Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

AΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΙΝΟ: TI ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ Η ΠΡΩΗΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΛΟΓΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑIKHΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Το πήρα με το ταχυδρομείο και δεν είχε την πηγή(την οποία δεν έψαξα, αλλά νομίζω ότι ισχύει):

Aν συσχετίσουμε αυτά που λέει η επικεφαλής της λογιστικής υπηρεσίας της Commission με τις καταγγελίες της Γεωργαντά και των υπόλοιπων μελών της ΕΛΣΤΑΤ που την συνεπικουρούν, φαίνεται πως έχουμε να κάνουμε με ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ ΑΠΑΤΗ!!!

Συνέντευξη της Marta Andreasen, που τώρα είναι ευρωβουλευτής του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Κανάλι Russia Today.
H Marta Andreasen ήταν πριν εκλεγεί ευρωβουλευτής επί κεφαλής της λογιστικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Commission).
Eνώ ήταν σε εκείνο το πόστο, προειδοποίησε για ελαττώματα του λογιστικού συστήματος που όπως είπε, το έκαναν τρωτό στις απάτες...

Ε: Ήσασταν επιφυλακτική όσον αφορά την ιδέα της ΕΕ όταν ξεκινήσατε στη θέση της επικεφαλής του λογιστικού τομέα της Commission;
A: Όχι δεν ήμουν επιφυλακτική, κι η αλήθεια είναι ότι νόμιζα ότι το project της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν ένα project συνεργασίας. Νόμιζα ότι μοιράζονταν λύσεις μεταξύ τους τα διάφορα κράτη-μέλη. Και για το λόγο αυτό ένοιωθα ότι ήταν μεγάλη τιμή για μένα να είμαι μέρος αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι επίσης τιμή να είμαι μέρος της διοικητικής μεταρρύθμισης που ήταν εν εξελίξει.

Ε: Tι ανακαλύψατε που σας έκανε να αλλάξετε γνώμη;
A: Aνακάλυψα ότι δεν είχαν καθόλου τον έλεγχο των πληρωμών που έκαναν από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βασικά δεν ρωτούσαν αν οι χρηματοδοτούμενοι άξιζαν της χρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν είχαν τα απαραίτητα προσόντα. Κι εγώ ήμουν υπεύθυνη για την υπογραφή εκείνων των πληρωμών. Για τον λόγο αυτό είχα την μεγαλύτερη ευθύνη και νόμιζα πως έπρεπε να ξέρω αν πληρώνω το σωστό άτομο και για τον σωστό σκοπό. Αλλά αυτοί δεν νοιάζονταν, κι ούτε μου επέτρεψαν να κάνω αλλαγές ώστε να μπορέσουμε να δούμε εάν γίνονταν οι κατάλληλες πληρωμές.

Ε: Γεγονός είναι πως απολυθήκατε επειδή κρούσατε τον κώδωνα του κινδύνου. Noμίζετε πως έχει κάτι αλλάξει από τότε;
Α: Όχι, δεν νομίζω πως έχει αλλάξει κάτι. Τώρα είμαι στην επιτροπή ελέγχου του προϋπολογισμού του Ευρωκοινοβουλίου που επιβλέπει τις πληρωμές που γίνονται από τον προϋπολογισμό. Κι επίσης συμμετέχω και της επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου που επιβλέπει τον σχεδιασμό του προϋπολογισμού. Και διαπιστώνω ότι και στις δυο επιτροπές δεν έχουν κανένα σεβασμό για τα χρήματα των φορολογουμένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και δεν βλέπω να έχουν γίνει θεμελιώδεις αλλαγές. Κάθε λογικός άνθρωπος στον έξω κόσμο πάντα θέλει να ξέρει για κάθε πληρωμή που κάνει σε ποιόν πηγαίνει και για ποιόν λόγο. Αυτά τα ερωτήματα δεν τίθενται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μετά η λύση είναι να κατηγορεί τα κράτη-μέλη...

Ε: Noμίζετε ότι οι Βρυξέλλες μπορούν να αλλάξουν, υπάρχει προθυμία να κάνουν τέτοιους ελέγχους;
A: Όχι, δεν νομίζω ότι έχουν καμμία προθυμία να συμμαζέψουν αυτές τους τις πρακτικές, επειδή έχουν διαφορετική ατζέντα, δηλαδή θέλουν να προωθήσουν το project της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και για να προωθήσουν αυτό το project,θέλουν να μπορούν να παίρνουν τα χρήματα και να τα δίνουν στους ανθρώπους που θα υποστηρίξουν το project, κι όχι στους ανθρώπους που νοιάζονται πραγματικά για τη σωστή χρήση των χρημάτων, ούτε στους ανθρώπους που πρόκειται να χρησιμοποιήσουν αυτά τα χρήματα για να αναπτύξουν την οικονομία του κάθε συγκεκριμένου κράτους-μέλους, αλλά μόνο στους ανθρώπους που προωθούν την ιδέα του project της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ε: Bρισκόμαστε σε εποχή λιτότητας τώρα, και τα κράτη-μέλη σε όλη την Ευρώπη κάνουν περικοπές στις δημόσιες δαπάνες τους. Υπάρχει κάποια ένδειξη ότι κάνουν κι οι Βρυξέλλες το ίδιο;
A: Φυσικά και όχι. Ξέρετε, χθες τη νύχτα, στην επιτροπή προϋπολογισμού, μας πήρε 6 ώρες να επικυρώσουμε τον προϋπολογισμό του 2012, και ζητούσαν αυξήσεις άνω του 4%. Εγώ ζητούσα μειώσεις (των αποδοχών των μελών της Ευρωβουλής, των επιτροπών, της Επιτροπής κλπ) λέγοντας πως πρέπει να μειώσουμε τουλάχιστον τις αποδοχές των ευρωβουλευτών, και δεν το δέχθηκαν. Ξέρετε, βρισκόμαστε εν μέσω κρίσης, και οι λαοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομίζουν ότι ο προϋπολογισμός της δεν έχει καμμία σχέση με την κρίση, αλλά θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Την Ελλάδα την φέρανε στη ζώνη του ευρώ ενώ δεν πληρούσε τα απαιτούμενα για να μπει στη ζώνη του ευρώ. Τώρα ο κόσμος λέει ότι η Ελλάδα είπε ψέμματα. Ίσως να είπε ψέμματα στους λογιστικούς της λογαριασμούς, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ένα γραφείο στατιστικής, την ΕUROSTAT. Όφειλαν να εξετάσουν τα νούμερα, αλλά δεν τα εξέτασαν. Τηρούσαν απόλυτη σιγή... Δέκα χρόνια αργότερα συνειδητοποίησαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αλλά ενώ έχουν 1000 ανθρώπους που δουλεύουν για τη EUROSTAT δεν έκαναν τίποτα. Και κάτι άλλο. Ο προϋπολογισμός χρησιμοποιήθηκε για να αναπτυχθούν οι οικονομιες των χωρών που εμπαιναν στην ευρωζώνη. Η Ελλάδα πήρε 60 δισεκατομμύρια λίρες αγγλίας τα τελευταία 20 χρόνια από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ερώτημα είναι, που πήγαν τα χρήματα.

Ε: Oι Ευρωπαϊκές χώρες περιμένουν το χειρότερο, βασικά, αλλά αυτό που έχουν κατά νου οι Ευρωαρχηγοί είναι να φέρουν δια της βίας μεγαλύτερη χρηματιστική ένωση υπό το πρίσμα της οικονομικής κατάρρευσης που φαίνεται πως είναι μέτρο απελπισίας. Ποιος θα έχει τα μεγαλύτερα κέρδη εάν η ευρωπαϊκή ένωση δεν καταρρεύσει, και παραμείνει ενωμένη;
A: Noμίζω οι γενικοί διευθυντές κι οι γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες θα κερδίσουν τα περισσότερα. Κι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που διαφημίζουν και προωθούν το project της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο οποίο αυτοί οι ίδιοι θα έχουν όλη την εξουσία, και θα είναι υπεράνω όλων των κρατών-μελών.

Ε: Kαι τέλος, αισθάνεστε δικαιωμένη για τις αμφιβολίες σας τώρα;
A: Eίναι λυπηρό, αλλά νοιώθω δικαιωμένη, γιατί αν οι άνθρωποι με είχαν ακούσει κι είχαν ανταποκριθεί στους ισχυρισμούς μου δέκα χρόνια νωρίτερα ίσως να μην είχε συμβεί αυτό. Για το λόγο αυτό, ναι, νοιώθω δικαιωμένη, αλλά είναι λυπηρή δικαίωση γιατί θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα. .. --

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου