Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Κάλεσμα για πανελλαδική συνέλευση Άμεσης Δημοκρατίας

> Εμείς οι λαϊκές συνελεύσεις, οι συλλογικότητες και τα άτομα που
> αποδεχόμαστε το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας και την ανάγκη
συντονισμού
> της οργάνωσης και της δράσης μας,
> - υπερψηφίζουμε επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης για την Άμεση
> Δημοκρατία,
> - καλούμε ανοιχτά και συνδιοργανώνουμε μια τριήμερη πανελλαδική
συνδιάσκεψη
> που θα γίνει στην Αθήνα στις 16,17 και 18/12/2011.
> Προτείνεται το πρόγραμμα της συνδιάσκεψης να περιέχει εργαστήρια και
> θεματικές ομάδες επί των θεμάτων που ενδιαφέρουν το κίνημα.
> Για το σκοπό αυτό ζητείται από τις συνελεύσεις, τις συλλογικότητες
και τα
> άτομα που αποδέχονται επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης και την
> συνδιοργάνωση της συνδιάσκεψης να καταθέσουν προτάσεις θεματολογίας
έως τις
> 2/12/2011.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
>
> Αυτό που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα ως πολίτες της δεν είναι μια
προσωρινή
> κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ζούμε την επιτάχυνση της κατάλυσης των
> τελευταίων δημοκρατικών κατακτήσεων και της κατ' επίφαση δημοκρατίας.
> Καταργούνται ακόμη και τα βασικά δικαιώματα που παρείχε η
αντιπροσωπευτική
> δημοκρατία. Πηγαίνουμε από την ολίγη δημοκρατία στην εταιρειοκρατία
και την
> παγκόσμια οικονομική και πολιτική τυραννία. Η εφαρμογή της παγκόσμιας
> οικονομικής ολιγαρχίας ξεκινά από την Ελλάδα. Από την επιτυχία ή
αποτυχία
> του πειράματος στη χώρα μας θα εξαρτηθεί η επέκτασή του και στις
υπόλοιπες
> ευρωπαϊκές χώρες.
>
> Εκτιμούμε ότι το σύστημα δεν είναι άτρωτο, δεν είναι πανίσχυρο. Το
τρωτό
> του σημείο είναι η αντίσταση του λαού. Στην πραγματικότητα ο λαός
δεν είναι
> με την πλάτη στον τοίχο, αλλά είναι αυτός που με τον πολύμορφο,
επίμονο,
> αυθόρμητο και ενωτικό του αγώνα όλους αυτούς τους μήνες, έχει
καθορίσει τις
> εξελίξεις και έχει οξύνει τα αδιέξοδα της πολιτικοοικονομικής
ολιγαρχίας. Ο
> λαός έχει επιλέξει τη σύγκρουση δημιουργώντας τους δικούς του
μηχανισμούς
> αλληλεγγύης.
>
> Απάντηση στις ολοκληρωτικού τύπου εξελίξεις στο πολιτικό σύστημα και
την
> προσπάθεια χειραγώγησης του λαού μέσω δημοψηφισμάτων ή εκλογών, είναι η
> αυτοοργάνωση της κοινωνίας μέσα από αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις.
Απάντηση
> στους εκβιασμούς του χρέους, της παραμονής στο ευρώ ή της επιστροφής
στη
> δραχμή, είναι η άμεση δημιουργία αντιδομών κοινωνικής αλληλεγγύης και
> συνεργατικής οικονομίας.
>
> Είμαστε πρόσωπα και συλλογικότητες που προέρχονται από συνελεύσεις και
> πλατείες από όλη την Ελλάδα και θεωρούμε ότι η κρίση δεν είναι
αποτέλεσμα
> του χρέους, αλλά αποτέλεσμα του υπάρχοντος πολιτικοοικονομικού
συστήματος,
> γιατί ποτέ δεν ήμασταν ελεύθεροι, ποτέ δεν ήμασταν ίσοι, ήμασταν ήδη
μία
> χρεωκοπημένη κοινωνία. Θεωρούμε ότι η απάντηση στην κρίση είναι η Άμεση
> Δημοκρατία.
>
> Αρνούμαστε την αντιπροσώπευση, αλλά και κάθε είδους διαμεσολάβηση,
όχι μόνο
> γιατί εξυπηρετούν αποκλειστικά οικονομικές ολιγαρχίες, αλλά επειδή δεν
> υπάρχει στην κοινωνία κάτι το ενιαίο για να αντιπροσωπευθεί.
Απέναντι στο
> απαξιωμένο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα η άμεση δημοκρατία μπορεί να
> αποτελέσει το χειραφετητικό πρόταγμα, αρκεί να αντιληφθούμε ότι η
κρίση δεν
> είναι μόνο οικονομική ή πολιτική, αλλά πολιτειακή και τελικά
πολιτισμική.
> Απέναντι στον μονοσήμαντο πολιτισμό της ιεραρχίας, της
στοχοστρέφειας, της
> Κυριαρχίας και του Καταναγκασμού, αντιπαραθέτουμε έναν πολιτισμό
> απελευθέρωσης και κατανόησης.
>
> Η Άμεση Δημοκρατία έρχεται ως αναγκαίο πρόταγμα για μια ριζική
ανατροπή του
> συστήματος της αντιπροσώπευσης , της εμπορευματοποίησης των πάντων
και της
> έκπτωσης του ανθρώπου σε εργαλείο πλουτισμού, που είναι ενάντια στη
> δημιουργική ανάπτυξη του συνόλου της κοινωνίας και του κάθε ανθρώπου
> χωριστά. Προϋποθέτει και συνεπάγεται τη διαρκή ενεργή συμμετοχή του
συνόλου
> της κοινωνίας στα κοινά. Η Άμεση Δημοκρατία είναι ταυτόχρονα διαδικασία
> διαβούλευσης, λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων, πολιτειακό σύστημα και
> τρόπος κοινωνικής συνύπαρξης. Το περιεχόμενο όλων αυτών είναι η
αυτονομία
> της κοινωνίας, που η ίδια δημιουργεί τους θεσμούς της και κυβερνάται
> απευθείας από ελεύθερους και ισότιμους πολίτες. Αυτός ο τρόπος
κοινωνικής
> οργάνωσης δεν αφήνει κανένα χώρο για ιεραρχίες, αρχηγούς, κυβερνήτες
και
> κόμματα, αλλά μόνο για πολίτες που βιώνουν και ασκούν την πολιτική και
> ταυτόχρονα ασκούνται σε αυτήν. Για ανθρώπους που όλοι βιώνουν την
χαρά της
> ατομικής πρωτοβουλίας, της συλλογικής προσπάθειας, της αλληλεγγύης
και της
> αγάπης.
>
> Οι αρχές της άμεσης δημοκρατίας όπως προκύπτουν από ιστορικές εμπειρίες
> αλλά και από αυτό που βιώνουμε στις συνελεύσεις, στις πλατείες, στους
> χώρους εργασίας και στα πανεπιστήμια είναι:
>
> Ελευθερία: Είναι η απουσία οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών
> καταναγκασμών και σχέσεων εκμετάλλευσης καθώς και η δυνατότητα του κάθε
> ανθρώπου να πραγματώνει το σύνολο των ικανοτήτων του και να
συμμετέχει στη
> διαμόρφωση των θεσμών της κοινωνίας και της λειτουργίας τους.
>
> Ισότητα: Είναι η ισοκατανομή των κοινωνικών αγαθών, η ισότιμη συμμετοχή
> όλων στις πολιτικές διαδικασίες, η ισηγορία, η αποδοχή της
διαφορετικότητας
> της ανθρώπινης φύσης καθώς και η πρωταρχική προϋπόθεση και συνθήκη της
> δικαιοσύνης. Είμαστε όλοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί και έχουμε όλοι
> αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή.
>
> Αλληλεγγύη: Είναι το συλλογικό πνεύμα, η καθολική αμοιβαιότητα, η
> συντροφικότητα, η αλληλοϋποστήριξη και η αλληλοβοήθεια, η διάθεση των
> κοινωνικών αγαθών και σε μέλη της κοινωνίας που δεν είναι σε θέση να
> προσφέρουν στη δημιουργία τους, αφού η εξαίρεση είναι το όπλο της
εξουσίας.
>
> Αυτονομία: Είναι η δυνατότητα όλων των πολιτών που συγκροτούν δήμο, να
> συμμετέχουν ισότιμα και χωρίς διαμεσολάβηση στην κυβερνητική, στην
> εκτελεστική, στην νομοθετική και στη δικαστική λειτουργία.
>
> Συμφιλίωση με την φύση, προστασία του περιβάλλοντος: Είναι η
εναρμόνιση της
> ανθρώπινης ύπαρξης με την φύση, αναστροφή της καταστροφικής για το
> περιβάλλον ανάπτυξης, σεβασμός των οικοσυστημάτων.
>
> Οι θέσεις για την άμεση δημοκρατία με βάση τις αρχές αυτές είναι :
>
> 1. Ο δημόσιος χώρος είναι ανοιχτός στη συμμετοχή όλων και ανήκει σε
όλους.
>
> 2. Η ισότιμη συμμετοχή όλων στη διαμόρφωση, λήψη και εφαρμογή των
αποφάσεων
> και ελέγχου της εφαρμογής τους, τόσο στη σφαίρα της πολιτικής όσο
και της
> οικονομίας είναι θεμελιώδης προϋπόθεση. Όλοι ελέγχουν και ελέγχονται
για
> αυτοβελτίωση και βελτίωση των λειτουργιών της κοινωνίας, μέσω
ανοιχτών και
> διαφανών διαδικασιών.
>
> 3. Οι αναγκαίες εκπροσωπήσεις έχουν χαρακτήρα συντονιστικό ή
εκτελεστικό
> και όχι διαμεσολαβητικό, αντιπροσωπευτικό ή αποφασιστικό. Σε κάθε
περίπτωση
> οι εκπρόσωποι είναι άμεσα ανακλητοί, λογοδοτούν κατά τη διάρκεια
εξάσκησης
> των καθηκόντων τους και κρίνονται στον απολογισμό τους με τη λήξη
αυτών των
> καθηκόντων.
>
> 4. Η ύπαρξη πολλών τοπικών συνελεύσεων (γειτονιάς, δήμου, εργασιακών
χώρων,
> χώρων σπουδών, κτλ) οι οποίες επικοινωνούν μεταξύ τους είναι ο θεμέλιος
> λίθος της άμεσης δημοκρατίας. Η συμμετοχή σε αυτές δεν είναι ευκαιριακή
> αλλά υπεύθυνη και τακτική, είναι δικαίωμα και υποχρέωση. Η επικοινωνία
> μεταξύ των τοπικών συνελεύσεων δημιουργεί ένα οριζόντιο (μη ιεραρχικό)
> δίκτυο, που έχει σαν σκοπό τον συντονισμό των θέσεων και των δράσεων
που
> απαιτούνται.
>
> Το πρόταγμά μας για μία νέα κοινωνία, το επιστέγασμα της οποίας
απαιτείται
> να είναι ένας νέος πολιτισμός, δεν περιορίζεται αποκλειστικά προς τους
> συμπολίτες μας, αλλά και προς όλους τους λαούς του κόσμου για μία
παγκόσμια
> κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική επανάσταση.
Ζητούμενο και
> στόχος του αγώνα που διεξάγουμε είναι ένας νέος άνθρωπος που,
απαλλαγμένος
> από τις συνθήκες και τους παράγοντες εκμετάλλευσης που οδήγησαν στα
> σημερινά πρωτοφανή και αμείλικτα αδιέξοδα, θα δώσει τις δικές του
> απαντήσεις για έναν κόσμο ειρήνης, δημιουργίας, αλληλεγγύης και
αρμονίας.
>
> Προτρέπουμε τους πάντες να οργανωθούν σε μη ιεραρχημένες ομάδες και να
> αναπτύξουν άλλες παράλληλες δομές πάνω στο πνεύμα της Άμεσης
Δημοκρατίας
> (δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, παραγωγής, ανταλλαγής και διανομής
> προϊόντων και υπηρεσιών, συλλογική καλλιέργεια γαιών, απελευθέρωση
> κοινωνικών χώρων, δημιουργία αυτόνομων κοινοτήτων, κλπ) για να
προάγουμε
> και να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας κόντρα στα σχέδιά τους.
>
> Ο καινούργιος κόσμος που οραματιζόμαστε δεν περιγράφεται σε καμία ήδη
> υπάρχουσα ιδεολογία. Πρόκειται να τον δημιουργήσουμε από την αρχή
> συνδιαμορφώνοντας τις απόψεις μας μέσα από τις διαδικασίες της Άμεσης
> Δημοκρατίας. Ο ίδιος ο λαός θα επιλέξει τα μέσα και τον τρόπο με τον
οποίο
> θα πραγματώσει τη θέλησή του.
>
> ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ-ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 12-13/11/11

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου