Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Δίνω την κάρτα, Kερδίζω -Κερδίζουμε!


Η Κάρτα Αποδείξεων είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του πολίτη για τη συλλογή των αποδείξεων, καθώς του επιτρέπει κάθε στιγμή να γνωρίζει τι έξοδα έχει κάνει, αποφεύγοντας τη χρονοβόρο καταγραφή των αποδείξεων στο τέλος του έτους. Η χρήση της είναι προαιρετική και ασφαλής, καθώς δεν γίνεται καταγραφή των συνηθειών του καταναλωτή αλλά καταγράφεται μόνο το συνολικό ύψος των αγορών του.

Η Κάρτα Αποδείξεων είναι ανώνυμη και συνδέεται με τον Α.Φ.Μ. του καταναλωτή μόνο από τον χρήστη της, εύκολα, μέσω SMS ή μέσω διαδικτύου, χωρίς τη διαμεσολάβηση κάποιας τράπεζας ή τρίτου φορέα.

Η Κάρτα Αποδείξεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε συναλλαγή, ανεξάρτητα αν αυτή γίνεται με τη χρήση μετρητών, πιστωτικών καρτών ή άλλου τρόπου πληρωμής.

Το Υπουργείο Οικονομικών λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας για την προστασία των δεδομένων των πολιτών. H Κάρτα Αποδείξεων είναι σύμμαχος του πολίτη στη συλλογή αποδείξεων για το αφορολόγητο όριό του, ενώ συμβάλλει στην εθνική δράση για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.
Ελληνική δημοκρατία
Υπουργείο Οικονομικών
http://www.gsis.gr/karta/

Το υπουργείο, προσπαθεί να μας εξαρτήσει όλο και περισσότερο από το ηλεκτρονικό χρήμα και τις τράπεζες. Αν δε γίνει υποχρεωτική η κάρτα -σε αυτό αποβλέπουν για τη συνέχεια-οι τράπεζες θα μας εξουσιάζουν πλήρως.

Παρακάτω μια κριτική από: http://www.schizas.com/:

1. Πως ακριβώς είναι ανώνυμη όταν:
i. Συνδέεται με το ΑΦΜ μας
ii. Εκδίδεται από τράπεζα (πού έχει όλα τα στοιχεία μας)

2. Γιατί τονίζεται το ασφαλής; Δεν μπορεί σε περίπτωση κλοπής να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε για την φορτώσει με αποδείξεις κατά βούληση και για οποιονδήποτε σκοπό?

3. Πως κερδίζουμε όλοι, εφόσον:
i. Οι επιχειρήσεις πρέπει να πληρώσουν για αγορά και εγκατάσταση εξοπλισμού.
ii. Πρέπει να πληρωθούν ατελείωτα έξοδα για το σύνολο του συστήματος, της διαχείρισης του, του ανθρωπίνου δυναμικού, τις κάρτες αυτές καθαυτές και τις απαραίτητες τηλεπικοινωνίες σε κάθε χρήση της κάρτας! Την τράπεζα που θα εκδίδει την κάρτα ποιος της πληρώνει τα έξοδα; Εν τέλει, προκειμένου να πληρωθεί ΦΠΑ πρέπει να προβούμε σε όλα αυτά τα έξοδα; Απλούστερος τρόπος δεν υπάρχει; Ας μας αναλυθεί λίγο καλύτερα και χειροπιαστά ο τρόπος που κερδίζουμε όλοι παρακαλώ.

4. Ποιος μας εγγυάται ότι θα μείνει προαιρετική για πάντα;

5. Σε ένα κράτος που φημίζεται για την μη αποδοτική λειτουργία του, για την αδυναμία ελέγχου των δημοσίων λειτουργών, για την ευκολία με την οποία κάποιοι παρακάμπτουν όλους τους νόμους, πως εξασφαλίζεται η θεωρητική ανωνυμία μας σε σχέση με το κατάστημα από το οποίο ψωνίσαμε και το ποσό το οποίο δαπανήσαμε.

6. Ακόμα και όταν θα γίνει υποχρεωτική (που θα γίνει αργά ή γρήγορα), πως εξασφαλίζεται η χρήση της από τους πολίτες της σε κάθε αγορά. Πως αποφεύγεται το σημερινό πρόβλημα της μη έκδοσης αποδείξεως. Δεν μπορεί κανείς απλούστατα να μην ζητήσει απόδειξη (δηλαδή να μην περάσει την κάρτα του);

7. Θα πρέπει να κουβαλάμε άλλη μια κάρτα πάντα μαζί μας (άλλη μια έγνοια);

8. Όταν θα έρθει η μέρα που θα γίνει υποχρεωτική (μην γελιέστε, ΘΑ ΓΙΝΕΙ αν αρχίσουν κάποιοι κουτοί και εύπιστοι συμπολίτες μας να την χρησιμοποιούν) και περνάει κλιμάκιο της εφορίας για ελέγχους στα καταστήματα, τι ακριβώς θα κάνει? Θα ζητά από κάθε πελάτη να επιδεικνύει την κάρτα του και θα την ελέγχει? Αν δηλαδή έχει κανείς ξεχάσει την κάρτα του, ή την χάσει δεν θα μπορεί να κινηθεί (δηλ. να αγοράσει πχ. φαγητό, καφέ και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται) μέχρι η «ταχύτατη και υπερ-αποδοτική» κρατική μηχανή μας να του εκδώσει καινούρια?

9. Τελικά, μήπως υπάρχουν δυο μόνον ομάδες που κερδίζουν από την χρήση της κάρτας αυτής πραγματικά?:

i. Ο προμηθευτής της κάρτας και του συστήματος και όλοι όσοι σχετίζονται με την έκδοση της κάρτας και της λειτουργίας του εν λόγω συστήματος, δηλαδή ο εργολάβος και οι παρατρεχάμενοι του.
ii. Οι λογιστές και τα λογιστικά γραφεία που δεν θα χρειάζεται να σπαταλούν το χρόνο τους για να καταγράφουν αποδείξεις. Διότι κακά τα ψέματα, δεν είναι πάνω από 2-3 ώρες δουλειάς να καταγράψει ο καθένας από εμάς τις αποδείξεις που απαιτούνται για να απαλλαγεί από φόρους.

10. Μήπως θα ήταν τελικά πολύ πιο απλό να καταργηθεί το μέτρο της καταγραφής των αποδείξεων και να γίνουν απλά πιο εντατικοί οι έλεγχοι και πιο τσουχτερά τα πρόστιμα. Οι εντατικοί έλεγχοι και το κόστος αυτών θα πληρώνονται από το πρόστιμα και τα πρόστιμα θα είναι ένα κίνητρο για να μην δέχεται κανένας επιχειρηματίας να μην εκδώσει απόδειξη.

11. Μήπως ένα πιο ανθρώπινο ΦΠΑ δεν θα έκανε απαραίτητη την παρανομία προκειμένου να επιβιώσει και καμιά επιχείρηση σε αυτόν τον τόπο?

12. Όποιος ξέρει από ηλεκτρονικά συστήματα, θα γνωρίζει ότι 100% ασφάλεια απλά δεν υφίσταται. Θα δημιουργούνται λοιπόν καθημερινά ζητήματα με αγορές που «δεν πέρασαν στην κάρτα» και θα πέφτουν τα πρόστιμα βροχή. Για να βρει κανείς το δίκιο του φυσικά θα πρέπει να πληρώνει το πρόστιμο, τον δικηγόρο και το δικαστήριο για να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας.

Πραγματικά θέλουν να μας πείσουν ότι βρήκαν καλή λύση στο πρόβλημα;;;;; Μάλλον βρήκαν έναν τρόπο να δημιουργήσουν μερικές δεκάδες ακόμα προβλήματα και έξοδα που θα απαιτήσουν άλλες εξίσου βλακώδεις και πολυέξοδες λύσεις στο εγγύς μέλλον.

Η κατακλείδα μας: Μην δεχτείτε την φοροκάρτα για κανέναν λόγο, ούτε ως προαιρετική (με τον να μην σπεύσετε να την προμηθευτείτε), ούτε βέβαια σαν υποχρεωτική όταν αρχίσει και αυτή η κουβέντα. Είναι άκρως επικίνδυνη, ανασφαλής, νεφελώδης και θα καταλήξει με μαθηματική ακρίβεια στο να πληρώνουμε όλοι παραπάνω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, χωρίς βεβαία να παταχθεί και το πρόβλημα της φοροδιαφυγής, η ρίζα του οποίου ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι είναι στην παιδεία και την μείωση της υπερφορολόγησης και όχι στην ακριβή τεχνολογία και στις περίπλοκες διαδικασίες. Η κρατική μηχανή και οι λειτουργοί τους αρνούνται να κατανοήσουν την βασική αρχή όλων των επιτυχημένων έργων σε όλους τους τομείς: KISS ή Keep It Simple Stupid!

Πηγή: ηλ.τα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου