Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Τα νέα από τη καινούργια μελέτη της επιτροπής για το κλίμα του ΟΗΕ


Ξηρασία στο νησί της Ιάβα στην Ινδονησία






Οι προγνώσεις της νέας έκθεσησ της IPCC:
Η παγκόσμια μέση θερμοκρασία αυξάνεται. Η υπερθέρμανση του πλανήτη θα προκαλέσει λιμούς και επιδημίες.
Μία σημαντική αύξηση των πλημμυρών και των καταιγίδων, αλλά επίσης και ένα κύμα ακραίων καυσώνων έχει ήδη προγραμματιστεί. Αν η ανθρωπότητα δεν καταφέρει στο επόμενο διάστημα να μειώσει δραστικά και γρήγορα την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου, οι συνέπειες θα είναι δραματικές για την ασφάλεια και την υγεία των ανθρώπων. Για παράδειγμα, θα αυξηθεί δραματικά ο κίνδυνος της πείνας και των επιδημιών.
Οι εμπειρογνώμονες, ειδικοί για το κλίμα, αναμένουν αυξήση της μέσης θερμοκρασίας στη Γη μέχρι το 2050 κατά τρεις βαθμούς Κελσίου, ενώ μέχρι το 2100 έως και πέντε βαθμούς. Έτσι ενώ το 2009 στη Κοπεγχάγη είχε τεθεί ο στόχος να μη ξεπεράσει αυτή η αύξηση τους δύο βαθμούς μέχρι το 2050, τώρα γίνεται πρόβλεψη ότι θα το ξεπεράσουμε, αφού δεν γίνεται κάτι για αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο. Τότε ο ΟΗΕ είχε διατυπώσει την πρόβλεψη ότι αν ξεπερασθεί το όριο των 2 βαθμών θα έχουμε ανξέλεγκτη εξέλιξη στο κλίμα και θα πρόκειται για "κλιματική καταστροφή".
Τότε "ηγέτες" σαν τη Μέρκελ είχαν δεσμευθεί να πάρουν μέτρα, ώστε να αποφύγουμε αυτή την εξέλιξη σαν ανθρωπότητα, μετά 2 χρόνια δεν ακούμε τίποτα για αποφυγή της κλιματικής καταστροφής. Ακούμε μόνο "μέτρα" για την αποφυγή της οικονομικής καταστροφής, λόγω των χρεών μας στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.
Οι προβλέψεις όμως λένε ότι η κλιματική καταστροφή θα επιφέρει σίγουρα και οικονομική καταστροφή, όπως π.χ. συμβαίνει με τις πλημμύρες στην Ταϋλάνδη(δες την αντίστοιχη ανάρτηση: Η Ταϋλάνδη ψάχνει για νέα πρωτεύουσα).
Οι εμπειρογνώμονες στην 700 σελίδων έκθεσή τους προβλέπουν για την Ευρώπη περισσότερα κύματα καύσωνα, όπως το «καλοκαίρι του αιώνα" το 2003, που προκάλεσε δεκάδες χιλιάδες πρόωρους θανάτους. Για τις ΗΠΑ και την Καραϊβική, προβλέπουν ακόμα ισχυρότερους τυφώνες, και για τα μικρά νησιά του Ειρηνικού, μια αυξανόμενη απειλή από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Στη Δυτική Αφρική επιδείνωση της ξηρασίας και διατροφική καταστροφή.
Αυτές οι προβλέψεις ταιριάζουν και με τις αναλύσεις της πολυεθνικής ασφαλιστικής εταιρείας Munic Re(με έδρα το Μόναχο), που κρατά τη μεγαλύτερη βάση δεδομένων στο θέμα των φυσικών καταστροφών: ο αριθμός των ακραίων καιρικών φαινομένων που σχετίζονται με ζημιογόνα γεγονότα - κυρίως πλημμύρες και καταιγίδες - έχει τριπλασιαστεί σχεδόν σε όλο τον κόσμο από το 1980 και μετά.
Το κεφάλαιο που έχει επενδυθεί στις ασφάλειες είναι το πρώτο που θα πληρώνει τα "σπασμένα" της κλιματικής αλλαγής, για αυτό και ενδιαφέρεται να παρθούν μέτρα ώστε να μειωθούν οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου. Προς το παρόν όμως το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο είναι αυτό που αντιμετωπίζει μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα και αυτό είναι το κυρίαρχο, άρα σε αυτό πρέπει να επικεντρωθεί σήμερα το πολιτικό προσωπικό, ώστε να πάρει μέτρα να κοινωνικοποιηθούν οι ζημιές του με μεταφορά πόρων από τους "απο κάτω". Έτσι παρά τις φωνές του ασφαλιστικού κεφαλαίου-που σημειωτέον έχει και αυτό απώλειες από τη κρίση των κρατικών χρεών, αφού έχει επενδύσει και αυτό σε μεγάλο βαθμό στα κρατικά ομόλογα της Ευρώπης-δεν παίρνονται από κανέναν πια μέτρα για το κλίμα, ούτε στην Ευρώπη, που υποτίθεται ήθελε να ηγηθεί σε αυτή την προσπάθεια παγκοσμίως, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για το "θερμοκήπιο Γη".
Το κόστος πάντως για το παγκόσμιο κεφάλαιο για τα μέτρα αποφυγής της κλιματικής αλλαγής θα είναι λιγότερο από το κόστος που θα πληρώνει για τις επιπτώσεις της. Θα χρειασθεί να εξασφαλίσει τα αποθέματα πόσιμου νερού, να κατασκευάσει φράγματα στα ποτάμια και στις παραλίες, να μονώσει κατάλληλα τα κτίρια ώστε να έχουν υποφερτή ατμόσφαιρα στους επερχόμενους καύσωνες, να εξασφαλίσει την επιπλέον ενέργεια για τη λειτουργία των κλιματιστικών τα πολύ θερμά καλοκαίρια και στα μεσαία πλάτη, να αποκαθιστά τις ζημιές από πλυμμύρες και κατολισθήσεις, από τους τυφώνες και κυκλώνες κ.λπ. κ.λπ...
Κάποιοι βέβαια από την παγκόσμια οικονομική ελίτ θα φροντίσουν να κερδίσουν από αυτές τις επερχόμενες καταστροφές. Έχουν ειδικευθεί σε αυτό. Και μελλοντικά, επειδή δεν θα υπάρχουν κέρδη από μια "ανάπτυξη" που δε θα είναι δυνατή στα πλαίσια ενός πλανήτη που καταρρέει, τα μοναδικά κέρδη που θα είναι δυνατά θα είναι αυτά από τις μελλοντικές καταστροφές. Όμως για τους λαούς δεν θα υπάρχουν σε καμιά περίπτωση κέρδη, μόνο ζημιές. Ας ελπίσουμε ότι θα αποφασίσουν να τελειώνουν μια και καλή με αυτό το σύστημα που οδηγεί και τους ίδιους και τον πλανήτη σε κατάρρευση και χρεοκοπία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου