Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Η εκτός σχεδίου δόμηση είναι μια ελληνική πατέντα που πρέπει επιτέλους να σταματήσει.

Η θέση του Οικολογικού Ανέμου για το νομοσχέδιο για τις περιοχές Natura

Μυτιλήνη 19 Ιανουαρίου 2011

Σχετικά με την εξαγγελία του ΥΠΕΚΑ για την αύξηση της αρτιότητας από τα 4 στα 10 στρέμματα σε περιοχές NATURA, ο Οικολογικός Άνεμος στο Βόρειο Αιγαίο τονίζει τα εξής:

Φοβούμαστε ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής έχει λανθασμένη αντίληψη για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι προστατευόμενες περιοχές δεν χρειάζονται αφ’ υψηλού προστασία με γενικότητες και γενικευμένα μέτρα κανονιστικού χαρακτήρα. Χρειάζονται φορείς διαχείρισης και διαχειριστικές μελέτες που να ορίζουν και τους συγκεκριμένους όρους δόμησης αλλά και όλους τους όρους που απαιτούνται για την προστασία της κάθε περιοχής. Μέχρι σήμερα, δυστυχώς, το ΥΠΕΚΑ δεν έχει υποστηρίξει ούτε την εκπόνηση των απαιτούμενων μελετών διαχείρισης της κάθε προστατευόμενης περιοχής ούτε τη σύσταση φορέων διαχείρισης, όπως οφείλει από την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η κυβέρνηση έχει ευθύνη για τη γιγάντωση των διαμαρτυριών και τις πιέσεις των συμφερόντων, με την αφ’ υψηλού άσκηση αποσπασματικής κανονιστικής πολιτικής για τις προστατευόμενες περιοχές. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αντίθετο της πρόθεσης του ΥΠΕΚΑ για προστασία του περιβάλλοντος.



Υποστηρίζουμε σθεναρά την άποψη ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν εξαντλείται στις προστατευόμενες περιοχές και στις περιοχές NATURA. Ο ρόλος του υπουργείου είναι να προστατεύει συνολικά το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής, ως τοπίο, ως οικιστικά σύνολα και μνημεία, ως τουριστικό πόρο.

Όπως σε όλη την Ευρώπη, πρέπει να υπάρχουν και στην Ελλάδα χάρτες χρήσεων γης ώστε να γίνεται σαφές ποια γη είναι οικιστική, ποια είναι αγροτική, τουριστική, δασική. Για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου ο Οικολογικός Άνεμος τονίζει ότι είναι αναγκαίο να υπάρχει χωροταξικό σχέδιο και πρόγραμμα για κάθε νησί που να ρυθμίζει το χώρο στις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις.



Αν το ΥΠΕΚΑ θέλει να παίξει τον πραγματικό του ρόλο του ως προστάτης του περιβάλλοντος, θα πρέπει να μεριμνήσει για τον εκσυγχρονισμό της πολεοδομικής νομοθεσίας ώστε:

· να καταργηθεί η εκτός σχεδίου δόμηση και η παρόδια δόμηση, και μάλιστα κατά προτεραιότητα στα νησιά. Τέτοιου είδους δόμηση κατοικίας, ξενοδοχείων, βιοτεχνιών, εργοστασίων σε περιοχές που δεν έχουν μελετηθεί, δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Στη χώρα μας είναι καταστροφική και προκαλεί μεγάλη οικιστική, πολιτιστική και περιβαλλοντική υποβάθμιση, ιδιαίτερα στα νησιά μας.

· να παρέχεται γρήγορα επαρκής πολεοδομημένη γη μέσα από πολεοδομικές μελέτες, που να καλύπτει τις οικιστικές ανάγκες. Σήμερα, τα σχέδια επεκτάσεων μπορεί να σέρνονται σε βάθος χρόνου μέχρι και 30 ετών επιφέροντας απίστευτη ταλαιπωρία στους πολίτες και με αποτέλεσμα την ενίσχυση της εκτός σχεδίου δόμησης και των αυθαιρέτων κάθε είδους.

· να γίνονται σωστά οι μελέτες του κτηματολογίου. Σήμερα, οι πολίτες υποβάλλονται σε τεράστια έξοδα για να διορθώσουν τα λάθη των μελετών κτηματολογίου που αναθέτει το υπουργείο.

· να αποτρέπονται στο νησιωτικό χώρο οποιεσδήποτε μεγάλες επενδύσεις που βρίσκονται σε αναντιστοιχία με την κλίμακα και την ποιότητα του περιβάλλοντος.



Όλοι δέχονται, ακόμη και ανώτατα κυβερνητικά στελέχη, ότι το σημερινό καθεστώς δόμησης οδηγεί σε γενικευμένη υποβάθμιση και αδιέξοδο:

· Υποβαθμίζονται οι φυσικές αξίες των προστατευόμενων περιοχών

· Παραβιάζεται η Ευρωπαϊκή νομοθεσία.

· Υποθηκεύεται το μέλλον ολόκληρων περιοχών στα νησιά μας και ακυρώνονται σημαντικές επενδύσεις και προσπάθειες πολιτών να αναδείξουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος.

· Ανεβαίνει κατακόρυφα το κόστος των κοινόχρηστων υποδομών που τελικά απλώνονται παντού, επιβαρύνοντας το σύνολο των τοπικών κοινωνιών και του περιβάλλοντος.

Η εκτός σχεδίου δόμηση είναι μια ελληνική πατέντα που πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Δεν είναι δυνατόν να μπορούν εν δυνάμει να κτιστούν τα πάντα. Η απουσία ενός σαφούς πλαισίου είναι υπεύθυνη για λανθασμένες προσδοκίες, για τις έντονες πιέσεις στο περιβάλλον, για την έντονη διαφθορά και διαπλοκή σε ότι έχει να κάνει με τη γη και το real estate καθώς και για την απώλεια δημόσιων αγαθών (όπως είναι το τοπίο, ο φυσικός πλούτος, οι ακτές κα). Τέλος, η φορολογική πολιτική πρέπει να σταματήσει να αντιμετωπίζει το κάθε τεμάχιο γης με βάση την οικοπεδική του αξία.



Περισσότερες πληροφορίες:

Ηλίας Γιαννίρης 6974185330

Μιχάλης Μπάκας 6944654785

2 σχόλια:

  1. Αντιδράσεις στα νησιά
    Η «ισοπεδωτική προσέγγιση» του σχεδίου νόμου για τις περιοχές Νατούρα επισημαίνεται ιδιαιτέρως από τις τοπικές κοινωνίες της Σκοπέλου και της Αλοννήσου, που διατυπώνουν την πλήρη αντίθεσή τους απέναντι στα τεκταινόμενα. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι αποφάσεις που έλαβαν τα Δημοτικά Συμβούλια τόσο της Σκοπέλου, όσο και της Αλοννήσου, τα οποία συνεδρίασαν εκτάκτως, θέτοντας μάλιστα υπόψη των ιθυνόντων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί. Όπως αναφέρει στο σημείο αυτό ο δήμαρχος Αλοννήσου Πέτρος Βαφίνης «αναμένουμε την έκβαση της συνεδρίασης της επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, προκειμένου να καθορίσουμε τις περαιτέρω κινήσεις που θα πραγματοποιήσουμε, καθώς και την επίσκεψή μας στην αρμόδια Υπουργό κ. Μπιρμπίλη».
    Σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση που ελήφθη κατά την προχθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σκοπέλου «η αρτιότητα και η δόμηση αδιακρίτως και ανεξαιρέτως σε όλη την έκταση των ορίων των περιοχών NATURA σε γήπεδα άνω των 10 στρεμμάτων, θα είναι καταστροφική για τη Σκόπελο». Όπως υπογραμμίζεται μεταξύ άλλων «πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ψήφιση του νόμου θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις α) στη λιγοστή δραστηριότητα που έχει απομείνει στο νησί και που σχετίζεται με τον δευτερογενή τομέα της οικονομίας (δηλ. στις μικρής κλίμακας κατασκευές ιδιωτικών κατοικιών), β) στην απασχόληση του ενεργού πληθυσμού στον τομέα αυτό, γ) στο εισόδημα των κατά τεκμήριο φτωχών αγροτών που κατέχουν μικρούς αγρούς στη ζώνη NATURA και δ) στην επιδείνωση του δημογραφικού προβλήματος, αφού πολλοί θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το
    νησί. Μ’ άλλα λόγια, επισημαίνεται, η ψήφιση του νομοσχεδίου θα καταδικάσει οικονομικά, κοινωνικά και αναπτυξιακά ένα μεγάλο μέρος της Σκοπέλου».
    Επιπροσθέτως, η Σκόπελος βρίσκεται στην τελική φάση της εκπόνησης του γενικού πολεοδομικού της σχεδίου και «επομένως είναι ανακόλουθο να επιχειρείται η παρούσα παρέμβαση τη στιγμή κατά την οποία δεν έχει καταλήξει η ουσιαστικότερη διαδικασία της χωροταξικής πολιτικής του νησιού μας» σημειώνει το Δημοτικό Συμβούλιο Σκοπέλου.
    Ο δήμαρχος Αλοννήσου: «Δεν πρέπει να γίνει καμία τροποποίηση στους υφιστάμενους όρους, ενώ η οποιαδήποτε αλλαγή πολεοδομικού χαρακτήρα, θα πρέπει να πραγματοποιείται μετά από διαχειριστική μελέτη και διαβούλευση με την τοπική κοινωνία, τον Δήμο και όλους τους τοπικούς φορείς».
    Υπάρχουν παράλληλα επαφές με τον δήμαρχο Παξών, την Αντιδήμαρχο Καρύστου και άλλους φορείς νησιών που είναι ενταγμένα στο δίκτυο Νατούρα, αναπτύσσοντας κοινό μέτωπο δράσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στη χώρα μας πραγματικά έχουμε κτίσει παντού, παραλίες, πλαγιές, βουνά. Αιτία για αυτό υπήρξε η αλλαγή χρήσης γης. Από τη μια εγκαταλείφθηκε η αγροτική γη και ο πρώην αγροτικός πληθυσμός συγκεντρώθηκε στις πόλεις. Από την άλλη αναπτύχθηκε ο βιομηχανικός μαζικός τουρισμός-κυρίως εισαγωγικός- και ο τουρισμός του σαβατοκύριακου-κυρίως εσωτερικός-που απαιτούσε δομημένο περιβάλλον παντού, κυρίως σε περιοχές ιδιαίτερου κάλλους. Οι εναπομείναντες αγρότες βλέπουν πια τα -έτσι και αλλιώς μικρά- κομάτια γης τους περισσότερο σαν πιθανά οικόπεδα, παρά σαν καλλιεργούμενη έκταση.
    Μόνο αν υπάρξει στροφή στον τρόπο της ανάπτυξης και γίνει προσπάθεια να ξαναγίνουμε αγροτική χώρα σε συνδυασμό με τον οικοτουρισμό, θα σταματήσει η πίεση για την εκτός σχεδίου και "άρπα κόλλα" δόμηση

    ΑπάντησηΔιαγραφή