Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΛΩΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΑΜΒ ΒΟΛΟΥ

Η ζημιά με τη δυσφήμιση της περιοχής σε όλα τα ΜΜΕ έχει ήδη γίνει παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του Δήμαρχου να υποβαθμίσει το ζήτημα κατόπιν εορτής, με τις τελευταίες του δηλώσεις(10 Ιανουάριου) μιλώντας αυτή τη φορά για μικρή μόλυνση. Φαίνεται πάντως αποφασισμένος να συνεχίσει την τακτική της μόνιμης χλωρίωσης των νερών αλλά και της απαξίωσης των χωριών μας χρησιμοποιώντας το νόμο κατά βούληση, παρανομώντας ασύστολα και παραπληροφορώντας.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΟ ΝΟΜΟ (Υ2/2600/01) ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ γιατί ενώ αυτός ορίζει ως όριο μόλυνσης το (0) για τα κολοβακτηρίδια, τους εντερόκοκκους και τα e-coli, άφησαν κατά μέρος την Υγειονομική Διάταξη που αφορά την απολύμανση του πόσιμου νερού (ΥΜ/5673/57), η οποία εξαιρεί τις κοινότητες με λιγότερους από 3000 κατοίκους από την υποχρεωτική μόνιμη χλωρίωση.
ΠΑΡΑΝΟΜΗΣΑΝ , διότι ενώ ο νόμος επιβάλλει την άμεση κοινοποίηση των αποτελεσμάτων των αναλύσεων των δειγμάτων, αυτοί τα έδωσαν στη δημοσιότητα μετά από ένα περίπου μήνα.
ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΑΝ, γιατί μιλούσαν για σοβαρή μόλυνση του πόσιμου νερού στην περιοχή και για κίνδυνο της υγείας των επισκεπτών και των κατοίκων , κάτι που δεν προκύπτει από τα αποτελέσματα των δικών τους αναλύσεων. Σημειώνεται ότι τρία δείγματα από την Πορταριά είχαν μηδενική σε όλα μόλυνση όπως και το δείγμα από τις Σταγιάτες. Οι αριθμοί δεν δικαιολογούν την επιθετικότητα με την οποία χειρίστηκαν την υπόθεση και την οικονομική και ψυχολογική ζημιά που έχουν προκαλέσει στην περιοχή.
ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΑΝ, γιατί υποστήριξαν ότι η μόνιμη χλωρίωση ήταν αναγκαία επειδή βρήκαν μολυσμένα νερά. Την εργολαβία όμως την είχαν αποφασίσει πριν από ένα χρόνο όταν δεν είχαν αναλάβει ακόμη την ευθύνη της διοίκησης της ΔΕΥΑΜΒ.
Η εγκατάσταση μόνιμης χλωρίωσης αστικοποιεί τα χωριά μας και τους αφαιρεί τις όποιες δυνατότητες επιβίωσης υπάρχουν, αφού το νερό του Πηλίου αποτελεί πόλο έλξης για τους Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα έπρεπε να φροντίζει για την διατήρηση των φυσικών χαρακτηριστικών των νερών της περιοχής και όχι για την αλλοίωση τους.
ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ όταν δηλώνουν πως θα φροντίσουν να εφαρμόσουν ανώδυνη μέθοδο απολύμανσης με μια άλλη φυσικά εργολαβία, αφού υλοποιήσουν την εργολαβία των 2000000 ευρώ για να μας ποτίσουν χλώριο.
ΜΑΣ ΠΟΤΙΖΟΥΝ ΧΛΩΡΙΟ όπως και τους κατοίκους της πόλης, το οποίο ανάμεσα στα άλλα προκαλεί: νευρικές παθήσεις, γεροντική άνοια, προβλήματα γονιμότητας, αποβολές, αρτηριοσκλήρυνση, δερματοπάθειες, καρδιοπάθειες, διάφορα είδη καρκίνου, κ.α.!!! Αυτοί είναι οι λόγοι που στην κεντρική Ευρώπη, στο Παρίσι , στο Άμστερνταμ, στο Μόναχο και σε εκατοντάδες άλλες πόλεις η χλωρίωση έχει καταργηθεί εδώ και πολλά χρόνια.
Προστασία της υγείας μας σημαίνει πρωτίστως συστηματικό καθαρισμό και συντήρηση δεξαμενών και δικτύων , άμεσο εντοπισμό των εστιών μόλυνσης και αποκατάσταση και όχι χλωρίωση και αδιαφορία που αποτελεί πάγια πρακτική της ΔΕΥΑΜΒ χρόνια τώρα στο Βόλο.
Η προτροπή του αντιπρόεδρου της ΔΕΥΑΜΒ να συνηθίσουμε τη γεύση του χλώριου αποτελεί ύβρη στους κατοίκους των χωριών μας που πολύ γρήγορα εισέπραξαν το αντίτιμο της συμμετοχής στον Καλλικράτη: χλώριο και υποτίμηση.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την εγκατάλειψη των σχεδίων για μόνιμη χλωρίωση και τον σεβασμό απέναντι στους κατοίκους, την ιστορία και τη φύση των χωριών του Πηλίου και θα διεκδικήσουμε όποια έννομα δικαιώματα προκύπτουν από τη βλαπτική διαχείριση της υπόθεσης από την ΔΕΥΑΜΒ.
Την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου, ώρα 19:30, στην καφετέρια «Πανσέληνος» στο Κατηχώρι, θα προβληθεί ντοκιμαντέρ με θέμα την χλωρίωση και τις βλαπτικές συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία. Θα ακολουθήσει συζήτηση.
Την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου καλούμε σε συνέλευση τους κατοίκους των χωριών μας σε χώρο και ώρα που θα ανακοινωθούν έγκαιρα.
ΔΕΝ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΑΝΑΤΡΕΞΕΙ ΣΤΙΣ ΒΡΥΣΕΣ ΜΑΣ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΝΕΡΟ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΜΑΣ

Κάτοικοι Πορταριάς, Κατηχωρίου και Σταγιατών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου