Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Η Διακήρυξη της διατροφικής αυτάρκειας


27 Φεβρουαρίου 2007
Διακήρυξη “NYÉLÉNI”
Sélingué, Mali

Εμείς, περισσότεροι από 500 αντιπρόσωποι από περισσότερες από 80 χώρες, μέλει
αγροτικών οργανώσεων / οικογενειακοί αγρότες, βιοτέχνες, ψαράδες, αυτόχθονες
πληθυσμοί,ακτήμονες, μετανάστες, κτηνοτροφικές νομάδες, μέλει δασικών κοινοτήτων,
γυναίκες, νέοι, μέλει καταναλωτικών, περιβαλλοντικών και αστικών κινήσεων
συγκεντρωθήκαμε στο χωριό Nyéléni στο Sélingué του Μάλι για την ενίσχυση ενός
παγκόσμιου κινήματος για την Διατροφική Αυτάρκεια. Το κάνουμε αυτό, τούβλο προς
τούβλο, διαμένουμε σε παραδοσιακές καλύβες κατασκευασμένες με το χέρι στην τοπική
παράδοση, και τρώμε τρόφιμα που παράγονται και προετοιμάζονται από την τοπική
κοινότητα. Δίνουμε στη συλλογικότητα μας την ονομασία "Nyéléni" ως φόρο τιμής σε μία
θρυλική αγρότισσα από το Μάλι, που καλλιεργούσε και έτρεφε των λαό της
υποδειγματικά.
Οι περισσότεροι από μας είμαστε παραγωγοί τροφίμων και είμαστε έτοιμοι, μπορούμε και
θέλουμε να θρέψουμε όλους τους λαούς του κόσμου. Η διατήρηση της καλλιεργητικής μας
κληρονομιάς είναι κρίσιμη για το μέλλον της ανθρωπότητας. Αυτό είναι ιδιαίτερα έτσι
στην περίπτωση των γυναικών και των ιθαγενών πληθυσμών που είναι ιστορικά
δημιουργοί της γνώσης για τα τρόφιμα και τη γεωργία και είναι υποτιμημένο. Αλλά αυτή η
κληρονομιά και η ικανότητα μας να παράγουμε υγιή, καλή και άφθονη τροφή απειλούνται
και υπονομεύονται από το νεοφιλελευθερισμό και τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Η τροφική
κυριαρχία μας δίνει την ελπίδα και τη δύναμη για τη διατήρηση, την ανάκτηση και την
αξιοποίηση των τροφίμων μας, που παράγουν γνώση και ικανότητα.
Η Διατροφική Αυτάρκεια είναι το δικαίωμα των λαών, σε υγιή και πολιτισμικά
προσαρμοσμένα τρόφιμα, που παράγονται με φιλικές προς το περιβάλλον και βιώσιμες
μεθόδους, καθώς και το δικαίωμά τους να καθορίζουν τη δική τους τροφή και τα
συστήματα γεωργίας. Θέτει τις προσδοκίες και τις ανάγκες εκείνων που παράγουν,
διανέμουν και καταναλώνουν τρόφιμα στο επίκεντρο των πολιτικών και των συστημάτων
των τροφίμων και όχι στις απαιτήσεις των αγορών και των επιχειρήσεων. Υπερασπίζεται
τα συμφέροντα και την ένταξη της επόμενης γενιάς. Προσφέρει μια στρατηγική
αντίστασης και διάλυσις του παρόντος εταιρικού εμπορίου και του καθεστώτος των
τροφίμων, και δίνει τις κατευθύνσεις για τα συστήματα των τροφίμων, της γεωργία, της
κτηνοτροφία και της αλιείας καθοριζόμενα από τους τοπικούς παραγωγούς και
καταναλωτές. Η πολιτική της Διατροφική Αυτάρκεια θέτει σε προτεραιότητα τις τοπικές
και εθνικές οικονομίες και αγορές, προωθεί την μικρή και οικογενειακής κλίμακας
γεωργία, μικρής κλίμακας αλιεία, τους νομάδες κτηνοτρόφους, καθώς επίσης προωθεί την
παραγωγή, διανομή και κατανάλωση των τροφίμων με βάση την περιβαλλοντική,
κοινωνική και οικονομική βιωσιμότητα. Η πολιτική της Διατροφική Αυτάρκεια προάγει τις
διαφανείς συναλλαγές που εγγυώνται δίκαια εισοδήματα σε όλους τους λαούς, καθώς και
τα δικαιώματα των καταναλωτών να ελέγχουν τα τρόφιμα και τη θρεπτικότητα τους.
Διασφαλίζουν ότι τα δικαιώματα για τη χρήση και τη διαχείριση της γης, των ευρύτερων
περιοχών, του νερού, των σπόρων, της κτηνοτροφίας και της βιοποικιλότητας είναι στα
χέρια εκείνων από εμάς που παράγουμε τρόφιμα. Η πολιτική της Διατροφική Αυτάρκειας
συνεπάγεται νέες κοινωνικές σχέσεις χωρίς καταπίεση και ανισότητες μεταξύ ανδρών και
γυναικών, των λαών, των φυλετικών ομάδων, κοινωνικών και οικονομικών τάξεων και
γενεών.
Στο φόρουμ Nyéléni, μέσω των πολυάριθμων συζητήσεων και των αλληλεπιδράσεων,
βαθύνουμε την συλλογική μας κατανόηση της Διατροφική Αυτάρκειας και κατανοούμε
καλύτερα τις πραγματικότητες των αγώνων των εθνικών και τοπικών κινημάτων μας για
να διατηρήσουν την αυτονομία και την ανακτήσει της δυνάμεις μας. Τώρα κατανοούμε
καλύτερα τα εργαλεία που χρειαζόμαστε για να ενισχύσουμε το κίνημά μας και να
ενισχύσουμε το συλλογικό μας όραμα.
Αγωνιζόμαστε υπέρ
Ενός κόσμου όπου...
...όλοι οι λαοί, τα έθνη και τα κράτη να είναι σε θέση να καθορίσουν τα δικά τους τροφικά
συστήματα και τις πολιτικές τους, που να προσφέρουν στον καθένας μας καλής ποιότητας,
επαρκεί, οικονομικά, προσιτά, υγιεινά και πολιτισμικά κατάλληλα τρόφιμα
...να υπάρχει η αναγνώριση και ο σεβασμός του ρόλου των γυναικών και των δικαιωμάτων
τους στην παραγωγή τροφίμων, καθώς και η εκπροσώπηση των γυναικών σε όλα τα
όργανα λήψης αποφάσεων
...όλοι οι λαοί σε κάθε μία από τις χώρες μας να είναι σε θέση να ζουν με αξιοπρέπεια, να
κερδίσουν τα προς το ζην από την εργασία τους και να έχουν τη δυνατότητα να
παραμείνουν στα σπίτια τους, αν το επιθυμούν
...η Διατροφική Αυτάρκεια να θεωρείται βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, που αναγνωρίζεται
και εφαρμόζεται από τις τοπικές κοινότητες, τους λαούς, τα κράτη και τους διεθνείς
οργανισμούς
...να είμαστε σε θέση να διατηρήσουμε και να αποκαταστήσουμε τις αγροτικές περιοχές,
τους πληθυσμούς των ψαριών, των παραδοσιακών τοπίων και των παραδοσιακών
κουζινών με βάση οικολογικά βιώσιμη διαχείριση της γης, του εδάφους, του νερού, της
θάλασσας, των σπόρων, των ζώον και όλης της άλλης βιοποικιλότητας
... εκτιμούμε, αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε την ποικιλομορφία της παραδοσιακής
γνώσης μας, των παραδοσιακών τροφών μας, των γλωσσών και των πολιτισμών μας,
καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οργανώνουμε και εκφράζουμε τους εαυτούς μας
....υπάρχει πραγματική και αναπόσπαστη αγροτική μεταρρύθμιση που θα διασφαλίζει
στους αγρότες πλήρη δικαιώματα στη γη, υπερασπίζεται και ανακτά τα εδάφη των
αυτοχθόνων πληθυσμών, εξασφαλίζει την πρόσβαση και τον έλεγχο των αλιευτικών
