Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

Φυτρώνουν κινήματα στις γειτονιές


Από το http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=264702:

Γέννημα των καιρών της σκληρής λιτότητας, σε κάθε γειτονιά της Αθήνας δημιουργούνται κινήσεις πολιτών οι οποίες έχουν κοινή στόχευση: Αντίσταση και συλλογική διεκδίκηση στην ολοένα και μεγαλύτερη συρρίκνωση των ατομικών, εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
«Το μούδιασμα των πρώτων μηνών του μνημονίου έχει ήδη υποχωρήσει. Τη θέση του έχει πάρει η οργή, η αγανάκτηση και κυρίως η διάθεση για συλλογική και δυναμική δράση», λένε οι πολίτες, που συγκροτούν τα κύτταρα στις γειτονιές.
Από τον Ιούνιο και μετά, κυρίως όμως μετά τον Σεπτέμβριο, νέες συλλογικότητες ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στις γειτονιές. Με αιχμή του δόρατος το κίνημα του «Δεν πληρώνω», η πλειονότητα των πρωτοβουλιών που συγκροτούνται,διευρύνουν το μέτωπο αυτό και σε άλλες υπηρεσίες: στα νοσοκομεία, αρνούμενοι να καταβάλλουν το χρηματικό αντίτιμο των πέντε ευρώ αλλά και στις αστικές συγκοινωνίες. Παράλληλα, κινητοποιούνται ενάντια στις συνενώσεις σχολείων και νοσηλευτικών ιδρυμάτων.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι υπάρχει δυναμική για συνολικότερες και πιο αναβαθμισμένες διεκδικήσεις. Περισσότερες από 20 επιτροπές, πρωτοβουλίες κατοίκων και Ανοιχτές συνελεύσεις από διάφορες γειτονιές της Αθήνας, ήδη ένωσαν τις δυνάμεις τους.
«Αποφασίσαμε να συντονίσουμε τις δράσεις μας στα πλαίσιο του κινήματος "Δεν Πληρώνω", με ταυτόχρονες παρεμβάσεις καταρχάς στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Στις 9 Απριλίου θα ξεκινήσουμε όλοι από τις γειτονιές μας και θα συναντηθούμε στο Σύνταγμα, ως μία πρώτη προσπάθεια εκκίνησης της κοινή μας δράσης», λέει ο Γρηγόρης Δεμέστιχας, μέλος της Επιτροπής Πολιτών Γκύζη-Αμπελόκηποι, Ενάντια στα μέτρα του ΔΝΤ.
Ενιαία πολιτική έκφραση, όχι κομματικές περιχαρακώσεις και κοινή δράση είναι τα χαρακτηριστικά των ομάδων:«Η επιτροπή είναι ανοιχτή σε όλους τους συμπολίτες μας που θέλουν να παλέψουν ενάντια στα μέτρα, ανεξάρτητα από την ιδεολογική ή κομματική τους ταυτότητα», λέει ο Ν. Κωνσταντίνου, μέλος της Επιτροπής Αγώνα Κηφισιάς.
Παρεμβάσεις στο ΙΚΑ, κινητοποιήσεις για τη μείωση ή ακόμη και την απαλλαγή των ανέργων της περιοχής από τα δημοτικά τέλη είναι μερικές από τις κινηματικές δράσεις της επιτροπής, που έχει αναρτήσει στο μπλογκ της τα επίσημα κείμενα του μνημονίου, της δανειακής σύμβασης και των νόμων που υλοποιούν τις επιταγές του ΔΝΤ και της Ε.Ε.: «Η σελίδα αυτή θα ενημερώνεται με κάθε νέα παραλλαγή του μνημονίου και με τα συνεπαγόμενα νομοσχέδια και νόμους. Η ενημέρωσή της θα σταματήσει την ημερομηνία που θα υπογραφεί η πράξη απαλλαγής της χώρας από το μνημόνιο», προσθέτει.
«Η επιτροπή δημιουργήθηκε τον Ιούνιο, λίγο μετά την έλευση του ΔΝΤ, με στόχο να αντιπαλέψουμε αυτή τη ζούγκλα», λέει η Κατερίνα Γιαννούλια, μέλος της Επιτροπής Κατοίκων Γλυφάδας έναντια στο Μνημόνιο και τις Αντιλαϊκές Πολιτικές. «Ηδη πραγματοποιήσαμε δράσεις ενάντια στις συγχωνεύσεις των σχολείων αλλά και κατά του εισιτηρίου στα νοσοκομεία, στο ξεπούλημα του Ελληνικού, βρεθήκαμε κοντά στους συμβασιούχους του δήμου που απολύθηκαν. Οι επιτροπές πολιτών έχουν ως στόχο να κάνουν τον κόσμο να σταματήσει να φοβάται. Να αντιληφθεί ότι δεν είναι μόνος του στην κρίση».
Με τη λήψη του πρώτου σκληρού πακέτου μέτρων πριν από την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ γεννήθηκε η Πρωτοβουλία Κατοίκων Πατησίων, ενάντια στα Μέτρα της Κυβέρνησης, η οποία, λίγους μήνες μετά, συμπλήρωσε στον τίτλο της τις βραχυγραφίες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.
«Το ζήτημα είναι να ευαισθητοποιήσουμε και να συσπειρώσουμε τον κόσμο της γειτονιάς. Ο,τι είναι να γίνει στην ελληνική κοινωνία, θα γίνει από τα κάτω» λέει ο Γιάννης Σταυρίδης: «Είμαστε πολίτες πολλών και διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων. Οι διαφωνίες ξεπερνιούνται μπροστά σ'αυτά που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Στα Πατήσια κλείνουν τρία νοσοκομεία, δεν πρέπει να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια».
Με σταυρωμένα χέρια δεν μένει ούτε και η νεοσύστατη Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης. Δημιουργήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο και στέκεται «απέναντι στην πολύμετωπη επίθεση που δεχόμαστε από κυβέρνηση, Ε.Ε., ΔΝΤ και κεφάλαιο. Προτάσσουμε τη λογική της συλλογικής δράσης, έναντι της αναζήτησης ατομικών λύσεων, της παραίτησης και της μοιρολατρίας».
Από τα σημεία των καιρών ξεπήδησε και η Πρωτοβουλία Κατοίκων Ζωγράφου: «Σε μια εποχή που διαρκώς μας επιβάλλουν να πληρώσουμε το κόστος για επιλογές που δεν κάναμε εμείς, για λεφτά που δε φάγαμε, έχουμε μόνο μια επιλογή: να υπερασπιστούμε το δίκιο μας. Με την αυτοοργάνωση σαν κάτοικοι στις γειτονιές παίρνουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Το δεν πληρώνω τα εισιτήρια στα ΜΜΜ είναι μια πρώτη συμβολική κίνηση αντίστασης και ταυτόχρονα κίνηση υπεράσπισης των άμεσων ζωτικών όρων της καθημερινής μας διαβίωσης και των κοινωνικών μας δικαιωμάτων. Στην πορεία θα βρεθούν και άλλες...» μας είπαν.
Το σκεπτικό που διαπνέει την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αιγάλεω-Χαϊδαρίου, επίσης νεοσύσταστη ομάδα, είναι η πρώτη λέξη του ονόματος της: «Θέλουμε ανοιχτές διαδικασίες προς όλους. Δεν βάζουμε στενές πολιτικές προϋποθέσεις όσον αφορά στη συμμετοχή. Παλεύουμε για αιτήματα που αφορούν ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας» λέει ο Μιχ. Βεργίτσης, μέλος της.
«Ως τοπικό κίνημα αντίστασης απέναντι στις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης» προσδιορίζει την Πρωτοβουλία Πολιτών Αγίας Παρασκευής για τη Λαϊκή Αλληλεγγύη, την Αντίσταση και την Ανυπακοή», ο Γιάννης Ρήγος, μέλος της. Πρόκειται επίσης για μια νέα προσπάθεια: «Είμαστε η συμμαχία των απροθύμων της Αγίας Παρασκευής. Στεκόμαστε απέναντι στη συμμαχία των προθύμων της κεντρικής πολιτικής σκηνής, που διαλύουν τη ζωή μας», συμπληρώνει.
Κίνημα κατά του μνημονίου είναι και η Πρωτοβουλία Πολιτών-Λόφος Λαμπράκη στη Νέα Σμύρνη.«Δίνεται ένας καθημερινός αγώνας, που θα έχει διάρκεια και συνέχεια. Συμμετέχουμε ενεργά και στο κίνημα "Δεν Πληρώνω". Από το δημόσιο χρέος επωφελήθηκαν οι κυβερνήσεις και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Δεν θα το πληρώσει ο ελληνικός λαός», εξηγεί η Ελ. Αλεβίζου, μέλος της Πρωτοβουλίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου