Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Τελαίθριον:οικολογική κοινότητα στο όρος Τελέθριον.







Ως φως στο τούνελ και εικόνα ενός πιο ελπιδοφόρου μέλλοντος, θεωρείται από πολλούς η ανάπτυξη της πρώτης οικολογικής κοινότητας στη χώρα μας.
Πρόκειται για την κοινότητα Τελαίθριον, η οποία βρίσκεται στο όρος Τελέθριον της Βόρειας Εύβοιας, και η οποία φιλοδοξεί να αποτελέσει υπόδειγμα αειφορίας και παράδειγμα τρόπου ζωής απόλυτα εναρμονισμένου με το φυσικό περιβάλλον.
Το εγχείρημα Τελαίθριον, όπως αναφέρουν οι εμπνευστές του, έχει ως στόχο τη δημιουργία της πρώτης, απόλυτα αναγκαίας οίκο-κοινότητας στην Ελλάδα, η οποία θα λειτουργήσει ως πρότυπο αυτάρκειας, υγιών και αρμονικών συνθηκών ζωής με σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες και στο
οικοσύστημα, εκμετάλλευσης των ανανεώσιμων πηγών για ενέργεια, χρήσης καθαρών και αποτελεσματικών Μέσων Μεταφοράς, συνεχούς έρευνας και εκπαίδευσης σε όλα τα σχετικά θέματα και τεχνολογίες, τα οποία θα είναι διαθέσιμα προς όλους.
Η κοινότητα χωρίζεται σε τρία μεγάλα βασικά τμήματα.
Στο κέντρο της θα βρίσκεται το Συγκρότημα Γεωδαιτικών Θόλων, που λειτουργεί ως η καρδιά του εγχειρήματος, και θα αποτελείται από πέντε αλληλοσυνδεόμενους γεωδαιτικούς θόλους, ο καθένας εκ των οποίων θα εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό.
Ο κεντρικός θόλος θα έχει επιφάνεια περίπου 100 τετραγωνικά μέτρα, και οι τέσσερις θόλοι που θα τον περιβάλλουν θα είναι επιφάνειας 50 τετραγωνικών μέτρων ο καθένας.
Οι θόλοι αυτοί θα είναι διαθέσιμοι προς όλους, θα λειτουργούν σαν κοινοί χώροι εστίασης και θα υποστηρίζουν εκπαιδευτικούς χώρους, χώρους επικοινωνίας και υποστήριξης, χώρους τέχνης και μουσικής, χώρους ερευνών και επιστήμης, αθλητικούς και χώρους διασκέδασης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ...

Για οικιακούς και σκοπούς στέγασης θα χρησιμοποιηθούν τρεις ατομικές Yurt Ενότητες. Κάθε Yurt Ενότητα θα αποτελείται από έξι αλληλοσυνδεόμενα ατομικά yurt.
Στο κέντρο, ένα yurt επιφάνειας περίπου 45 τετραγωνικών μέτρων θα λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος για τα υπόλοιπα πέντε, καθένα εκ των οποίων θα έχει επιφάνεια 16 τετραγωνικών μέτρων.
Στο κοινό yurt θα υπάρχει κεντρική θέρμανση, μπάνια, μικρή κουζίνα, βιβλιοθήκη, τερματικό και άλλες κοινόχρηστες εγκαταστάσεις.
Τα πέντε μικρότερα yurt θα χρησιμοποιούνται για προσωπική χρήση, με μεγάλες κρεβατοκάμαρες, γραφεία κ.α.
Στόχος του σχεδιασμού είναι ο υποπενταπλασιασμός των αναγκών σε ενέργεια και υλικά.
Αξίζει να σημειωθεί πως τις πρώτες «γιούρτες» εμπνεύστηκαν οι νομάδες Μογγόλοι κατά τον 13 και 14ο αιώνα ως ελαφριά, μεταφερόμενη και ταυτόχρονα στιβαρή κατασκευή, την οποία θα μπορούσαν να στήσουν εύκολα και γρήγορα για να διανυκτερεύσουν στη σιβηρική στέπα. Με άλλα λόγια είναι ένα πρόχειρο και προσωρινό κατάλυμμα. Οι πρώτες γιούρτες ήταν φτιαγμένες από πρωτόγονα υλικά, κλαδιά δέντρων, σκοινιά και χαλιά ή άλλα υφάσματα.
Ο Δασόκηπος
Το σύνολο της κοινότητας θα είναι βυθισμένο μέσα σε έναν φανταστικό δασόκηπο. Αυτός ο κήπος θα αναπτυχθεί βάσει της μεθόδου της Φυσικής Καλλιέργειας.
Πολλά ρυάκια θα περιβάλλουν αυτή την ζώνη για να αρδεύεται το δάσος αλλά και για να προσφέρουν βιώσιμο κλίμα, τόσο για τα φυτά όσο και για τους ανθρώπους.
Θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά σπόροι βιολογικής καλλιέργειας , χωρίς επικίνδυνα λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Τα περισσότερα φυτά και δέντρα στον κήπο θα είναι εδώδιμα, καλύπτοντας σημαντικό μέρος των διατροφικών αναγκών της κοινότητας.
Επίσης, προβλέπονται επιπλέον υποστηρικτικές εγκαταστάσεις, όπως αποθήκες εργαλείων, εγκαταστάσεις κομποστοποίησης κ.α. που θα τοποθετηθούν γύρω από την κοινότητα.
Προς το παρόν το Εγχείρημα Τελαίθριον συγκεντρώνει χρήματα για την κατασκευή του κεντρικού Γαιοδετικού Θόλου, ο οποίος θα αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία θα οικοδομηθεί η οικολογική κοινότητα και θα λειτουργήσει ως χώρος για τη διοργάνωση πρακτικών σεμιναρίων, φεστιβάλ ανταλλαγής ικανοτήτων, φόρουμ ευαισθητοποίησης και οικολογικών εργαστηρίων.
Για περισσότερες πληροφορίες ακολουθήστε το http://gr.telaithrion.freeandreal.org/
Δείτε το video της οικολογικής κοινότητας.
http://gr.telaithrion.freeandreal.org/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου