Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

Πριμ στο σιτάρι μόνο με 100% πιστοποιημένο σπόρο

Έτσι έχουν ξεκινήσει. Επιδοτούν μόνο τον πιστοποιημένο σπόρο των εταιρειών, ώσπου κανένας πια -από τους επαγγελματίες αγρότες,που μπορούν να καλλιεργούν μόνο στηριζόμενοι στις επιδοτήσεις-να μη μπορεί να έχει το δικό του σπόρο.

Από: http://www.agronews.gr/content/view/61731/200/lang,el/

Με πιστοποιημένο σπόρο στο σύνολο της απαραίτητης για τη σπορά ποσότητας, δηλαδή στο 100%, οι παραγωγοί θα μπορέσουν να πάρουν την πρόσθετη ενίσχυση σκληρού σίτου. Σύμφωνα με τη διευκρινιστική οδηγία για την εφαρμογή της υπ. αριθμ. 40835/13-05-10 Υπουργικής Απόφασης, «Καθορισμός λεπτομερειών χορήγησης της ειδικής στήριξης σε εκτέλεση του άρθρου 68 του Καν. (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου στους παραγωγούς σκληρού σίτου» του Agrocert προς τις πιστοποιητικές εταιρείες, για τα έτη 2011 και 2012, δικαιούχοι της πρόσθετης ενίσχυσης σκληρού σίτου είναι οι γεωργοί οι οποίοι καλλιεργούν και παράγουν σκληρό σίτο υψηλής ποιότητας, σύμφωνα με το εθνικό καθεστώς ποιότητας του Συστήματος Ολοκληρωμένης Διαχείρισης AGRO 2.1 και 2.2. Ο συνολικός ετήσιος προϋπολογισμός της στήριξης ανέρχεται στα 27,6 εκατ. ευρώ για το 2010 και από 28 εκατ. ευρώ ετησίως για το 2011 και 2012.

Το θέμα ανακινήθηκε με επιστολή της Διεύθυνσης ΠΑΠ Φυτών Μεγάλης Καλλιέργειας, προς τον Agrocert, που αναφέρεται επί λέξει ότι με τα νέα δεδομένα «η απαιτούμενη ποσότητα σπόρου για τη σπορά ενός στρέμματος σκληρού σίτου κυμαίνεται από 16 έως 20 κιλά, ανάλογα με την ποικιλία».

Αναλυτικότερα, σχετικά με την εφαρμογή της ως παραπάνω Υπουργικής Απόφασης και μετά το υπ. αριθμ. 52953/30-09-10 έγγραφο της Διεύθυνσης ΠΑΠ – Φυτών Μεγάλης Καλλιέργειας του ΥΠΑΑΤ, το οποίο και επισυνάπτεται, ο Agrocert αναφέρει τα εξής:

1. Σύμφωνα με το πρότυπο AGRO 2.2 το οποίο οι παραγωγοί πρέπει να εφαρμόζουν προκειμένου να επιδοτηθούν και ειδικότερα την παράγραφο 4.1.2., «η γεωργική εκμετάλλευση υποχρεούται να χρησιμοποιεί σπόρους σποράς των κατηγοριών που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία (πιστοποιημένος, Standard-μόνο για τα κηπευτικά)...»

2. Όταν η γεωργική εκμετάλλευση χρησιμοποιεί ιδιοπαραγόμενο πολλαπλασιαστικό υλικό υποχρεούται σύμφωνα με την παράγραφο 4.1.4. του AGRO 2.2, «να τηρεί αρχείο με αναλυτική περιγραφή της διαδικασίας παραγωγής πολλαπλασιαστικού υλικού (τεκμηρίωση της ποιότητας και φυτοϋγείας του υλικού)».

3. Σύμφωνα επίσης με την Κατευθυντήρια Οδηγία του προτύπου AGRO 2 (παρ. 4.2), προκειμένου μια γεωργική εκμετάλλευση να υποβάλλει αίτηση για την πιστοποίηση του συστήματος Ολοκληρωμένης Διαχείρισης, πρέπει να το εφαρμόζει και να τηρεί αρχεία για τουλάχιστον μία πλήρη και ενιαία καλλιεργητική περίοδο.

4. Οι εκμεταλλεύσεις προκειμένου να επιδοτηθούν θα πρέπει να εφαρμόζουν Σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης σύμφωνα με το πρότυπο AGRO 2.2 για τις καλλιεργητικές περιόδους 2010-11 και 2011-12

Επομένως για την καλλιεργητική περίοδο 2009-2010 (έτος ενίσχυσης 2010), οι παραγωγοί θα πρέπει να έχουν ήδη χρησιμοποιήσει ελάχιστη ποσότητα πιστοποιημένου σπόρου 8 κιλά/στρέμμα [(ΚΥΑ 262345/24-3-10 άρθρο 5 δ)].

Η επιπλέον ποσότητα σπόρου μπορεί να είναι συμβατικά ιδιοπαραγόμενη.

Αντιθέτως για τις περιόδους 2010-2011 και 2011-2012, οι παραγωγοί θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν πιστοποιημένο σπόρο στο σύνολο της απαραίτητης για σπορά ποσότητας εκτός των περιπτώσεων που οι εκμεταλλεύσεις ήδη εφάρμοζαν σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης από την καλλιεργητική περίοδο 2009-2010 και τεκμηριώνουν την ποιότητα και φυτοϋγεία του πολλαπλασιαστικού υλικού.

Σ’ αυτή την περίπτωση, η ελάχιστη πιστοποιημένη ποσότητα σπόρου που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν είναι 10 κιλά/στρέμμα (Υπουργική Απόφαση 40835/13-05-10 άρθρο 2) και η επιπλέον ποσότητα σπόρου μπορεί να είναι ιδιοπαραγόμενη σύμφωνα με το πρότυπο AGRO.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου