Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Σκηνικό τρομοκρατίας στήνουν δυναμιτιστές στις νότιες Κυκλάδες:

Δολιοφθορές και απειλές προς αλιείς
Επικίνδυνες καταστάσεις από την ολιγωρία των αρχών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εκτός ελέγχου η κατάσταση στις νότιες Κυκλάδες, με επίκεντρο τα Κουφονήσια, από τη συνεχιζόμενη παράνομη αλιευτική δραστηριότητα δυναμιτιστών και πεζοτρατών. Οι απειλές εναντίον όσων τολμούν να διαμαρτυρηθούν έχουν μετατραπεί, τις τελευταίες μέρες, σε δολιοφθορές στα αλιευτικά εργαλεία ψαράδων που αλιεύουν νόμιμα.

Το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ κατήγγειλε εκ νέου στις αρχές της εβδομάδας στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Νάξου τα ονόματα των ατόμων, τον τύπο των σκαφών (τα οποία φέρουν αλιευτική άδεια) και τα σημεία που επιχειρούν με δυναμίτιδα. Οι ενέργειες της αρμόδιας Λιμενικής αρχής, που έχει επανειλημμένα εκδηλώσει την πρόθεση να εξαφανίσει το φαινόμενο, δεν έχουν φέρει ακόμα κανένα αποτέλεσμα. Για άλλη μια φορά η τοπική κοινωνία μένει ανυπεράσπιστη απέναντι σε μια πολύ μικρή μειοψηφία που καταστρέφει όποια παραγωγικά ιχθυαποθέματα και οικοσυστήματα έχουν απομείνει στην περιοχή. Κι όλα αυτά την περίοδο του χειμώνα όπου η αλιευτική δραστηριότητα αποτελεί το μόνο πρόσφορο έσοδο για την επιβίωση των επαγγελματιών αλιέων της ευρύτερης περιοχής των νότιων Κυκλάδων, που επιλέγουν να αλιεύουν με νόμιμες μεθόδους.

Δυναμιτιστές επιχειρούν διαρκώς αλιεία με εκρηκτικές ύλες στα νησιά: Ηρακλειά, Σχοινούσα, Δονούσα, Αμοργός, Κέρος, Αντικέρι. Στη συνέχεια διοχετεύουν τα παράνομα αλιεύματα στις αγορές των νησιών των ΝΑ Κυκλάδων (κυρίως της Αμοργού). Παράλληλα, τέσσερις πεζότρατες αλιεύουν (κατά παράβαση του ΕΚ 1967/2006) καθημερινά μεγάλες ποσότητες ψαριών, κυρίως υπομεγεθών, τα οποία πωλούνται στη Νάξο και συχνά φτάνουν μέχρι τις ιχθυαγορές της Αθήνας και του Πειραιά.

Εδώ και μερικές μέρες οι παράκτιοι αλιείς μετρούν, εκτός από την ψαριά που χάνεται και τις συνέπειες από την παραβίαση μιας ιδιότυπης ομερτά. Οι προσπάθειες δολιοφθοράς στα αλιευτικά εργαλεία και οι συνεχιζόμενες απειλές από τους δυναμιτιστές έχουν φέρει τους επαγγελματίες παράκτιους αλιείς στα όρια της απόγνωσης.

Μετά τις καταγγελίες και τα λεπτομερή στοιχεία που προσκόμισε το ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ (με όποιο ρίσκο αυτό συνεπάγεται), αναμένουμε από την τοπική λιμενική αρχή να μετουσιώσει στην πράξη την πρόθεση της, να εξαλείψει το φαινόμενο της παράνομης και καταστροφικής αλιείας στην περιοχή.


Πρέπει πάση θυσία να δοθεί ένα οριστικό τέλος σε μία επικίνδυνη κατάσταση που: απειλεί ανθρώπινες ζωές, επιφέρει καταστρεπτικές συνέπειες στα ιχθυαποθέματα, φέρνει στα όρια της απελπισίας την τοπική κοινωνία και πλήττει βάναυσα κάθε έννοια ευνομούμενου κράτους.


Θοδωρής Τσιμπίδης
Δ/ντής Αρχιπελάγους, Ι.Θ.Π

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου