Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Αντίσταση ενάντια στη "φτωχοποίηση" της κοινωνίας και του περιβάλλοντος

Το κίνημα των πολιτών ενάντια στη "μνημονιακή" πολιτική κατάφερε μέχρι στιγμής να αλλάξει την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με την κυβέρνηση "εθνικής" σωτηρίας(ή όπως αλλιώς μπορεί να την ονομάσει κανείς). Αυτή όμως είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει ακόμα σκληρότερα "μνημόνια" και "χαράτσια", που θα έχουν σαν αποτέλεσμα τη "φτωχοποίηση" όχι μόνο των "από κάτω", αλλά και του περιβάλλοντος(επενδύσεις φαστ τράκ σε απροστάτευτες 'Ελεύθερες ζώνες"). Επειδή αυτή η διαδικασία δεν θα γίνει υπέρ της μελλοντικής ποιότητας ζωής των κατοίκων της χώρας-όπως υποστηρίζουν-αλλά υπέρ της ανάκαμψης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων της ελίτ, δεν έχει να κάνει με την εθελοντική αποανάπτυξη-που θα ήθελαν να υποστηρίξουν, για να πετύχουν σύγχυση σε ένα μέρος του εναλλακτικού κινήματος.
Όλα αυτά μπορούν να μπλοκαρισθούν καλύτερα αν το κίνημα καταφέρει να εμπλέξει στην αντίσταση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση(Τ.Α.).
Παρόλο που και οι "τοπικοί άρχοντες"(στη πλειοψηφία τους, για να μη τους βάλουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι)έχουν συμπεριφερθεί μέχρι τώρα όπως το κεντρικό πολιτικό προσωπικό, επειδή αυτό τον καιρό αντιδρούν πολλοί με τη στάση: "ο σώζων εαυατώ
σωθήτω", είναι εύκολο να πιεσθούν για συμπαράσταση.
Γενικότερα: όπως και το κίνημα αυτό-για να έχει μεγαλύτερη επιτυχία θα πρέπει να αποκεντρωθεί και "τοπικοποιηθεί" όσο γίνεται περισσότερο-έτσι θα πρέπει ταυτόχρονα να αρχίσει να παρεμβαίνει για να αλλάξουν τα πολιτικά πράγματα στην Τ.Α. Εδώ γνωρίζει καλύτερα ο ένας στον άλλο και η τοπική παρέμβαση για θετικότερα αποτελέσματα και επι μέρους νίκες με αιχμή την στήριξη των συλλογικών αγαθών(ενέργεια, υγεία, σιδηρόδρομο, νερό, υγιές περιβάλλον κ.λπ.) είναι πιο εύκολη.

Παράδειγμα 1:
Ο Δήμος Ηρακλείου, με χθεσινή (10/11/11) ανακοίνωσή του, την οποία υπογράφει ο Αντιδήμαρχος κ. Περισυνάκης Μιχ., παρεμβαίνει στο ζήτημα του έκτακτου ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών γνωστού και ως χαρατσιού της ΔΕΗ.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται:
«Όσοι Δημότες Ηρακλείου, για αντικειμενικούς λόγους, επιλέγουν με δική τους ευθύνη να μην πληρώσουν το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτουμένων Δομημένων Επιφανειών (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.), αλλά θα πληρώσουν το αντίτιμο της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, τα δημοτικά τέλη και το τέλος για την Ε.Ρ.Τ., μπορούν να ενημερώνουν το Δήμο Ηρακλείου προσκομίζοντας:
1. Αντίγραφο του λογαριασμού της Δ.Ε.Η.
2. Αντίγραφο της απόδειξης του μηχανήματος αυτόματης πληρωμής της Τράπεζας, από το οποίο να αποδεικνύεται η πληρωμή της Δ.Ε.Η. χωρίς το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.
Ο Δήμος Ηρακλείου θα εξετάσει κάθε πρόσφορο μέσο για να αποφευχθεί η διακοπή του Ηλεκτρικού Ρεύματος.
Τα παραπάνω δικαιολογητικά μπορούν να καταθέτουν οι δημότες:
(Α) Στο κιόσκι Πολιτών κατά του Χρέους στην Πλατεία Ελευθερίας (έναντι του Κινηματογράφου ΑΣΤΟΡΙΑ) και
(Β) Στη Γραμματεία του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου (Ε.Κ.Η.) (Λεωφ. Δημοκρατίας)»


Η παραπάνω ανακοίνωση προέκυψε μετά την παρέμβαση των Πολιτών κατά του Χρέους και του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου στο δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής 4/11/2011 κατά την οποία ζητήθηκε από τη δημοτική αρχή να «μπει μπροστά», ακολουθώντας το παράδειγμα δεκάδων Δήμων της χώρας, για την προστασία των δημοτών που δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι της ΔΕΗ.
Στο εν λόγω συμβούλιο, ο Δήμαρχος Γ. Κουράκης, είχε δηλώσει ότι στηρίζει πολιτικά μια τέτοια προσπάθεια και δέχτηκε να αναλάβει πρωτοβουλίες υπεράσπισης των πολιτών που δεν έχουν να πληρώσουν.

Από το http://politeskatatouxreous.blogspot.com/2011/11/blog-post_10.html

Παράδειγμα 2:
Η Οίτη ΔΕΝ θα γίνει Γκιώνα

ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΒΩΞΙΤΗ: ΑΣΥΜΒΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΒΙΩΣΙΜΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΕΙΝΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ

Η Οίτη διαθέτει πλούσιο και μοναδικό φυσικό περιβάλλον, αξιόλογο ιστορικό και πολιτισμικό τοπίο. Η Οίτη είναι το βουνό με τα πλούσια νερά, με τα περισσότερα και ομορφότερα φαράγγια στην Ελλάδα, είναι το βουνό με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα, τις ιαματικές πηγές, το αγριόγιδο της. Το βουνό του μυθικού Ηρακλή, της Εθνικής μας Αντίστασης και του Γοργοποτάμου.
Τα σχέδια της μεταλλευτικής εταιρείας για επέκταση της δραστηριότητάς της, ακόμα και μέσα στα όρια των περιοχών ειδικής προστασίας, είναι απειλή για την Οίτη. Συγκρούονται με το ήδη υπάρχον καθεστώς προστασίας και με την ανάγκη για διεύρυνση και ενίσχυση αυτής της προστασίας. Συγκρούονται και με τα όνειρα των κατοίκων των 22 χωριών που έχουν οραματιστεί διαφορετικά το μέλλον του τόπου τους, που θέλουν ήπιες οικοτουριστικές εναλλακτικές παραγωγικές δραστηριότητες, οι οποίες θα σέβονται το περιβάλλον και θα κρατήσουν τον κόσμο στα χωριά. Το αναπτυξιακό πρότυπο της περιοχής μας δεν θα πρέπει να είναι η καταστροφή των βουνών μας. Η ευρύτερη περιοχή της Οίτης έχει μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης του αγροτικού και του τουριστικού τομέα.
Ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης είναι πολύ σημαντικός για την προστασία της σπάνιας χλωρίδας και της άγριας ζωής των βουνών της Κεντρικής Ελλάδας. Το μέλλον του Δρυμού και ολόκληρης της Οίτης δεν συνάδει με τη βαριά εξορυκτική και μεταλλευτική βιομηχανία. Ο εθνικός δρυμός και η ευρύτερη περιοχή του μπορούν να αναπτύξουν ήπιες παραγωγικές δραστηριότητες. Τα μεταλλεία στην περιοχή θα είναι μια καταστροφική επιλογή χωρίς επιστροφή. Η προωθούμενη επέκταση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων στην Οίτη, με την στήριξη των φορέων της πολιτείας και την κάλυψη της απαρχαιωμένης μεταλλευτικής νομοθεσίας, θα αποκλείσει κάθε άλλη μορφή ανάπτυξης, για πάντα.
Δεν υποκύπτουμε σε ψευτοδιλήμματα και εκβιαστικές πιέσεις. Δεν θα ανταλλάξουμε το βουνό, που μας δίνει ζωή, με λίγες θέσεις εργασίας και με μηδενικό δημόσιο όφελος. Δεν θα επιτρέψουμε να εξαγοράσουν κάποιοι το μέλλον και την αρχοντιά του τόπου μας. Λέμε ομόφωνα ΟΧΙ στην άγρια εκμετάλλευση σε βάρος του περιβάλλοντος. Λέμε ΟΧΙ στα μεταλλεία βωξίτη στην Οίτη μας και τον χαρακτηρισμό του λιμανιού της Αγίας Μαρίνας ως βιομηχανικό λιμάνι.
Ο αγώνας μας συνεχίζεται. Παραμένουμε μαχητικοί και ενωμένοι. Συστρατευόμαστε στην προστασία του περιβάλλοντος της Οίτης και στο δικαίωμα και στη δυνατότητα του τόπου μας να αναπτυχθεί με ήπιους τρόπους, συμβατούς με την έννοια της αειφορίας και του σεβασμού στη ζωή. Ξεκινάμε τους καινούργιους αγώνες με τη δυναμική παρουσία μας αύριο στο Δημοτικό Συμβούλιο της Λαμίας.

Το παραπάνω κείμενο είναι από την ανακοίνωση λαϊκής συνέλευσης κατοίκων και φορέων της περιοχής.

Παράδειγμα 3: δείτε την ανάρτηση: http://topikopoiisi.blogspot.com/2011/11/blog-post_6520.html

Παράδειγμα 4:
Ο δήμος Βόλου έχει βάλει στο στόχαστρο το νερό των πηγών των χωριών του Πηλίου, που έχουν ενταχθεί με τον "Καλλικράτη" στον "υπερδήμο".
Χτες, Τρίτη 8/11, το πρωί, ο Μαυρογιάννης ο αντιπρόεδρος της ΔΕΥΑΜΒ εδωσε συνέντευξη στο Δημοτικό Ραδιόφωνο στην οποία εμφανίστηκε αποφασισμένος να ...κατεβάσει όλα τα πηγαία νερά του Πηλίου στις δεξαμενές της επιχείρησης, με το σκεπτικό ότι δεν μπορεί να διψάει ο κόσμος στο πολεοδομικό συγκρότημα και τα νερά στα χωριά να χρησιμοποιούνται για ...ποτισμα!!!!Έφερε μάλιστα σαν παράδειγμα τα νερά της Μάνας στην Πορταριά από τα οποία το 1/3 οδεύει στους μπαχτσέδες ΄κάτι που χαρακτηρίστηκε ως απαράδεκτο.
Εδώ και καιρό είναι στα σκαριά μια Κίνηση από κατοίκους των χωριών για τη προστασία των πηγαίων νερών τους και τη λογισμένη χρήση τους στην περιοχή, υπέρ των κατοίκων και του τοπικού οικοσυστήματος και όχι υπέρ της δημοτικής επιχείρησης, που λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κρίτήρια και αύριο μπορεί να την ιδιωτικοποιήσουν κιόλας(όπως θέλουν να κάνουν με τις επιχειρήσεις νερού των Αθηνών και Θεσσαλονίκης). Από όσους έχουν αναλάβει την πρωτοβουλία προτείνεται η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων κατοίκων, ώστε να γίνει "το συντομότερο ενημέρωση πληρέστερη και να δείξουμε με κάποιο τρόπο που θα επιλέξουμε ότι υπάρχει και άλλη άποψη στο θέμα.
Στεκόμαστε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι παρότι πέρασε ένας χρόνος που ανέλαβαν καθήκοντα οι νέοι πολιτικοί παράγοντες στο Δήμο και την επιχείρηση δεν έχει γίνει καμμιά ενημέρωση στα χωριά από την πλευρά τους για το τι σχεδιάζουν και δεν ζήτησαν τις απόψεις των κατοίκων της περιοχής. Κατά την άποψή μας, αυτό συνιστά επιθετική πολιτική στην οποία πρέπει να απαντήσουμε".
Άλλο ένα παράδειγμα λιοπόν οργάνωσης αντίστασης με αιχμή τα συλλογικά αγαθά, τα οποία δεν θα πρέπει να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ακόμα και οι δημοτικές επιχειρήσεις- επειδή οι "τοπικοί άρχοντες" λειτουργούν με πρότυπο την ατζέντα της "απελευθέρωσης-ιδιωτικοποίησης" και της επίθεσης που γίνεται στα συλλογικά αγαθά για την τελευταία δυνατότητα που έχουν,ειδικά στη χώρα, για εξαγωγή κέρδους- δεν λειτουργούν με τη λογική του "κοινού καλού", που υποτίθεται έχουν δημιουργηθεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου