Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Ένας χρόνος μετά τη γένεση του Κινήματος των Πλατειών – Προσδοκίες και στόχοι από δω και πέρα…



Περασε ένας χρονος από το αυθορμητο κινημα των πλατειων.

Ενας χρονος που μοιαζει με αιωνα.

Ένα κινημα που οι γκεμπελισκοι των ΜΜΕ και οι νεάτερνταλ των κομματων και όχι μονο το βαφτισαν σκοπιμα κινημα των “αγανακτισμενων” δανειζομενοι τον ορο από το αντιστοιχο κινημα της ισπανιας που ειχε διαφορετικη σημειολογια εκει από ότι εδώ.

Ένα κινημα αντιστασης που για δυομισι μηνες δεχτηκε τη πιο βιαιη επιθεση του καθεστωτος από την πιο αδιστακτη και αρτια εκπαιδευμενη και εξοπλισμενη αστυνομια του κοσμου, μαζι με τους πεμτοφαλαγγιτες της. Από κοντα και τα κομματοσκυλα, τα γκροπουσκουλα, κ.α. βαλθηκαν να το υπονομευσουν, γιατι αμφισβητησε την αποτελεσματικοτητα τους, στους προτεινομενους αγωνες και τις πορειες διαμαρτηριας-περιπατους όπως και τις ιεραρχικες δομες τους.

Ενώ σε πρωτη φαση φανηκε ότι αυτό το κινημα εξανεμιστηκε, οι φωστηρες δεν αντιληφτηκαν ότι αυτό ειχε γεννησει ηδη τους καρπους του. Σε ολη τη χωρα από τις γειτονιες, τους τοπους εργασιας, τους δημους, τις πολεις και τα χωρια το ποπολο αρχισε να αυτοοργανωνεται, να δημιουργει ανοιχτες λαικες συνελευσεις με αμεσοδημοκρατικες διαδικασιες, για την αντιμετωπιση των αμεσων προβληματων που προεκυπταν από τα χαρατσια, την εξαθλιωση, την ανεργια, την ακριβεια, τις αυτοκτονιες , βαζοντας σε πρωτο πλανο την ενεργη αλληλεγγυη και παραλληλα το συντονισμο των αγωνων, εναντια στους τυραννους.

Οσοι βιαστηκαν να χαρακτηρισουν το ετεροκλητο πληθος που συνερευσε κατά εκατομμυρια ως μια συντηρητικη φουσκα που ηξερε μονο να μουντζωνει και να ανεμιζει γαλανολευκες σημαιες και το χειροτερο να αποδωσουν το συνολο του στους ακροδεξιους (Ολοι εμεις που συμμετειχαμε ενεργα και ερχομασταν σε επαφη με το πληθος, γνωριζουμε καλα ότι ναι υπηρξε ένα απειροελαχιστο κομματι ακροδεξιων που απομονωθηκε ή και εκδιωχτηκε. Αλλωστε στα αυθορμητα κινηματα εμφανιζονται όλα τα φρουτα, που επιχειρουν να καρπωθουν καταστασεις. Οσοι δεν το γνωριζουν αυτό είναι ανιστορητοι), αγνοουν ή μαλλον θελουν να αγνοουν ότι η καρδια των πλατειων ηταν οι ανοιχτες αμεσοδημοκρατικες λαικες συνελευσεις, που εθεσαν τα προταγματα της αμεσης δημοκρατιας παντου, της δικαιοσυνης, της αλληλεγγυης, της αυτοοργανωσης, της συλλογικοτητας και της αμφισβητησης των κομματων και των ιεραρχικων στη δομη τους οργανωσεων. Προταγματα που παραμενουν στη ρευστη σημερινη πραγματικοτητα.

Γενικοτερα το ποπολο που απογαλακτιστηκε από τη σχεση εξαρτησης με τα κομματα που μεχρι τοτε στηριζε ακριτα ή ωφελιμιστικα (συνενοχη) απαιτησε τη μη ψηφιση των μνημονιων που του τσακιζαν τη ζωη με αποκορυφωμα τη 12η φλεβαρη οπου η μαζικοτητα και η εκρηκτικοτητα του πληθους πηρε διαστασεις εξεγερσης.

Τι παρατηρουμε σημερα; Ο συριζα καρπωνεται εκλογικα τη μεριδα του λεοντος, ολων αυτων που ηρθαν σε ρηξη με τον εαυτο τους. Αυτό το τεραστιο αλμα, της στροφης μιας συντηρητικης κοινωνιας 80% πλας προς την αριστερα και ειδικα στο συριζα, που στις εκλογες θα σαρωσει, δεν είναι μια λευκη επιταγη και καλα θα κανουν οι ρουληδες, που σε μερικους εχουν παρει τα μυαλα τους αερα, να το λαβουν σοβαρα υπ΄οψιν. Δε θα ηθελα να παραβλεψω ότι η συμμετοχη των συριζαιων στα δρωμενα των δρομων και των πλατειων ηταν ενεργη σε αντιθεση με τους νεατερνταλ, όπως και το αρνητικο γεγονος που επιχειρηθηκε, να υπονομευσουν τις λαικες συνελευσεις που δεν ηταν στα μετρα τους, με τα προταγματα που εθεταν εναντια στην αντιπροσωπευτικη αστικη δημοκρατια της ολιγαρχιας.

Δυστυχως το κινημα των πλατειων δε κατορθωσε να ανατρεψει το καθεστως με πληρη ρηξη, εξεγερση και επανασταση. Πετυχε όμως κατι πολύ σημαντικο, παραλληλα με τις εξεγερσεις στις αραβικες χωρες και το κινημα των πλατειων στην ισπανια. Να ενεργοποιησει κινηματα αμεσοδημοκρατικα σχεδον σε ολες τις ευρωπαικες χωρες, όπως και στις ΗΠΑ, τον καναδα, το ισραηλ και αλλού.

Ετσι ειμαστε αναγκασμενοι να πορευτουμε σ΄αυτή τη φαση αμεσα με πολιτικες διαδικασιες.

Οι εκλογες δεν προκειται να φερουν καμια γενικη ανατροπη. Ακομα και ετσι το καθεστως με την επικουρια των αφεντικων ντοπιων και ξενων θα αντιδρασει λυσσαλεα (πρωτα δειγματα εχουμε αφθονα) για να τσακισει οποιαδηποτε πιθανοτητα να παρει το ποπολο την κατασταση στα χερια του. Δικο μας μελημα (καθηκον θα ελεγα, μα είναι ορος που δε γουσταρω ) είναι με μαζικες διαρκεις κινητοποιησεις ελεγχου και αγωνα να στηριξουμε το συριζα σε ενεργειες που θα εχουν να κανουν με την οικονομικη ανακουφιση του ποπολου, αλλαγη των δομων και του συνταγματος στην κατευθυνση της αμεσης δημοκρατιας. Να μην επιτρεψουμε στους τυχοδιωκτες πολιτικαντηδες που ψαχνουν τετοιες ευκαιριες να τρουπωσουν για να μας κατσικωθουν (όπως καναν οι πασοκοι που από πενητες γιναν πρωταθλητες στη μασα μεχρι σκασμου σε βαρος του ποπολου). Να συμβαλουμε στη τιμωρια αυτων που οδηγησαν το ποπολο στην εξαθλιωση, την ανεργεια και την αυτοκτονια, μια τιμωρια που δε θαναι φυλακιση (να τους ταϊζουμε κιολας;!) μα δημευση της περιουσιας τους και εργασια με 300 ευρω για να ζησουν , όπως θεωρουν ότι μπορουν να ζησουν οι αλλοι, ο λαουτζικος για αυτους.

Να ξερουν ότι θα ειμαστε δίπλα, μα και απεναντυ σε κάθε στραβοπατημα, μεχρι την πληρη ανατροπη που δε θαναι εκλογικη-πολιτικη, για μια κοινωνια της ελευθεριας και της ζωης.

Οποιος καβαλα το καλαμι της εξουσιας ξεχνα και μετατρεπεται σε τυραννο.

Εμεις όμως δε ξεχναμε, μεχρι η εξουσια να παει στον αγυριστο.

http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου