Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Αρπαχτή Στη Τσέπη Των Καταναλωτών!

Επίθεση του “Υπουργείου Μεγάλων Εταιριών” στις Αγορές Βιοκαλλιεργητών!
Θεωρούν εμπόριο την διάθεση των αγροτικών προϊόντων από τους παραγωγούς στους καταναλωτές!
Εισέβαλαν ακόμη και σε κοινωνικούς χώρους απαιτώντας κρατική άδεια για την παρουσία των παραγωγών!
Πρόστιμα χιλιάδων ευρώ έδωσε το “Υπουργείο Μεγάλων Εταιριών” (παλιότερα το λέγανε υπουργείο εμπορίου) στους «κροίσους» των παραγωγών γιατί ξέφυγαν από το «σύστημα» του εμπορίου και ανταγωνίζονται τα μεγάλα καταστήματα!
Δεν είναι δυνατόν οι τιμές στις αγορές βιοκαλλιεργητών να είναι μικρότερες από αυτές των μεγαλοκαταστημάτων (στα ελληνικά αλυσίδες super markets).
Δεν είναι δυνατόν ο παραγωγός να έρχεται σε απ’ ευθείας επαφή με τους καταναλωτές κερδίζοντας ταυτόχρονα και αυτός και ο καταναλωτής!
Δεν είναι δυνατόν ο καταναλωτής να παίρνει φρέσκα βιολογικά προϊόντα και να διαλέγει τοπικές ποικιλίες έξω από τον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα (Codex Alimentarius)!
Δεν είναι δυνατόν οι παραγωγοί να οργανώνουν οι ίδιοι τις αγορές τους, να προστατεύουν τους καταναλωτές από τους απατεώνες και να μπορούν να υπάρχουν μέσα στο σύστημα της απάτης και της αισχροκέρδειας!
Εκστρατεία διάσωσης του κερδοσκοπικού συστήματος των παγκόσμιων εταιριών και των μεγαλοκαταστημάτων, ξεκίνησε το Υπουργείο Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (ΥΠΑΑΝ)
Εδώ και μερικές εβδομάδες η διεύθυνση εμπορίου ξεκίνησε πραγματική εκστρατεία για το ανέβασμα των τιμών των βιολογικών προϊόντων στις υπαίθριες αγορές βιοκαλλιεργητών. Επιβάλλοντας με πρόστιμα στους βιοκαλλιεργητές την είσπραξη χαρατσιού από τους βιοκαταναλωτές! Το αποκορύφωμα ήταν το περασμένο Σάββατο, όπου συνεργεία του εμπορίου εισέβαλαν στην υπο-κατάληψη αγορά της Κυψέλης απαιτώντας άδειες για την παρουσία των παραγωγών και ταμειακές μηχανές για το ΦΠΑ, που οι παραγωγοί πρέπει να εισπράττουν από τους καταναλωτές!
Οι αγρότες ήταν στο ειδικό καθεστώς ΦΠΑ, γιατί σαν παραγωγοί πλήρωναν ΦΠΑ για την αγορά των εισροών τους αλλά δεν εισέπρατταν. Το κράτος τους επέστρεφε το 50% του ΦΠΑ των εισροών τους. Η κυβέρνηση της τρόικας αποφάσισε να μετατρέψει τους παραγωγούς σε εμπόρους, υποχρεώνοντάς τους με αυτό τον τρόπο να εισπράττουν ΦΠΑ από τους καταναλωτές και το περίσσευμα να το αποδίδουν στο κράτος. Ταυτόχρονα αυξήσανε πολύ περισσότερο το χαράτσωμα των καταναλωτών γιατί για να γίνει αυτό ο παραγωγός χρειάζεται ταμειακή μηχανή, λογιστή σε μηνιαία βάση κ.λπ. Έτσι η επιβάρυνση στα προϊόντα υπερβαίνει το 20%! (Με τον σημερινό ΦΠΑ του 13%). Αν υπολογίσουμε ότι η διεύθυνση εμπορίου θέλει και έξοδα για άδειες, τότε το χαράτσι στους καταναλωτές θα υπερβεί το 25%!
Δεν θα ανεχτούμε άλλη αρπαχτή στα πενιχρά μας εισοδήματα
Δεν έχουμε πια άλλη επιλογή:
* Η ανατροπή όλων αυτών που μας καταστρέφουν και μας στερούν την ελπίδα μας για μια καλύτερη ζωή είναι μονόδρομος.
* Ας στραφούμε στην ΟΙΚΟ-αυτάρκεια και την ανταλλαγή αγαθών. Το θηρίο χωρίς το δικό μας καρπό θα συρρικνωθεί!
Οι αγορές ΒΙΟκαλλιεργητών ΔΕΝ θα κλείσουν!
Θα τις στηρίξουμε εμείς οι ΒΙΟκαταναλωτές!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το ΥΠΑΑΝ και την κυβέρνηση να ακυρώσουν τα πρόστιμα και τα χαράτσια που επέβαλαν στους παραγωγούς.
Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2012
Το ΔΣ της ΒΙΟΖΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου