Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Ένας χρόνος μετά τη γένεση του Κινήματος των Πλατειών – Προσδοκίες και στόχοι από δω και πέρα…



Περασε ένας χρονος από το αυθορμητο κινημα των πλατειων.

Ενας χρονος που μοιαζει με αιωνα.

Ένα κινημα που οι γκεμπελισκοι των ΜΜΕ και οι νεάτερνταλ των κομματων και όχι μονο το βαφτισαν σκοπιμα κινημα των “αγανακτισμενων” δανειζομενοι τον ορο από το αντιστοιχο κινημα της ισπανιας που ειχε διαφορετικη σημειολογια εκει από ότι εδώ.

Ένα κινημα αντιστασης που για δυομισι μηνες δεχτηκε τη πιο βιαιη επιθεση του καθεστωτος από την πιο αδιστακτη και αρτια εκπαιδευμενη και εξοπλισμενη αστυνομια του κοσμου, μαζι με τους πεμτοφαλαγγιτες της. Από κοντα και τα κομματοσκυλα, τα γκροπουσκουλα, κ.α. βαλθηκαν να το υπονομευσουν, γιατι αμφισβητησε την αποτελεσματικοτητα τους, στους προτεινομενους αγωνες και τις πορειες διαμαρτηριας-περιπατους όπως και τις ιεραρχικες δομες τους.

Ενώ σε πρωτη φαση φανηκε ότι αυτό το κινημα εξανεμιστηκε, οι φωστηρες δεν αντιληφτηκαν ότι αυτό ειχε γεννησει ηδη τους καρπους του. Σε ολη τη χωρα από τις γειτονιες, τους τοπους εργασιας, τους δημους, τις πολεις και τα χωρια το ποπολο αρχισε να αυτοοργανωνεται, να δημιουργει ανοιχτες λαικες συνελευσεις με αμεσοδημοκρατικες διαδικασιες, για την αντιμετωπιση των αμεσων προβληματων που προεκυπταν από τα χαρατσια, την εξαθλιωση, την ανεργια, την ακριβεια, τις αυτοκτονιες , βαζοντας σε πρωτο πλανο την ενεργη αλληλεγγυη και παραλληλα το συντονισμο των αγωνων, εναντια στους τυραννους.

Οσοι βιαστηκαν να χαρακτηρισουν το ετεροκλητο πληθος που συνερευσε κατά εκατομμυρια ως μια συντηρητικη φουσκα που ηξερε μονο να μουντζωνει και να ανεμιζει γαλανολευκες σημαιες και το χειροτερο να αποδωσουν το συνολο του στους ακροδεξιους (Ολοι εμεις που συμμετειχαμε ενεργα και ερχομασταν σε επαφη με το πληθος, γνωριζουμε καλα ότι ναι υπηρξε ένα απειροελαχιστο κομματι ακροδεξιων που απομονωθηκε ή και εκδιωχτηκε. Αλλωστε στα αυθορμητα κινηματα εμφανιζονται όλα τα φρουτα, που επιχειρουν να καρπωθουν καταστασεις. Οσοι δεν το γνωριζουν αυτό είναι ανιστορητοι), αγνοουν ή μαλλον θελουν να αγνοουν ότι η καρδια των πλατειων ηταν οι ανοιχτες αμεσοδημοκρατικες λαικες συνελευσεις, που εθεσαν τα προταγματα της αμεσης δημοκρατιας παντου, της δικαιοσυνης, της αλληλεγγυης, της αυτοοργανωσης, της συλλογικοτητας και της αμφισβητησης των κομματων και των ιεραρχικων στη δομη τους οργανωσεων. Προταγματα που παραμενουν στη ρευστη σημερινη πραγματικοτητα.

Γενικοτερα το ποπολο που απογαλακτιστηκε από τη σχεση εξαρτησης με τα κομματα που μεχρι τοτε στηριζε ακριτα ή ωφελιμιστικα (συνενοχη) απαιτησε τη μη ψηφιση των μνημονιων που του τσακιζαν τη ζωη με αποκορυφωμα τη 12η φλεβαρη οπου η μαζικοτητα και η εκρηκτικοτητα του πληθους πηρε διαστασεις εξεγερσης.

Τι παρατηρουμε σημερα; Ο συριζα καρπωνεται εκλογικα τη μεριδα του λεοντος, ολων αυτων που ηρθαν σε ρηξη με τον εαυτο τους. Αυτό το τεραστιο αλμα, της στροφης μιας συντηρητικης κοινωνιας 80% πλας προς την αριστερα και ειδικα στο συριζα, που στις εκλογες θα σαρωσει, δεν είναι μια λευκη επιταγη και καλα θα κανουν οι ρουληδες, που σε μερικους εχουν παρει τα μυαλα τους αερα, να το λαβουν σοβαρα υπ΄οψιν. Δε θα ηθελα να παραβλεψω ότι η συμμετοχη των συριζαιων στα δρωμενα των δρομων και των πλατειων ηταν ενεργη σε αντιθεση με τους νεατερνταλ, όπως και το αρνητικο γεγονος που επιχειρηθηκε, να υπονομευσουν τις λαικες συνελευσεις που δεν ηταν στα μετρα τους, με τα προταγματα που εθεταν εναντια στην αντιπροσωπευτικη αστικη δημοκρατια της ολιγαρχιας.

Δυστυχως το κινημα των πλατειων δε κατορθωσε να ανατρεψει το καθεστως με πληρη ρηξη, εξεγερση και επανασταση. Πετυχε όμως κατι πολύ σημαντικο, παραλληλα με τις εξεγερσεις στις αραβικες χωρες και το κινημα των πλατειων στην ισπανια. Να ενεργοποιησει κινηματα αμεσοδημοκρατικα σχεδον σε ολες τις ευρωπαικες χωρες, όπως και στις ΗΠΑ, τον καναδα, το ισραηλ και αλλού.

Ετσι ειμαστε αναγκασμενοι να πορευτουμε σ΄αυτή τη φαση αμεσα με πολιτικες διαδικασιες.

Οι εκλογες δεν προκειται να φερουν καμια γενικη ανατροπη. Ακομα και ετσι το καθεστως με την επικουρια των αφεντικων ντοπιων και ξενων θα αντιδρασει λυσσαλεα (πρωτα δειγματα εχουμε αφθονα) για να τσακισει οποιαδηποτε πιθανοτητα να παρει το ποπολο την κατασταση στα χερια του. Δικο μας μελημα (καθηκον θα ελεγα, μα είναι ορος που δε γουσταρω ) είναι με μαζικες διαρκεις κινητοποιησεις ελεγχου και αγωνα να στηριξουμε το συριζα σε ενεργειες που θα εχουν να κανουν με την οικονομικη ανακουφιση του ποπολου, αλλαγη των δομων και του συνταγματος στην κατευθυνση της αμεσης δημοκρατιας. Να μην επιτρεψουμε στους τυχοδιωκτες πολιτικαντηδες που ψαχνουν τετοιες ευκαιριες να τρουπωσουν για να μας κατσικωθουν (όπως καναν οι πασοκοι που από πενητες γιναν πρωταθλητες στη μασα μεχρι σκασμου σε βαρος του ποπολου). Να συμβαλουμε στη τιμωρια αυτων που οδηγησαν το ποπολο στην εξαθλιωση, την ανεργεια και την αυτοκτονια, μια τιμωρια που δε θαναι φυλακιση (να τους ταϊζουμε κιολας;!) μα δημευση της περιουσιας τους και εργασια με 300 ευρω για να ζησουν , όπως θεωρουν ότι μπορουν να ζησουν οι αλλοι, ο λαουτζικος για αυτους.

Να ξερουν ότι θα ειμαστε δίπλα, μα και απεναντυ σε κάθε στραβοπατημα, μεχρι την πληρη ανατροπη που δε θαναι εκλογικη-πολιτικη, για μια κοινωνια της ελευθεριας και της ζωης.

Οποιος καβαλα το καλαμι της εξουσιας ξεχνα και μετατρεπεται σε τυραννο.

Εμεις όμως δε ξεχναμε, μεχρι η εξουσια να παει στον αγυριστο.

http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου