Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Λαικη Συνελευση Κατοικων Αγιου Βλασιου Δ.Δ Δημου Βολου

Το βραδυ τις 18ης Ιανουαριου πραγματοποιηθηκε Λαικη συνελευση των κατοικων του
Αγιου Βλασιου οπου αποφασισθηκαν τα εξης:

ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
Οι κατοικοι του χωριου με λυπη και αγανακτηση (μια και αυτο ειναι υποχρεωση τις Πολιτειας)
αναγκαστηκαν να προχωρήσουν στην δημιουργια ομαδων περιφρούρησης του χωριού (μετά απο
τα απανωτά κρούσματα ληστειών που σημειώνονται στην περιοχή το τελευταίο χρονικό διάστημα)
γιατι η αστυνομία είναι επιφορτισμένη να φυλάει πολιτικούς και δημοσιογράφους, η δε Δημοτική
Αστυνομική Αστυνομία να κόβει κλήσεις στο κέντρο της πόλης.

ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟ
Ορίστηκε πενταμελής επιτροπή κατοίκων που αφού κατέγραψε τα προβλήματα του χωριού,
θα εκπροσωπήσει την συνέλευση στο Δήμο και θα προσπαθήσει για την επίλυση τους.
Οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες είναι "εξαφανισμένοι". Παρόλο που καλέστηκαν δεν παραβρέθηκαν
στην συνέλευση (με μόνο έναν δικαιολογημένο για λόγους υγείας).

ΧΛΩΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ
Οι κάτοικοι αποφάσισαν ομόφωνα ότι: δεν θέλουν και δεν θα δεχθούν την μόνιμη χλωρίωση του νερού
που αποφάσισε η ΔΕΥΑΜΒ μετά από εμπεριστατωμένη!!! μελέτη !!! (οι τεχνικοί της ρωτούσαν... τον όποιο
τυχόντα στην πλατεία του χωριού πόσο νερό χωράει η δεξαμενή!!!)
Αποφάσισαν να συγκροτήσουν κοινό μέτωπο με τους κατοίκους των άλλων χωριών (Πορταριά, Σταγιάτες,
Μακρυνίτσα κλπ ) για την αποτροπή της εγκατάστασης μόνιμης χλωρίωσης και συντονισμό περαιτέρω ενεργειών.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΧΛΩΡΙΟ, ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ!
ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΕΣ!


Σχόλιο: είναι καιρός να επιστρέψουμε στη λειτουργία των παλαιών κοινοτήτων για να επιλύονται τουλάχιστον τα προβλήματα που μπορούν να αντιμετωπίζονται από τις ίδιες, αφού οι "Καλλικρατικοί Δήμοι" είτε δεν μπορούν είτε δε θέλουν να ασχοληθούν με αυτά. Με πρωτοβουλίες κάποιων κατοίκων μπορούν να οργανώνονται συνελεύσεις των κατοίκων τους και αμεσοδημοκρατικά να αποφασίζουν για τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους. Επίσης να αποφασίζουν και για τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων εκείνων που δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τις κοινότητες, αλλά και από τη λειτουργία των παραπέρα πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, όπως η συγκοινωνία(χωριά ανήκουν σε δήμους, αλλά δεν έχουν αστική συγκοινωνία), η παιδεία(κοινοτικά σχολεία) ή η υγεία κ.λπ.
Οι κοινότητες είναι το πρώτο επίπεδο όπου μπορεί να εφαρμοσθεί η άμεση δημοκρατία-γενικευμένο αίτημα των καιρών- σαν τρόπος λήψης αποφάσεων για την καθημερινή ζωή των πολιτών.
Παρατήρηση: Στην περίπτωση όμως των ομάδων περιφρούρησης τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και πολλά μπορούν να πάνε στραβά. Μια υγιής αντίδραση αυτοοργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών μπορεί να παρεκτραπεί ή να παγιδευτεί σκόπιμα σε ρατσιστικές πράξεις που θα αυξάνουν τεχνητά την ένταση, τις συγκρούσεις και το κλίμα φόβου όπως έχει συμβεί σε γειτονιές της Αθήνας.
Σε περιόδους κρίσης είναι γνωστό από την Ιστορία, με πιο πρόσφατο το φαινόμενο του ναζισμού, πως στοχοποιούνται όχι οι πραγματικοί υπαίτιοι αλλά τα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας και οι μειονότητες με αποτέλεσμα το εκρηκτικό μίγμα του φόβου και της οργής να σκάει εναντίον τους. Υπάρχουν πάρα πολλοί γύρω μας που είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν το κλίμα φόβου και ανασφάλειας για να κερδίσουν πολιτικά και οικονομικά οφέλη οδηγώντας την κοινωνία στην καταστροφή. Η νεοφασιστική οργανωμένη τρομοκρατία σε γειτονιές των Αθηνών έχει δημιουργήσει πολλαπλάσια προβλήματα από όσα φιλοδοξούν παρόμοιες ομάδες περιφρούρησης να αντιμετωπίσουν. Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε μια τέτοια εκτροπή και στα χωριά μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου