Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Κοινωνικό φαρμακείο και στην Καλαμπάκα

Μετά το Κοινωνικό Ιατρείο - Φαρμακείο των Τρικάλων, ανάλογη πρωτοβουλία έχει ληφθεί και στην Καλαμπάκα. Φαρμακοποιοί της περιοχής, έχοντας τη στήριξη του δήμου, συνεχίζουν τις προσπάθειές τους για να εξασφαλίσουν τη νόμιμη λειτουργία της μονάδας, έχοντας ενημερώσει και τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Τρικάλων.
Ο χώρος έχει ήδη βρεθεί μετά την παραχώρησή του από την Ιερά Μονή Μετεώρου Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Οι δικαιούχοι θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στις παροχές του κοινωνικού φαρμακείου με την επίδειξη της ειδικής κάρτας, η οποία θα εκδίδεται από τον κοινωνικό οργανισμό του δήμου.
Οι υπηρεσίες που θα παρέχονται από το κοινωνικό φαρμακείο θα είναι εντελώς δωρεάν και θα αφορούν όλους όσοι είναι σε πλήρη ένδεια και πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Η κοινωνική μονάδα αναμένεται να συνδράμει αρκετούς κατοίκους της ευρύτερης περιοχής που αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα και δεν έχουν τη δυνατότητα εξασφάλισης φαρμάκων.
Δωρεάν πρωτοβάθμια ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη σε ανασφάλιστους και απόρους προσφέρουν οι Γιατροί του Κόσμου στη Θεσσαλονίκη. Στο πολυϊατρείο τους υπάρχουν 27 ειδικότητες ιατρών ανάμεσα τους, παθολόγοι, καρδιολόγοι και παιδίατροι, οι οποίοι καθημερινά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ανθρώπους, που έχουν ανάγκη.
«Οι περισσότεροι ασθενείς μας δεν έχουν την δυνατότητα ούτε το εισιτήριο του λεωφορείου να πληρώσουν για να μεταφερθούν στο νοσοκομείο. Εμείς τους εξετάζουμε σ’ ένα πρωτοβάθμιο επίπεδο και τους χορηγούμε κάποια φάρμακα, που έχουμε στη διάθεση μας από
δωρεές φαρμακείων και ιδιωτών» αναφέρει η κυρία Σοφία Γκαρανέ, Διευθύντρια του γραφείου Θεσσαλονίκης.
Οι Γιατροί του Κόσμου συνεργάζονται και με 45 περίπου γιατρούς, εκτός πολυϊατρείου, οι οποίοι δέχονται άπορους και ανασφάλιστους ασθενείς στα ιατρεία τους και μάλιστα πραγματοποιούν υπέρηχους, μικροβιολογικές και άλλου είδους εξετάσεις.
«Από τον Ιανουάριο έχει αυξηθεί ο αριθμός των ατόμων που δεχόμαστε, σε 1500 το μήνα και μάλιστα, το ποσοστό των Ελλήνων, αγγίζει το71%. Βλέπουμε καθημερινά ακόμη και παιδιά ανασφάλιστα, γεγονός που μας προβληματίζει ιδιαίτερα» προσθέτει η κυρία Γκαρανέ.
Ακόμη, πραγματοποιούνται επισκέψεις κατ’ οίκον στα πλαίσια του προγράμματος «Γειτονιές της Θεσσαλονίκης» σε περιστατικά ανθρώπων, που έχουν κινητικά προβλήματα και δεν μπορούν να προσέλθουν οι ίδιοι στο πολυϊατρείο. Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν εθελοντές γιατροί, νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι, οι οποίοι πραγματοποιούν μια επίσκεψη για να διαπιστώσουν το είδος του περιστατικού. Έπειτα, κατευθύνουν τους ασθενείς σε ποιες υπηρεσίες πρέπει να απευθυνθούν ανάλογα με τις ανάγκες τους.
Για τις εξετάσεις στο πολυϊατρείο κλείνονται ραντεβού στο 2310-566641 και στο 2315-314206 και οι εξετάσεις πραγματοποιούνται από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 09:00-15:00 στο πολυϊατρείο των Γιατρών του Κόσμου στην οδό Ι. Δραγούμη 65 στην Θεσσαλονίκη. Στα ίδια τηλέφωνα μπορούν να επικοινωνήσουν και όσοι χρειάζονται κατ’ οίκον επίσκεψη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου