Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

ΙΤΑΛΙΑ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ ΣΕ ΦΡΟΥΤΑ ΚΑΙ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Ξέσπασε πόλεμος στην Ιταλία για μια ανακοίνωση της Ομοσπονδίας των γιατρών
παιδίατρων (FIMP), όπου προτρέπουν τους γονείς να μη δίνουν στα μωρά (0-3 ετών),
φρέσκα φρούτα και λαχανικά, αλλά μόνο βιομηχανικά προϊόντα κατάλληλα για την
ηλικία τους. Ακόμη στην ανακοίνωση υπάρχει η σοβαρότατη καταγγελία ότι το 50% των
φρέσκων φρούτων και το 35% των δημητριακών περιέχουν υψηλά επίπεδα φυτοφαρμάκων
επικίνδυνα για τη διατροφή των παιδιών.
Άμεσες υπήρξαν οι αντιδράσεις από φορείς του κλάδου, αλλά και από την ένωση γιατρών
παιδιάτρων (ACP), οι οποίοι κατηγόρησαν την ομοσπονδία ότι κινείται υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων και ότι δημιουργεί πανικό στην κοινωνία. Υποστηρίζουν ότι η ανακοίνωση είναι μια κρυφή διαφήμιση και υπενθυμίζουν ότι σε όλη την ΕΕ, από το Σεπτέμβριο του 2008 τέθηκε σε εφαρμογή ο νέος κανονισμός (396/2005 του
ΕΚ και της ΕΕ, 23.2.2005) με τον οποίο τροποποιούνται τα όρια για τα υπολείμματα
φυτοφαρμάκων και προσδιορίζονται επακριβώς τα ποσοτικά όρια ανοχής για τη διατροφική
ασφάλεια ενηλίκων και παιδιών. Οι παιδίατροι της ACP προτείνουν στους γονείς να
διατρέφονται με φρούτα και λαχανικά, τα παιδιά και όλη η οικογένεια, επιλέγοντας όπου είναι εφικτό βιολογικά προϊόντα.
Άμεση υπήρξε και η ανταπάντηση του προέδρου της FIMP, ότι ‘’τα στοιχεία είναι επίσημα και ότι εφέτος τα δείγματα με υπολείμματα φυτοφαρμάκων ανέβηκαν στο 57%’’.
Θέση στην αντιπαράθεση πήραν και οι υπουργοί υγείας και γεωργίας δηλώνοντας ότι ‘’υπερβάσεις υπήρξαν μόνο στο 0,6% των φρέσκων φρούτων και στο 0,3% των δημητριακών σε αντιδιαστολή με το 3,5% των δειγμάτων με ευρήματα που
ισχύει στην Ευρώπη. Και μάλιστα προτείνει την κατανάλωση πέντε μερίδων φρουτολαχανικών ημερησίως, ακολουθώντας τους βασικούς κανόνες υγιεινής για προσεκτικό πλύσιμο και όπου χρειάζεται και ξεφλούδισμα’’.

Σημείωση: Σε έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), το Μάρτιο 2005, η οποία πραγματοποιήθηκε σε 150 δείγματα φρούτων της αγοράς, εντοπίστηκε η ουσία παραθείο (Parathion), οργανοφωσφορικό εντομοκτόνο απαγορευμένο από το 2003 καθώς και άλλα υπολείμματα φυτοφαρμάκων,
συγκεκριμένα:
Στο 27% των φρούτων υπήρξαν ευρήματα με υπολείμματα φυτοφαρμάκων, ενώ 0% σε
βιολογικά φρούτα.
Με το ξεφλούδισμα το παραθείο απομακρύνθηκε κατά 99,1% σε μήλα Αριδαίας, ενώ με το πλύσιμο κατά 32,7%.
Με το ξεφλούδισμα υπάρχει σχετική ή μεγάλη προφύλαξη από τα φυτοφάρμακα, αλλά χάνονται βιταμίνες και θρεπτικές φυτικές ουσίες, απαραίτητες για μια πλήρη και σωστή διατροφή.
www.engene.gr

Σχόλιο:
στην Ελλάδα, ιδίως στα τελευταία χρόνια δεν γίνεται έλεγχος για υπολείμματα χημικών ουσιών στα νωπά φυτικά προϊόντα. Επιμένουμε να προτείνουμε μεσογειακή διατροφή, αλλά θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο να επιλέγουμε τη διατροφή μας. Οι έλληνες συμβατικοί αγρότες -στις κινητοποιήσεις που ξεκινούν αυτό τον καιρό-μεταξύ άλλων ζητούν μειωμένες τιμές των φυτοφαρμάκων για τις καλλιέργειές τους. Η λύση και για αυτούς και για την ελληνική κοινωνία- που "φτωχοποιείται" μέσα από τα μνημόνια και τα ελλείμματα και της γεωργίας-θα ήταν να μετατραπεί όλη η χώρα σε ζώνη βιοκαλλιέργειας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου