Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Τελαίθριον:οικολογική κοινότητα στο όρος Τελέθριον.







Ως φως στο τούνελ και εικόνα ενός πιο ελπιδοφόρου μέλλοντος, θεωρείται από πολλούς η ανάπτυξη της πρώτης οικολογικής κοινότητας στη χώρα μας.
Πρόκειται για την κοινότητα Τελαίθριον, η οποία βρίσκεται στο όρος Τελέθριον της Βόρειας Εύβοιας, και η οποία φιλοδοξεί να αποτελέσει υπόδειγμα αειφορίας και παράδειγμα τρόπου ζωής απόλυτα εναρμονισμένου με το φυσικό περιβάλλον.
Το εγχείρημα Τελαίθριον, όπως αναφέρουν οι εμπνευστές του, έχει ως στόχο τη δημιουργία της πρώτης, απόλυτα αναγκαίας οίκο-κοινότητας στην Ελλάδα, η οποία θα λειτουργήσει ως πρότυπο αυτάρκειας, υγιών και αρμονικών συνθηκών ζωής με σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες και στο
οικοσύστημα, εκμετάλλευσης των ανανεώσιμων πηγών για ενέργεια, χρήσης καθαρών και αποτελεσματικών Μέσων Μεταφοράς, συνεχούς έρευνας και εκπαίδευσης σε όλα τα σχετικά θέματα και τεχνολογίες, τα οποία θα είναι διαθέσιμα προς όλους.
Η κοινότητα χωρίζεται σε τρία μεγάλα βασικά τμήματα.
Στο κέντρο της θα βρίσκεται το Συγκρότημα Γεωδαιτικών Θόλων, που λειτουργεί ως η καρδιά του εγχειρήματος, και θα αποτελείται από πέντε αλληλοσυνδεόμενους γεωδαιτικούς θόλους, ο καθένας εκ των οποίων θα εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό.
Ο κεντρικός θόλος θα έχει επιφάνεια περίπου 100 τετραγωνικά μέτρα, και οι τέσσερις θόλοι που θα τον περιβάλλουν θα είναι επιφάνειας 50 τετραγωνικών μέτρων ο καθένας.
Οι θόλοι αυτοί θα είναι διαθέσιμοι προς όλους, θα λειτουργούν σαν κοινοί χώροι εστίασης και θα υποστηρίζουν εκπαιδευτικούς χώρους, χώρους επικοινωνίας και υποστήριξης, χώρους τέχνης και μουσικής, χώρους ερευνών και επιστήμης, αθλητικούς και χώρους διασκέδασης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ...

Για οικιακούς και σκοπούς στέγασης θα χρησιμοποιηθούν τρεις ατομικές Yurt Ενότητες. Κάθε Yurt Ενότητα θα αποτελείται από έξι αλληλοσυνδεόμενα ατομικά yurt.
Στο κέντρο, ένα yurt επιφάνειας περίπου 45 τετραγωνικών μέτρων θα λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος για τα υπόλοιπα πέντε, καθένα εκ των οποίων θα έχει επιφάνεια 16 τετραγωνικών μέτρων.
Στο κοινό yurt θα υπάρχει κεντρική θέρμανση, μπάνια, μικρή κουζίνα, βιβλιοθήκη, τερματικό και άλλες κοινόχρηστες εγκαταστάσεις.
Τα πέντε μικρότερα yurt θα χρησιμοποιούνται για προσωπική χρήση, με μεγάλες κρεβατοκάμαρες, γραφεία κ.α.
Στόχος του σχεδιασμού είναι ο υποπενταπλασιασμός των αναγκών σε ενέργεια και υλικά.
Αξίζει να σημειωθεί πως τις πρώτες «γιούρτες» εμπνεύστηκαν οι νομάδες Μογγόλοι κατά τον 13 και 14ο αιώνα ως ελαφριά, μεταφερόμενη και ταυτόχρονα στιβαρή κατασκευή, την οποία θα μπορούσαν να στήσουν εύκολα και γρήγορα για να διανυκτερεύσουν στη σιβηρική στέπα. Με άλλα λόγια είναι ένα πρόχειρο και προσωρινό κατάλυμμα. Οι πρώτες γιούρτες ήταν φτιαγμένες από πρωτόγονα υλικά, κλαδιά δέντρων, σκοινιά και χαλιά ή άλλα υφάσματα.
Ο Δασόκηπος
Το σύνολο της κοινότητας θα είναι βυθισμένο μέσα σε έναν φανταστικό δασόκηπο. Αυτός ο κήπος θα αναπτυχθεί βάσει της μεθόδου της Φυσικής Καλλιέργειας.
Πολλά ρυάκια θα περιβάλλουν αυτή την ζώνη για να αρδεύεται το δάσος αλλά και για να προσφέρουν βιώσιμο κλίμα, τόσο για τα φυτά όσο και για τους ανθρώπους.
Θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά σπόροι βιολογικής καλλιέργειας , χωρίς επικίνδυνα λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Τα περισσότερα φυτά και δέντρα στον κήπο θα είναι εδώδιμα, καλύπτοντας σημαντικό μέρος των διατροφικών αναγκών της κοινότητας.
Επίσης, προβλέπονται επιπλέον υποστηρικτικές εγκαταστάσεις, όπως αποθήκες εργαλείων, εγκαταστάσεις κομποστοποίησης κ.α. που θα τοποθετηθούν γύρω από την κοινότητα.
Προς το παρόν το Εγχείρημα Τελαίθριον συγκεντρώνει χρήματα για την κατασκευή του κεντρικού Γαιοδετικού Θόλου, ο οποίος θα αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία θα οικοδομηθεί η οικολογική κοινότητα και θα λειτουργήσει ως χώρος για τη διοργάνωση πρακτικών σεμιναρίων, φεστιβάλ ανταλλαγής ικανοτήτων, φόρουμ ευαισθητοποίησης και οικολογικών εργαστηρίων.
Για περισσότερες πληροφορίες ακολουθήστε το http://gr.telaithrion.freeandreal.org/
Δείτε το video της οικολογικής κοινότητας.
http://gr.telaithrion.freeandreal.org/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου