Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Όχι στα μεταλλεία, Ναι στη ζωή!


Η εκδήλωση που έγινε την Κυριακή 15-1-12, στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του Συνεδριακού κέντρου του Κιλκίς ήταν η επιστροφή στον τόπο από όπου ξεκίνησε εδώ και πάνω από δυο μήνες, η προσπάθεια της ενημέρωσης για τις καταστρεπτικές επιπτώσεις, από το ενδεχόμενο της εξόρυξης και της μεταλλουργίας στο Ν. Κιλκίς.
Μετά την πρώτη ομιλία στο Κιλκίς στις 11-11-2011 συνεχίστηκαν οι ομιλίες με τους καθηγητές και τους επιστήμονες στο Πολύκαστρο, στη Βάθη, στο Φανό, στη Γουμένισσα, στην Ευκαρπία,στην Τέρπυλλο και στο Κεντρικό. Επίσης πραγματοποιήθηκαν ενημερώσεις με προβολή σχετικών video στην Πηγή στη Γρίβα, στην Κάρπη και στο Διπόταμο. Η παρούσια του κόσμου και το ενδιαφέρον για το φλέγον θέμα των μεταλλείων ήταν εντυπωσιακή. ΄Ενα κίνημα γεννήθηκε από όλη αυτή την προσπάθεια που κάθε μέρα γιγαντώνεται από όλον τον κόσμο του Ν. Κιλκίς! ΄Ετσι και η τελευταία εκδήλωση του Κιλκίς, ήρθε να επισφραγίσει την θέληση των Πολιτών της περιοχής να ενημερωθούν και να αντισταθούν σε κάθε προσπάθεια μετατροπής των Κρουσίων και του Πάικου σε μεταλλευτική ζώνη εξορύξεων!
Την ενημέρωση οργάνωσε το Μέτωπο Αγώνα Ενάντια στα Μεταλλεία Πάικου – Κρουσσίων, με ομιλητές τους:
Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμο καθηγητή Γεωλογίας του Α.Π.Θ,
Θεοχάρη Ζάγκα, καθηγητή Δασολογίας & Φυσικών Πόρων του Α.Π.Θ.,
Αλέξη Μπένο, Καθηγητή Υγιεινής και Κοινωνικής Ιατρικής Α.Π.Θ,.
Γεώργιο Τριανταφυλλίδη, Μηχανικό Μεταλλείων – Μεταλλουργός, λέκτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.,
Τόλη Παπαγεωργίου, Πολιτικό Μηχανικό.
Οι ομιλητές καθήλωσαν το κοινό για πάνω από δυο ώρες με τις εισηγήσεις τους και την παράθεση των προσωπικών τους εμπειριών απο τον χώρο των εξορύξεων. Αναλύθηκαν οι λόγοι που δεν μπορεί να υπάρξει μεταλλευτική δραστηριότητα χωρίς να δημιουργηθούν μη αντιστρέψιμες συνέπειες στο περιβάλλον, στην υγεία και στις κοινωνικές συνθήκες του τόπου. Οι εμπειρίες από άλλους τόπους όπου έγιναν τέτοιες δραστηριότητες μας διδάσκει την αρχή της προφύλαξης και της αποτροπής.
Στην συζήτηση και στις τοποθετήσεις που ακολούθησαν η «ΤΕΧΝΗ» Κιλκίς και ο σύλλογος καρκινοπαθών Ν.Κιλκίς τάχθηκαν κατά των εξορύξεων οπως και οι δημοτικοί σύμβουλοι Βασίλης Καραμπίδης και Μιχάλης Ηλιάδης.
Τον λόγο πήρε και ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ.Εμμανουήλ πριν τις εισηγήσεις, ο οποίος εξέφρασε την ανησυχία του για ενδεχόμενη καταστροφή του περιβάλλοντος.
Επίσης εκπρόσωποι απο τα κόμματα ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ, Οικολόγοι-Πράσινοι, τάχθηκαν κατά των εξορύξεων όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στις τοποθετήσεις του κοινού διαφάνηκε η αγωνία αλλά και η θέληση για οργάνωση αγώνα σε αυτήν την λαίλαπα που απειλεί το Κιλκίς.
Χαιρετισμό επίσης απύηθυναν οι κ. κ.Γιαννης Δεληγιόβας και Γιώργος Λαγόντσος από τις επιτροπές αγώνα της Μ.Παναγιάς και της Ιερισσού.
Υπήρξε στο τέλος της βραδυάς μαζική συλλογή υπογραφών κατά των μεταλλείων και η υπόσχεση όλων ότι αυτός ο αγώνας αφορά όλους και είναι αγώνας για την διατήρηση της ζωής!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου