Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Πολιτική Κίνηση για μια Ελληνική Οικολογική Αριστερά

«Η κοινωνία και ο τόπος αναζητούν ένα καινούργιο σημείο εκκίνησης, μια διαφορετική αφήγηση για το παρόν και το μέλλον. Η πολύπλευρη κρίση που μαστίζει τη χώρα δεν υπήρξε κεραυνός εν αιθρία αλλά αναπόφευκτο αποτέλεσμα του κυρίαρχου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, με την πρόσθετη επιβάρυνση μιας διεφθαρμένης, ατελέσφορης και ιδιοτελούς πολιτικής και κρατικής διοίκηση. Κανείς προοδευτικός πολίτης δεν μπορεί να ανεχθεί την καταβαράθρωση των δημοκρατικών αξιών, των κόπων μιας ζωής, των εργασιακών και προνοιακών κατακτήσεων στο όνομα μιας δήθεν διάσωσης της χώρας μας που αντιστρατεύεται, εκτός από τη χειμαζόμενη κοινωνία, και την κοινή λογική. Ταυτόχρονα, κανείς προοδευτικός πολίτης δεν εννοεί να επιστρέψουμε ως πολιτικό σύστημα και κοινωνία στην προ κρίσης κατάσταση: μιας στρεβλής, μη βιώσιμης και αδιέξοδης «ανάπτυξης», μιας δανεικής όσο και τεχνητής «ευημερίας». Ενός μοντέλου βίου που οι πολιτικές ελίτ της Ευρώπης ονόμασαν «ανάπτυξη», ενώ στην πράξη σημαίνει ότι η μισή ανθρωπότητα πεθαίνει της πείνας και η άλλη μισή κάνει δίαιτα – και που τελικά οδήγησε στη μαζική ανεργία και την κοινωνική απαξίωση.


Εμείς που συνυπογράφουμε το παρόν – πολίτες με διαδρομή σε οικολογικά κινήματα βάσης, σε κόμματα της Αριστεράς, σε πανεπιστήμια όσο και στις γειτονιές – νιώθουμε καθήκον και ανάγκη να συμμετάσχουμε σε αυτή τη δύσκολη, συλλογική προσπάθεια για τη διαμόρφωση ενός προοδευτικού κοινωνικού και οικολογικού προτάγματος που θα απαντά στην ολομέτωπη επίθεση του νεοφιλελευθερισμού. Συνοπτικά, προτάσσουμε ως βασικές Οικοαριστερές αρχές τα εξής:

– Την αδήριτη ανάγκη για μια άλλη ανάπτυξη, με προτεραιότητα στο τοπικό και το βιώσιμο, πάντοτε με περιβαλλοντική λογική: στροφή στις ήπιες, ανανεώσιμες μορφές ενέργειας χωρίς βιασμό του περιβάλλοντος• ορθολογική, κοινωνικά ωφέλιμη και περιβαλλοντικά βιώσιμη διαχείριση του επείγοντος προβλήματος των απορριμμάτων• επιστροφή στη βιώσιμη γεωργία με αποκλεισμό των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών από τη χώρα και αιχμή τις βιοκαλλιέργειες• ενίσχυση της τοπικής οικονομίας με γνώμονα τη βιωσιμότητα και την αειφορία• προστασία και εξασφάλιση των δημοσίων αγαθών (ύδατα, δάση, ορυκτός πλούτος κτλ) κόντρα στην εμπορευματοποίησή τους• διατήρηση και δίκαιη κατανομή των φυσικών πόρων• δημιουργία και απόδοση των δημόσιων χώρων στις τοπικές κοινωνίες.

– Την άμεση προτεραιότητα στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, με την ανάπτυξη δικτύων παραγωγών-καταναλωτών για την καταπολέμηση του παρασιτικού εμπορίου και της αισχροκέρδειας • την προώθηση δικτύων ανταλλαγών• τη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας σε προσανατολισμένες προς κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες δράσεις.

– Τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, πάντοτε στο δρόμο του δημοκρατικού/οικολογικού σοσιαλισμού, και τη συνένωση των προοδευτικών Οικοαριστερών δυνάμεων σε εθνική και ευρωπαϊκή κλίμακα για την επίτευξη των στόχων για βιωσιμότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

– Τη σύσταση πανδημοκρατικού μετώπου κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής που διαπερνούν ολόκληρο το σώμα του πολιτικού συστήματος και της κρατικής διοίκησης – αλλά και της ίδιας της κοινωνίας.

– Το στήσιμο ενός ισχυρού αναχώματος κατά των εχθρικών προς τη Δημοκρατία δυνάμεων που ενέσκηψαν από την άκρα δεξιά, επωφελούμενες της ανυπαρξίας κοινωνικού κράτους.

– Το σεβασμό και την προστασία των δικαιωμάτων του πλανήτη και της έμβιας φύσης.

Σε αυτή την κρίσιμη ιστορική στιγμή, οι συνυπογράφοντες συντασσόμαστε με την ευρωπαϊκή, ριζοσπαστική και οικολογική Αριστερά, όπως απαιτεί ένα πολύ μεγάλο και συνειδητοποιημένο κομμάτι του ελληνικού λαού. Μια Αριστερά φορέα του καινούργιου και του βιώσιμου για την κοινωνία και τον τόπο, βασικός εκφραστής της οποίας είναι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου