Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Καλή Ανάσταση λοιπόν και καλή αντάμωση..



Όλη μέρα χτες ζούσαμε μες στο σύννεφο που έβρεχε ποτιστικά τη γη. Ο χείμαρρος Μαλαγκιώτης ξανακατηφόρησε και τρέχει ήρεμα τα καφετιά του νερά κατά τη θάλασσα. Ήπιε η γη, αναζωογονήθηκαν τα φυντάνια, σταθήκανε στο μπόι τους, μύτισαν οι σπόροι κι άρχισαν να βλασταίνουν, έλιωσαν οι σβόλοι που ρίξαμε και φυτρώνουν, τα πουλιά ξανάρχισαν το τραγούδι τους σήμερα μετά από τη χθεσινή διακοπή.
Βόλτα στο χωράφι. Δεν είναι σκαμένο και φρεζαρισμένο κι έτσι δεν έχει λασπουριά, μπορείς να το περπατήσεις άνετα πατώντας στην πυκνή εδαφοκάλυψη από τα φύλλα και τα άχερα. Όλων των ειδών τα φυτά σε όλες τις φάσεις. Από μόλις φυτρωμένα, μέχρι φυντάνια, μέχρι ανεπτυγμένα, μέχρι ανθισμένα και καρπισμένα, μέχρι φυτά με σπόρο που μεστώνει για να πέσει στη γη ξανά, να συνεχίσει τον κύκλο.

Φυσική καλλιέργεια, φυσική ζωή. Ζωή και καθημερινότητα αφοσιωμένη στις πραγματικές αξίες. Στον κύκλο της ζωής και στην συνεργασία των πλασμάτων. Μακριά από τις γελοιότητες του συστήματος της αναξιοπρέπειας, μακριά από την ευτέλεια του χρήματος και της δήθεν εξουσίας.
Όλες τις Κυριακές του Μάη αλλά και όποτε ακόμη σας προκύψει, μπορείτε να έρθετε στον Ροδώνα, να δούμε μαζί και να ξεναγηθούμε στην φυσική καλλιέργεια και στην φυσική ζωή, στην φυσική διατροφή, στον φυσικό εαυτό μας, να τον αναστήσουμε μέσα από το φέρετρο του καταναλωτή που τον σκεπάζει. Να πάρετε τα φυντάνια σας από τις πρασιές, να φτιάξετε τον μπαξέ σας. Να μπείτε στη φιλοσοφία της μη επίθεσης στη φύση, να κάνουμε πράξη την αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης του ανθρώπου επί της γης.
Είναι ευλογία και ανάσταση πραγματική να ξαναγίνεσαι άνθρωπος, ον φυσικό, να πεθαίνεις τον καταναλωτή και ματαιόδοξο εαυτό σου, αυτόν που σου έμαθαν και σου φόρεσαν άλλοι όταν ήρθες στη γη και στην οργανωμένη συστημική κοινωνία.
Χρήμα και εξουσία έρχονται πλέον στην πραγματική τους θέση όπως κάθε ευτέλεια στη ζωή, δεν σε αφορούν, απλά.
Ξεφεύγεις, πας σε άλλα επίπεδα ζωής και στοχασμών, δεν φοβάσαι πια τον θάνατο όπως τον τρέμουν οι καταναλωτές, αλλά τον μη θάνατο και το τρομακτικό σύστημα που υπόσχεται ίαση από τις ασθένειες που σου προξενεί αλλά σου δίνει χημεία και άλλες ασθένειες.
Ξεφεύγεις, γίνεσαι ένα με τη Φύση και μετέχεις στο θάυμα του κόσμου και στην αέναη ισορροπία του, γίνεσαι Ζωή ο ίδιος, ακόμα και ο θάνατός σου όταν θα έρθει μια μέρα είναι ζωογόνος και όχι στέρφος.
Ξεφεύγεις και ζεις αυτό το υπέροχο δώρο που σου δωσε η φύση, τη μία και μοναδική μικρή σου ζωή. Κι αφήνεις πίσω μακριά, να μην σε αγγίζουν πλέον καθόλου, τις αναξιοπρεπείς χεσόμυγες, που έκαναν και κάνουν ακόμη τούμπες στο χρήμα και στους παραγοντισμούς της δήθεν εξουσίας εντός του μικροκόσμου τους οι αδαείς της ζωής, που θρέφουν χημικά αρρωστημένα κορμιά με σαπιοκοιλιές και χάνουν δόντια και κουράγια στην πορεία τους οι “πολιτισμένοι”, ζώντας την ζωή τους την όξινη μέσα στη μικροπρέπεια των ευτελειών που έχουν αναγάγει σε αξίες, και που αφήνουν τα περιττώματά τους εδώ κι εκεί αλλά δεν μπορούν να σε αγγίξουν καθόλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου