Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Μέ ένα άρθρο ξεπουλάνε ολόκληρη τη χώρα

Από το tvxs.gr/node/82689 :

TO ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΑΡΘΡΟ 7 ΤΟΥ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!


Με μια μόνη φράση θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα όσα περιλαμβάνει το άρθρο 7 του επείγοντος πολυνομοσχεδίου της πραξικοπηματικής συγκυβέρνησης του δοτού πρωθυπουργού Λ. Παπαδήμου, άρθρο το οποίο, μεταξύ άλλων, τίθεται σε ονομαστική ψηφοφορία την Τρίτη στις 7 μ.μ. στη Βουλή.
Και αυτή η φράση είναι: ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ.
Συγκεκριμένα με το άρθρο 7 του πολυνομοσχεδίου εκτρώματος όλη η αμύθητη ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και των κάθε λογής Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) μεταβιβάζεται πραξικοπηματικά και με μια μονοκονδυλιά στο περίφημο Ταμείο Αξιοποίησης της Περιουσίας του Δημοσίου (Ταμείου).
Το Ταμείο αυτό, που ας σημειωθεί δεν ανήκει στο δημόσιο και λειτουργεί με όρους ιδιωτικής εταιρείας, έχει κατά νόμο ως αποστολή να εκποιεί, στην ουσία να «σκοτώνει», ό,τι περιέρχεται σε αυτό.
Και όταν λέμε ότι στο Ταμείο αυτό περιέρχεται όλη η περιουσία του Δημοσίου, και των ΝΠΔΔ εννοούμε τα πάντα: Ακίνητη και κινητή περιουσία, άυλα δικαιώματα, εμπράγματα δικαιώματα, δικαιώματα αξιοποίησης, εκμετάλλευσης κ.λ.π.
Αυτό σημαίνει ότι όλα τα ασημικά βγαίνουν στο σφυρί ακόμα και η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας όπως και η αξιοποίηση και εκμετάλλευση όλων των φυσικών και πολιτιστικών μνημείων της χώρας.
Μάλιστα, αυτή η αξιοποίηση, εκποίηση και εκμετάλλευση των κάθε λογής ακινήτων θα μπορεί να γίνει, όπως αναφέρει το άρθρο 7, με βάση τη νομοθεσία, άκουσον – άκουσον, των Ολυμπιακών έργων. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι αυτά τα ακίνητα μπορούν να αξιοποιηθούν κατά παρέκκλιση των περιβαλλοντικών, χωροταξικών και πολεοδομικών ρυθμίσεων, ενώ θα μπορούν να καταπατούν τον αιγιαλό, την παραλία, να εκμεταλλεύονται το θαλάσσιο πυθμένα, να πραγματοποιούν προσχώσεις στη θάλασσα και να διαμορφώνουν επί της θαλάσσης τεχνητές κατασκευές.
Με δυο λόγια η περιβαλλοντική καταστροφή και τσιμεντοποίηση που επέφεραν οι Ολυμπιακοί αγώνες στο Λεκανοπέδιο, θα ωχριά μπροστά στην καταστροφή που θα επέλθει από το Ταμείο και μάλιστα σε όλη την Ελλάδα.
Όπως είναι φανερό, επίσης, επειδή παραδίδεται προς εκποίηση και η εκμετάλλευση δικαιωμάτων και εκμετάλλευσης πολιτιστικών μνημείων, αύριο θα πωληθεί σε ιδιώτες ακόμα και η επιχείρηση εκμετάλλευσης της Ακρόπολης και του Μουσείου της Ακρόπολης.
Ακόμα χειρότερα, η περιουσία του Ταμείου μπορεί να τεθεί σε υποθήκη από τους πιστωτές του δημοσίου, πολύ περισσότερο όταν το χρέος διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο ή να αξιοποιηθεί ως υποθήκη προκειμένου η χώρα να δανειοδοτηθεί. Άλλωστε, κάτι τέτοιο συζητείται να τεθεί ρητά ως όρος στη νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα!
ΕΙΠΑΤΕ ΤΙΠΟΤΑ;
• Κάτω από τα «ανυποψίαστα» βλέμματά μας η Ελλάδα μετατρέπεται στο χειρότερο και στο αθλιέστερο προτεκτοράτο μάλλον όλων των εποχών!

Περισσότερα για το "Ταμείο":
http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.com/2012/01/blog-post_15.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου