Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Καταδίκη Ψωμιάδη: Σχέδιο σκοτεινών κύκλων κατά της Δημοκρατίας;

του Αντώνη Δ. Μάντζιου
Βρε, βρε, τα παιδιά;
Εκεί που λέγανε, οι πολιτικοί φταίνε, οι πολιτικοί τα τρώνε, ας πάει ένας φυλακή, οι δικαστικοί τα κάνουν πλακάκια, βρέθηκε που λέτε ένα δικαστήριο να καταδικάσει τον αγαπημένο των ΜΜΕ, τον μεγάλο φίλο του λαού Παναγιώτη Ψωμιάδη και αμέσως άλλαξαν το Τροπάριο. Τον κυνηγάνε λέει, γιατί τα λέει όλα στα ίσια, για το Σκοπιανό και τη Μακεδονία, γιατί είναι φιλάνθρωπος, γιατί είναι λαϊκός και πάει λέγοντας.
Στην ουσία όταν μιλάνε για τιμωρία των σκανδάλων, οι οπαδοποιημένοι πολίτες μιλάνε για τιμωρία μόνο των σκανδάλων που κάνουν οι άλλοι , μιλάν για τιμωρία μόνο των αντιπάλων, αποδεικνύοντας ότι το απόστημα δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς αλλά και τους οπαδούς που τους εκλέγουν και κατ επέκταση την κοινωνία.
Στην περίπτωση όμως του Ψωμιάδη αποδείχτηκε περίτρανα ότι οι Σκοπιανοί έβαλαν κάποιον άρρωστο, φουκαρά, πλην τίμιο βενζινά να νοθεύσει κατ επανάληψη τα καύσιμα, για να του επιβληθεί πρόστιμο, να συγκινηθεί ο φιλάνθρωπος Ψωμιάδης από την κατατρεγμένο της μοίρας βεντζινά, να του μειώσει το πρόστιμο από τις 80.000 στις 5.000 ευρώ, να καταδικαστεί γι αυτό από το δικαστήριο, να εκπέσει από Περιφερειάρχης για να πάψει έτσι μια μεγάλη Μακεδονική Φωνή. Ένα ραδιούργο σχέδιο των Σκοπίων που αποδεικνύει τις διασυνδέσεις που έχουν τα Σκόπια και οι απανταχού ανθέλληνες ακόμα και στους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Μπορούμε να διαμαρτυρόμαστε για την νόθευση των καυσίμων, μπορούμε να καταγγέλλουμε την φοροδιαφυγή των άλλων, μπορεί να διαμαρτυρόμαστε για την λόγω νοθείας εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης, μπορεί να ειρωνευόμαστε τις δημόσιες ελεγκτικές υπηρεσίες που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, μπορεί να μιλάμε για εκτεταμένη διαφθορά και συγκάλυψη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε, για Εθνικούς πάντα λόγους, ότι πρέπει να τιμωρηθεί ο Ψωμιάδης. Κανένας άλλος, ίσως.
Έλα τώρα κι εσύ, δήμαρχε, περιφερειάρχη, δημόσιε υπάλληλε, δικαστικέ, να κάνεις και συ το φιλανθρωπικό σου έργο, στο δρόμο που χάραξε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης. Θα μπορείς να σβήνεις ποινές, να σβήνεις κλήσεις, να μειώνεις πρόστιμα, να κάνεις τα στραβά μάτια, να βολεύεις, να εξυπηρετείς, όχι για σένα, όχι για δικό σου όφελος αλλά για την φουκαριάρα τη μάνα του παραβάτη ή για όποιον αναξιοπαθή θα έχει ούτως ή άλλως η οικογένειά του.
Και για να έχεις και τα νώτα σου καλυμμένα μπορείς να βγάζεις κατά καιρούς και έναν λόγο για πατρίδα, θρησκεία ,οικογένεια, σαν γνήσιο παιδί του λαού. -
Κατερίνη 12/4/2011
Αντώνης Δ. Μάντζιος, οικονομολόγος
δημοτικός σύμβουλος Κατερίνης

Και παρακάτω η δήλωση του Μιχ. Τρεμόπουλου, ευρωβουλευτή των Οικολογων Πράσινων και περιφερειακού του συμβούλου:
«ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΤΟΥ»
Ο κ. Ψωμιάδης γι' ακόμη μια φορά καταφεύγει στην προσφιλή τακτική του να πετάει την μπάλα στην κερκίδα. Καταδικάστηκε τελεσίδικα ότι χάρισε 89.000 ευρώ προστίμων σε πρατηριούχο, που είχε διαπιστωθεί κατ' επανάληψη να νοθεύει πετρέλαιο απέναντι στους ανυποψίαστους καταναλωτές. Το ανθρώπινο πρόσωπο της διοίκησης που τόσο αρέσκεται να επικαλείται δεν είναι και τόσο ανθρώπινο για τους χιλιάδες πολίτες που πλήρωναν... χρυσάφι το φτηνότερο καύσιμο, που χάλασαν πιθανόν τα αυτοκίνητά τους, που εξαπατήθηκαν από έναν παραβάτη τον οποίο εξέλεξαν νομάρχη και περιφερειάρχη για να περιφρουρεί τη νομιμότητα κι όχι να την καταλύει με τις αποφάσεις του.

Ο,τι κι αν λέει σήμερα ο κ. Ψωμιάδης είναι υπό το πρίσμα της τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης και ως εκ τούτου δεν έχει καμιά βαρύτητα. Νιώθει στριμωγμένος, επειδή χάνει τη θέση του ως Περιφερειάρχη. Τώρα βλέπει "πολέμους" και "εθνικούς μειοδότες", ντύνεται "μακεδονομάχος" και επιχειρεί να στοιχειοθετήσει "πολιτική δίωξη". Το έργο το έχουμε ξαναδεί.
Στις σημερινές πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές επιτέθηκε ξανά εναντίον μου με απαράδεκτα ψεύδη. Ποτέ και πουθενά δεν έχω πει αυτά που μου αποδίδει. Αποδεικνύει και πάλι ότι ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων και αναγνωρίζει το ρόλο μου στη αποκάλυψη του βάθους της διαπλοκής του. Ζήτησα αντίγραφα των δηλώσεών του και είμαι αποφασισμένος να καταφύγω στο τελευταίο καταφύγιο κάθε πολίτη, στη Δικαιοσύνη.

Στις επιθέσεις εναντίον μου ο κ. Ψωμιάδης ως άλλος "μακεδονομάχος", συγκλίνει "κατά σύμπτωση" με τον πρόεδρο του "Ουράνιου Τόξου". Τελικά αυτοί μεταξύ τους θα τα βρουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου