Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Επιμένετε στο εμφιαλωμένο νερό;

ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΒΟΛΟΥ & ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ


Επιμένετε στο εμφιαλωμένο νερό;

Σε έναν κόσμο όπου βασιλεύει ο υπερκαταναλωτισμός, η υπερβολή και το πλαστικό, είναι απόλυτα φυσικό να δημιουργούνται συνεχώς πλαστικές ανάγκες.
Η πιο συνηθισμένη σήμερα παγκοσμίως, είναι το γνωστό εμφιαλωμένο νερό! Η μόδα του εμφιαλωμένου νερού έχει επηρεάσει και τον Έλληνα πολίτη που το έχει εντάξει στην καθημερινότητά του

Γιατί χρειάζεται το νερό ο οργανισμός μας;

Το σώμα μας αποτελείται από νερό κατά 70%. Το νερό μας διατηρεί στη ζωή.

Μεταφέρει υδατοδιαλυτές βιταμίνες και λοιπά συστατικά στα όργανα, στους ιστούς, στα κύτταρα.

Υγραίνει τα μάτια, το στόμα, τις ρινικές κοιλότητες, τις αναπνευστικές οδούς.

Ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος.

Καθαρίζει τα νεφρά από τις τοξικές ουσίες.

Πρέπει να πίνουμε 1,5 έως 2 λίτρα νερό την ημέρα (6-8 ποτήρια)

Τι είναι το νερό και από τι εξαρτάται η ποιότητα του;

Το νερό, είναι η γνωστή μας χημική ένωση Η2Ο.

Η ποιότητα του εξαρτάται από τις πρόσθετες ουσίες που περιέχει σε διάλυση ή αιώρηση.

Το νερό της πηγής και της βρύσης βρίσκεται στη φυσική του κατάσταση, περιέχει διαλυμένο οξυγόνο και έτσι δεν προσβάλλεται από τοξικούς μικροοργανισμούς

Όμως όταν το νερό μείνει σε ένα μπουκάλι για αρκετό διάστημα, τότε χάνει το οξυγόνο του, παλιώνει και μπορεί να προσβληθεί από επικίνδυνα μικρόβια, ειδικά όταν βρεθεί σε υψηλές θερμοκρασίες

Τι προβλήματα υπάρχουν στο εμφιαλωμένο νερό;

Το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι τίποτε άλλο από νερό βρύσης ή πηγής!

Όλοι έχουμε παρατηρήσει που αποθηκεύονται τα εμφιαλωμένα νερά. Σχεδόν ποτέ δεν διατηρούνται σε θερμοκρασία κάτω των 18°C, όπως ορίζει σαφώς η νομοθεσία. Αποθηκεύονται σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος 30°C και 38 °C οπότε τελικά το νερό που πίνουμε μεταβάλλεται από π.χ. ασβεστούχο σε «μικροβιούχο». Η ανυπαρξία συνεχών και αυστηρών ελέγχων βάζει σε κίνδυνο την υγεία των καταναλωτών

Τι δείχνουν οι έρευνες

Σύμφωνα με έρευνες, μεγάλο ποσοστό των δειγμάτων εμφιαλωμένου νερού που ελέγχθηκαν, δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της νομοθεσίας. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι κύριοι «ένοχοι» για τη μικροβιολογική μόλυνση (κολοβακτηρίδια, ψευδομονάδες και άλλα μικρόβια) των εμφιαλωμένων νερών είναι ο εξοπλισμός της εμφιάλωσης και κυρίως η θερμοκρασία αποθήκευσης των εμφιαλωμένων νερών.

Είναι φθηνότερο το εμφιαλωμένο νερό;

Πληρώνουμε 1.000 φορές ακριβότερο ένα προϊόν που υπάρχει άφθονο στο σπίτι και στη φύση….

Έχει φθάσει το 1 λίτρο εμφιαλωμένο νερό να κοστίζει όσο και ένα λίτρο βενζίνης.

Το νερό βρύσης κοστίζει 1,00 € το 1 κυβικό μέτρο δηλαδή τα 1000 λίτρα.

Το εμφιαλωμένο κοστίζει από 0,5 έως 2 € το λίτρο δηλαδή πάνω από 1.000€ το ένα κυβικό μέτρο!

Πλαστικά μπουκάλια

Τα πλαστικά μπουκάλια κατασκευάζονται από πετρέλαιο

Καταναλώνουμε σ’ όλη τη γη 154.000.000.000 λίτρα εμφιαλωμένο νερό. Αυτό για να συσκευαστεί χρειάζεται 100.000.000 λίτρα πετρέλαιο. Για να μεταφερθεί το μπουκάλι στον τελικό καταναλωτή (μέσω πλοίων, φορτηγών κτλ.) καταναλώνει πάλι πετρέλαιο.

Ρύπανση Όταν ο τελικός καταναλωτής πιει το νεράκι του, το μπουκάλι καταλήγει συνήθως στα σκουπίδια ή στη φύση και χρειάζεται τουλάχιστον 300 χρόνια για να λειώσει. Τα πλαστικά μπουκάλια αντιπροσωπεύουν το 20% των απορριμμάτων. Αν αποτεφρωθούν εκλύουν χλωρίνη σε αέριο και τοξικά βαρέα μέταλλα. Αν ανακυκλωθούν, μεταφέρονται σε άλλες χώρες για να διασπαστούν (επιπλέον πετρέλαιο για μεταφορά).

Ποιες είναι οι κατηγορίες εμφιαλωμένων νερών;

Επιτραπέζιο νερό.

Επιτρέπεται να είναι οποιασδήποτε προέλευσης (π.χ. από γεώτρηση, από πηγή, από λίμνη, από ποτάμι, ) και ενδέχεται να έχει υποβληθεί σε απολύμανση. Πρακτικά, η σύσταση του είναι ίδια με το νερό της βρύσης. Φυσικό μεταλλικό νερό. Έχει υπόγεια προέλευση και αντλείται από φυσικές πηγές, ενώ δεν επιτρέπεται να υποστεί απολύμανση. Περιέχει περισσότερα ανόργανα άλατα, ιχνοστοιχεία ή άλλα συστατικά.

Ανθρακούχο Νερό

Το ανθρακούχο νερό περιέχει διοξείδιο του άνθρακα, είτε φυσικής, είτε τεχνικής προέλευσης

Ποιες ενδείξεις πρέπει υποχρεωτικά να αναγράφονται στη συσκευασία; Ονομασία πώλησης του προϊόντος πηγή και τόπος υδροληψίας Χημική ανάλυση της σύνθεσης Κατεργασίες που ενδεχομένως πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία εμφιάλωσης. Ημερομηνία εμφιάλωσης και λήξης Συνθήκες συντήρησης και χρήσης του προϊόντος Ποσότητα, όνομα ή εμπορική επωνυμία παρασκευαστή

Ποιες ενδείξεις απαγορεύεται να αναγράφονται στη συσκευασία; Όσες αποδίδουν στο νερό θεραπευτικές ιδιότητες (π.χ. θεραπευτικό, ιαματικό). Φράσεις σχετικές με την επίδραση του νερού στις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως 'ενισχύει την πέψη' ή 'βοηθά στο αδυνάτισμα'. Εκφράσεις που υπαινίσσονται ένα χαρακτηριστικό που δεν υπάρχει, αποσκοπώντας στην παραπλάνηση μας.

Τι προβλήματα υπάρχουν στο νερό των πηγών; Στη περιοχή μας υπάρχουν εκατοντάδες πηγές από τις οποίες προμηθευόμαστε νερό σε πλαστικά μπουκάλια. Οι πηγές αυτές σπάνια ελέγχονται και ακόμη πιο σπάνια σφραγίζονται, όταν υπάρχουν προβλήματα. Συνήθως εκδίδεται μια ανακοίνωση που ελάχιστοι την διαβάζουν

Οι Δήμοι πρέπει να ελέγχουν συστηματικά τις ελεύθερες πηγές και να σφραγίζουν ή να τοποθετούν σταθερή σήμανση στο χώρο, όταν το νερό δεν είναι πόσιμο

Αποθήκευση νερού

Το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται τα πλαστικά μπουκάλια εμπεριέχει εν δυνάμει καρκινογόνα στοιχεία τα οποία απελευθερώνονται με το επαναλαμβανόμενο ξέπλυμα του μπουκαλιού. Επίσης, μετά από αλλεπάλληλες χρήσεις αναπτύσσονται βακτήρια στα τοιχώματα Για την αποθήκευση νερού, προτιμούμε τα γυάλινα μπουκάλια και όχι τα πλαστικά.

Το νερό της βρύσης Το νερό της βρύσης, βρίσκεται πάντα υπό πίεση 3 - 5 ατμοσφαιρών και περιέχει διαλυμένο φυσικό οξυγόνο, είναι δηλαδή ζωντανό. Υπό τέτοιες συνθήκες είναι γενικά προφυλαγμένο από παθογόνους μικροοργανισμούς. Το νερό που παρέχεται από τα συστήματα υδροδότησης υπόκειται σε επεξεργασία και παρακολούθηση με στόχο να είναι ασφαλές για ανθρώπινη χρήση

Τι προβλήματα υπάρχουν στο νερό της ύδρευσης; Πολλοί δημότες δεν εμπιστεύονται το νερό της ύδρευσης Θεωρούν ότι έχει μεγάλη σκληρότητα, υπερβολικό χλώριο, αλλά και ουσίες που, αν και βρίσκονται κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια, μπορούν μακροχρόνια να βλάψουν τον οργανισμό

Επειδή όλοι οι πολίτες έχουμε δικαίωμα σε καθαρό νερό καλούμε τις επιχειρήσεις ύδρευσης:

- να εγκαταστήσουν ολοκληρωμένα φίλτρα καθαρισμού στο κεντρικό σύστημα

- να αντικαταστήσουν το σύστημα χλωρίωσης με σύστημα απολύμανσης με όζον (Ο3)

- να γίνεται μέτρηση, αξιολόγηση και συστηματική παρακολούθηση της ποιότητας του νερού και των ουσιών που περιέχει και να δημοσιοποιούνται τα στοιχεία σε συνδυασμό με τα επιτρεπόμενα όρια, ώστε να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών

Φίλτρα νερού

Οι ειδικοί επιστήμονες συνιστούν ότι ο πιο ασφαλής τρόπος για να έχουμε καθαρό, υγιεινό νερό είναι να έχουμε σπίτι μας ένα καλό σύστημα καθαρισμού του νερού (π.χ. ενεργού άνθρακα)

Ο ενεργός άνθρακας είναι το φιλικότερο και οικονομικότερο φίλτρο νερού. Έχει την ιδιότητα να κρατάει το χλώριο, τα κατάλοιπα των σωληνώσεων, αιωρούμενα σωματίδια και μικροοργανισμούς, χωρίς να στερεί το νερό από τα χρήσιμα στοιχεία, δηλαδή ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο

Βεβαίως και στα φίλτρα νερού χρειάζεται προσοχή. Τα αντικαθιστούμε στο χρονικό διάστημα που ορίζει ο κατασκευαστής. Αν δεν χρησιμοποιήσουμε το φίλτρο για κάποιες ώρες π.χ. τη νύχτα, αφήνουμε το πρωί το νερό να τρέξει για λίγο.

Το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης. Είναι αναγκαίο μόνο όταν είμαστε σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει πόσιμο νερό. Σε κάθε άλλη περίπτωση η κατανάλωση του είναι σπατάλη, τελείως αντιοικολογική και πιθανόν επικίνδυνη για την υγεία μας



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου