Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Δίνω την κάρτα, Kερδίζω -Κερδίζουμε!


Η Κάρτα Αποδείξεων είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του πολίτη για τη συλλογή των αποδείξεων, καθώς του επιτρέπει κάθε στιγμή να γνωρίζει τι έξοδα έχει κάνει, αποφεύγοντας τη χρονοβόρο καταγραφή των αποδείξεων στο τέλος του έτους. Η χρήση της είναι προαιρετική και ασφαλής, καθώς δεν γίνεται καταγραφή των συνηθειών του καταναλωτή αλλά καταγράφεται μόνο το συνολικό ύψος των αγορών του.

Η Κάρτα Αποδείξεων είναι ανώνυμη και συνδέεται με τον Α.Φ.Μ. του καταναλωτή μόνο από τον χρήστη της, εύκολα, μέσω SMS ή μέσω διαδικτύου, χωρίς τη διαμεσολάβηση κάποιας τράπεζας ή τρίτου φορέα.

Η Κάρτα Αποδείξεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε συναλλαγή, ανεξάρτητα αν αυτή γίνεται με τη χρήση μετρητών, πιστωτικών καρτών ή άλλου τρόπου πληρωμής.

Το Υπουργείο Οικονομικών λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας για την προστασία των δεδομένων των πολιτών. H Κάρτα Αποδείξεων είναι σύμμαχος του πολίτη στη συλλογή αποδείξεων για το αφορολόγητο όριό του, ενώ συμβάλλει στην εθνική δράση για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.
Ελληνική δημοκρατία
Υπουργείο Οικονομικών
http://www.gsis.gr/karta/

Το υπουργείο, προσπαθεί να μας εξαρτήσει όλο και περισσότερο από το ηλεκτρονικό χρήμα και τις τράπεζες. Αν δε γίνει υποχρεωτική η κάρτα -σε αυτό αποβλέπουν για τη συνέχεια-οι τράπεζες θα μας εξουσιάζουν πλήρως.

Παρακάτω μια κριτική από: http://www.schizas.com/:

1. Πως ακριβώς είναι ανώνυμη όταν:
i. Συνδέεται με το ΑΦΜ μας
ii. Εκδίδεται από τράπεζα (πού έχει όλα τα στοιχεία μας)

2. Γιατί τονίζεται το ασφαλής; Δεν μπορεί σε περίπτωση κλοπής να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε για την φορτώσει με αποδείξεις κατά βούληση και για οποιονδήποτε σκοπό?

3. Πως κερδίζουμε όλοι, εφόσον:
i. Οι επιχειρήσεις πρέπει να πληρώσουν για αγορά και εγκατάσταση εξοπλισμού.
ii. Πρέπει να πληρωθούν ατελείωτα έξοδα για το σύνολο του συστήματος, της διαχείρισης του, του ανθρωπίνου δυναμικού, τις κάρτες αυτές καθαυτές και τις απαραίτητες τηλεπικοινωνίες σε κάθε χρήση της κάρτας! Την τράπεζα που θα εκδίδει την κάρτα ποιος της πληρώνει τα έξοδα; Εν τέλει, προκειμένου να πληρωθεί ΦΠΑ πρέπει να προβούμε σε όλα αυτά τα έξοδα; Απλούστερος τρόπος δεν υπάρχει; Ας μας αναλυθεί λίγο καλύτερα και χειροπιαστά ο τρόπος που κερδίζουμε όλοι παρακαλώ.

4. Ποιος μας εγγυάται ότι θα μείνει προαιρετική για πάντα;

5. Σε ένα κράτος που φημίζεται για την μη αποδοτική λειτουργία του, για την αδυναμία ελέγχου των δημοσίων λειτουργών, για την ευκολία με την οποία κάποιοι παρακάμπτουν όλους τους νόμους, πως εξασφαλίζεται η θεωρητική ανωνυμία μας σε σχέση με το κατάστημα από το οποίο ψωνίσαμε και το ποσό το οποίο δαπανήσαμε.

6. Ακόμα και όταν θα γίνει υποχρεωτική (που θα γίνει αργά ή γρήγορα), πως εξασφαλίζεται η χρήση της από τους πολίτες της σε κάθε αγορά. Πως αποφεύγεται το σημερινό πρόβλημα της μη έκδοσης αποδείξεως. Δεν μπορεί κανείς απλούστατα να μην ζητήσει απόδειξη (δηλαδή να μην περάσει την κάρτα του);

7. Θα πρέπει να κουβαλάμε άλλη μια κάρτα πάντα μαζί μας (άλλη μια έγνοια);

8. Όταν θα έρθει η μέρα που θα γίνει υποχρεωτική (μην γελιέστε, ΘΑ ΓΙΝΕΙ αν αρχίσουν κάποιοι κουτοί και εύπιστοι συμπολίτες μας να την χρησιμοποιούν) και περνάει κλιμάκιο της εφορίας για ελέγχους στα καταστήματα, τι ακριβώς θα κάνει? Θα ζητά από κάθε πελάτη να επιδεικνύει την κάρτα του και θα την ελέγχει? Αν δηλαδή έχει κανείς ξεχάσει την κάρτα του, ή την χάσει δεν θα μπορεί να κινηθεί (δηλ. να αγοράσει πχ. φαγητό, καφέ και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται) μέχρι η «ταχύτατη και υπερ-αποδοτική» κρατική μηχανή μας να του εκδώσει καινούρια?

9. Τελικά, μήπως υπάρχουν δυο μόνον ομάδες που κερδίζουν από την χρήση της κάρτας αυτής πραγματικά?:

i. Ο προμηθευτής της κάρτας και του συστήματος και όλοι όσοι σχετίζονται με την έκδοση της κάρτας και της λειτουργίας του εν λόγω συστήματος, δηλαδή ο εργολάβος και οι παρατρεχάμενοι του.
ii. Οι λογιστές και τα λογιστικά γραφεία που δεν θα χρειάζεται να σπαταλούν το χρόνο τους για να καταγράφουν αποδείξεις. Διότι κακά τα ψέματα, δεν είναι πάνω από 2-3 ώρες δουλειάς να καταγράψει ο καθένας από εμάς τις αποδείξεις που απαιτούνται για να απαλλαγεί από φόρους.

10. Μήπως θα ήταν τελικά πολύ πιο απλό να καταργηθεί το μέτρο της καταγραφής των αποδείξεων και να γίνουν απλά πιο εντατικοί οι έλεγχοι και πιο τσουχτερά τα πρόστιμα. Οι εντατικοί έλεγχοι και το κόστος αυτών θα πληρώνονται από το πρόστιμα και τα πρόστιμα θα είναι ένα κίνητρο για να μην δέχεται κανένας επιχειρηματίας να μην εκδώσει απόδειξη.

11. Μήπως ένα πιο ανθρώπινο ΦΠΑ δεν θα έκανε απαραίτητη την παρανομία προκειμένου να επιβιώσει και καμιά επιχείρηση σε αυτόν τον τόπο?

12. Όποιος ξέρει από ηλεκτρονικά συστήματα, θα γνωρίζει ότι 100% ασφάλεια απλά δεν υφίσταται. Θα δημιουργούνται λοιπόν καθημερινά ζητήματα με αγορές που «δεν πέρασαν στην κάρτα» και θα πέφτουν τα πρόστιμα βροχή. Για να βρει κανείς το δίκιο του φυσικά θα πρέπει να πληρώνει το πρόστιμο, τον δικηγόρο και το δικαστήριο για να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας.

Πραγματικά θέλουν να μας πείσουν ότι βρήκαν καλή λύση στο πρόβλημα;;;;; Μάλλον βρήκαν έναν τρόπο να δημιουργήσουν μερικές δεκάδες ακόμα προβλήματα και έξοδα που θα απαιτήσουν άλλες εξίσου βλακώδεις και πολυέξοδες λύσεις στο εγγύς μέλλον.

Η κατακλείδα μας: Μην δεχτείτε την φοροκάρτα για κανέναν λόγο, ούτε ως προαιρετική (με τον να μην σπεύσετε να την προμηθευτείτε), ούτε βέβαια σαν υποχρεωτική όταν αρχίσει και αυτή η κουβέντα. Είναι άκρως επικίνδυνη, ανασφαλής, νεφελώδης και θα καταλήξει με μαθηματική ακρίβεια στο να πληρώνουμε όλοι παραπάνω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, χωρίς βεβαία να παταχθεί και το πρόβλημα της φοροδιαφυγής, η ρίζα του οποίου ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι είναι στην παιδεία και την μείωση της υπερφορολόγησης και όχι στην ακριβή τεχνολογία και στις περίπλοκες διαδικασίες. Η κρατική μηχανή και οι λειτουργοί τους αρνούνται να κατανοήσουν την βασική αρχή όλων των επιτυχημένων έργων σε όλους τους τομείς: KISS ή Keep It Simple Stupid!

Πηγή: ηλ.τα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου