια». Για να συνεχίζεται η εξάρτησή της για να συνεχίζεται το «πάρτυ» της ντόπιας και διεθνούς κυρίαρχης τάξης.
Αλλά ταυτόχρονα θα καταλάβουν ότι δε μπορούν να γυρίσουν προς τα πίσω, στο προηγούμενο της κρίσης μοντέλο ανάπτυξης που στηριζόταν στον υπερκαταναλωτικό τρόπο ζωής και στο μεγενθυμένο οικολογικό αποτύπωμα. Θα χρειασθεί, μέσα από την όξυνση της κρίσης, να αντιληφθούμε όλοι ότι είναι ψευδαίσθηση η επιθυμία μας να «ανελιχθούμε» κοινωνικά και να επιδιώξουμε την «ευημερία» μας μέσω της αύξησης του κομματιού της πίτας που μας αναλογεί. Θα χρειασθεί να αντιληφθούμε καθαρά ότι η ευζωία μας δε μπορεί να ταυτισθεί με την ατομική κατανάλωση .
Μπορεί να επιτευχθεί αν επιδιώξουμε την ευζωία μέσω της ανάδειξης άλλων σημαντικών αξιών και προτεραιοτήτων: της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, της κοινότητας, της φιλίας, της ελευθερίας, του αυτοκαθορισμού, της κοινωνικής-αλληλέγγυας οικονομίας, της στήριξης στην αφθονία των κοινωνικών-συλλογικών αγαθών μας και στους δίκαια κατανεμημένους περιορισμένους φυσικούς πόρους μας.
Να αντιληφθούμε ότι δε μπορεί να συναινούμε πλέον στον μέχρι τώρα τρόπο ανάπτυξης και διακυβέρνησης που μας οδήγησε εδώ.
Πραγματικά, η απομυθοποίηση του καπιταλισμού και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, μπορεί να μας πείσει πιο εύκολα πια, ότι η εκχώρηση της αντιπροσώπευσης και η διαμεσολάβηση από τους επαγγελματίες πολιτικούς των κομμάτων, δεν είναι ο καλύτερος τρόπος διακυβέρνησης. Ότι θα πρέπει να αναλάβουμε οι ίδιοι τη διαμόρφωση των συνθηκών της ζωής μας, προχωρώντας σε δομές αυτοοργάνωσης και αυτοκυβέρνησης.
Πριν από όλα να μην αισθανόμαστε φτωχοί επειδή πιθανά δεν έχουμε χρήματα, ούτε άχρηστοι επειδή δεν έχουμε κάποια μισθωτή θέση εργασίας στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις ή στο κράτος. Να μη αισθανόμαστε αδύναμοι, επειδή το κόμμα που ψηφίζαμε δεν μας εκπροσωπεί τελικά και έτσι να αποσυρόμαστε από τα «κοινά».
Αν σταματήσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν καταναλωτές πολιτικών και αποφασίσουμε να συμμετάσχουμε στις διεργασίες διαμόρφωσης της πολιτικής, στις προσπάθειες δημιουργίας συλλογικών μορφών εργασίας και παραγωγής για την ικανοποίηση βιοτικών κατ αρχήν αναγκών, θα αντιληφθούμε, ότι ο καλύτερος διαμεσολαβητής είμαστε οι ίδιοι για τον εαυτό μας.
Ένα κίνημα, που θα ξεκινήσει από την «άμυνα», από τα συνθήματα των «πλατειών»: δεν «πληρώνουμε τα χρέη τους», «δε πουλάμε τα κοινωνικά και δημόσια αγαθά μας, ούτε το περιβάλλον μας», «δε χρειαζόμαστε τα λεφτά τους» κ.λπ., θα πρέπει να προχωρήσει επιθετικά στη δημιουργία εναλλακτικών μορφών ατομικής και κοινωνικής ύπαρξης. Να διαμορφώσει και να βάλει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα από τα κάτω, για τους «από κάτω», που θα δίνει λύσεις στην καθημερινότητά τους,αποτινάζοντας από πάνω τους το καθεστώς της αποικίας χρέους, στο οποίο βρίσκεται η χώρα, αλλά θα αλλάζει και την κυρίαρχη ατομική και κοινωνική συνείδηση του ατομικισμού που έχει διαμορφώσει τονκυρίαρχο σημερινό ανθρωπολογικό τύπο της ελληνικής κοινωνίας, ανεξάρτητα της ταξικής του προέλευσης.
Όσα κόμματα και πολιτικές οργανώσεις θα θέλουν να βοηθήσουν σε αυτό, θα χρειασθεί να ρίξουν το βάρος τους, όχι στις εκλογές, αλλά στην αυτοοργάνωση των πολιτών.
Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να γίνει κάποια στιγμή πλειοψηφικό στην κοινωνία, και να την οδηγήσει σε ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» για μετάβαση σε μια μετακαπιταλιστική οργάνωσή της, αν αρνηθεί τη θέση της χώρας στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης και της ευρωζώνης και δε συμμορφωθεί με τα μέτρα που θα προωθήσουν οι επόμενες κυβερνήσεις, για να εξαναγκασθούν να κάνουν στάση πληρωμών τόκων και χρεολυσίων και να στραφούν στη στήριξη των συλλογικών αγαθών και μισθών ικανών να ικανοποιούν τις βιοτικές ανάγκες του πληθυσμού.
Αν διαμορφώσει συνθήκες ενδογενούς και τοπικής παραγωγής και διανομής, ώστε σημαντικές κοινωνικές κατηγορίες να βελτιώσουν τα εισοδήματά τους μέσα από την προώθηση ομάδων παραγωγών, συνεταιρισμών παραγωγών-καταναλωτών για απευθείας διακίνηση τροφίμων και άλλων χρηστικών προϊόντων χωρίς μεσάζοντες, συνεταιριστικών μικρών μαγαζιών, δικτύων διανομής και τοπικών συστημάτων ανταλλαγών με δικό τους νόμισμα κ.λ.π. Αν βοηθήσει να επαναπροσδιορισθούν γενικότερα από την κοινωνία οι βασικές μας ανάγκες και ο τρόπος ικανοποίησή τους-όσο γίνεται λιγότερο μέσω των αγορών και της ατομικής κατανάλωσης- με στήριξη στα συλλογικά αγαθά και με μικρότερο κοινωνικό και οικολογικό αποτύπωμα, επιδιώκοντας την «ευζωία με ατομική εγκράτεια και μέσα από τη συλλογική αφθονία». Επιδιώκοντας περισσότερο την αυτοανάπτυξη-αυτοπραγμάτωσή μας σαν ανθρώπινα όντα μέσα από τη συμμετοχή μας στις δομές αυτοοργάνωσης όλων των επιπέδων (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτιστικών, πολιτικών), μέσα από τη κοινωνικοποίηση της εκπαίδευσης και παιδείας και την ενσωμάτωσή της στην κοινωνική ζωή και στην παραγωγική διαδικασία-σε ισορροπία με τη φύση -και κάτω από τον έλεγχο των πολιτών και των άμεσων παραγωγών.
3. Ο ρόλος της Τοπικοποίησης
Η Τοπικοποίηση προτείνεται σαν μια στρατηγική -στα πλαίσια της αποανάπτυξης-για στροφή σε μια αποκεντρωμένη, αυτοδιαχειριζόμενη, οικολογική και αταξική κοινωνία της ισοκατανομής πόρων και εξουσιών.
• Στήριξη όσο γίνεται περισσότερο στους τοπικούς πόρους κάθε περιοχής και όσον αφορά στη Γεωργία στις τοπικές ποικιλίες και ράτσες
• Τοπική ποιοτική παραγωγή για τις ανάγκες κυρίως της αλυσίδας: πολίτης, κοινότητα, δήμος-περιφέρεια και επικράτεια και όχι οπωσδήποτε με κριτήριο το συγκριτικό πλεονέκτημα στη παγκόσμια αγορά
• Δίκτυα Ανταλλαγών-Τοπικά Νομίσματα- Tοπική αγορά των μικρών αποστάσεων
• Μεγαλύτερη δυνατότητα συμμετοχής σε θεσμούς αυτοδιαχείρισης μικρής κλίμακας. Πιο εύκολος ο έλεγχος από την τοπική κοινωνία
Για τη χώρα μας:
Nα αναβιώσουμε το κοινοτικό πνεύμα για να ξεπεράσουμε τη κρίση, αλλά και για να αποχαιρετήσουμε τον καπιταλισμό που μας οδηγεί στη βαρβαρότητα και την οικο-καταστροφή
Θα χρειασθεί να στηριχθούμε στις κοινότητες κάθε είδους- αστικές ή της υπαίθρου, αλλά και επαγγελματικές, κοινωνικής ή συνεργατικής οικονομίας, τις κοινότητες ενδιαφερόντων ή του διαδικτύου(π.χ. κοινότητες «κοινής χρήσης» κατοικιών, αυτοκινήτων κ.λπ) -σαν κύτταρα της νέας κοινωνίας που θα επιδιώξουμε.
Εφαλτήρας για την οικονομία μπορεί να γίνει ο αγροδιατροφικός τομέας, ο τομέας ένδυσης-υπόδησης, ο ενεργειακός τομέας με αιχμή στις ΑΠΕ και ο τομέας του ήπιου οικοτουρισμού για δημιουργία επιπλέον τοπικού εισοδήματος
Εφαλτήρας για τη διαμόρφωση αντίστοιχης πολιτικής οι τοπικές κινήσεις πολιτών που παρεμβαίνοντας στις τοπικές κοινωνίες και συμμετέχοντας στις τοπικές εκλογές θα απαιτήσουν «συμμετοχικούς προϋπολογισμούς» στους δήμους.
4. Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
•Τ.Α. θέτει πόρους στη διάθεση συλλογικών δομών εργασίας, με τη μορφή κοινωνικών επιχειρήσεων (συνδυασμός αμειβόμενης εργασίας για ανέργους - εξειδικευμένης από υπαλλήλους του δήμου -εθελοντικής εργασίας από εθελοντές που μαζί με τους υπαλλήλους παίζουν το ρόλο του "εμψυχωτή")
•Δημιουργεί χώρους παραγωγής και αυτοπαραγωγής (π.χ. εργαστηρίων επαναχρησιμοποίησης ηλεκτρικών - ηλεκτρονικών ειδών, επίπλων, ρούχων, κομποστοποίησης -λιπασματοποίησης οργανικών αποβλήτων, δημοτικών λαχανόκηπων, μεταποιητηρίων γεωργικών προϊόντων κ.λπ.)
•Χώρους απασχόλησης παιδιών ,ανταλλαγής ειδών από «δεύτερο χέρι»,γραφείων «συνταξιδιωτών» κ.λπ
•οργάνωση γραφείων-συνεργείων από άνεργους αρχιτέκτονες-οικοδόμους για κατασκευή-μετατροπή κτιρίων σε βιοκλιματικά, συνεργείων για τη δημιουργία «πράσινων στεγών» και «ηλιακών στεγών»
•Ειδική περίπτωση: αυτοδιαχειριζόμενα συνεργεία και όχι ιδιώτες εργολάβοι να αναλαμβάνουν συγκεκριμένες εργασίες του δήμου
5. Ο ρόλος του κοινοτισμού
Ο ρόλος του κοινοτισμού για το ξεπέρασμα της σημερινής κρίσης (αλλά και για το πέρασμα σε μετακαπιταλιστική κοινωνία) θα είναι πολύ σημαντικός:
• Να αναβιώσουμε και σήμερα το κοινοτικό πνεύμα για να ξεπεράσουμε τη κρίση, αλλά και για να αποχαιρετήσουμε τον καπιταλισμό που μας οδηγεί στη βαρβαρότητα και την οικο-καταστροφή
• Να στηριχθούμε στις κοινότητες σαν κύτταρα της νέας κοινωνίας που θα επιδιώξουμε.
• Όχι μόνο στις χωρικές-αστικές ή της υπαίθρου-αλλά και στις επαγγελματικές, τα εγχειρήματα της κοινωνικής-συνεργατικής οικονομίας ή τις κοινότητες ενδιαφερόντων ή του διαδικτύου (π.χ. κοινότητες «κοινής χρήσης» κατοικιών, αυτοκινήτων κ.λπ)
Σήμερα υπάρχουν ήδη πάνω από 2600 εγχειρήματα κοινοτικού χαρακτήρα στη χώρα, που δεν περιμένουν την επανάσταση ή κάποια «κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας» για να δώσει λύση. Εμφορούνται από την αντίληψη ότι μπορούν να δημιουργήσουν από τώρα στοιχεία «του κόσμου που θέλουν, μέσα στον κόσμο που θέλουν να ανατρέψουν και να αφήσουν πίσω τους».
Η δική μας συνολική πρόταση:
Να διαμορφωθεί «από τα κάτω» και από τους έλληνες «από κάτω» ένα απαραίτητο ρεαλιστικό και ελκυστικό πρόγραμμα για το ξεπέρασμα της κρίσης και συγχρόνως για τη μετάβαση σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία, σε μια κοινωνία δημοκρατικής αυτονομίας που θα στηριχθεί:
• στην οικονομία των βιοτικών αναγκών όσον αφορά στο περιεχόμενο,
• στον συνεργατισμό-συνεταιρισμό όσον αφορά στις σχέσεις παραγωγής,
• στη συλλογική-κοινοτική-δημοτική ιδιοκτησία όσον αφορά στα μέσα παραγωγής,
• στην εγγύτητα και τις μικρές αποστάσεις όσον αφορά στο μικρότερο δυνατό οικολογικό αποτύπωμα,
• στην άμεση δημοκρατία των συνελεύσεων και των ανακλητών εκπροσώπων, όσο αφορά στις διαδικασίες αποφάσεων, πολιτικής θέσμισης και διακυβέρνησης
6. Ο Συνομοσπονδισμός
Εφαλτήρας για τη διαμόρφωση της κοινοτικής πολιτικής θέσμισης οι τοπικές κινήσεις πολιτών για τη δημοκρατική αυτονομία –με τη μορφή της δημοκρατίας εν δράσει και κοινή ονομασία π.χ. Κίνηση για τη "Δημοκρατική Αυτονομία"-που παρεμβαίνοντας στις τοπικές κοινωνίες στη βάση των προβλημάτων της καθημερινότητας και δημιουργώντας θεσμούς άμεσης δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα- θα μπορέσουν-συνδεόμενες και μεταξύ τους- να διαμορφώσουν ένα πρόγραμμα μετάβασης σε ένα σύστημα αποκεντρωμένης δημοκρατικής αυτονομίας και κοινοτισμού, σε μια κοινωνία ελευθερίας, ειρήνης, κοινωνικής και φυλετικής ισότητας, δικαιοσύνης και οικολογικής ισορροπίας.
Αυτές οι Κινήσεις θα απαιτήσουν από τους υπάρχοντες δήμους«συμμετοχικούς προϋπολογισμούς και προγραμματισμούς»(οργανώνοντας π.χ. στις γειτονιές των πόλεων και τα χωριά συνελεύσεις πολιτών όπου θα γίνονται οι προτάσεις και θα αποφασίζονται οι προτεραιότητες και στη συνέχεια Συντονιστικά Συμβούλια με ανακλητούς εκπροσώπους[1] για την προώθηση των λύσεων προς την Τ.Α. Όταν μπορέσουν να αλλάξουν τους πολιτικούς συσχετισμούς και συμμετέχοντας στις τοπικές εκλογές πάρουν την πλειοψηφία σε κάποιους δήμους, τότε τους μετατρέπουν σε θεσμούς πραγματικής αυτοδιοίκησης και αυτοκυβέρνησης (μικραίνοντας το μέγεθός τους-επιστρέφοντας τουλάχιστον στο καποδιστριακό τους μέγεθος- και θεσμοθετώντας τηνκοινότητα δρόμου στις πόλεις και την αγροτική κοινότητα σαν το μικρότερο κύτταρο της δημοκρατικής αυτονομίας, τα Συμβούλια Συνοικιών στη συνέχεια και τα Συμβούλια Πόλης.
Όταν γίνει αυτό σε αρκετούς δήμους τους ομοσπονδοποιούν και λειτουργούν για ένα πιθανά μεγάλο διάστημα σαν αυτόνομη ομοσπονδίασε σχέση συμπλήρωσης, αντιπαράθεσης και ρήξης με το κεντρικό κράτος( ένα είδος δυαδικής αντιεξουσίας) έως ότου καταλήξουμε σε ένα νέο «Κοινωνικό Συμβόλαιο» και μια δημοκρατική συνομοσπονδιακή κοινοπολιτεία στην ελληνική επικράτεια (ελπίζουμε ειρηνικά και αναίμακτα, αλλά και προετοιμαζόμενοι για πιθανές συγκρούσεις με αυτοάμυνα και αντίσταση και μεθόδους που θα έχει αναπτύξει το κίνημα εντωμεταξύ).
Από τον «αδύνατο καπιταλιστικό κρίκο της «Ενωμένης Ευρώπης» να μετατρέψουμε τη χώρα σε κόμβο κοινωνικής, πολιτικής και οικολογικής ανάτασης στα πλαίσια του πραγματικού μας «οίκου» που είναι η Μεσόγειος και τα Βαλκάνια. Όπου ανεξάρτητα των θρησκευτικών και φυλετικών διαφορών, καθώς και συνόρων, μπορούν να δημιουργηθούνσυνομοσπονδισμένες βιοπεριφέρειες, που θα στηρίζονται σε ένα εκτεταμένο δίκτυο συνεργασιών και μεταξύ τους ροών και θα αναπτύσσουν το μοντέλο της ευζωίας χωρίς «ανάπτυξη» και καταναλωτισμό , αλλά με κοινωνική ισότητα και ατομική εγκράτεια, στηριζόμενοι στα κοινωνικά και συλλογικά αγαθά και την άμεση δημοκρατία.
7. Ο ρόλος και η έννοια της Βιο-περιφέρειας στα πλαίσια της στρατηγικής της τοπικοποίησης (Ρεγκιοναλισμού)
Δεν ταυτίζεται με την έννοια της διοικητικής περιφέρειας, όπως εκφράζεται στον «Καλλικράτη», όπου είναι μια δομή του περιφερειακού κράτους. Ούτε 100% με την έννοια της γεωγραφικής περιφέρειας. Το ίδιο δεν ταυτίζεται με την έννοια ενός οικοσυστήματος ή μιας οικοπεριοχής- όπως ορίζονται στην επιστήμη της οικολογίας- γιατί είναι συνήθως μεγαλύτερη. Δεν ταυτίζεται επίσης με μια οικοζώνη, από την οποία είναι μικρότερη. Πρόκειται για μια οικολογική και γεωγραφική ταυτόχρονα περιοχή, που αποτελεί ένα χώρο με κοινές φυσικές και γεωγραφικές συνθήκες, αρκετό για να εξασφαλίζει τους κύκλους της ζωής και των θρεπτικών φυσικών στοιχείων και υλικών, καθώς και την ενσωμάτωση των αποβλήτων, αλλά και κοινές ιστορικές καταβολές και ηθικές αξίες των ανθρώπινων κοινοτήτων της, που της δίνουν μια ταυτότητα.
Χαρακτηρίζεται από τον τρόπο που εντάσσεται η ανθρώπινη κοινωνία της με το φυσικό της περιβάλλον. Από το πως δένονται οι διανθρώπινες σχέσεις με τους τοπικούς φυσικούς πόρους, όπως π.χ με τις λεκάνες απορροής του νερού, με τις άλλες μορφές ζωής και το πλέγμα των οικοσυστημάτων της περιοχής, εξασφαλίζοντας την αρμονική ενότητα του τόπου, της κοινότητας των ανθρώπων που τον κατοικούν και του συνόλου των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων. Η εγγύτητα καθορίζει τη διαχείριση των εισροών και των εκροών των παραγωγικών μονάδων και των ανταλλαγών, με βάση τη σχετική αυτάρκεια-αυτοδυναμία της. Μπορεί να είναι μια περιοχή στα πλαίσια μιας νομαρχίας του παρελθόντος (π.χ. Μαγνησίας) με 1-2 αστικούς δήμους και μερικούς περιφερειακούς δήμους και κοινότητες, που μπορεί να εξασφαλίζει αυτοδυναμία πόρων και ενέργειας. Μπορεί βέβαια να επεκταθεί και στα πλαίσια μιας υπάρχουσας περιφέρειας του "Καλλικράτη", όπως η Θεσσαλία, αλλά θα εξαρτάται και από τον ανθρώπινο πληθυσμό της που δε θα πρέπει να υπερβαίνει το 1.000.000. Πολλές φορές θα χρειασθεί να μη ληφθούν υπόψη υπάρχοντα εθνικά σύνορα και να διαμορφωθεί από το διασυνοριακό κίνημα του συνομοσπονδισμού «σκιωδώς» διασυνοριακά!
Για τον καθορισμό της λοιπόν σαν μια δομή στα πλαίσια της ελλαδικής Αυτοδιοίκησης με τα σημερινά δεδομένα του Καλλικράτη, απαιτείται νομική παρέμβαση από τη πλευρά της υπάρχουσας κεντρικής εξουσίας με νέο νόμο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και με μεταφορά πόρων προς αυτήν. Για την ολοκλήρωσή της όμως σαν θεσμός άμεσης δημοκρατίας, θα απαιτηθεί ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο από μια μετακαπιταλιστική κοινωνία μετάβασης στην άμεση δημοκρατία και τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, και μάλιστα με επέκταση στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο.
Η Αυτοδιοίκηση στα πλαίσια μιας τέτοιας βιοπεριφέρειας μπορεί να στηρίζεται σε δομές σαν τις παρακάτω:
• Πέρα από τη πυρηνική οικογένεια, είναι επιθυμητό να δημιουργηθούν και να επικρατήσουν «διευρυμένες» οικογένειες (όχι γενετικής συγγένειας, αλλά περισσότερο ιδεολογικής συγγένειας και με όλες τις ηλικίες- η τρίτη ηλικία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη , η επιβίωσή της αδύνατη στο μέλλον από ένα καταρρέον συνταξιοδοτικό σύστημα), σαν κύτταρα των μελλοντικών χωρικών κοινοτήτων-δήμων. Το κοινό χαρακτηριστικό τους το «κοινό ταμείο».
• Στην επανασύσταση ως αυτοδιοικητικών μονάδων των υπαρχόντων χωρικών κοινοτήτων της υπαίθρου της.
• Στην επανασύσταση των μικρών δήμων, με το χωρισμό των μεγάλων πόλεων σε δήμους κάτω των 50.000 κατοίκων, οι οποίοι συστήνουν με τη σειρά τους αστικές κοινότητες με βάση τις οδούς στις γειτονιές των πόλεων που δεν ξεπερνούν π.χ. τους 1000-2000 κατοίκους.
8. Η παρέμβαση των Τοπικών Κινήσεων Δημοκρατικής Αυτονομίας με βάση τη Βιοπεριφέρεια:
Έως ότου επιτευχθεί αυτό με νόμο από τη Κεντρική Εξουσία, το κίνημα για την Δημοκρατική Αυτονομία… (και οι αναφερθείσες Τοπικές Κινήσεις Πολιτών που θα έχει δημιουργήσει) λειτουργεί και παρεμβαίνει με βάση τη παραπάνω «σκιώδη»διαμόρφωση της Τ.Α. από τη δική του μεριά (π.χ. τον «Καλλικρατικό Βόλο» θα τον χωρίσει σε Βόλο και Νέα Ιωνία, όπως ήταν πριν το «Καλλικράτη), σε αντιπαράθεση με την υφιστάμενη Τ.Α., όσο αυτή υπάρχει. Συστήνει λοιπόν στα χωριά και στις πόλεις, με βάση την οδό( σε μεγάλη πόλη) ή την μικρή γειτονιά-σαν κοινοτικά κύτταρα- Συνελεύσεις Πολιτών(ΣΠ), όπου συμμετέχουν, συζητούν και αποφασίζουν-όσοι ενεργοί πολίτες ενδιαφέρονται στην αρχή και στη συνέχεια όσοι πείθονται ότι έχει σημασία για αυτούς- για τον προγραμματισμό και τον προϋπολογισμό του δήμου στον οποίο ανήκουν. Συστήνει επακόλουθα με εκλεγμένα και ανακλητά μέλη (με ποσόστωση 50-50 άνδρες γυναίκες και ανεξάρτητα της υπηκοότητας των πολιτών) Συντονιστικά Συμβούλια Κοινοτήτων(ΣΣΚ)- αυτών των υπό διαμόρφωση κοινοτήτων- για την προώθηση των αποφάσεών τους προς τα υπάρχοντα δημοτικά συμβούλια, θέτοντάς τα προ των ευθυνών τους και πιέζοντάς τα να τις λάβουν υπόψη στον προγραμματισμό-προϋπολογισμό του υπάρχοντος δήμου. Καλύτερα θα μπορούσε να συσταθεί μια επιπλέον δομή, δηλαδή από όλα τα ΣΣΚ εκλέγεται ένα ολιγομελές Συντονιστικό Συμβούλιο Πόλης (ΣΣΠ) ήΣυντονιστικό Συμβούλιο Ενότητας Χωριών (ΣΣΕΧ)-όπου με την Ενότητα Χωριών εννοούμε κοντινά χωριά που ανήκαν πριν σε «Καποδιστριακό Δήμο»- που θα αναλάβει την προώθηση των αποφάσεων των υπό διαμόρφωση κοινοτήτων ανάλογα με την προτεραιότητα των αναγκών τους, την οποία προτεραιότητα αποφασίζει δημοκρατικά το ΣΣΠ ή ΣΣΕΧ, προς τους δήμους.
Από όλα τα ΣΣΠ και ΣΣΕΧ εκλέγεται δημοκρατικά με ανακλητά μέλη και την ίδια ποσόστωση το Συντονιστικό Περιφερειακό Συμβούλιο (ΣΠΣ), το οποίο παρεμβαίνει στην υπάρχουσα Περιφέρεια και προωθεί εκείνα τα αιτήματα των κοινοτήτων που αφορούν στην Περιφέρεια.
Ένα τέτοιο Σύστημα Συμβουλίων (ΣΣ), εξελισσόμενο από βαθμίδα σε βαθμίδα, θα αποτελέσει τον πολιτικό κορμό για τη μετάβαση σε μια κοινωνία Δημοκρατικής Αυτονομίας και θα πρέπει να ενεργοποιήσει και να εμπλέξει όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στις διεργασίες του, ώστε το πρόγραμμα μετάβασης που θα αναπτύξει να είναι όσο γίνεται πιο αντιπροσωπευτικό.
Επειδή θεωρούμε τον αγροδιατροφικό τομέα σαν εφαλτήρα για τη μετάβαση προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι από την αρχή αναγκαίο να συσταθεί και ιδιαίτερο Συντονιστικό Συμβούλιο Αγροδιατροφικού Τομέα (ΣΣΑΤ), το οποίο με βάση τις διατροφικές ανάγκες που θα έχουν προταθεί από τις υπό διαμόρφωση Κοινότητες και σε συνεργασία με το ΣΣ, θα ολοκληρώσει και ένα πρόγραμμα για τις αγροδιατροφικές οικονομικές δραστηριότητες στα πλαίσια του κάθε δήμου και στη συνέχεια της περιφέρειας. Επίσης θα είναι σημαντικό να γίνει σε κάθε δήμο ένα ιδιαίτερο Συμβούλιο Δημοτικού Τομέα Οικονομίας (ΣΔΤΟ),για τη στήριξη του ιδιαίτερου οικονομικού ρόλου του δήμου που θα αφορά σε όλους τους πολίτες
Το ίδιο θα χρειασθεί να γίνει και για κάθε άλλον τομέα της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας-στηριγμένης στη συνεργατική και συνεταιριστική οργάνωσή της- στους δήμους και τις περιφέρειες, όπως για την υγεία, την χειραφετητική παιδεία-εκπαίδευση, τη δικαιοσύνη, τη βιοτεχνική- βιομηχανική παραγωγή, τον ενεργειακό εφοδιασμό, τοπεριβάλλον και την οικολογική ισορροπία, την αυτοάμυνα κ.λπ.
9. Και μια σημείωση σχετικά με την ιδιοκτησία
Το ζήτημα δεν μπορεί να ξεκαθαρισθεί εκ των προτέρων και θα εξαρτηθεί από τις οικονομικές δομές που θα δημιουργήσει κάθε τοπική κοινωνία ισοκατανομής (οικονομικής-κοινωνικής-οικολογικής-πολιτικής). Από τη στιγμή όμως που το βασικό κύτταρό της θα είναι η κοινότητα, είτε χωρική θα είναι αυτή, είτε δραστηριοτήτων, είτε ενδιαφερόντων, είναι προφανές ότι θα προάγεται η συλλογική ιδιοκτησία. Η ατομική δεν θα έχει καμία τύχη, γιατί οι άνθρωποι θα οργανώσουν την καθημερινότητά τους βασισμένοι στις αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Μάλλον δεν θα προτιμήσουν την πυρηνική οικογένεια, αλλά τη «διευρυμένη οικογένεια» που θα περιλαμβάνει περισσότερους γονείς καθώς και τις 3 γενιές τους (παππούδες-γιαγιάδες-παιδιά), εκφράζοντας έτσι την αλληλεγγύη των γενιών. Θα είναι η ευνοϊκότερη (σε σχέση με την πυρηνική οικογένεια) εξέλιξη της παλιάς αυτοδύναμης-αυτάρκους πολυπληθούς πατριαρχικής ή μητριαρχικής οικογένειας (Οι υπάρχουσες σήμερα "ομάδες συγγένειας" της καθημερινής ζωής ή οι οικοκοινότητες, μπορούν να δώσουν μια εικόνα της «διευρυμένης οικογένειας»).
Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι θα χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια της η ατομική ιδιοκτησία και θα εντάσσεται με τη θέλησή της στη συλλογική-κοινοτική ή ακόμα καλύτερα στη δημοτική ιδιοκτησία, αφού θα δοθεί προτεραιότητα στον δημοτικό τομέα οικονομίας. Δεν θα χρειασθεί να γίνει «δημοτικοποίηση» των μέσων παραγωγής και της γης (με νόμο και με βία), όπως απαίτησε η «κρατικοποίηση», όπου εφαρμόσθηκε μέχρι τώρα.

Τι να κάνουμε: τα πρώτα βήματα, μετά τη κατάρρευση της οικονομίας και της πολιτικής των «μνημονίων»

Περισσότερα στο:
http://topikopoiisi.blogspot.gr/p/blog-page_10.html


Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Κάμπινγκ του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,
το κάμπινγκ του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα θα γίνει φέτος στις 2,3 και 4 Σεπτεμβρίου στη δημοτικό κάμπινγκ στη Μηλίνα.
Μεταξύ των θεμάτων συζήτησης συμπεριλαμβάνονται:
"Αυταρχική δημοκρατία και κράτος έκτακτης ανάγκης" (Σάββατο 3/9, πρωί) και
"Χαρακτηριστικά και προοπτικές του κινήματος των πλατειών" (Σάββατο 3/9 απόγευμα)
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο http://diktio.org/node/756
Όσοι και όσες τυχόν ενδιαφέρεστε να συμμετέχετε στις συζητήσεις, είστε προφανώς ευπρόσδεκτοι/ες.

Για το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
Τάκης Πολίτης


4η ΓΙΟΡΤΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ


2,3,4 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
κρηπίδωμα παραλίας Χαλκίδας

Αυτη η γιορτή,που γίνεται για τέταρτη φορά στη Χαλκίδα,όπως και οι περισσότερες που γίνονται ανά την Ελλάδα,κρατάει τη σκούφια της από την ''πανελλαδική γιορτή οικολογικής γεωργίας και χειροτεχνίας'',που μετράει 18 χρόνια ζωής και ταξιδεύει κάθε χρόνο από τόπο σε τόπο.Το 2003 πέρασε και από τη Χαλκίδα.Συνεπώς,δεν εντάσσεται στην πρόσφατη πράσινη μόδα ούτε προέκυψε ξαφνικά σαν μια παρενέργεια της κρίσης.
Η πεποίθηση ότι η επιβίωση είναι εφικτή με την αυτάρκεια και τις ζωντανές,καθαρές και δυνατές ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι καινούρια.Τώρα,περισσότερο από κάθε άλλη χρονική στιγμή,επιβεβαιώνεται αυτή η άποψη.Είμαστε εδώ για να επιμείνουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε παράγοντας οι ίδιοι με φυσικούς τρόπους την τροφή και τα ποτά μας,τα φάρμακα και τα καλλυντικά μας,τα παιχνίδια και τη διασκέδαση μας.Ο καθένας μας είναι εδώ για να δείξει το αποτέλεσμα του κόπου του και μοιραστεί την εμπειρία του και τις όποιες γνώσεις του.Δεν εμπορευόμαστε τη δουλειά μας.Τη διαχειριζόμαστε μόνοι μας.
Χωρίς το ρομαντισμό και τον εξωραισμό,που συνοδεύουν τη φυσική ζωή και με επίγνωση των δυσκολιών που αυτή έχει,αξίζει και επιβάλλεται να κατευθυνθούμε προς το δρόμο της.Καλό σας ταξίδι στη γιορτή μας.




-ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ,ΜΕΤΑΠΟΙΗΤΕΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ.

-Η ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΟΡΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ.ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ.

-ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ-ΧΑΡΑΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ.ΜΠΟΡΕΙΤΕ (ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΑΙ) ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ ΡΟΥΧΑ,ΒΙΒΛΙΑ,ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ,ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

-ΣΤΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΝΟΣΤΙΜΑ ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΚΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΜΕ ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΕΣ ΤΙΜΕΣ.

-ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΙΚΡΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ(παρασκευή ψωμιού με προζύμι,σαπουνιού,κηραλοιφής,ηδύποτων,οδοντόκρεμας,σκόνης πλυντηρίου,συμβουλές ομορφιάς με σταφύλι κι άλλα φρούτα εποχής,εργαστήριο κεραμικής,ανακύκλωσης,κοσμήματος από το Περού,κατασκευών για παιδιά με ξύλο,χαρτί,ύφασμα και ανακυκλώσιμα υλικά).

-ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΙ ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΘΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ.

-Η ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΟΥΤΕ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΦΟΡΕΑ.ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΘΑ ΤΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ.ΓΙ'ΑΥΤΟ ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΟΥΣ.

ΠΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ: ΥΨΗΛΟ ΚΑΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΑΠΕ

Σημαντικό δυναμικό από το σύνολο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) παρουσιάζει η περιφερειακή ενότητα Καρδίτσας, όπως αποτυπώνεται σε σχετική έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τον αναπληρωτή καθηγητή Θεοχάρη Τσούτσο, διευθυντή του εργαστηρίου Ανανεώσιμων και Βιώσιμων Ενεργειακών Συστημάτων (τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος - Πολυτεχνείο Κρήτης), και τον Παναγιώτη Τορτοπίδη, στέλεχος της Αναπτυξιακής Καρδίτσας (ΑΝΚΑ).
Άχυρο σιτηρώνΣύμφωνα με τα δεδομένα που συνέλεξε η ΑΝΚΑ, ένα από τα προϊόντα που ανταποκρίνονται στο παραπάνω δυναμικό είναι το άχυρο σιτηρών. Λόγω της αλλαγής του καθεστώτος επιδότησης του βαμβακιού (που έχει αποσυνδεθεί από την παραγόμενη ποσότητα), τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί κατακόρυφα η καλλιέργεια των σιτηρών. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η εφικτή ποσότητα άχυρου/στρέμμα είναι 160-200 κιλά, υπάρχει δυναμικό 48.000-60.000 τόνους/έτος.
Το δε κόστος της συλλογής είναι της τάξης 0,9 ευρώ/20 κιλά (45 ευρώ/τόνος), ενώ θα πρέπει να συμπεριληφθεί και το κόστος φόρτωσης και μεταφοράς στο εργοστάσιο.
Ξυλώδης βιομάζαΑντίστοιχες δυνατότητες αξιοποίησης έχει και η ξυλώδης βιομάζα. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τον καθαρισμό δέντρων και κήπων δημοτών της πόλης του Δήμου Καρδίτσας εκτιμάται πως προκύπτει ποσότητα 1.000 τόνους/έτος.
Η ποσότητα αυτή μπορεί να ανέλθει σε 30.000 τόνους/έτος, αν προστεθεί η βιομάζα που μπορεί να συγκεντρωθεί από τοπικά διαμερίσματα του δήμου και των υπολοίπων δήμων του νομού, η οποία -λόγω του υπαίθριου χαρακτήρα τους- είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή της πόλης.
Αξίζει να αναφερθεί ότι με τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Δυτικής Θεσσαλίας δεν είναι δυνατή η μεταφορά της βιομάζας εκεί, άρα τίθεται πρόβλημα βιώσιμης διάθεσής της.
Επιπρόσθετα, οι δασικές εκτάσεις θα πρέπει να καθαρίζονται κάθε χρόνο προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν κίνδυνοι από πιθανή πυρκαγιάς. Η συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες (Δασαρχείο, Διεύθυνση Δασών) θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τη διάθεση της δασικής βιομάζας για παραγωγική αξιοποίηση.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην περιφερειακή ενότητα Καρδίτσας λειτουργούν πριστήρια και βιοτεχνίες τεμαχισμού καυσόξυλων, βιοτεχνίες επίπλων και άλλες παραγωγικές μονάδες, που παράγουν βιομάζα σε διάφορες μορφές (πριονίδι, μικρά άχρηστα τεμάχια ξύλου κ.λπ.).
Άλλες μορφές ενέργειας στην ΠΕ ΚαρδίτσαςΣυμπερασματικά, η περιφερειακή ενότητα Καρδίτσας διαθέτει πολύ υψηλό -ανεκμετάλλευτο- δυναμικό Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (όχι μόνο βιομάζας, αλλά αιολικής, υδροηλεκτρικής, γεωθερμίας, ηλιακής), με σημαντικά περιθώρια για εξοικονόμηση ενέργειας.
Με την αξιοποίησή τους, πέρα από τη σημαντική συμβολή στην επίτευξη των ευρωπαϊκών δεσμεύσεων της χώρας (αύξηση ποσοστού διείσδυσης των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα και επιτυχή εφαρμογή των ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών και νομοθετικών ρυθμίσεων για την ενέργεια, το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη), επιτυγχάνονται, σύμφωνα με όσα δηλώνει στο ο Θεοχάτης Τσούτσος, άμεσα και χειροπιαστά πλεονεκτήματα στις τοπικές κοινωνίες.
Η ΑΠΕ στη μείωση φαινομένου θερμοκηπίου και όξινης βροχήςΣυγκεκριμένα, η αξιοποίηση των ΑΠΕ συμβάλλει στην απεξάρτηση του περιφερειακού συστήματος από την τροφοδοσία καυσίμων (επομένως και στο περιορισμό εισαγωγών ορυκτών καυσίμων), στον περιορισμό των εκπομπών CO2 (φαινόμενο θερμοκηπίου), και στον περιορισμό των εκπομπών SO2 (όξινη βροχή), στην ανάπτυξη αειφόρων μορφών τουρισμού, όπως και στην εξασφάλιση εργασίας, τοπικών εισοδημάτων και στη συγκράτηση των πληθυσμών.
Προτάσεις
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνονται άμεσα: η διαμόρφωση Παρατηρητηρίου Βιώσιμης Ενέργειας σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας, η κατάρτιση ειδικών στα θέματα των ΑΠΕ (μηχανικών και τεχνικών), η ενεργειακή μελέτη παραδοσιακών κτηρίων, όπως και η υλοποίηση ενημερωτικής καμπάνιας προς τους πολίτες για Εξοικονόμηση Ενέργειας (π.χ., στο λογαριασμό ΔΕΥΑΚ).
Επίσης, προτείνεται η ενίσχυση επιχειρηματικών πρωτοβουλιών με προτεραιότητα τις ΑΠΕ, η ανάπτυξη τεχνολογικών σχημάτων, σε συνεργασία με ΑΕΙ και ΤΕΙ, στην κατεύθυνση του βιοδιυλιστηρίου, ο σχεδιασμός και κατασκευή πρότυπων ενεργειακών δημόσιων κτιρίων, όπως και η αξιοποίηση της τεχνογνωσίας της ΑΝΚΑ για γνωμοδοτήσεις σε θέματα επενδύσεων ΑΠΕ και εξοικονόμησης ενέργειας

Διαρροή λάσπης από το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ ρυπαίνει επικίνδυνα τη θάλασσα του Ευβοϊκού

Πολιτικές Κινήσεις - Φθιώτιδα

Για πολλοστή φορά απασχολούν την τοπική κοινωνία τα περιβαλλοντικά «επιτεύγματα» της ΛΑΡΚΟ. Η χθεσινή «διαρροή» κόκκινης λάσπης από κακή λειτουργία περιστροφικής καμίνου είναι μια ακόμα επιβεβαίωση της επικίνδυνης λειτουργίας του εργοστασίου στη Λάρυμνα. Η απαξίωση του εργοστασίου, τα παλιά μηχανήματα, η κακή συντήρησή τους και τα φτηνά υλικά, και όλα αυτά κάτω από το πρίσμα αδιαφανών οικονομικών σκοπιμοτήτων, είναι ίσως η αιτία. Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε την απώλεια ανθρώπινων ζωών, σήμερα έχουμε αυτή τη διαρροή, και το ερώτημα είναι: τί άλλο μπορεί αύριο να συμβεί.
Η ΛΑΡΚΟ έχει γίνει ο περιβαλλοντικός εφιάλτης της περιοχής του Ευβοϊκού, της Λάρυμνας και της Μεσσαπίας. Τα φαινόμενα της σκόνης, της λάσπης και της κόκκινης σκουριάς είναι καθημερινά. Η έκθεση του ΕΛΚΕΘΕ το Νοέμβριο του 2010 σχετικά με την κατάσταση της θάλασσας και του όρμου της Λάρυμνας, με τις υψηλές συγκεντρώσεις υδραργύρου και τις αυξημένες τιμές του ολικού χρωμίου, είναι καταπέλτης. Οι 2,4 εκατομμύρια τόνοι σκουριάς που πέφτουν κάθε χρόνο στη θαλάσσια περιοχή του Βόρειου Ευβοϊκού και οι 200.000 τόνοι σκόνης, που αιωρούνται και κάθονται παντού, λειτουργούν σωρευτικά σε ένα οικοσύστημα που σταδιακά επιβαρύνεται χωρίς επιστροφή.
Ως Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε υποχρέωσή μας για μια ακόμα φορά να επισημάνουμε τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης τόσο για τα «στραβά μάτια» που κάνει, διαχρονικά, στην παράνομη λειτουργία του εργοστασίου, όσο και για την πρόσφατη ΚΥΑ για την συνέχιση της απόρριψης της σκουριάς στη θάλασσα μέχρι τέλους του 2012. Για τις επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή και στη δημόσια υγεία, από αυτό τον τρόπο διαχείρισης του προβλήματος της λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ, έχουν απαντήσει οι ειδικοί. Ήδη το κόστος, το κοινωνικό, το οικονομικό, το περιβαλλοντικό, μετριέται καθημερινά στην Μεσσαπία και στον Ασωπό. Και οι αριθμοί είναι αμείλικτοι
- Ζητάμε να γίνει άμεση καταγραφή της έκτασης και του μεγέθους της χθεσινής ρύπανσης και να αποδοθούν οι ευθύνες
- Θυμίζουμε τα βασικά συμπεράσματα της έκθεσης του ΕΛΚΕΘΕ για την επίδραση όλων αυτών που προκύπτουν από τη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ στη θαλάσσια ζωή της περιοχής
- Επισημαίνουμε την υποχρέωση της κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης να αυξήσουν τα αντανακλαστικά τους και να «ανεβάσουν τις στροφές» τους για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων στη ΛΑΡΚΟ και παντού
Οι πολίτες ζητούν το αυτονόητο: προστασία και ασφάλεια. Δεν είναι δυνατόν να μην έχουν άλλη επιλογή από το δρόμο των δικαστηρίων.

Γερμανική «επενδυτική απόβαση» στην Ελλάδα

Από το tvxsteam:
Την ώρα που εντείνονται οι ανησυχίες για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας αλλά και την τύχη του δεύτερου πακέτου βοήθειας, «η Γερμανία έχει ξεκινήσει επενδυτική επίθεση στην Ελλάδα», σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του Γερμανού υφυπουργού Οικονομίας Στέφεν Καπφέρερ, ο οποίος βρέθηκε χθες στην Ελλάδα και είχε πολύωρες συναντήσεις με τους σημαντικούς οικονομικούς υπουργούς της κυβέρνησης. Εξάλλου σε περίπου ένα μήνα θα καταφτάσει στην Ελλάδα ο «διαχειριστής» του γερμανικού «σχεδίου Μάρσαλ» για την Ελλάδα Φίλιπ Ρέσλερ, συνοδευόμενος από 100 επιχειρηματίες.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Ελευθεροτυπίας, η Γερμανία θέτει συγκεκριμένους όρους για να κινητοποιήσει επενδυτικά κεφάλαια προς τη χώρα μας με αιχμή τον τομέα της ενέργειας και των στρατηγικών υποδομών, καθώς και τον τουρισμό, τη βιομηχανία και τη διαχείριση αποβλήτων. Στην κορυφή της ατζέντας μάλιστα βρέθηκε το ζήτημα δημιουργίας «ειδικών επενδυτικών ζωνών», οι οποίες το πιθανότερο είναι να περιλαμβάνουν χαμηλότερη φορολογία αλλά και «ειδικούς όρους εργασίας» - φθηνότερη δηλαδή εργασία – κάτι που μάλιστα έρχεται σε αντίθεση με τους νόμους περί ανταγωνισμού που ισχύουν για τις χώρες της ΕΕ. Επιπλέον, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας η Γερμανία ζητά εξασφάλιστη της χρηματοδότησης των γερμανικών επενδύσεων κυρίως από κοινοτικά κονδύλια (ΕΣΠΑ, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κ.ά.), αλλά και μεσολάβηση μιας τράπεζας-εγγυητή των κεφαλαίων που θα επενδύσουν στο μέλλον γερμανικές επιχειρήσεις.

Πώς το Lidl "έφαγε" τον πρόεδρο του ΕΦΕΤ !!!


Του Μιχάλη Σιάχου

Πέμπτη 7 Ιουλίου, μεσημέρι. Οι νομικοί εκπρόσωποι της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Lidl, γερμανικών συμφερόντων, βρίσκονται στο γραφείο του προέδρου του ΕΦΕΤ, διαμαρτυρόμενοι για «λάθος χειρισμούς» που αφορούσαν μολυσμένα κρεατοσκευάσματα. Ο πρόεδρος δέχεται ένα επείγον τηλεφώνημα από την… Πολωνία και διακόπτει για λίγο τη συνάντηση. Είναι ο προϊστάμενός του υπουργός Υγείας, ο οποίος, ούτε λίγο-ούτε πολύ, του ανακοινώνει ότι «δεν ανταποκρίνεται στο έργο του» (όπως το φαντάζεται ο κ. Λοβέρδος, φυσικά) και του ζητά να παραιτηθεί.
Λίγες μέρες πριν, ο ΕΦΕΤ είχε ανακοινώσει την ανακάλυψη κατεψυγμένων προϊόντων κρέατος, μολυσμένων με το βακτήριο Escherichia coli O157 σε εγκαταστάσεις του Lidl στη Βόρεια Ελλάδα και ζήτησε την απόσυρση και την καταστροφή τους. Αντίστοιχο βακτήριο ευθύνεται ακόμη και για θανάτους στην Ευρώπη. Η επιχείρηση ένιωσε να απειλούνται τα συμφέροντά της. Δεν είχε περάσει πολύς καιρός που ο ΕΦΕΤ είχε απαιτήσει την ανάκληση φιαλών κρασιού από τα καταστήματα της αλυσίδας. Αυτή τη φορά φαίνεται ότι έδρασε αστραπιαία και… δυναμικά.
Η απαίτηση για άμεση λύση δεν μπορούσε να περιμένει λίγες ώρες, μέχρι την επιστροφή του υπουργού στην Ελλάδα. Η παραίτηση του «ενοχλητικού» προέδρου έπρεπε να γίνει ενόσω η αντιπροσωπεία της γερμανικής επιχείρησης βρισκόταν στο γραφείο του. Το μήνυμα προς τους εκπροσώπους των γερμανικών συμφερόντων ήταν παραπάνω από σαφές: «Το πεδίο δράσης είναι πλέον ελεύθερο, όποιος σας ενοχλεί φεύγει από τη μέση».

Ένας ενοχλητικός ελεγκτικός οργανισμός…
Όσο κι αν φαντάζει σενάριο συνομωσίας, το ρεπορτάζ του Δρόμου είναι απολύτως αληθές. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά:
Τον περασμένο Μάρτιο κλιμάκια του ΕΦΕΤ ανακαλύπτουν κομμάτια γυαλιού σε φιάλες κρασιού που εμφιαλώνονται από την εταιρία ΙΝΟ Α.Ε. για λογαριασμό του Lidl. Ολόκληρες παρτίδες κρασιών ανακαλούνται και μάλιστα με έγγραφο του ΕΦΕΤ, στις 10/6, υποχρεώνεται η εταιρία ΙΝΟ να ανακαλέσει όλες τις σχετικές παρτίδες κρασιών για ένα έτος, καταβάλλοντας μάλιστα το αντίτιμο σε όσους τις επιστρέψουν. Οι γνωρίζοντες μιλούν για τεράστια οικονομική ζημιά, τόσο για τη γερμανική αλυσίδα, όσο και για την ελληνική βιομηχανία.
Την 1η Ιουλίου οι έλεγχοι του οργανισμού βάζουν στο στόχαστρο τη γερμανική αλυσίδα για μια ακόμη φορά. Έχει προηγηθεί η ενημέρωση του ΕΦΕΤ από τις αρμόδιες γαλλικές Αρχές για έξι κρούσματα με αιμορραγική διάρροια σε παιδιά, που εικάζεται ότι είχαν καταναλώσει κατεψυγμένο κιμά βοδινού κρέατος που αγοράστηκε από καταστήματα Lidl. Μάλιστα, στη Γαλλία ανακλήθηκαν παρτίδες αυτών των προϊόντων που περιείχαν πρώτη ύλη προέλευσης Γερμανίας, Γαλλίας, Βελγίου και Πολωνίας. Συνεργεία του ελεγκτικού φορέα διαπιστώνουν, λοιπόν, το παθογόνο βακτήριο E. coli O157 σε κατεψυγμένα προϊόντα κιμά και σουτζουκάκια από βοδινό κρέας που διακινούνται σε καταστήματα της αλυσίδας Lidl. Τα προϊόντα δε αυτά προέρχονται από βιομηχανίες της γερμανο-ολλανδικής εταιρίας Vion, η οποία κατέχει μονοπωλιακή θέση στην παραγωγή και διακίνηση κρέατος στην Ευρώπη και είναι ένας από τους μεγαλύτερους (ίσως ο μεγαλύτερος) εισαγωγέας κρέατος στη χώρα μας.
Το χτύπημα στα γερμανικά συμφέροντα είναι καίριο. Η εταιρία Lidl αντιδρά και με ανακοίνωσή της (6/7) κάνει λόγο για εργαστηριακούς επανελέγχους στους οποίους η ίδια υπέβαλε τα προϊόντα για τα οποία κατηγορείται, χωρίς όμως να ανιχνευτεί το συγκεκριμένο βακτήριο. Φαίνεται όμως πως ο γερμανικός κολοσσός δεν αρκέστηκε στις ανακοινώσεις.
Η συμμετοχή του Έλληνα υπουργού στην άτυπη σύνοδο των υπουργών Υγείας της Ε.Ε. στην Πολωνία (5 και 6 Ιουλίου) ήταν προφανώς η κατάλληλη ευκαιρία. Γνωρίζοντας από την 20μηνη θητεία του στα υπουργεία Εργασίας και Υγείας τον κ. Λοβέρδο και γνωρίζοντας πόσο «ζεστά» έχει πάρει το ρόλο του υπερασπιστή των τροϊκανών και των συμφερόντων που αυτοί πρεσβεύουν, μπορούμε να φανταστούμε με τι… σθένος αντέδρασε στις πιέσεις που δέχτηκε από τους ομολόγους του (της Γερμανίας; της Γαλλίας; της Πολωνίας;). Η εσπευσμένη παύση του επικεφαλής των ελληνικών ελεγκτικών Αρχών, με το συμβολισμό μάλιστα που αυτή περικλείει, δεν χρειάζεται περισσότερες αποδείξεις.

…αλλά και πολύ ταλαιπωρημένος
Ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων, ο οποίος ιδρύθηκε ως ανεξάρτητη Αρχή και εκπροσωπεί τη χώρα μας στην ευρωπαϊκή Αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων (EFSA) έχει μια περίεργη ιστορία μετακινήσεων. Υπό την εποπτεία του τότε υπουργείου Εμπορίου και μετέπειτα Ανάπτυξης, πέρασε επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας στην αρμοδιότητα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ως μια λογική εξέλιξη ενιαιοποίησης των ελέγχων στα τρόφιμα. Στον προηγούμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ δόθηκε ως «προίκα» στον κ. Λοβέρδο κατά τη μετακίνησή του από το υπουργείο Εργασίας στο υπουργείο Υγείας. Παρά το -μάλλον- αταίριαστο περιβάλλον ο ΕΦΕΤ παρήγαγε ένα αρκετά έντονο ελεγκτικό έργο.
Αυτό το έργο φαίνεται ότι ενόχλησε πολλές μεγάλες και, ιδιαίτερα, πολυεθνικές επιχειρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις στις 8 Ιουλίου (μια μέρα μετά το τηλεφώνημα από την… Πολωνία) ανακοινώθηκαν αποφάσεις του Δ.Σ. του ΕΦΕΤ για επιβολή προστίμων συνολικού ύψους 327.000 ευρώ. Μεταξύ των επιχειρήσεων που συχνά περιλαμβάνονται στις ανακοινώσεις του οργανισμού είναι και η γαλλικών συμφερόντων αλυσίδα σούπερ μάρκετ Carrefour, της οποίας τα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα έχουν κατ’ επανάληψη γίνει στόχος ελέγχων και επιβολής αντίστοιχων προστίμων.
Ο «παραιτηθείς» με αυτό τον, τουλάχιστον, άκομψο τρόπο πρόεδρος του ΕΦΕΤ, δεν ήταν τυχαίο πρόσωπο. Πρόκειται για τον Γ. Ι. Νυχά, καθηγητή Μικροβιολογίας Τροφίμων στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, ο οποίος έχει να επιδείξει διεθνές επιστημονικό έργο. Μάλιστα, ένα από τα προγράμματα στα οποία συμμετέχει το εργαστήριο που διευθύνει, μαζί με άλλα 40 ευρωπαϊκά ιδρύματα από 17 χώρες, ονομάζεται ProSafeBeef και αντικείμενό του είναι ακριβώς η ασφαλής διακίνηση του βόειου κρέατος. Αντίστοιχες επιστημονικές περγαμηνές φέρουν και οι συμμετέχοντες στο επιστημονικό συμβούλιο του οργανισμού.
Τον επιστήμονα αυτό χαρακτηρίζει ούτε λίγο-ούτε πολύ «ανεπαρκή» ο κ. Λοβέρδος για να ευχαριστήσει τους Ευρωπαίους συνομιλητές του, παρ’ ότι η παραίτηση δεν συνοδεύτηκε από καμιά επίσημη ανακοίνωση και ο ίδιος ο κ. Νυχάς αποικρούει τη σύνδεση της παραίτησής του με την υπόθεση του Lidl. Οι «υποψιασμένοι» καταναλωτές, έχουν άλλη άποψη. Σε ανακοίνωσή της στις 12/7 η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Καταναλωτών ζητά την ανάκληση της παραίτησης του πρώην προέδρου και την άμεση καταστροφή όλων των μολυσμένων τροφίμων, καλώντας ουσιαστικά σε μποϊκοτάζ των συγκεκριμένων καταστημάτων, εφόσον δεν καταστραφούν τα συγκεκριμένα προϊόντα.

Σχόλιο: Έτσι και αλλιώς ο ΕΦΕΤ όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας του δεν είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίζει την απαιτούμενη δραστηριότητά του-όχι αρκετό προσωπικό ούτε κατάλληλο εξοπλισμό, σύμφωνα με τις κατά καιρούς καταγγελίες από διάφορους υπεύθυνούς του-και τους ελέγχους των τροφίμων που κυκλοφορούν στη χώρα. Όταν έβρισκε κάτι επιλήψιμο στα ράφια των σουπερμάρκετς, στηριζόταν βασικά στο ευρωπαϊκό σύστημα προειδοποίησης. Έτσι και με τη Λιντλ. Μόνο που τώρα-σαν χώρα υπό κατοχή-δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται εδώ ότι και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Θα πρέπει να μειωθούν οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές όσον αφορά στη διατροφή μας, και όχι μόνο. Θα πρέπει π.χ. να δημιουργηθούν και "ειδικές επενδυτικές ζώνες" για το γερμανικό κεφάλαιο.

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Ενα σούπερ-ζιζάνιο καρφώνει τη Monsanto

Πριν από δύο δεκαετίες, η Monsanto, η μεγαλύτερη πολυεθνική γεωργικής βιοτεχνολογίας στον κόσμο, κατασκεύασε γενετικά τροποποιημένους (γ.τ.) σπόρους που μπορούσαν να αντιστέκονται στο ισχυρό ζιζανιοκτόνο Ράουνταπ, που επίσης ήταν δικό της παρασκεύασμα με σχεδόν καθολική χρήση για τις ανάγκες καθαρισμού των ανά την υφήλιο γεωργικών καλλιεργειών.
Γεωργοί σε απόγνωση ψεκάζουν με glyphosate για να σώσουν τη σοδειά τους. Ακόμα και με τα δυνατά ζιζανιοκτόνα δεν είναι σίγουροι για το αποτέλεσμα. Εκτάσεις εκατομμυρίων στρεμμάτων κυρίως με καλλιέργειες καλαμποκιού, σόγιας, βαμβακιού, ρυζιού και δημητριακών σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούσαν το ζιζανιοκτόνο και τους γ.τ. σπόρους που του αντιστέκονταν, αγοράζοντάς τα από τα ράφια της Monsanto.
Το κίνητρο ήταν ισχυρότατο: ο αγρότης δεν θα ανησυχούσε πλέον για τα ζιζάνια που του κατέτρωγαν τις σοδειές. Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να καταβρέχει με Ράουνταπ τα φυτά του, και κάθε παράσιτο θα εξαφανιζόταν πλην του ίδιου του ψεκασμένου φυτού, που ήταν γ.τ. να αντιστέκεται στο δηλητήριο. Για τους αγρότες ήταν μια εκπληκτική λύση. Ετσι, τα γ.τ. φυτά και το ισχυρό τοξικό ζιζανιοκτόνο που πήγαινε πακέτο μαζί τους έφερναν ετήσια κέρδη πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια στη Monsanto, μεγιστοποιούσαν τη γεωργική παραγωγή, και κάλυπταν μεγάλες εκτάσεις καλλιεργειών, που -για παράδειγμα- στις ΗΠΑ μόνο, άθροιζαν το 94% της συνολικής παραγωγής σόγιας και το 70% της παραγωγής καλαμποκιού και βαμβακιού. Τα λεγόμενα «φυτά Ράουνταπ-έτοιμα» κάλυψαν σαν κουβέρτα την αμερικάνικη αγροτική γη, σκεπάζοντας πάνω από 500.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα καλλιεργειών.
Σήμερα, τα πράγματα άλλαξαν. Λέγεται ότι άλλαξαν τόσο ώστε συνιστούν τη μεγαλύτερη αλλαγή στη ιστορία της γεωργίας. Και, δυστυχώς, άλλαξαν προς το χειρότερο (για όλους). Τα «φυτά Ράουνταπ-έτοιμα» συναντούν πλέον στους αγρούς και «ζιζάνια Ράουνταπ-έτοιμα». Περισσότερα από 20 είδη ζιζανίων σε συνολική έκταση 60 εκατομμυρίων στρεμμάτων σε ΗΠΑ και Λ. Αμερική, μετά από είκοσι χρόνια συνεχούς ραντίσματος με το ίδιο φάρμακο, έχουν αναπτύξει δικούς τους μηχανισμούς άμυνας, και είναι άτρωτα. Το χειρότερο, η γύρη τους μεταφέρει το γονίδιο αντίστασης, μεταδίδοντάς το και στα φυτά που δεν έχουν ψεκαστεί. Επίσης, τα νέα μεταλλαγμένα ζιζάνια είναι ισχυρότερα από τα προηγούμενα, μεγαλύτερα και καταστροφικότερα.
Φυσικά, το πρόβλημα είχε προβλεφθεί, διότι και οι πρωτοετείς της γεωπονίας ξέρουν ότι τα οικοσυστήματα προσαρμόζονται στις μεταβολές. Το ήξερε και η Monsanto. Οι αγρότες, όχι. Ή απλά τούς παραπλανούσαν. Θέλοντας να αντιμετωπίσει τον κινεζικό ανταγωνισμό, η Monsanto δαπάνησε 150 εκατομμύρια δολάρια το 2010 για να προωθήσει τις πωλήσεις του Ράουνταπ και το κατάφερε, αυξάνοντάς τες κατά 57% στο πρώτο τρίμηνο του 2011. Γνωρίζοντας φυσικά το πρόβλημα της προσαρμογής των ζιζανίων, αλλά πετυχαίνοντας κέρδη 700 εκατομμυρίων δολαρίων.
Πίσω στα χωράφια, οι γεωργοί συνεχίζουν τα σφάλματα. Παρασκευάζουν κοκτέιλ ζιζανιοκτόνων με υψηλή τοξικότητα, που όμως δεν φαίνεται να εμποδίζουν την εξάπλωση των υπερ-ζιζανίων. «Το πρόβλημα καλπάζει», γράφτηκε σε εφημερίδα του Σεντ Λιούις, καθώς «η προσαρμογή των νέων ειδών ζιζανίων γίνεται ταχύτερα και δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσει η επιμόλυνση μέσω της μεταφοράς γύρης». Για τη Monsanto όλα αυτά δεν είναι παρά το άνοιγμα νέων πεδίων έρευνας και εμπορικής εκμετάλλευσης -αυτή τη φορά θα είναι νέοι γ.τ. σπόροι που θα ανθίστανται στα superweeds, «προκαλώντας νέο γύρο επιχειρηματικής κερδοφορίας και περιβαλλοντικής καταστροφής».
Οι γεωπόνοι έχουν σκύψει στα μικροσκόπιά τους αναζητώντας εναλλακτικές στρατηγικές προστασίας των καλλιεργειών. Διότι, στο μεταξύ, οι γ.τ. σπόροι και τα συνοδευτικά ζιζανιοκτόνα τους αποδεικνύονται, εκτός από ανίσχυρα, και επικίνδυνα για την δημόσια υγεία: η ακαδημαϊκή έρευνα έχει από χρόνια διαπιστώσει την επικινδυνότητα των ευρέως χρησιμοποιούμενων ζιζανιοκτόνων (του Ράουνταπ και του ενεργού συστατικού του glyphosate), γεγονός που υποτιμήθηκε. Σήμερα, υπό τη βαριά σκιά των superweeds, η επιστημονική κοινότητα υποχρεώνεται να ξανακουβεντιάσει για τη χρησιμότητα της βιοτεχνολογίας και των γ.τ. οργανισμών. Αυτή την φορά, σοβαρά.
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗΣ

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=28/08/2011&id=304869

Την Τετάρτη 31/8 η επόμενη Μικρογιορτή με Εκδήλωση-Συζήτηση με θέμα το νερό.

Από την ερχόμενη εβδομάδα η μικρογιορτή αλλάζει μέρα διεξαγωγής και γίνεται Τετάρτη απόγευμα. Οπότε η επόμενη θα πραγματοποιηθεί Τετάρτη 31 Αυγούστου. Οι ώρες και το μέρος παραμένουν ίδια, δηλαδή από τις 6 το απόγευμα μέχρι το βράδυ στο πάρκο Αγ. Κωνσταντίνου, παραλία του Βόλου. Επιπλέον θα διεξαχθεί εκδήλωση-συζήτηση με θέμα το νερό.

Ακολουθεί το κείμενο της εκδήλωσης.
________________________________________
Την Τετάρτη 31/8/11, στα πλαίσια της αυτόνομης λαϊκής που γίνεται στο πάρκο του Αγίου Κων/ντίνου στο Βόλο, θα διεξαχθεί εκδήλωση- συζήτηση με θέμα το νερό:
Πρώτα θα γίνει εισήγηση από τον Γ. Κολέμπα με επίκεντρο τη σημασία του ενεργού νερού για τη ζωή:
Το νερό αποτελεί κινητήριο μοχλό για τη ζωή ενός τόπου, ενός πολιτισμού. Η ζωτική του δύναμη και η σημασία του για τη φύση και τον άνθρωπο είναι ίσως η μεγαλύτερη από κάθε άλλο φυσικό αγαθό που υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη . Είναι κατά κάποιον τρόπο το «αίμα» και τα «σωματικά υγρά» του κάθε τόπου.
Σαν φυσικός πόρος δεν είναι ανεξάντλητος και αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και της κουλτούρας των λαών. Δεν έχει ιδιοκτήτη και δεν μπορεί να είναι εργαλείο πλουτισμού, συμβάλλει στην αυτάρκεια του πολίτη και της κοινωνίας.
Αν επιδρούμε είτε θετικά είτε αρνητικά στο νερό, τότε επιδρούμε απευθείας στις διαδικασίες της ζωής. Ο άνθρωπος με τις δραστηριότητές του στη βιομηχανική εποχή, έχει επιδράσει αρνητικά στους κύκλους του νερού, έχει κάνει στις περισσότερες των περιπτώσεων το νερό να είναι φορέας αρνητικών για τη ζωή ουσιών και πληροφοριών.
Ένα στεκούμενο ή εμφιαλωμένο νερό είναι ανενεργό και δεν δρα θεραπευτικά στον ανθρώπινο ή σε άλλους οργανισμούς. Ένα καθαρό, τρεχούμενο, ενεργό νερό και καθαρίζει τον οργανισμό από επιβλαβείς ουσίες και μεταφέρει καλύτερα τις ωφέλιμες ουσίες εκεί που του χρειάζονται. Το νερό μπορεί να ενεργοποιηθεί με δημιουργία δίνης και στροβίλων.
Στη συνέχεια θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ "Σταγιάτες, στη ροή του νερού και του χρόνου", όπου καταγράφεται η ιδιαίτερη και διαχρονική σχέση των κατοίκων του χωριού με το νερό μέσα από τις προσωπικές τους αφηγήσεις. Είναι μια παραγωγή της Α.Π.Ο.Δράσης, της οποίας μια βασική δραστηριότητα είναι και η προστασία των πηγών του χωριού:
Η ένταξη στο Δήμο Βόλου των χωριών του Πηλίου, από την Μακρινίτσα ως τον Άγ. Βλάσση, σχετίζεται αναμφίβολα και με τις πηγές νερού της περιοχής. Το ειδικό ενδιαφέρον για αυτές, που από χρόνια επιδεικνύουν οι Δημοτικές αρχές του πολεοδομικού συγκροτήματος, οδήγησαν και στην πρόνοια, ώστε τα χωριά που έχουν πηγές νερού να ανήκουν διοικητικά στο Δήμο Βόλου. Έτσι η ΔΕΥΑΜΒ θα έχει το δικαίωμα στη διαχείριση των πηγών και των δικτύων ύδρευσης σε όλα τα χωριά του Πηλίου που εντάχθηκαν στον Δήμο Βόλου με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Αυτή η εξέλιξη έχει ανησυχήσει τους κατοίκους των χωριών, ιδιαίτερα γιατί η ΔΕΥΑΜΒ είναι ένας αφερέγγυος οργανισμός, ο οποίος έχει δημιουργήσει με την πολιτική που ασκεί τα τελευταία χρόνια μεγάλα προβλήματα στους κατοίκους του ΠΣ με την κακή ποιότητα του πόσιμου νερού, με τις τεράστιες απώλειες του δικτύου ύδρευσης και την τιμολογιακή πολιτική της. Πέραν αυτού, το νέο ΔΣ του Δήμου Βόλου θα αποφασίζει για την πολιτική της ΔΕΥΑΜΒ με γνώμονα το «συμφέρον» της πόλης και την εφαρμογή της «ενιαίας διαχείρισης των υδάτινων πόρων», δηλαδή με την προσαγωγή των νερών του Πηλίου στις δεξαμενές της ΔΕΥΑΜΒ. Οι κάτοικοι, ωστόσο, των χωριών δεν θα έχουν δραστική συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων, καθώς είναι δεδομένη η μεγάλη πλειοψηφία των Δ.Σ που αντιπροσωπεύουν το αστικό κέντρο και η παντελής σχεδόν απουσία της περιφέρειας στα όργανα που αποφασίζουν.
Η ανησυχία αυτή εκφράστηκε και με την ανάγκη της δημιουργίας μιας κίνησης κατοίκων των χωριών του Πηλίου για την προστασία του νερού, με άτυπη, ευέλικτη και ανοικτή σε όλους λειτουργία.

Προσπάθεια συγκάλυψης των μπουρλοτιέρηδων του Αιγαίου


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προσπάθεια συγκάλυψης των μπουρλοτιέρηδων του Αιγαίου

Μέχρι τέλους οι πιέσεις για να σταματήσει η ανομία στις ελληνικές θάλασσες
Το περιστατικό με τον σοβαρό τραυματισμό επαγγελματία ψαρά κατά τη χρήση δυναμίτιδας στις 19 Αυγούστου στα Κουφονήσια, που αποκάλυψε και δημοσίευσε το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ, έχει θορυβήσει το κύκλωμα που λυμαίνεται επί χρόνια τα ιχθυαποθέματα με παράνομες και καταστροφικές μεθόδους.
Τα τελευταία εικοσιτετράωρα επιχειρείται από μειοψηφία της τοπικής κοινωνίας να παρουσιαστεί το γεγονός ως ατύχημα άσχετο με τη χρήση δυναμίτιδας και να απλωθεί ένα πέπλο συμπόνιας προς τον τραυματία βιοπαλαιστή ψαρά. Ωστόσο, η αλήθεια πόρρω απέχει από τους παραπάνω ισχυρισμούς, γεγονός που το γνωρίζει πολύ καλά η τοπική κοινωνία και οι επαγγελματίες αλιείς της ευρύτερης περιοχής που επιλέγουν να αλιεύουν με νόμιμες μεθόδους.

Τρία επαγγελματικά παράκτια αλίευτικά σκάφη των Κουφονησίων, χρησιμοποιούν επί δεκαετίες - και σχεδόν καθημερινά - δυναμίτη. Είναι γνωστοί στις τοπικές κοινωνίες των νότιων Κυκλάδων και με την ανοχή των τοπικών αρχών έχουν μετατρέψει σε άλλα... Ζωνιανά την ευρύτερη περιοχή. Η πρόσβαση σε εύκολους πόρους και η ανομία που τους καλύπτει δημιουργεί ένα επικινδυνο πρότυπο για τους νέους του νησιού οι οποίοι έχουν αρχίσει περιστασιακά να τους μιμούνται.


Η συγκεκριμένη παράνομη και καταστροφική αλιευτική πρακτική (για την οποία το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ, ενημέρωνε επανειλημμένα από τον Ιανουάριο όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, χωρίς ωστόσο να λάβει απάντηση) έχει προκαλέσει τεράστια – και σε αρκετά σημεία - μη αναστρέψιμη καταστροφή στους θαλάσσιους βιοτόπους των Κουφονησίων και των γύρω νησιών, γεγονός που έχει οδηγήσει σε απόγνωση τους κατοίκους που ζουν από την αλιεία και δίπλα σε αυτά τα οικοσυστήματα. Επικρατεί μία διαχρονική κατάσταση καταπίεσης και εκφοβισμού μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας από άτομα που έχουν μονίμως μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών στη διάθεσή τους και αποκομίζουν εύκολο κέρδος, καταστρέφοντας έναν κοινό πόρο.
Η ερευνητική και επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ είναι αποφασισμένη να πιέσει προς κάθε κατεύθυνση για να διαλευκανθεί η υπόθεση και να αντιμετωπιστεί επιτέλους με υπευθυνότητα από τις αρμόδιες αρχές το πρόβλημα της αλιείας με δυναμίτιδα στις ελληνικές θάλασσες. Σε αυτό το πλαίσιο ενημερώθηκε λεπτομερώς η Εισαγγελία Πρωτοδικών Νάξου, η Επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων & Αλιείας Μαρία Δαμανάκη και η Υπηρεσία Αλιευτικού Ελέγχου (Unit for Fisheries Control Policy) της Γενικής Διεύθυνσης Ναυτιλιακών Υποθέσεων και Αλιείας (DG MARE) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία συνεργάζεται το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ στο πλαίσιο αναφορών για φαινόμενα παράνομης και καταστροφικής αλιείας στις ελληνικές θάλασσες. Εκτός των άλλων, ενημερώθηκαν για άλλη μια φορά οι αρμόδιες λιμενικές αρχές, οι κεντρικές και περιφερειακές διευθύνσεις αλιείας, από τους οποίους αναμένουμε μία άμεση και αποτελεσματική αντίδραση.
Σκοπός μας είναι να αποφευχθεί οποιαδήποτε διαστρέβλωση των πραγματικών γεγονότων και να δοθεί ένα τέλος σε μία επικίνδυνη κατάσταση που:
απειλεί την ανθρώπινη ζωή, επιφέρει καταστρεπτικές συνέπειες στα ιχθυαποθέματα, φέρνει στα όρια της απελπισίας την τοπική κοινωνία και πλήττει βάναυσα κάθε έννοια ευνομούμενου κράτους.


Για το Αρχιπέλαγος, ΙΘΠ

Γιάννης Κουτελίδας
Συντονιστής Επικοινωνίας

ΦΛΕΓΕΤΑΙ ΞΑΝΑ Η ΕΛΛΑΔΑ

Τέσσερα χρόνια μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 στην Πελοπόννησο και την υπόλοιπη Ελλάδα, έχουμε πάλι τα ίδια, με τις φετινές καταστροφές, ειδικότερα με την πυρκαγιά του Έβρου. Η κυβέρνηση εδώ επέλεξε να διαθέσει περισσότερα από 5.000.000€ για τον φράκτη στον Έβρο, και μόνο 340.000€ για την δασοπροστασία της περιοχής.
Το ίδιο και το υπουργείο Περιβάλλοντος, αντί να ολοκληρώσει τους δασικούς χάρτες, έθεσε σε προτεραιότητα τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε περισσότερο τους ηθικούς αυτουργούς των φετινών καταστροφών.

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Ο αργός θάνατος της μεσαίας τάξης

By Chris Giles

Τρία και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ένα νέο φάντασμα στοιχειώνει τις περισσότερες προηγμένες οικονομίες: η προοπτική πολλών ετών μισθολογικής στασιμότητας για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

Στα μεταπολεμικά χρόνια, επικρατούσε η άποψη στις ανεπτυγμένες οικονομίες ότι κάθε γενιά θα πρέπει να περιμένει να έχει αισθητά καλύτερο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με την προηγούμενη. Όμως, οι προοπτικές για τη μισθολογική ανάπτυξη σπάνια ήταν τόσο χάλια όσο είναι σήμερα.

Για ορισμένες ομάδες μεσαίου εισοδήματος, η ιδέα της στασιμότητας ή της μείωσης του εισοδήματος δεν είναι νέα. Οι χειριστές μηχανημάτων στη Βρετανία υπολόγιζαν να πληρώνονται με 19.068 στερλίνες το 2010, περίπου 5% λιγότερα από το 1978, εναρμονισμένα με τον πληθωρισμό.

Το μέσο πραγματικό εισόδημα των ανδρών στις ΗΠΑ δεν έχει αυξηθεί καθόλου από το 1975. Παράλληλα, το μέσο πραγματικό εισόδημα του ιαπωνικού νοικοκυριού μειώθηκε στη δεκαετία έως το 2005 και το γερμανικό εισόδημα μειώνεται τα τελευταία 10 χρόνια.

Κάποιες από αυτές τις πιέσεις στο μεσαίο εισόδημα καλύφθηκαν, τουλάχιστον προσωρινά, από την πιστωτική άνθηση, η οποία έδωσε στις οικογένειες τη δυνατότητα να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα κέρδιζαν. Σήμερα, όμως, η μεσαία τάξη σε όλο τον πλανήτη νιώθει και πάλι το σφίξιμο, γιατί ταυτόχρονα είναι και υπερχρεωμένη.
Είναι μια κατάσταση που καθόλου δεν αντεπεξέρχεται σε όσα θα επιθυμούσαν οι πολιτικοί, ώστε να μπορέσουν να επιβάλουν αυξήσεις φόρων και περικοπές των δαπανών, για να εξασφαλίσουν δημοσιονομική εξυγίανση. Και αυτή η προσαρμογή είναι απαραίτητο να γίνει, πριν οι χώρες αρχίσουν να επιβάλλουν την ακόμη δυσκολότερη διαδικασία προσαρμογής στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και στη γήρανση του πληθυσμού.

Δύο ερωτήματα εγείρονται από τις τάσεις στους μισθούς και στα έσοδα των νοικοκυριών: Τι ακριβώς συμβαίνει στο εισόδημα των ανεπτυγμένων οικονομιών; Και γιατί;

Οι απαντήσεις έχουν αρχίσει να δίνονται πολύ πρόσφατα. Από το 1975, ο μέσος ανδρικός μισθός στις ΗΠΑ έχει μείνει στάσιμος σε πραγματικούς όρους, ενώ το ΑΕΠ συνέχισε να αυξάνεται ταχέως. Αρχικώς, άλλες χώρες αντιστάθηκαν σε αυτήν την τάση, δημιουργώντας στις ΗΠΑ τον φόβο ότι μια ιδιαίτερη αμερικανική ασθένεια έχει πλήξει τον πολιτισμό και την αγορά εργασίας της Αμερικής.

Η ανάπτυξη στο εθνικό κατά κεφαλήν εισόδημα κάπου πρέπει να πήγε. Στις ΗΠΑ, τα λεφτά πήγαν σχεδόν αποκλειστικά στους πολύ-πολύ πλούσιους. Τα έσοδα των Αμερικανών με προ φόρων εισόδημα στο ανώτατο 1% της εισοδηματικής κλίμακας αντιστοιχούσαν στο 8% του συνόλου το 1974, αλλά είχαν εκτιναχτεί στο 18% το 2008, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων για τα ανώτερα εισοδήματα στον κόσμο, που καταρτίζεται με βάση τα φορολογικά στοιχεία.

Όμως, η αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας δεν είναι καθόλου μόνο αμερικανικό φαινόμενο. Ο ΟΟΣΑ έχει καταλήξει ότι η ανισότητα αυξήθηκε από το 1985 έως τα τέλη της δεκαετίας του 2000 σε 17 από τις 22 ανεπτυγμένες οικονομίες για τις οποίες υπάρχουν επαρκή στοιχεία. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα επίπεδα εισοδηματικής ανισότητας συγκλίνουν σε έναν κοινό και υψηλότερο μέσο όρο… Χώρες όπως η Δανία, η Γερμανία και η Σουηδία, που έχουν παραδοσιακά χαμηλά επίπεδα ανισότητας, πλέον δεν γλιτώνουν από το άνοιγμα της ψαλίδας».

Η αυξανόμενη ανισότητα σε όλες σχεδόν τις χώρες καθοδηγείται από τις τάσεις στην αγορά εργασίας. Και διογκώνεται από τον περιορισμό των αναγκών για θέσεις εργασίας οι οποίες απαιτούν «μέτριες» ικανότητες. Σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι αγορές εργασίας επικεντρώνονται γύρω από «υπέροχες δουλειές ή απαίσιες δουλειές», όπως αναφέρει ο καθηγητής του Centre for Economic Performance στο London School of Economics, κ. Alan Manning. Μεταξύ του 1993 και του 2006, το ποσοστό των εργασιών στο «μεσαίο» πεδίο μειώθηκε, ενώ η υψηλή και η χαμηλή απασχόληση αυξήθηκαν. Αυτό το συμπέρασμα είναι κοινό σε όλες σχεδόν τις προηγμένες οικονομίες, ανεξαρτήτως οικονομικών χαρακτηριστικών και πολιτικής κουλτούρας.

Η ομοιότητα των τάσεων υποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνάμεις μεγαλύτερες από την εθνική πολιτική ή τα χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας. Αν και επικρατούν ποικίλες απόψεις για το τι προκαλεί τις τάσεις στην ανισότητα και τη ζήτηση εργασίας, υπάρχουν και κάποιες συγκεκριμένες τάσεις που ξεχωρίζουν.

Όσον αφορά στην κορυφή της διανομής εισοδήματος, η επανάσταση στις επικοινωνίες έχει δώσει τη δυνατότητα σε αρκετούς κλάδους που διακρίνονται να επεκτείνουν τις πωλήσεις και τα έσοδα από το τοπικό κοινό στο διεθνές. Άλλοι, όπως ο χρηματοοικονομικός, βρήκαν τρόπους για να βγάλουν περιουσίες, τζογάροντας με τα λεφτά των άλλων.

Για πολλούς πανεπιστημιακούς αποφοίτους, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το Ίντερνετ βελτιώνουν τις ελαστικές δεξιότητές τους, δίνοντάς τους περισσότερες πληροφορίες. Οι εκδότες μπορούν να διανέμουν το περιεχόμενό τους διεθνώς, οι λογιστές ή οι αρχιτέκτονες μπορούν να εξυπηρετήσουν πελάτες από μακριά και οι καθηγητές έχουν ένα διεθνές κοινό για τις ιδέες τους στα blogs, αντί να δίνουν διαλέξεις μόνο στους μαθητές τους. Η ζήτηση για υψηλής δεξιότητας δουλειές είναι μεγαλύτερη από την ανάπτυξη των αποφοίτων για παραπάνω από μία γενιά, γεγονός που δημιουργεί αύξηση εισοδημάτων.

Όσον αφορά στις χαμηλότερες βαθμίδες της εισοδηματικής κλίμακας, η τεχνολογία εξακολουθεί να μην έχει επιρροή, αφού ποια χρήση θα μπορούσε να έχει σε δουλειές όπως του καθαρισμού ή της φροντίδας ηλικιωμένων; Όμως, έχει προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στη ζήτηση για εργασίες κοινότυπες, αλλά με ιδιαίτερες απαιτήσεις -που κάποτε ήταν η σπονδυλική στήλη της απασχόλησης στις προηγμένες οικονομίες-, από τους εργάτες στα εργοστάσια και τους τραπεζικούς υπαλλήλους μέχρι τους χειριστές μηχανημάτων.

Δεν έχει καθόλου πλάκα να είσαι χειριστής μηχανήματος σε έναν κόσμο αυτοματοποιημένων κέντρων διανομής. Κι αυτό φαίνεται στους μισθούς και στις θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης. Και, δεδομένου ότι είναι η μεσαία τάξη που αποφασίζει τα αποτελέσματα των εκλογών, θα φανεί και στη διαμόρφωση απόψεων των πολιτικών.


ΠΗΓΗ: FT.com

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ


ΒΡΟΧΟΣ Η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ


Με αφορμή τα επεισόδια στον Βόλο, οι Ο.Π. έστειλαν το παρακάτω Δελτίο Τύπου:

Τα επεισόδια στον Βόλο έρχονται να επιβεβαιώσουν, τις πραγματικές αιτίες, για τις οποίες η Ελλάδα οδηγήθηκε στο σημερινό δραματικό αδιέξοδο. Η διαχρονική ατιμωρησία έχει οδηγήσει μεγάλη μερίδα πολιτών στην πεποίθηση ότι η παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου είναι «δικαίωμα» και ότι η κάθαρση πρέπει πάντα να ξεκινήσει από τους «άλλους». Οι τοπικοί πολιτικοί παράγοντες, με τις δηλώσεις τους για το θέμα έχουν εμμέσως πλην σαφώς υποθάλψει τις αιτίες για τη βία που εκδηλώθηκε χθες στο Βόλο. Παράλληλα, η κυβέρνηση έχει βαρύτατη ευθύνη για τον φαύλο κύκλο της ατιμωρησίας, αφού μέχρι στιγμής η κάθαρση περιορίζεται στο ποδόσφαιρό και μάλιστα στους αδύνατους κρίκους της παράγκας.
Το Γραφείο Τύπου των Οικολόγων Πράσινων

ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΤΑΓΙΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΚΡΥΑΣ ΒΡΥΣΗΣ
Την Κυριακή 28 Αυγούστου

Την Κυριακή 28 Αυγούστου, η Α.Π.Ο.Δράσης οργανώνει περίπατο και πικ-νικ στην πηγή «Κρύα Βρύση». Η διαδρομή αρχίζει από την πλατεία των Σταγιατών περνά μέσα από τον Πέρα Μαχαλά όπου και η υπαίθρια κρήνη με την Οθωμανική επιγραφή και αφού διασχίσει τα ελαιοπερίβολα του χωριού με θέα την Κουκουράβα και την Μακρυνίτσα καταλήγει στην πηγή της Κρύας Βρύσης.
Εκεί κτυπά η καρδιά των Σταγιατών. Κάτω από τα τεράστια πλατάνια που σκιάζουν τον χώρο αναβλύζει το υπέροχο και ξακουστό νερό. Από εκεί ξεκινάει την πορεία του για τις βρύσες και τα σπίτια του χωριού. Εκεί, πηγή και κάτοικοι κάποτε έδωσαν τον όρκο της κοινής διαχρονικής πορείας στον οποίο έμειναν ως τώρα πιστοί.
Η ιδιαίτερη αυτή σχέση των Σταγιατιωτών με την πηγή της Κρύας Βρύσης καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ της Α.Π.Ο.Δράσης που προβλήθηκε στις φετινές γιορτές των σπόρων και τον κινηματογραφικό Ιούλιο και στο οποίο συμμετέχουν μικροί και μεγάλοι κάτοικοι του χωριού. Η κ. Ελένη Φραγκουδάκη συναισθηματικά φορτισμένη, θυμάται πως « δεν ήταν πλατεία ή μαγαζί, ήταν κάτι πιο σημαντικό. Ήταν η βόλτα για τα κοριτσόπουλα της εποχής. Με λίγο ψωμί και ότι άλλο είχαμε πηγαίναμε στην Κρύα βρύση, μπαίναμε στην κουφάλα του μεγάλου πλάτανου και ανεβαίναμε στο βράχο…Ήταν όλα τόσο όμορφα.»
Η κ.Ρίτσα Τεχνοπούλου μας περιγράφει την πηγή σαν «χώρο συγκέντρωσης όλου του χωριού για χαρές και πανηγύρια τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές ιδιαίτερα την Πρωτομαγιά. Κάποιες φορές υπήρχε και γραμμόφωνο με την κατάλληλη μουσική.
Το μονοπάτι είχε μόνιμα κόσμο όπως η πλατεία του χωριού σε ημέρα γιορτινή».
Από τα νεώτερα παιδιά του χωριού ο Πάνος τονίζει ότι «έχουμε την υποχρέωση να αποκαταστήσουμε το τοπίο μετά από κάποιες παρεμβάσεις που έμειναν ημιτελείς ώστε να έχει τη δυνατότητα ο επισκέπτης να απολαμβάνει την μαγεία του χώρου» και ο Αντώνης με αφορμή την ειδική σχέση των Σταγιατιωτών με την Κρύα Βρύση θεωρεί ότι οι τοπικές κοινότητες θα πρέπει να έχουν την αποκλειστική ευθύνη της διαχείρισης των πηγών τους.
Καλούμε λοιπόν τους κατοίκους του χωριού, του Βόλου και της ευρύτερης περιοχής να περπατήσουμε το μονοπάτι του νερού και να μοιραστούμε την ομορφιά και τη μαγεία της πηγής με το φαγητό, το κέφι και το ποτό που μπορεί ο καθένας να φέρει.
Το περπάτημα θα ξεκινήσει από την πλατεία του χωριού στις 11:00πμ Το μήκος της διαδρομής που είναι εύκολη και προσιτή σε όλους είναι περίπου 1 χλμ.
Για όσους ενδιαφέρονται για πιο έντονο περπάτημα υπάρχει η δυνατότητα συνδυασμού με τα υπόλοιπα μονοπάτια από τον Βόλο και τον Άγιο Δημήτριο, την Κουκουράβα, την Μακρυνίτσα και την Πορταριά.



Ανεξάρτητη Πηλιορείτικη Ομάδα Δράσης
Τηλ: 24210 49436

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑΣ

Για την ανθρωπότητα, ενάντια στον καπιταλισμό και στην εκμετάλλευση
«Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ!»

Χαιρετίζουμε όλους όσοι αντιστέκονται στη Μέση Ανατολή και στον κόσμο

Το Κοινωνικό Φόρουμ Μεσοποταμίας συγκαλείται και πάλι, στις 20-25 Σεπτεμβρίου 2011 στο Αμίντ/Ντιάρμπακιρ. Την ώρα που όλος ο κόσμος βρίσκεται σε πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό αναβρασμό, θα θέλαμε να διαδώσουμε την αντιστασιακή φωνή μας και να αφουγκραστούμε άλλες φωνές. Θα θέλαμε να βαδίσουμε μαζί.

Σε μία περίοδο ανάτασης των λαών στη Μέση Ανατολή, ενώ κάποιες κυβερνήσεις καταρρέουν, ορισμένες κυβερνήσεις εξελίσσουν τις πρακτικές τους. Ενώ οι αποικιοκράτες σκοτώνουν την ανθρωπότητα και τη φύση με βόμβες, φράγματα και φάρμακα/παρασιτοκτόνα, όσοι αντιστέκονται αυτοπροστατεύονται και δημιουργούν το μέλλον. Ενώ οι αποικιοκράτες διεξάγουν μονοπώλια και θηριωδίες, ανοίγοντας αγορές πολέμων και πλασάροντας «έτοιμα πακέτα μέλλοντος» στους ανθρώπους, οι λαοί επιβιώνουν παρά τις διαφορές τους με σεβασμό και καλλιεργούν ειρηνικούς βλαστούς τιμής. Ενώ τα κράτη προσπαθούν να σβήσουν την Ιστορία των λαών, οι λαοί και οι αναζητητές της αλήθειας αναμετριούνται με το παρελθόν, συνθέτοντας τις μνήμες.

Το Κοινωνικό Φόρουμ Μεσοποταμίας απευθύνει έκκληση αλληλεγγύης ώστε να γίνουν ορατές οι εναλλακτικές λύσεις των λαών και να συνενωθούν οι φωνές τους για Δικαιοσύνη, τιμημένη Ειρήνη και Ελευθερία.

Προσκαλούμε όλους τους καταπιεσμένους και αντιστεκόμενους ανθρώπους, τους λαούς της Μέσης Ανατολής και του κόσμου στο Κοινωνικό Φόρουμ Μεσοποταμίας, προκειμένου να αντιταχθούμε στις αποικιοκρατικές, καταπιεστικές και καταστροφικές εξουσίες.

Μια άλλη Μεσοποταμία είναι εφικτή!
«Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ!»
Αμίντ/Ντιάρμπακιρ, Ιούλιος 2011

Θεματικοί άξονες:
1. Μέση Ανατολή, εξεγέρσεις και το μέλλον
2. Κρίση πολιτισμού και εναλλακτικές
3. Οικοδόμηση δικαιοσύνης και ειρήνης ενάντια στην εξουσία
4. Αιώνια εξορία: Πρόσφυγες και μετανάστευση
5. Αγώνες για δικαιώματα: του παιδιού, του νερού, της επικοινωνίας, της υγείας, της φύσης, των ηλικιωμένων κ.λ.π.
6. Αναμέτρηση με το παρελθόν και διαδικασίες διερεύνησης της αλήθειας
7. Οικολογική γενοκτονία
8. Κουλτούρα – Δημιουργοί κουλτούρας – Πολιτιστική γενοκτονία
9. Εργασιακή εκμετάλλευση και έρευνες
10. Σφαγή γυναικών στη Μέση Ανατολή και κινήματα απελευθέρωσης γυναικών
11. Δυναμικές αλλαγής και μετασχηματισμού: Η νεολαία

για επικοινωνία/πληροφορίες : anarsistfaaliyet@gmail.com

Σαμίρ Αμίν: Στον αραβικό κόσμο τίποτε δεν θα είναι όπως πριν...

Ο διάσημος Αιγύπτιος διανοητής μίλησε στις αρχές Αυγούστου στην "Ουμανιτέ" για τις αλλαγές στον αραβικό κόσμο, τις εξελίξεις στη Λιβύη και το ποιόν της αντιπολίτευσης στο Καντάφι, η οποία καταλαμβάνει την εξουσία.

Η συνέντευξη αφρά σε όλο τον αραβικό κόσμο. Παρακάτω ένα απόσπασμα ειδικά για τη Λιβύη, λόγω επικαιρότητας:

Και σε ό,τι αφορά την κατάσταση στη Λιβύη, όπου υφίσταται ο κίνδυνος διάλυσης;
Η κατάσταση είναι δραματική, αλλά πολύ διαφορετική από εκείνες στην Αίγυπτο και την Τυνησία. Οι δυνάμεις που αντιπαρατίθενται στη Λιβύη είναι του ιδίου επιπέδου. Ο πρόεδρος του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου Μουσταφά Αμπντελτζαλίλ είναι ένας πολύ περίεργος δημοκράτης: ήταν ο δικαστής που είχε καταδικάσει σε θάνατο τις Βουλγάρες νοσοκόμες πριν προαχθεί σε υπουργό Δικαιοσύνης από τον Καντάφι.
Το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο είναι ένα μπλοκ υπεραντιδραστικών δυνάμεων. Σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ, δεν αναζητούν το πετρέλαιο -το έχουν ήδη. Ο στόχος τους είναι να θέσουν υπό ηγεμονία τη Λιβύη προκειμένου να εγκαταστήσουν εκεί την Africom (τη στρατιωτική διοίκηση για την Αφρική) -που σήμερα έχει τη βάση της στη Στουτγκάρδη στη Γερμανία- μετά την άρνηση των αφρικανικών χωρών, ανεξαρτήτως του τι μπορεί να σκεφθεί κανείς για τις χώρες αυτές, να δεχθούν την εγκατάστασή της στην Αφρική.
Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο διάλυσης της χώρας σε δύο ή τρία κράτη, η Ουάσιγκτον μπορεί μια χαρά να επιλέξει ένα σχήμα σαν αυτό του Ιράκ, δηλαδή την τυπική διατήρηση της ενότητας υπό δυτική στρατιωτική προστασία.
Πηγή: tvxsteam

Επαναστατικό Οικολογικό Πλαστικό!


Το επαναστατικό οικολογικό πλαστικό από πετρέλαιο μοιράζεται δωρεάν με την επιχείρηση «καθαρή έξοδος» από τον ΣΚΑΪ, την Ιόνια Οδό, την Νέα Οδό και τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας!

Η χιουμοριστική ανακοίνωση της επιτροπής Κ.Λ.Α.Τ.Α.Ρ.Ω πάνω στο θέμα είναι εκτενής, για αυτό παρακάτω μια επιλογή:

...ο «πράσινος» ΣΚΑΪ με όλα τα ΜΜΕ του, προωθεί τις επαναστατικές πλαστικές σακούλες! Αντιστέκεται σθεναρά στον περιορισμό των πλαστικών σακουλών, που προσπαθεί να επιβάλλει η ΕΕ και οι αναρχοκομμουνιστές οικολόγοι...
Άλλωστε όπως αποδεικνύει με τρανταχτά ντοκουμέντα ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας, οι πλαστικές σακούλες είναι κατασκευασμένες από 100% ανακυκλωμένο υλικό και βιοδιασπώμενες...
Τι φταίνε οι εταιρίες από την ανευθυνότητα των καταναλωτών; Οι μελέτες της ΕΕ που τις έκαναν αναρχοκομμουνιστές μελετητές λένε ότι η διάρκεια ζωής των πλαστικών σακουλών είναι μακρά και πετώντας τες στο περιβάλλον μέσα από το χώμα ή από υδάτινους δρόμους καταλήγουν στη θάλασσα. Αυτό έφερε το αποτέλεσμα ότι, στη Μεσόγειο και μόνο, επιπλέουν σήμερα περί τα 250 δισ. πλαστικά σωματίδια συνολικού βάρους 500 τόνων. Τα σωματίδια αυτά μπορούν να προκαλέσουν ασφυξία σε θαλάσσιους οργανισμούς οι οποίοι τα καταπίνουν τυχαία ή επειδή τα εκλαμβάνουν ως τροφή. Οι πλαστικές ύλες σπάνε σε μικροσκοπικά σωματίδια και εμφανίζουν υψηλό δυναμικό μόλυνσης του εδάφους και των υδάτινων οδών, καθώς μπορεί να περιέχουν πρόσθετα όπως έμμονους οργανικούς ρύπους και πετρέλαιο.


Όλα αυτά είναι φριχτά ψέματα, κατασκευασμένα στα νοσηρά κεφάλια των αναρχοκομμουνιστών οικολόγων. Η συνήθεια του πετάγματος από το παράθυρο των σκουπιδιών από τους καταναλωτές αντιμετωπίζεται μόνο με τις επαναστατικές πλαστικές σακούλες...
ΔΕΝ ρυπαίνεις το περιβάλλον πετώντας από το παράθυρο μια βιοδιασπώμενη επαναστατική πλαστική σακούλα!


Αφήστε τους ενεργούς πολίτες, που είναι υπέρ της διαχείρισης των απορριμμάτων στην πηγή τους και του περιορισμού της χρήσης πλαστικών σακουλών. Ισχυρίζονται ψευδώς ότι η επιστήμη δημιουργεί ανακυκλούμενες οργανικές σακούλες από υπολείμματα τροφίμων (καλαμπόκι, πατάτα κλπ). Αλλά κυρίως ότι η διαχείριση των απορριμμάτων μας πρέπει να γίνεται με μόνιμο τρόπο, με την χρήση «πολλαπλών χρήσεων περιεκτών (δοχείων)», με κομποστοποίηση κ.λπ.
Αυτοί είναι για τα μπάζα! Αυτούς πρέπει να ρίξουμε στις χωματερές. Όλοι αυτοί είναι θύματα της ψευδοπροπαγάνδας των αναρχοκομμουνιστών οικολόγων. Σ’ αυτούς πρέπει να μιλήσουμε και να τονίσουμε:
ΖΗΤΩ οι Βιοδιασπώμενες Επαναστατικές Πλαστικές Σακούλες!

ΚΛΑΤΑΡΩ - Κίνημα Λαϊκής Απελευθέρωσης Τοκογλυφίας, Αισχροκέρδειας, Ρύπων, Ωχ-ημα(ρ)των.

Επόμενες μικρογιορτές Πεμ. 25/8 και Τετ. 31/8

Αύριο Πέμπτη 25 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί η μικρογιορτή στη παραλία του Βόλου, από τις 6 το απόγευμα. Η επόμενη από την αυριανή θα πραγματοποιηθεί Τετάρτη 31 Αυγούστου, στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα.

http://autonomilaiki.blogspot.com/

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Δίκτυο ΜΚΟ Θεσσαλίας :όλες οι ΜΚΟ δεν είναι ίδιες

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ,δημιουργείται ,κατά τρόπο εσκεμμένο και εκ του πονηρού ,από διάφορα κέντρα εξουσίας ,ένα κλίμα ενάντια στις Εθελοντικές Οργανώσεις ,με αφορμή συγκεκριμένα περιστατικά κακής συμπεριφοράς ,αλλά και νοσηρής διαπλοκής κάποιων από αυτές,με εκπροσώπους της Πολιτείας και της κατασπατάλησης ,πολύτιμων για τη χώρα ,πόρων.
Για τον λόγο αυτό , το , Δίκτυο ΜΚΟ Θεσσαλίας ,που αγκαλιάζει εκατοντάδες υγιέστατες Εθελοντικές Οργανώσεις ,σε όλη τη Θεσσαλία ,ξεκαθαρίζει ότι στο όνομα αυτών των -καταδικαστέων απ’ όλους - συγκεκριμένων περιστατικών ,δεν θα επιτρέψει να κηλιδωθούν οι εκατοντάδες οργανώσεις ,που με κόπο ,θυσίες και αυταπάρνηση προσφέρουν ,όλα αυτά τα χρόνια τεράστιο κοινωνικό και πολιτισμικό έργο.
Η πολιτισμική ,περιβαλλοντική και οικονομική παρακμή της πατρίδας μας ,οφείλεται σε όλους αυτούς ,που με κάθε τρόπο διαχειρίστηκαν τις τύχες της . Οι ευθύνες έχουν όλες ονοματεπώνυμο και πρέπει να αποδίδονται και να τιμωρούνται,όταν χρειάζεται , αυστηρά.
Η ,δε, αναζήτηση , «εξιλαστήριων θυμάτων» και η κατασυκοφάντηση εξαιρετικών και υγιέστατων Εθελοντικών Φορέων , κάθε άλλο ,πάρα μας τιμά ,ως πολίτες και ως χώρα και δείχνει ότι δεν διδαχτήκαμε τίποτα από τις πρόσφατες τραυματικές μας εμπειρίες ,που υποθηκεύουν το μέλλον μας για πολλές δεκαετίες.
Το Δίκτυο ΜΚΟ Θεσσαλίας , καταδικάζει ,με τον πλέον αυστηρό τρόπο ,τις λίγες αυτές ΜΚΟ ,που καταστρατηγούν με τον χειρότερο τρόπο τις έννοιες του Εθελοντισμού ,του αλτρουϊσμού και της κοινωνικής προσφοράς .
Ευτυχώς, στο χώρο των Εθελοντικών Οργανώσεων υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι ,που ανησυχούν για το μέλλον των παιδιών μας ,για την καταστροφή του περιβάλλοντος ,για την πολιτισμική- παρακμή και την έκπτωση των αξιών . Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που στερούνται πολλά ,από την προσωπική και επαγγελματική τους ζωή ,τον χρόνο τους ,ξοδεύουν χρήματα από το υστέρημά τους ,για να συμβαίνουν σπουδαία γεγονότα και να λειτουργούν όλες αυτές οι Οργανώσεις ,που ,δυστυχώς ,ουδέποτε ,στήριξε και αγκάλιασε, πραγματικά,η Πολιτεία.
Στο όνομα ,λοιπόν, όλων αυτών ,των αξιοπρεπέστατων ανθρώπων του Πολιτισμού και της προσφοράς ,το Δίκτυο ΜΚΟ Θεσσαλίας ,θα διεκδικήσει από την Πολιτεία κανόνες ,ισονομία στην μεταχείριση και διαφάνεια .Γιατί ,αυτό μας επιβάλει η αξιοπρέπεια και το χρέος μας προς τις επόμενες γενεές. Να παραδώσουμε μια καλύτερη κοινωνία ,που να κινείται με κανόνες ,ευπρέπεια και αξιοπρέπεια.

Ένας εθελοντής συνδυάζει τον έρωτα του ερασιτέχνη, την συνέπεια του επαγγελματία, την πειθαρχία του στρατιώτη και την ανιδιοτέλεια του ανώτερου ανθρώπου, λειτουργώντας με συμμετοχικότητα, αφοσίωση και προπάντων ευθύνη.
Αυτές τις εκατοντάδες Οργανώσεις εκπροσωπεί το Δίκτυο ΜΚΟ Θεσσαλίας και μαζί τους θα πορευτεί στον όμορφο δρόμο της προσφοράς και της προόδου . Σε συνεργασία με τους συντεταγμένους φορείς της Πολιτείας που τιμούν το ρόλο τους και έχουν αίσθηση του καθήκοντος και των ευθυνών τους .
Παράλληλα ,συμμετέχει σε κάθε προσπάθεια Δικτύωσης όλων των Εθελοντικών Οργανώσεων της Ελλάδας ,μέσα από τη δημιουργία του Εθνικού Παρατηρητήριου της Κοινωνίας των Πολιτών ,που θα εκφράζει τη βούληση των οργανώσεων την Κοινωνίας των Ενεργών Πολιτών να διαμορφώνουν το μέλλον και να διεκδικούν διαφάνεια στις αποφάσεις, που επηρεάζουν τις ζωές όλων μας και κυρίως των επόμενων γενεών.Αυτό είναι ένα μεγάλο στοίχημα και μια πρόκληση που πρέπει όλοι μας να κερδίσουμε .

Τέλος ,υπενθυμίζουμε αυτό που μας άφησε ως παρακαταθήκη ο σπουδαίος Νίκος Καζαντζάκης: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ,εγώ μονάχος έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δεν σωθεί ,εγώ φταίω!»
Στο όνομα αυτών των αρχών ,το Δίκτυο ΜΚΟ Θεσσαλίας καλεί όλους τους Συλλόγους και Εθελοντικούς φορείς της Θεσσαλίας να συνεχίσουν να εγγράφονται στο Δίκτυο και να συμμετέχουν και αυτοί στη δημιουργία ενός δυνατού και σύγχρονου Δικτύου (Ομοσπονδίας) Εθελοντικών Οργανώσεων της Θεσσαλίας, που θεωρείται ,ήδη ,ως Πρότυπο Καλής Πρακτικής και εξέλεξε το πρώτο του 11μελές Διοικητικό Συμβούλιο , τον Φεβρουάριο 2011 ,ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των Εθελοντικών Οργανώσεων της Θεσσαλίας .(Τηλέφωνα επικοινωνίας : 6974-881944,6973-018886,E-Mail: info@mkothessalias.gr)

Για το Δ.Σ του Δικτύου ΜΚΟ Θεσσαλίας

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΩΝ. ΣΚΡΙΑΠΑΣ Οικονομολόγος –Σύμβουλος Ανάπτυξης

Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΚΩΝ. ΣΔΡΑΒΟΠΟΥΛΟΥ Πτυχιούχος Μηχανολόγος Μηχανικός, MSc


www.mkothessalias.gr
E-Mail: info@mkothessalias.gr



Αειφόρο σχολείο

Την πιο κάτω επιστολή την πήρα με ηλ. ταχυδρομείο:

Σας στέλνω την επιστολή που θα μοιράσουμε στο Γυμνάσιο Δοξάτου, την Τρίτη σχετικά με τους σχεδιασμούς του συλλόγου γονέων για την νέα χρονιά. Η όλη προσπάθεια για το "αειφόρο σχολείο" μπορεί να αντιγραφεί εύκολα κι αλλού χωρίς ιδιαίτερα έξοδα αν υπάρχει η κατάλληλη θέληση. Αξιότιμοι γονείς του Γυμνασίου Δοξάτου Ενόψει του τέλους της σχολικής χρονιάς σαν Δ.Σ του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, θα θέλαμε να σας καλέσουμε σε μια γενική συνέλευση στις …. Ώστε να σας παρουσιάσουμε τους σχεδιασμούς του νέου ΔΣ και να οργανωθούμε εν όψει της νεας χρονιάς. Για να είμαστε έτοιμοι να μπούμε σε ένα νέο σχολείο τον Σεπτέμβρη, πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν στην διάρκεια του καλοκαιριού. Και φυσικά πρέπει να γίνουν με την βοήθεια όλων μας, καθώς μόνα τους τα μέλη του ΔΣ δεν επαρκούν. Οι βασικοί μας προβληματισμοί αφορούν δύο άξονες και αρκετές δράσεις για τις οποίες θα θέλαμε την άποψή σας. Πώς θα καλύψουμε το κενό ανάμεσα στις απαιτήσεις της κοινωνίας και τις δυνατότητες του σχολείου σήμερα?
Πώς θα ξαναφέρουμε την κοινωνία στο σχολείο και το σχολείο στην κοινωνία?
Α. Υπάρχουν καταρχήν τα παιδαγωγικά θέματα που εμπλουτίζουν την καθημερινή λειτουργία του σχολείου. Στο θέμα των κτιριακών και αύλειων εγκαταστάσεων, όπου ο μαθητής, περνάει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ημέρας του, πήραμε ήδη απόφαση:να διαμορφωθούν οι δύο αίθουσες της Γ’ Ταξης σε πρότυπες και κάθε χρόνο να διαμορφώνονται άλλες δύο.Σε συνεργασία με την καθηγήτρια τεχνολογίας, να γίνει το εργαστήριο τεχνολογίας πρότυπο ακόμη και για παραγωγικές ανάγκες.Κάθε τάξη που αποφοιτεί να φυτεύει στην αυλή και μια σειρά δένδρων της αρεσκείας τηςΝα επιδιορθωθεί το κλειστό γυμναστήριο και τα ανοιχτά γηπεδάκια και να εξοπλιστούν με ολα τα κατάλληλα όργανα. Στο θέμα του ηλεκτρονικού εξοπλισμού και των εποπτικών μέσων ξεκινάμε πολύ καλά, καθώς για 130 μαθητές έχουμε ήδη 2 διαδραστικούς πίνακες και ένα πλήρως εξοπλισμένο γραφείο διδασκόντων. Στόχος μας είναι να προμηθευτούμε ή να κατασκευάσουμε διαδραστικούς για όλους τις αίθουσες. Επιπλέον αισιοδοξούμε ότι, μέσω σχετικού προγράμματος, μπορούμε να προμηθεύσουμε με laptop όσους καθηγητές το επιθυμούν.
Το Γυμνάσιο μας συμμετέχει στο σύνολο των ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ προγραμμάτων σχολικών δραστηριοτήτων που αναγγέλλει το Υπ. Παιδείας. Περιλαμβάνονται προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας, Αγωγής Καταναλωτή , Πολιτιστικά, Ισότητας των φύλων, Αγωγής Σταδιοδρομίας κλπ. Από φέτος ελπίζουμε να ξεκινήσουμε την συμμετοχή μας και στα Ευρωπαϊκά προγράμματα Comenius, Regio, Grundtvig κλπ Επιπλέον υπάρχουν άλλα δύο σχολεία μέσα στο σχολείο μας.
Β. Υπάρχει το κοινωνικό σχολείο, που μαθαίνει τα παιδιά ιεραρχικές σχέσεις και συνεργασίες/ συγκρούσεις, μέσα σε μια οργανωμένη κοινωνική ομάδα . Εδώ οι δράσεις που μπορούν να γίνουν είναι πολλές:Ανοικτές κοινές συνεδριάσεις των τριών συλλόγων (Διδασκόντων, μαθητών, γονέων).
Συχνότερες κοινωνικές συναντήσεις ΜΕΣΑ στο σχολείο πχ το πάρτυ/συναυλία στο τέλος της χρονιάς, μικροδιορθώσεις και συμμαζέματα που θα ενισχύουν την αίσθηση της κοινότητας ( πχ κοινή καθαριότητα προαύλιου, βάψιμο των θρανίων της τάξης κλπ) Επιμόρφωση και εξωσχολικές δραστηριότητες . Και στα δύο διαμερίσματα έχουμε την τύχη να λειτουργούν μια πληθώρα από εξωσχολικές δραστηριότητες. Αυτές όμως γίνονται ασυντόνιστα και πολλές φορές ιδιωτικά και χωρίς υποδομές. Με το νέο πανευρωπαικό πλαίσιο προσόντων όλες αυτές οι δραστηριότητες δίνουν μόρια που μπορεί και να ξεπεράσουν το πτυχίο. Στόχος μας σαν σύλλογος γονέων, μπορεί να είναι η πιστοποίηση τους ΜΕΣΑ στο δημόσιο σχολείο και η συνολική παροχή τέτοιων υπηρεσιών με το λιγότερο δυνατό κόστος.
Γ. Υπάρχει επίσης το οικονομικό και περιβαλλοντικό σχολείο.Το παιδί μας γίνεται καταναλωτής μέσα από το κυλικείο. Εκεί παίρνει και μεγάλο μέρος της εκπαίδευσής του για την διατροφή.μαθαίνει ή ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΕΙ βασικές οικονομικές δραστηριότητες μέσα απο τα μαθήματά του. πχ τί είναι διαφήμιση ή τόκος ή πώς βγάζω κέρδος. Αποκτάει ή ΔΕΝ ΑΠΟΚΤΑΕΙ βασικές δεξιότητες (απ το να βιδώσει μια βίδα, μέχρι να κάνει ένα πατρόν).
Τέλος γίνεται υπεύθυνος πολίτης που σέβεται το φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας , θα τοποθετήσουμε κάδο κομποστοποίησης και ξεκινάμε ένα πρόγραμμα συλλογής και διάθεσης 2 τόνων αλουμινίου, μέσω του οποίου σκοπεύουμε να συλλέξουμε 120.000 κουτάκια μόνο από τα 2 δημ διαμερίσματα..
Προφανώς σαν σύλλογος γονέων αρχικά έχουμε ένα τεράστιο ρόλο σ'αυτή την προσπάθεια. Ακούγεται πάρα πολύ δύσκολο, αλλά μιλάμε για τα παιδιά μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος περιμένουμε να το κάνει? Αν δεν πετύχουν οι κοινές προσπάθειες, τι πιθανότητες έχουν τα φροντιστήρια και οι μεμονωμένες αγωνίες? Δεν είναι ανάγκη ν’ ανακαλύψουμε την Αμερική. Αρκεί ν’ αντιγράψουμε έξυπνα τα πετυχημένα μοντέλα του εξωτερικού ενταγμένα σε ένα οργανωμένο σχέδιο υλοποίησης όπως το αειφόρο σχολείο. Το φάσμα των θεμάτων που καλύπτει το αειφόρο σχολείο εκτείνεται από τομείς όπως νερό, απορρίμματα, ενέργεια, τρόφιμα κ.α και ευρύτερα θέματα όπως ποιότητα ζωής και παγκόσμια δικαιοσύνη. Μια κοινή ιδέα περνά από όλα αυτά τα ζητήματα: η ανάγκη για μια μακροπρόθεσμη κοινή προσέγγιση για την αντιμετώπιση των αναγκών μας τώρα και στο μέλλον. Τα πλαίσια για τα αειφόρα σχολεία εισάγουν οκτώ πύλες (διατροφή, ενέργεια και νερό, μεταφορές, απορρίμματα, έδαφος και κτήρια, συμμετοχή, τοπική συνεργασία, παγκόσμια διάσταση) μέσω των οποίων τα σχολεία μπορούν να επιλέξουν για τα συμμετέχουν. Εστιάζει στους τρόπους με τους οποίους η αειφορία μπορεί να ενσωματωθεί στη εκπαιδευτική διαδικασία και παρέχει πρακτικές οδηγίες για να βοηθήσει τα σχολεία να οδηγηθούν στην αειφορία. Κάθε πύλη μπορεί να προσεγγιστεί μεμονωμένα ή ως μέρος του σχεδίου δράσης ολόκληρου του σχολείου, αν και πολλές από τις πύλες είναι αλληλοσυνδεδεόμενες και η ενασχόληση με μια πυροδοτεί το ενδιαφέρον για μια άλλη. Στόχος είναι μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που προσφέρει ευκαιρίες για βελτίωση της εκπαιδευτικής κοινότητας (περιβαλλοντική, οικονομική, κοινωνική και εκπαιδευτική) και ανάπτυξη σχέσεων με την τοπική κοινωνία.
Πώς καταρτίζουμε ένα Σχέδιο Αειφόρου Διαχείρισης
Η δομή του σχεδίου, μπορεί να έχει διαφορετικές μορφές.
Εδώ προτείνουμε ένα σχέδιο το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει:
1. Μια δήλωση-δέσμευση του σχολείου Αυτή αποτελεί μια δέσμευση όλων των μελών της σχολικής κοινότητας (με τη στενή έννοια) ότι θα εργαστούμε αρμονικά και με πνεύμα συνεργασίας, προκειμένου να κινητοποιηθεί το σχολείο μας και να υιοθετήσει μια συνολικά αειφορική λειτουργία. Η δέσμευση αφορά: Α. Το Διευθυντή/τη Διευθύντρια Ο διευθυντής αναπτύσσει το όραμα του σχολείου αναφερόμενος σε ορισμένους άξονες μεσομακροπρόθεσμων στόχων.
Στην γραπτή του κατάθεση μπορεί να εκφράσει το προσωπικό του όραμα, όπως και το όραμα του σχολείου ως προς τη δημοκρατική του λειτουργία, τις σχέσεις του με την τοπική κοινωνία και τους εταίρους του σχολείου, ως προς τη μαθησιακή διαδικασία, ως προς το περιβάλλον μέσα και γύρω από το σχολείο, κτλ. Β. Το Σύλλογο Διδασκόντων Αυτή μπορεί να αναφέρει ότι κάθε μέλος του Συλλόγου χωριστά και ως σύνολο, θα ενεργήσουν στο εξής μέσα στο πλαίσιο ενός σχεδιασμένου χρονοδιαγράμματος ενεργειών οι οποίες θα έχουν ως στόχο την σταδιακή αλλαγή του σχολείου προς ένα αειφόρο σχολείο. Η δέσμευση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει αναφορά στη συνεργασία με τη διεύθυνση, με το δεκαπενταμελές μαθητικό συμβούλιο και τις μαθητικές κοινότητες, δέσμευση για συμμετοχή σε επιμορφωτικές συναντήσεις βελτίωσης των επαγγελματικών προσόντων των εκπαιδευτικών κτλ
2. Εξειδίκευση του σχεδίου. Στο πλαίσιο της σύνθεσης του σχεδίου. του σχολείου πρέπει να γίνουν τα εξής: Α. Να βάλουμε στόχους για τρεις θεματικές περιοχές:Α. Το παιδαγωγικό Β. Το κοινωνικό και οργανωτικόΓ. Το περιβαλλοντικό .Β. Να εντοπίσουμε τα τρέχοντα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το σχέδιο. και να γίνει κατάλογος με μια σειρά δράσεων που σχετίζονται με αυτά. Παράδειγμα: Θα πρέπει να διαχωρίζουμε (πριν τα πετάξουμε) τα απορρίμματα σε χαρτί, γυαλί, μέταλλο, κτλ... Γ. Να καταρτίσουμε κατάλογο φορέων που θα ήταν επιθυμητό να συμμετάσχουν στην υλοποίηση (π.χ. οι Δήμοι, τα τοπικά συμβούλια, oι πολιτιστικοί σύλλογοι, η εκκλησία ,κτλ). Δ. Να καταρτίσουμε κατάλογο με ονόματα συμμετεχόντων από τη σχολική κοινότητα και από τα περιβαλλοντικά ή άλλα δίκτυα. Ε. Να συνταξουμε σχέδιο αξιολόγησης για όλες τις φάσεις και μια διαδικασία τελικής αξιολόγησης (π.χ. με τη χρήση ερωτηματολογίου, κάθε μήνα, θα αξιολογείται η επίδραση του σχεδίου στη συλλογή υλικών προς ανακύκλωση). Ζ. Να περιγραφεί η διαδικασία, η μορφή και ο τρόπος εορτασμού των επιτευγμάτων του σχολείου και οριστούν δραστηριότητες πανηγυρισμού και δημοσιοποίησης Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο είναι χρήσιμο και αποτελεσματικό μόνο αν υπάρχει δέσμευση και προθυμία από την σχολική κοινότητα να το υλοποιήσει. Γι αυτό πρέπει να προηγηθεί διαβούλευση μεταξύ όλων των μελών της σχολικής κοινότητας.
3. Σχεδιασμός και προγραμματισμός των επιμέρους δράσεων Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αξιοποιήσουν τις έρευνες και τις απόψεις που προέκυψαν από τη διαβούλευση προκειμένου να δημιουργηθεί το σχέδιο. Το πρόγραμμα δράσης (π.χ.) για το νερό, μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στο σύστημα ύδρευσης του σχολείου, στο σύστημα συλλογής βρόχινου νερού και να επιφέρει αλλαγές στη χρήση νερού στο σχολείο και στο σπίτι.
4. Μετρήσεις, καταγραφές και περιγραφές Οι μαθητές αναλαμβάνουν να μετρούν, να ζυγίζουν, να τηρούν ημερολόγιο μετρήσεων και δραστηριοτήτων. Η ενσωμάτωση αυτών των βημάτων στη διδασκαλία των μαθημάτων μπορεί να δώσει στους μαθητές της δεξιότητες για να υλοποιήσουν διαθεματικά σχέδια εργασίας. Τα σχέδια αυτά μπορούν να αφορούν την ίδια τη διαδικασία βελτίωσης του σχολείου και του αναπροσανατολισμού του προς την αειφορία.
5. Πανηγυρισμοί και εορτασμοί Ο αναστοχασμός και η συζήτηση σχετικά με τη διαδικασία και τα αποτελέσματα του σχεδίου δράσης μας είναι πολύ σημαντικός. Οι πανηγυρισμοί θα μας δώσουν περισσότερα κίνητρα να αναλάβουμε την επόμενη πρόκληση και να πάρουμε μαζί μας ακόμη περισσότερους ανθρώπους και συνεργάτες καθ΄ οδόν.

Από: Τάσος Καρκαντζέλης

Απαγόρευση εμπορευματοποίησης βοτάνων


Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θέλει την απαγόρευση της εμπορευματοποίησης των περισσότερων βοτάνων της φύσης, βρίσκει κάθετα αντίθετη την ελληνική κοινωνία που η ζωή της είναι άρρηκτα δεμένη με τα παραδοσιακά «γιατροσόφια» όπως το τσάι του βουνού, το χαμομήλι... και τα διάφορα άλλα βότανα της ελληνικής φύσης.
Έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων σε άλλες χώρες, (Γερμανία, Γαλλία κ.ά.) ενώ στην Ελλάδα δεν έγινε και τόσο γνωστή, παρά μόνο στους κύκλους των ανθρώπων που ασχολούνται με την παραγωγή τους, τη μεταποίησή τους και το εμπόριό τους.
Και πιστεύουν ότι η αρχή εφαρμογής της οδηγίας θα σημάνει το τέλος της εμπορίας βοτάνων και σκευασμάτων εναλλακτικών φαρμακευτικών θεραπειών, αφού σύμφωνα με αυτή, όλα τα βότανα θα θεωρούνται φάρμακα και ως τέτοια θα πρέπει να παίρνουν τη σχετική έγκριση από τους αντίστοιχους οργανισμούς και να πωλούνται μόνο στα φαρμακεία.
Αυτό σημαίνει ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες θα απαγορεύεται πια να διαθέτει κανείς τα βότανα ή τα φυτά του, που έχουν κάποια φυσική φαρμακευτική ιδιότητα, χωρίς αντίστοιχη άδεια. Να σημειωθεί ότι σήμερα τα βότανα αλλά και τα φυτικά σκευάσματα που παράγονται από αυτά, διατίθενται από καταστήματα βιολογικών τροφίμων, ενώ ως βότανα τα βρίσκουμε και στις λαϊκές αγορές.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η οδηγία T.H.M.P.D. της Ε.Ε. (Traditional Herbal Medical Product Directive), θα σημάνει το τέλος για πολλά συμπληρώματα διατροφής καθώς και για τα θεραπευτικά βότανα (παραδοσιακά φαρμακευτικά προϊόντα φυτικής προέλευσης) και απαιτεί τα φυσικά προϊόντα να χαρακτηρισθούν σαν ιατροφαρμακευτικά προϊόντα και στη συνέχεια να παίρνουν άδεια για διάθεση σαν τέτοια.Βέβαια η Ελλάδα έχει το πλεονέκτημα να χρησιμοποιήσει ένα
«παραθυράκι» της οδηγίας που της δίνει το δικαίωμα να διαχωριστεί μεταξύ των άλλων χωρών: συγκεκριμένα αναφέρεται ότι από τα βότανα εξαιρούνται αυτά που χρησιμοποιούνται με ασφάλεια επί 30 χρόνια εκ των οποίων τα 15 τουλάχιστον είναι στην Ευρώπη.
Ως εκ τούτου, η Ελλάδα που χει πανάρχαια παράδοση στην αποκατάσταση και διατήρηση της υγείας, με τη χρήση βοτάνων και τα περισσότερα της ελληνικής φύσης της, χρησιμοποιούνται όχι μόνο εδώ και 30 χρόνια αλλά επί αιώνες, μέχρι σήμερα, θα μπορεί να τα διαθέτει χωρίς περιορισμούς. Για παράδειγμα κανείς δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει το τσάι βουνού, τα χαμομήλι κ.ά., τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούνται στην αρχική μορφή τους χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο των... απαγορευμένων.
Απ' την άλλη όμως όσον αφορά στην παραγωγή νέων σκευασμάτων από αυτά τα βότανα, δυστυχώς δεν θα μπορούν να βγουν στο εμπόριο, χωρίς τη «σφραγίδα» του φαρμάκου. Να σημειωθεί δε ότι ο ευρωπαϊκός νόμος κάνει διάκριση ενάντια στα μη ευρωπαϊκά προϊόντα, όπως εκείνα που ανήκουν στην αγιουρβεδική και παραδοσιακή κινέζικη ιατρική καθώς και σε άλλες παραδόσεις, ανεξάρτητα με το αν έχουν χρησιμοποιηθεί σε άλλες χώρες ακόμη και αιώνες. Το αποτέλεσμα είναι ότι πάρα πολλά από αυτά τα προϊόντα θα εξαφανιστούν από τα ράφια, όπως π.χ. το γνωστό τζίνσεγκ και ό,τι άλλο παράγεται από αυτό. Πάντως, επαγγελματίες που ασχολούνται με το εμπόριο φυσικών σκευασμάτων και βοτάνων, πιστεύουν ότι επειδή έχει ξεσηκωθεί μια παγκόσμια αντίδραση, θα είναι δύσκολο να περάσει σε κάθε χώρα και να εφαρμοσθεί αυτή η οδηγία της Ε.Ε.
ΤΑΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΑ ΒΟΤΑΝΑ
Μάλιστα η είδηση της οδηγίας της Ε.Ε., έρχεται σε μια περίοδο που αρκετός κόσμος επιστρέφει στη χρήση των φαρμακευτικών φυτών -βοτάνων, καθώς παρατηρείται ότι είναι σταθερά αυξανόμενη η ζήτησή τους στα ειδικά καταστήματα πώλησης. Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που αρχίζουν να τα φυτεύουν σε γλάστρες στα μπαλκόνια τους ή στους κήπους τους, όχι απλά ως καλλωπιστικά φυτά, αλλά με σκοπό να τα χρησιμοποιήσουν.
Διαπιστώνεται ότι αρχίζουν να ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για τις πρακτικές ιατρικές συνταγές του παρελθόντος και να εισχωρούν όλο και πιο βαθιά στη γνώση της χρήσης αυτών των φυτών, τολμώντας να φτιάχνουν ειδικά παρασκευάσματα από αυτά και να τα χρησιμοποιούν ως φάρμακο σε διάφορες παθήσεις τους ή απλώς για να επιτύχουν μέσω της κατανάλωσής τους καλή φυσική κατάσταση και την καλή λειτουργία του οργανισμού τους.
Λένα Κισσάβου

Η αποανάπτυξη με απλά λόγια...

Το χρηματο-οικονομικό πρόβλημα
Η κατάρρευση του Κομμουνισμού, ήταν αναπόφευκτο να οδηγήσει σε κρίση τον Καπιταλισμό. Όταν ένα σύστημα που στηρίζεται στον ελεύθερο ανταγωνισμό, μένει χωρίς αντίπαλο, το μόνο που του μένει να ανταγωνιστεί είναι ο εαυτός του, δηλαδή να φάει τις σάρκες του. Αυτό κι έγινε. Η Ανάπτυξη και δη η Οικονομική, ένας Μύθος που διαδέχθηκε στη λαϊκή φαντασία το Αμερικάνικο Όνειρο, κάλπασε ανεξέλεγκτα μετά τη Πτώση του Τείχους. Ο Καταναλωτισμός, που χρησιμοποιήθηκε στη Δύση ως μέσο επίδειξης του κατακτημένου επιπέδου οικονομικής ανάπτυξης, στήριξε και υποστηρίχθηκε από το σύστημα. Ο φαύλος κύκλος, είχε κλείσει. Σύντομα τα Υπέρ-, μπήκανε στο παιχνίδι, οπότε η κατανάλωση έγινε Υπέρ-κατανάλωση, η παραγωγή Υπέρ-παραγωγή, το κέρδος Υπέρ-κέρδος και το χρέος Υπέρ-χρέος.

Στο σκηνικό της Παγκοσμιοποίησης που βιώσαμε τις δύο τελευταίες δεκαετίες, η Ανάπτυξη, που στηρίχθηκε στο Χρέος, “φούσκωσε” το χρηματοπιστωτικό σύστημα που το χειρίζεται. Ήδη από την πρώτη της δεκαετία, οι διάφορες “φούσκες” που χρησιμοποιεί το σύστημα για να γεμίζει αέρα, άρχισαν να σκάνε η μια πίσω από την άλλη. Στην αρχή, στα τέλη της δεκαετίας του '90, ήταν τα Χρηματιστήρια και ειδικά η φούσκα των dot .com, μια κυρίως Αμερικάνικη υπόθεση, μετά η Στεγαστική Πίστη, πάλι αμερικανικό “θαύμα”, που ήταν όμως και το πρώτο καίριο Ευρωπαϊκό πλήγμα, καθώς η Ευρώπη έχει “αγορασμένο” αρκετό από το αμερικανικό στεγαστικό χρέος.
Η κορύφωση για την Ευρώπη, ήρθε με την Κρίση του Δημόσιου Χρέους κάποιων χωρών μελών της ΟΝΕ.

Στον αντίποδα, η πάλαι ποτέ “ελπιδοφόρος” Κίνα, που γνώρισε τον Δυτικό Καπιταλισμό μέσω ...Hong-Kong, όλη αυτή τη περίοδο εφαρμόζει ένα είδος Κρατικού Καπιταλισμού εκμεταλλευόμενη το φτηνό εργατικό δυναμικό που διαθέτει. Και φυσικά, λαμβάνει μέρος στο παιχνίδι των Αγορών Χρέους. Φαύλος κι από εκεί ο κύκλος.
Σε πρακτικό επίπεδο, το πρόβλημα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Αγορά του Χρέους. Το λάθος που έγινε αφήνοντας ελεύθερη την αγορά Ασφαλίστρων Κινδύνου (CDS), οδήγησε σε ξέφρενο τζογάρισμα στην Χρεωκοπία κάποιων κρατών, με αποτέλεσμα σήμερα, να συμφέρει κάποιους περισσότερο η χρεωκοπία ενός Κράτους από την ανάπτυξή της. Το CDS της Ελλάδας, έχει μεγαλύτερη απόδοση από το (με βιώσιμο επιτόκιο) Ομόλογο της.
Το αποτέλεσμα των παραπάνω, είναι το “Φούσκωμα” του συστήματος, το οποίο πρέπει απαραιτήτως να ξεφουσκώσει, αλλιώς θα σκάσει. Κι αν σκάσει, το ξεφούσκωμα θα είναι πολύ βίαιο. Κι όπως κάθε τι βίαιο, θα είναι και Κοινωνικά Άδικο.

Το περιβαλλοντικό πρόβλημα
Το παραπάνω σύστημα, που έχει δημιουργήσει μια ελίτ η οποία και το συντηρεί, ουσιαστικά εμπορευματοποιεί τους Πόρους. Ο Υπέρ-καταναλωτισμός, πέρασε στους Πόρους. Η Ελίτ, για να συντηρηθεί, χρειάζεται έλεγχο των Πηγών. Η Υπέρ-Κατανάλωση των Πηγών επηρεάζει αρνητικά το Βιοτικό Επίπεδο. Αναγκαία Αγαθά για την ύπαρξη του Είδους, όπως ο Ήλιος, ο Αέρας και το Νερό έχουν γίνει δυσεύρετα κι επικίνδυνα.

Αυξήσαμε το ΑΕΠ μας, μειώνοντας τον Δείκτη Βιοτικού Επιπέδου μας. Ο Μύθος της Ανάπτυξης, ήθελε να συγχέονται αυτά τα δύο. Ουσιαστικά, συντηρούμε κι αυξάνουμε το Οικολογικό μας Αποτύπωμα, προκειμένου ν' αυξήσουμε το ΑΕΠ μας. Και δυστυχώς, φορτώσαμε το Περιβαλλοντικό αυτό πρόβλημα στις επόμενες γενιές, όπως ακριβώς το φόρτωσαν οι προηγούμενες σε μας, με μια διαφορά: η διόγκωση που παραδίδουμε, είναι εκθετική.
Μία μορφή Χρέους που φορτώνουμε στις επόμενες γενιές, όπως και με το χρηματοοικονομικό, έχουμε κι εδώ. Μόνο που εδώ δεν υπάρχει CDS ούτε για τους λίγους...

Το κίνημα
Μετά-Μαγιάτικα, η Πνευματικά “ταραγμένη” δεκαετία των 60's, οδήγησε τον André Gorz να κάνει τα πρώτα σκαψίματα της σκέψης σε φιλοσοφικό επίπεδο. Η βίο-οικονομία του Nicholas Georgescu-Roegen από τα μέσα της δεκαετίας του '70 βάζει τα θεμέλια. Το 1986 ο Serge Latouche αμφισβητεί τη βιωσιμότητα της Ανάπτυξης, αναφορικά με τις επιπτώσεις της στον “Τρίτο Κόσμο”.

Πρώτη αναφορά του όρου Οικολογικό Αποτύπωμα γίνεται τα πρώτα χρόνια μετά την πτώση του Τείχους, και το 1996 βγαίνει και βιβλίο: Our Ecological Footprint: Reducing Human Impact on the Earth θεσπίζοντας κι επιστημονική μέτρηση. Οι μετρήσεις είναι αποκαλυπτικές. Το 2007, η αναλογία του Παγκόσμιου Οικολογικού Αποτυπώματος προς την συνολική Βιοϊκανότητα, είναι ήδη 1,51. Δηλαδή, καταναλώνουμε μισή φορά παραπάνω Πόρους, απ' ότι είναι ικανό το Περιβάλλον να τους ανανεώσει. Κι αυτό όχι γιατί αυξήθηκε το Οικολογικό Αποτύπωμα, αλλά γιατί μειώθηκε η Βιοϊκανότητα.

Η δε ανισότητα που αποκαλύπτει η μέτρηση του 2005, είναι φρικιαστική. Οι χώρες υψηλού εισοδήματος (πλούσιες) καταναλώνουν κατά μέσο όρο, την παραγωγή 6,4 gHa (παγκόσμια εκτάρια), ενώ οι φτωχές κάτω από 1. Ενδεικτικά, ο μ.ο. στο Μπαγκλαντές είναι 0,56 gHa, ενώ στη Βόρεια Αμερική 12,5 gHa, από τα οποία, τα 5,5 είναι Βορειοαμερικανικά, και τα υπόλοιπα προέρχονται από αλλού. Ένα “ξεφούσκωμα” χρειάζεται κι εδώ. Την στιγμή που οι αντί-καταναλωτές, οι αντί-καπιταλιστές και οι περιβαλλοντιστές ένωσαν τη φωνή τους, το κίνημα είχε γεννηθεί. Βασικά προτάγματα, η μείωση του Οικολογικού Αποτυπώματος, η αύξηση της Βιοϊκανότητας και η δίκαιη ανακατανομή των Παγκόσμιων Εκταρίων.

Πρακτική εφαρμογή
"Το μοναδικό πρόγραμμα που χρειαζόμαστε συνοψίζεται με μία λέξη: λιγότερο. Λιγότερη εργασία, λιγότερη ενέργεια, λιγότερα υλικά. Τα κόμματα ούτε καν το ψελλίζουν." Beppe Grillo

Ένα είδος “Βίαιης Απανάπτυξης”, θα τολμούσα να πω, ότι βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα. Μόνο, που επειδή επιβάλλεται από το ίδιο το Σύστημα, επιβάλλεται με Καπιταλιστικούς Όρους, οπότε είναι Κοινωνικά Άδικο. Επιπλέον, καθώς η μείωση του Καταναλωτισμού προκύπτει από την βίαιη μείωση των αποδοχών, χωρίς παράλληλη μείωση της Εργασίας, φέρνει Ανεργία, που φέρνει Οικονομική Ύφεση, οπότε το αποτέλεσμα γίνεται Αρνητική Ανάπτυξη. Κι ο Φαύλος Κύκλος, απλώς μεγαλώνει. “Φουσκώνει”, αν προτιμάτε.

Θεωρώντας τις (οικονομικά) Ανεπτυγμένες Χώρες ως κέντρο της Κατανάλωσης, στο οποίο μεταφέρεται η Παραγωγή, η λύση είναι απλή. Αν αποκεντρωθεί (ή επανά-τοπικοποιηθεί, κατά Latouche) η Κατανάλωση στο χώρο Παραγωγής, τότε μειώνουμε το Οικολογικό Αποτύπωμα, αφού αφαιρούμε από το σύστημα μετακινήσεις. Ταυτόχρονα, αυξάνουμε την Βιοϊκανότητα, προσαρμόζοντας την Κατανάλωση στην Τοπική Ικανότητα Παραγωγής.
Μια ομαλή μετάβαση, περιλαμβάνει παράλληλη μείωση της Εργασίας με τις αποδοχές. Με τέτοιο τρόπο μάλιστα, ώστε και πιο αποδοτική να γίνει η εργασία και να δημιουργηθούν αποκεντρωμένες Θέσεις Εργασίας που θ' απορροφήσουν την αστική Ανεργία, με ειδικά κίνητρα για δουλειές Παραγωγικής Βάσης.

Άλλες μορφές εφαρμογής Απαναπτυγμένης Κοινωνίας, που δείχνουν ότι τελικά Ένας Άλλος Κόσμος είναι Υπαρκτός, γίνονται τοπικά σε πολλά μέρη του πλανήτη. Προσπάθειες στον Ελλαδικό χώρο έχουμε στον Βόλο, όπου δημιουργήθηκε και Τοπική Εναλλακτική Μονάδα αντί του Ευρώ, αλλά κι αλλού (ακούμε για την Αίγινα και το Μαραθώνα) όπου υπάρχουν ευήκοα ώτα.

Άγγελος Τρωιάνος

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ STANDARD & POOR'S, MOODY'S ΚΑΙ FITCH

Η ακτινογραφία των 3 οίκων αξιολόγησης
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ioannou@enet.gr

Η ιστορία των πιο γνωστών οίκων αξιολόγησης, δηλαδή των S&Ρ, Moody's και Fitch, δεν συνοδεύεται από λαμπρές επιτυχίες.
Αντίθετα, οι αποτυχίες τους (όπως, για παράδειγμα, η υψηλή βαθμολογία που έδιναν στο αξιόχρεο της Lehman, που χρεοκόπησε ή γενικότερα των χρηματοοικονομικών προϊόντων με αναφορά στην αγορά των στεγαστικών δανείων των ΗΠΑ, που επίσης κατέρρευσε, έκαναν θόρυβο), έθιξαν μεν την αξιοπιστία τους σε επίπεδο εντυπώσεων, τους άφησαν δε να συνεχίσουν ανεμπόδιστα το έργο τους.
Οι οίκοι συνεχίζουν να κερδίζουν εκατομμύρια, αφού αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οταν μια χώρα ή μια εταιρεία θέλει να προσφύγει στις αγορές, πρέπει να έχει ένα «πιστοποιητικό» για το κατά πόσο και σε πιο βαθμό μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Αυτό το πιστοποιητικό αποτελεί προϋπόθεση για την προσφυγή στις αγορές και το παρέχουν οι οίκοι αξιολόγησης. Επίσης, εκτός από την αξιολόγηση του αξιόχρεου μιας επιχείρησης, κράτους ή δήμου, παρέχουν και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Συμβουλεύουν δηλαδή μια τράπεζα πώς να δανειστεί, ποια στοιχεία του ενεργητικού θα χρησιμοποιήσει για το δανεισμό, πού να απευθυνθεί και πώς να το κάνει (νομικά και χρηματοοικονομικά). Είναι οι ίδιοι που συμβουλεύουν τους εκδότες να δημιουργήσουν διάφορα προϊόντα χρέους και στη συνέχεια αξιολογούν αυτά τα προϊόντα.
Είναι ο μεγαλύτερος οίκος αξιολόγησης του κόσμου και αποτελεί θυγατρική του αμερικανικού ομίλου McGraw-Hill, που δραστηριοποιείται στους τομείς των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, των εκδόσεων, της ενημέρωσης και της εκπαίδευσης. Η S&Ρ λειτουργεί εδώ και 150 χρόνια και παρέχει στους επενδυτές πληροφορίες για τον πιστωτικό κίνδυνο, τους χρηματιστηριακούς δείκτες, τις επενδύσεις στις κεφαλαιαγορές. Το 2009 πραγματοποίησε πάνω από 870.000 αναλύσεις πιστωτικού κινδύνου, αξιολογώντας στοιχεία χρέους που αντιστοιχούν σε 32 τρισεκατομμύρια δολάρια (το σύνολο της αγοράς χρέους εκτιμάται σε 42,1 τρισ. δολάρια).
Ο όμιλος της McGraw-Hill είχε το 2009 έσοδα 5,952 δισ. δολάρια (6,36 δισ. το 2008) εκ των οποίων τα 2,61 δισ. ευρώ (από 2,654 δισ. δολ. το 2008) προέρχονται από το τμήμα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που ηγείται η θυγατρική S&Ρ. Το τμήμα αυτό αποτελεί την αγελάδα του ομίλου, αφού από τον τζίρο των 2,61 δισ. δολ. παράγονται λειτουργικά κέρδη 1,014 δισ. δολ. Ο μεγαλύτερος μέτοχος στην McGraw-Hill είναι ο επενδυτικός οίκος Capital με ποσοστό 12,45% και ακολουθούν άλλοι θεσμικοί επενδυτές State Street Corp. 4,39%, Vanguard 4,22% κ.λπ.
Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία. Διαχωρίζεται σε δύο τμήματα, τη Moody's Investors Service, που ασχολείται με τις αξιολογήσεις, και τη Moody's Analytics, που παρέχει αναλύσεις, έρευνες και οικονομικά δεδομένα.
Είναι εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, με χρηματιστηριακή αξία 7,2 δισ. δολάρια. Μεγαλύτερος μέτοχος με 12,41% είναι ο Warren Buffet, μέσω της Pacific Cathaway. Επένδυσε όταν πολλοί κατηγορούσαν τους οίκους αξιολόγησης για μεθοδεύσεις και εσφαλμένες εκτιμήσεις στη διάρκεια της κρίσης του 2008, με αποτέλεσμα να πέσει η αξία τους. Και κέρδισε αρκετά λεφτά, αφού η μετοχή της Moody's από τότε υπερδιπλασιάστηκε ενώ ο Buffet μείωσε σημαντικά τη συμμετοχή του (συμπτωματικώς τις τελευταίες εβδομάδες η μετοχή υποχωρεί). Δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος είναι η Capital, ο ίδιος επενδυτικός οίκος που συμμετέχει και στην McGraw Hill, τη μητρική της S&Ρ. Αλλοι μέτοχοι της Moody's είναι Valueact holdings, Vanguard Group State Street κλπ.
Ο όμιλος Moody's είχε το 2008 έσοδα 1,755 δισ. δολάρια, λειτουργικά κέρδη 748 εκατ. δολ. και καθαρά κέρδη 457,6 εκατ. ευρώ. Από αυτά τα 1,205 δισ. δολάρια προήλθαν από τις αξιολογήσεις χρέους (Moody's Investors Service) και τα υπόλοιπα 550 εκατ. από τις υπηρεσίες της Moody's Analytics.
Είναι η τρίτη σε μέγεθος εταιρεία του κλάδου μετά την Standards & Poors και την Moody's. Την περίοδο 2008/2009 πραγματοποίησε έσοδα 559 εκατ. ευρώ, λειτουργικά κέρδη 137 εκατ. ευρώ και καθαρά κέρδη (μετά από φόρους) 22 εκατ.
Ιδιοκτήτης της είναι ο γάλλος επιχειρηματίας Mark Ladreit de Lacharriere. Είναι κάτοχος του 73,6% των μετοχών (ή ασκεί δικαιώματα για το 87% των μετοχών) της εταιρείας Fimalac, η οποία κατέχει το σύνολο των μετοχών της Fitch Group. Η Fimalac ή Financiere Marc de Lacharriere είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Παρισιού με χρηματιστηριακή αξία 712 εκατ. ευρώ. Ο Mark Ladreit de Lacharriere, σημαίνον στέλεχος της γαλλικής και όχι μόνο επιχειρηματικής κοινότητας, συνδυάζει business, πολιτιστικές δραστηριότητες και εσχάτως αγαθοεργίες. Είναι μέλος του δ.σ. μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων όπως της Casino, της L'Oreal και της Renault. Το 2006 εκλέχτηκε πρόεδρος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Είναι επίσης πρόεδρος του εκδοτικού ομίλου La Revue des Deux Mondes και φιλανθρωπικού ιδρύματος. Είναι χορηγός στο Μουσείο του Λούβρου και πρέσβης καλής θέλησης της Unesco.

Η νεολαία της Ευρώπης εξεγείρεται

Από το tvxsteam

Οι ταραχές της περασμένης εβδομάδας στη Βρετανία σήμαναν συναγερμό σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς οι νέοι της Βρετανίας δεν είναι οι μοναδικοί που αγανακτούν λόγω του ολοένα διευρυνόμενου χάσματος πλούσιων και φτωχών στη Γηραιά Ήπειρο. Υποψήφιες για εξέγερση της νεολαίας τους στο επόμενο διάστημα είναι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες η κατάσταση είναι ήδη εκρηκτική.
Επί 4 ημέρες η Βρετανία βίωσε πρωτοφανείς συγκρούσεις, με τους νεαρούς Βρετανούς να εξεγείρονται σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Ο Βρετανός πρωθυπουργός αναγκάστηκε να επισπεύσει την επιστροφή του από τις διακοπές την περασμένη Τρίτη, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.
Η κυβέρνηση Κάμερον περιέγραψε τους διαδηλωτές ως εγκληματίες που έχουν ως στόχο να επιφέρουν το χάος στη χώρα. Πρόσφατη έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ωστόσο, αποκαλύπτει και μια άλλη πραγματικότητα: απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, μόνο στην Πορτογαλία καταγράφεται μεγαλύτερη ανισότητα πλούτου από τη Βρετανία.
Οι ταραχές αυτές αποτελούν προς το παρόν αποκλειστικά βρετανικό πρόβλημα. Το χάσμα πλούσιων και φτωχών όμως διευρύνεται διαρκώς σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τη βοήθεια και των σκληρών πολιτικών λιτότητας που εφαρμόζονται, όπως στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία.
Αλλά και η πλούσια Γερμανία έχει αρχίσει να αισθάνεται τις συνέπειες των περικοπών. Το γερμανικό «Εθνικό Συμβούλιο Φτώχειας» προειδοποίησε ότι οι προοπτικές για τους νέους χειροτερεύουν συνεχώς.
Η «Εξέγερση των Χαμένων», όπως την αποκάλεσε η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, ενδέχεται να εξαπλωθεί στο άμεσο μέλλον πέρα από τη Βρετανία. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες ήδη ανησυχούν μπροστά στο ενδεχόμενο ενός εκρηκτικού φθινοπώρου, μια κατάσταση που ορισμένου αποκαλούν κρίση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel αναλύει την κατάσταση σε μια σειρά από χώρες, όπου η κατάσταση είναι ήδη εκρηκτική και ενδέχεται να οδηγήσει σε έντονες αντιδράσεις.
Ελλάδα
Οι Αθηναίοι έχουν πιθανότατα χάσει τον αριθμό των διαδηλώσεων στους δρόμους. Εάν υπήρχε κατάταξη χωρών βάσει του αριθμού των κινητοποιήσεων, η ελληνική πρωτεύουσα θα βρισκόταν στην κορυφή. Τα εργατικά συνδικάτα καλούν συστηματικά σε γενικές απεργίες. Οι, κατά κανόνα ειρηνικές αυτές διαδηλώσεις, μετατρέπονται συχνά σε πεδίο μάχης.
Η τελευταία μεγάλη διαδήλωση έλαβε χώρα στην Αθήνα στα τέλη Ιουνίου, όταν το ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφιζε τα πιο σκληρά μέτρα λιτότητας στην ιστορία της χώρας. Εκατοντάδες τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών.
Από την 1η Σεπτεμβρίου, οι Έλληνες καλούνται να αντιμετωπίσουν και την αύξηση του ΦΠΑ σε πολλά αγαθά. Οι αντιδράσεις θεωρούνται βέβαιες...
Ιταλία
Αλλά και η Ιταλία βρίσκεται αντιμέτωπη με την οργή του κόσμου, στα τέλη Αυγούστου, αφού στις 27 του μηνός ξεκινά το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα στη χώρα και οι οπαδοί αποτελούν ενεργό μέρος των ξεσπασμάτων βίας στη χώρα. Πρόκειται για ένα παλιό πρόβλημα, που όμως έχει διογκωθεί τα τελευταία χρόνια.
Το πρόβλημα της Ιταλίας διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τους χούλιγκανς του ποδοσφαίρου. Οι άνθρωποι αυτοί δεν διαθέτουν καμία προοπτική για σταθερή δουλειά, η ξενοφοβία στη χώρα λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις, οι κυβερνητικές πολιτικές προκαλούν μόνο οργή. Στα γήπεδα συγκεντρώνονται οι νεαροί Ιταλοί των χαμηλότερων στρωμάτων, μια γενιά που αισθάνεται ότι κυβέενηση και αντιπολίτευση αδιαφορούν για αυτούς. Με τον πλούσια βορρά της και το φτωχό νότο της, και η Ιταλία βλέπει το χάσμα να μεγαλώνει.
Γερμανία
Είναι γνωστό πως κάθε Πρωτομαγιά, η κατάσταση σε Βερολίνο και Αμβούργο ξεφεύγει από τον έλεγχο των αρχών. Οι διαδηλωτές καίνε αυτοκίνητα και συχνά επιτίθενται κατά τραπεζών, ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις κατακλύζουν τους δρόμους κατά χιλιάδες.
Τα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, ωστόσο, συμφωνούν πως η Γερμανία δεν διατρέχει τον κίνδυνο εξέγερσης παρόμοιας με εκείνης της Βρετανίας. Η αστυνομία, πάλι, έχει διαφορετική άποψη, τονίζοντας πως υπάρχει παρατηρείται αύξηση της εγκληματικότητας σε ορισμένα τμήματα του πληθυσμού, καθώς και κοινωνικός και πολιτιστικός αποκλεισμός.
Παρότι τα παραπάνω είναι ανησυχητικά, θεωρείται μάλλον απίθανο οι εντάσεις στη χώρα να λάβουν σημαντικές διαστάσεις, καθώς η ανεργία των νέων στη Γερμανία φτάνει στο μόλις 9%, ενώ στη Βρετανία τα στοιχεία δείχνουν πως μεταξύ των «ταραξιών» η ανεργία αγγίζει το 20%.
Γαλλία
Το 2005, οι φτωχογειτονιές του Παρισιού πήραν κυριολεκτικά φωτιά, ενώ σχεδόν 250-300 πόλεις επηρεάστηκαν από αυτά τα επεισόδια. Σήμερα, οι κάτοικοι των γειτονιών αυτών, όπως και οι Βρετανοί διαδηλωτές, βλέπουν τους εαυτούς τους ως θύματα, που υφίστανται διακρίσεις από αστυνομία, πολιτικούς και την ίδια την οικονομία.
Λίγα έχουν αλλάξει αναφορικά με την κατάσταση των φτωχογειτονιών του Παρισιού από το 2005, παρά τις διαβεβαιώσεις Σαρκοζί. Ενώ η ανεργία μεταξύ των Γάλλων φτάνει στο 17%, στις γειτονιές αυτές αγγίζει το 50%!
Ισπανία
Οι σκηνές στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης ξεστήθηκαν, η αγανάκτηση όμως θα επιστρέψει. Το ισπανικό κίνημα έχει ανακοινώσει νέες διαδηλώσεις στις 25 Σεπτεμβρίου και στις 15 Οκτωβρίου, εκφράζοντας εκ νέου τη δυσαρέσκειά τους στο ισπανικό πολιτικό σύστημα.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
Ελευθεροτυπία (13 Αυγούστου 2011)

Η αυθόρμητη εξέγερση της «υπο-τάξης» στη Βρετανία δηλαδή των κατεξοχήν θυμάτων της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (εξέγερση, που σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, συμπεριλαμβανoμένων των Εργατικών, και με την ανοχή των εργατικών συνδικάτων χαρακτηρίζουν ως «εγκληματική δραστηριότητα» που πρέπει να συντριβεί με μαζικές συλλήψεις και πολύχρονες φυλακίσεις!) ανέδειξε ένα γεγονός γενικότερης σημασίας. Ότι, παρά την παραπλανητική φιλολογία της ρεφορμιστικής αριστεράς για τη δήθεν τεράστια σημασία σήμερα των ειρηνικών εκδηλώσεων τύπου πλατείας Συντάγματος στην ανατροπή τυραννικών καθεστώτων (που στην πραγματικότητα δεν επαληθεύτηκε πουθενά παρά μόνο όπου τα συμφέροντα των ξένων και ντόπιων ελίτ συνέπιπταν με τα αιτήματα των πλατειών --Τυνησία, Αίγυπτος), οι λαοί στην απόγνωσή τους πάλι καταφεύγουν στις ιστορικές μορφές εξέγερσης. Και αυτό, διότι ξέρουν καλά ότι οι εξεγέρσεις αυτές δεν μπορούν ποτέ να αγνοηθούν από τις ελίτ, όπως οι ειρηνικές εκδηλώσεις των πλατειών (στις οποίες προσχώρησαν τώρα ακόμη και οι «προοδευτικοί» Σιωνιστές!) που δικαιολογημένα εγκωμιάζουν οι ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι αυθόρμητες εξεγέρσεις θα μπορούσαν ποτέ να ανατρέψουν ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα (σε αντίθεση με το πολιτικό προσωπικό του) όπως το σημερινό, εάν δεν στηρίζονται σε ένα οργανωμένο πολιτικό κίνημα με το δικό του αντισυστημικό πρόταγμα, όπως άλλωστε σαφώς δείχνει η Ιστορική εμπειρία. Εντούτοις, η ζημιά από τις εξεγέρσεις αυτές στις ελίτ είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε ειρηνική εκδήλωση, διότι στη προσπάθειά τους να τις συντρίψουν εξαναγκάζονται να φανερώνουν την πραγματική φύση της «δημοκρατίας» τους, που στηρίζεται, σε τελική ανάλυση, στη φυσική βία με στόχο την αναπαραγωγή της οικονομικής βίας πάνω στην οποία θεμελιώνεται η αντιπροσωπευτική «δημοκρατία».
Όμως, είναι η οικονομική βία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που έσπρωξε την Αγγλική υπο-τάξη των ανέργων, των περιθωριοποιημένων και των νέων χωρίς μέλλον στη βία και τη λεηλασία, εφόσον η οργή τους, έμμεσα αν όχι άμεσα, στρεφόταν ενάντια στην τρομερή ανισότητα που δημιουργεί η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Μια ανισότητα που έχει πάρει διαστάσεις Βικτωριανής εποχής σήμερα στη Βρετανία, με το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού να είναι 100 φορές πλουσιότερο από το φτωχότερο 10%![1] Και αυτό γιατί, συνήθως υποσυνείδητα, αντιλαμβάνονται ότι η ανατροπή της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δεν είναι θέμα ανατροπής κάποιων κακών συνωμοσιολόγων και των ολέθριων πολιτικών τους που δήθεν εκφράζουν μια νέα καπιταλιστική «στρατηγική» (όπως αποπροσανατολιστικά υποστηρίζει η ρεφορμιστική Αριστερά αλλά και πολλοί στην «ελευθεριακή»![2]), αλλά θέμα ανατροπής του ίδιου του συστήματος της οικονομίας της αγοράς, του οποίου η δυναμική (και όχι απλώς κάποιο εγκληματικό «δόγμα»!) αναπόφευκτα οδήγησε σε αυτή! Με άλλα λόγια, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ φαινόμενο και ανατρέπεται μόνο μέσα από την ανατροπή των θεσμών της και ιδιαίτερα των ανοικτών και «απελευθερωμένων» αγορών κεφαλαίου, εργασίας και εμπορευμάτων που αποτελούν αποτέλεσμα της δυναμικής της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και επιβάλλουν σήμερα οι ελίτ είτε «ειρηνικά», μέσα από τους διεθνείς οργανισμούς που ελέγχουν (ΔΝΤ, ΕΕ κ.λπ.), είτε με τη βία (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη), με στόχο να εντάξουν κάθε χώρα στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς.

Τα ίδια βέβαια ισχύουν, και ακόμη περισσότερο, σε σχέση με αδίστακτες κοινοβουλευτικές Χούντες σαν τη δική μας που δεν έχουν τη παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση για τα εξοντωτικά μέτρα που επιβάλλουν κατά των λαϊκών στρωμάτων, όπως ακόμη και το τελευταίο (εαρινό) Ευρωβαρόμετρο έδειξε, με το 90% των πολιτών να μην τα επιδοκιμάζουν, αλλά παρόλα αυτά η Χούντα να μην διανοείται να ζητήσει τη λαϊκή έγκριση με ένα πραγματικά δημοκρατικό δημοψήφισμα. Αντίθετα, η Χούντα αυτή, με τη στήριξη των συστημικών καναλιών και των ακαδημαϊκών «εν υπηρεσία» (που παριστάνουν τους ανεξάρτητους αναλυτές ενώ συγχρόνως αμείβονται πλουσιοπάροχα ως συστημικοί συμβουλάτορες παντός είδους), καθώς βέβαια και την ωμή βία των σωμάτων ασφαλείας που όλο και εντείνεται, και με την επικουρία της «Δικαιοσύνης» (που δεν διστάζει να επιβάλλει μεγαλύτερες ποινές κάθειρξης για τις στρακαστρούκες των εξεγερμένων νεολαίων από αυτές που μπορούν να επιβάλλουν τα Νορβηγικά δικαστήρια σε έναν εγκληματία κατά της ανθρωπότητας), τώρα προχωρά σε αυτό που ακόμη και διεθνείς συστημικές εφημερίδες χαρακτηρίζουν ως «ένα από τα μεγαλύτερα ξεπουλήματα στη δυτική Ιστορία»[3] και στη πλήρη υποδούλωση του Ελληνικού λαού, όπως τη χαρακτηρίζει ο γνωστός διεθνής οικονομικός αναλυτής Max Keiser.[4] Και φυσικά, στο πλαίσιο αυτό, το σύστημα δεν έχει κανένα δισταγμό να παραχωρήσει και την ψευτο-“ελευθερία” να κυβερνάς το σώμα σου παίρνοντας ναρκωτικές ουσίες, που λειτουργούν ανασταλτικά στη συμμετοχή σε συλλογικούς αγώνες αντίστασης κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και σπρώχνουν τους νέους στην εξατομίκευση των προβλημάτων τους…


________________________________________
[1] John Hills’ Report (National Equality Panel), “An Anatomy of Economic Inequality in the UK” (2010)
[2] Bλ π.χ. Φώτη Τερζάκη, “Ο νεοφιλελευθερισμός ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας”, (Βιβλιοθήκη, “Ε”, 21/5/2011)
[3] H. Smith, “€50bn fire sale of state assets under way amid warnings over price and openness”, Guardian, 2/8/2011
[4] RT, “Episode 167”, http://rt.com/programs/keiser-report/episode-167-selective-default/

--
περιοδικό Περιεκτική Δημοκρατία
http://www.inclusivedemocracy.org/pd/

Αγανακτισμένοι Βόλου: Απάντηση προς αντιδήμαρχο καθαριότητας Βόλου, κ. Χαράλαμπο Τσαμπάζη

Τη Δευτέρα 7 Αυγούστου 2011, οι Αγανακτισμένοι Πολίτες Βόλου πραγματοποιήσαμε μια εθελοντική δράση καθαρίζοντας τη παραλία και το πάρκο του Αναύρου. Η δράση αυτή έγινε διότι, πέρα από το ότι θέλουμε τον τόπο που ζούμε καθαρό και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε πολλά γι' αυτό, θέλαμε επίσης να αναδείξουμε την αδυναμία της δημοτικής αρχής να λύσει αντίστοιχα προβλήματα που βασανίζουν χρόνια τώρα την πόλη μας.

Δυστυχώς ο αρμόδιος αντιδήμαρχος καθαριότητας, κ. Χαράλαμπος Τσαμπάζης όχι μόνο δεν ευαισθητοποιήθηκε αλλά υπέδειξε στους Αγανακτισμένους και άλλη βρώμικη περιοχή για να καθαρίσουν «στα πλαίσια του εθελοντισμού»!

Κύριε Αντιδήμαρχε, ευχαριστούμε που μας βοηθάτε να αναδείξουμε την ανικανότητα σας υποδεικνύοντας μας κι άλλους ''σκουπιδότοπους'' και στην ουσία λέγοντάς μας ότι άδικα βρίσκεστε στη θέση που σας εξέλεξαν αφού περιμένετε από άλλους να κάνουν τη δουλειά σας, αλλά να ξέρετε πώς την επομένη φορά που θα παρθεί η απόφαση για καθαριότητα θα αδειάσουμε τις σακούλες μέσα στο γραφείο σας και μπροστά στο σπίτι σας.

300.000 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ


ΤΟ 2008 ΗΤΑΝ 6,6%
Ανεργία-σοκ με 16,6% τον Μάιο
Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ

Ανεργία-τέρας στο 16,6% τον Μάιο κατέγραψε η ΕΛΣΤΑΤ, προοιωνιζόμενη μαύρο χειμώνα στην αγορά εργασίας. Τα στοιχεία δείχνουν την έκρηξη του προβλήματος σε έναν, μάλιστα, μήνα που συνήθως παρατηρείται κάμψη λόγω της εποχικής απασχόλησης (π.χ. σε τουριστικές εταιρείες).
Στην πράξη τα ποσοστά των ανέργων είναι πολύ μεγαλύτερα, αφού η στατιστική υπηρεσία βασίζεται στις «εντολές» της Eurostat, που δεν θεωρούν άνεργους όσους δεν αναζήτησαν εργασία τον τελευταίο μήνα, δούλεψαν έστω και 1 ώρα την προηγούμενη εβδομάδα, εργάζονται αμισθί σε οικογενειακή επιχείρηση, εκπαιδεύονται κ.λπ.
Ομως και τα επίσημα αυτά στοιχεία προκαλούν πλέον σοκ:
* Καταγράφουν απώλεια 299.798 θέσεων απασχόλησης σε 1 χρόνο.
* Εκτοξεύουν στο 40,1% την ανεργία στους νέους έως 24 ετών, στο 20% των γυναικών και στο 24,9% στη Δυτική Μακεδονία.
Μαύρος χειμώνας για τους εργαζόμενους
* Δείχνουν ότι από τον Μάιο του 2008 το πρόβλημα έχει σχεδόν τριπλασιαστεί, καθώς τότε η αναλογία των ανέργων έφτανε μόνο στο 6,6%.
* Προοιωνίζονται έναν «μαύρο» χειμώνα για τους εργαζόμενους, για τον οποίο ήδη κάνει λόγο ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης σε δηλώσεις του.
* Προδικάζουν νέο εκτροχιασμό του προϋπολογισμού, αλλά και βαθύτερη ύφεση, καθώς το κράτος θα κληθεί να αυξήσει τις δαπάνες για επιδόματα μέσω του ΟΑΕΔ, ενώ αναμένεται μείωση εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές, από φόρους και βέβαια από την κατανάλωση που αναμένεται να προκαλέσει νέο γύρο κρίσης στην αγορά.
Σύμφωνα με την έρευνα εργατικού δυναμικού, το ποσοστό ανεργίας τον Μάιο του 2011 ανήλθε στο 16,6% του εργατικού δυναμικού έναντι 12,0% τον Μάιο του 2010 και 15,8% τον Απρίλιο του 2011.
Το σύνολο των απασχολουμένων ήταν 4.131.528 άτομα, οι άνεργοι 822.719 και ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (όσοι δήλωσαν ότι δεν αναζητούν εργασία τον τελευταίο μήνα, δηλαδή πολλοί απελπισμένοι πλέον άνεργοι, αλλά βεβαίως και παιδιά, υπερήλικοι, νοικοκυρές και όσοι δεν θέλουν να βρουν δουλειά) ανήλθε σε 4.383.374 άτομα.
Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 299.798 άτομα σε σχέση με τον Μάιο του 2010 (μείωση 6,8%) και κατά 51.804 άτομα σε σχέση με τον Απρίλιο του 2011 (μείωση 1,24%). Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 220.534 άτομα σε σχέση με τον Μάιο του 2010 (αύξηση 36,6%) και κατά 36.260 άτομα σε σχέση με τον Απρίλιο του 2011 (αύξηση 4,6%).
Η Βόρεια Ελλάδα φέρει βαρύ φορτίο ανέργων, με τα ποσοστά να φτάνουν στο 20,2% στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, στο 19,8% στην Κεντρική Μακεδονία και στο 24,9% στη Δυτική Μακεδονία. Κάτω από το μέσο όρο κινείται η ανεργία στο Βόρειο Αιγαίο (12,8), την Ηπειρο (13,1%), τη Θεσσαλία (12,8%), τη Στερεά Ελλάδα (14,8%), ενώ στην Αττική διαμορφώνεται στο 15,6%.
Η ανεργία τριπλασιάστηκε από το 2008 μέχρι σήμερα στους άνδρες (από το 4,2% στο 14,1%) και διπλασιάστηκε στις γυναίκες από το ήδη υψηλό 10% το 2008, στο 20% τον προηγούμενο Μάιο.
Χτυπά πιο πολύ από όλους τους νέους: το 40,1% των ατόμων ηλικίας 15-24 ετών είναι άνεργοι. Το ίδιο ισχύει για το 22% των ατόμων ηλικίας 25-34 ετών και το 14,4% όσων διανύουν τη 10ετία 35-44 ετών.
Ο ορισμός της εργασίας για χάρη της στατιστικής είναι πολύ... ελαστικός: Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ως απασχολούμενος ορίζεται όποιο άτομο άνω των 15 ετών την εβδομάδα που έγινε η έρευνα εργάστηκε έστω και μία ώρα, έστω και χωρίς αμοιβή στην οικογενειακή επιχείρηση. Ανεργοι δεν είναι επίσης όσοι δεν δουλεύουν, αλλά δεν αναζήτησαν ενεργά εργασία τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες, είτε όσοι έχουν βρει και θα αναλάμβαναν μέσα στους επόμενους τρεις μήνες.