κοινοτήτων πάνω στις αλιευτικές ζώνες και οικοσυστήματα, τιμά την πρόσβαση και τον
έλεγχο από κτηνοτροφικές κοινότητες πάνω στα ποιμενικά εδάφη και τις μεταναστευτικές
διαδρομές, εξασφαλίζει αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας με δίκαιες αμοιβές και τα εργασιακά
δικαιώματα για όλους, και ένα μέλλον για τους νέους στην ύπαιθρο
...εκεί όπου η αγροτική μεταρρύθμιση αναζωογονεί την αλληλεξάρτηση μεταξύ
παραγωγών και καταναλωτών, διασφαλίζει την επιβίωση της κοινότητας, της κοινωνικής
και οικονομικής δικαιοσύνης, της οικολογικής βιωσιμότητας, και το σεβασμός για την
τοπική αυτονομία και τη διακυβέρνηση με ίσα δικαιώματα για τις γυναίκες και τους
άνδρες
... η αγροτική μεταρρύθμιση εγγυάται τα δικαιώματα στην επικράτεια και στην
αυτοδιάθεση των λαών μας
... μοιράζουμε τα εδάφη μας ειρηνικά και δίκαια μεταξύ των λαών μας, αγρότες,
αυτόχθονες πληθυσμοί, παράκτιων αλιέων, κτηνοτρόφων, ή άλλοι
...στην περίπτωση φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών και καταστάσεων
ανάκτησης από συγκρούσεις , η πολιτική της Διατροφική Αυτάρκεια λειτουργεί ως μια
μορφή «ασφάλισης», το οποίο ενισχύει τις τοπικές προσπάθειες ανάκαμψης και μετριάζει
τις αρνητικές επιπτώσεις
... θυμόμαστε ότι οι κοινότητες που επλήγησαν από καταστροφές δεν είναι μόνες τους, και
η ισχυρή τοπική οργάνωση για την αλληλοβοήθεια είναι το κλειδί για την ανάκαμψη
... υπερασπιζόμαστε τη δύναμη των ανθρώπων να παίρνουν αποφάσεις για την υλική ,
φυσική και πνευματική κληρονομιά τους
... όλοι οι λαοί έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τα εδάφη τους από τις ενέργειες των
πολυεθνικών εταιριών
Αγωνιζόμαστε κατά
Του ιμπεριαλισμού, του νεοφιλελευθερισμού, του νέο-αποικιοκρατισμού, της πατριαρχίας,
και όλων των συστήματα που φτωχαίνουν τη ζωή, τους πόρους και τα οικοσυστήματα,
καθώς και όλων των μέσων που προωθούν τα πιο πάνω, όπως τα διεθνή χρηματοπιστωτικά
ιδρύματα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου,
πολυεθνικές εταιρίες, καθώς και κυβερνήσεων που είναι ανταγωνιστικές προς τους λαούς
τους
Της πόντισης των τροφίμων σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής στην παγκόσμια
οικονομία
Στην κυριαρχία των τροφίμων και των συστημάτων παραγωγής αυτής από τις επιχειρήσεις
που θέτουν τα κέρδη τους πριν από τους ανθρώπους, την υγεία και το περιβάλλον
Των τεχνολογιών και πρακτικών που υπονομεύουν τις μελλοντικές παραγωγικές
ικανότητες μας, καταστρέφουν το περιβάλλον και θέτουν την υγεία μας σε κίνδυνο. Αυτές
περιλαμβάνουν διαγονιδιακές καλλιέργειες και ζώα, την τεχνολογία εξολοθρευτής
(terminator), βιομηχανικές υδατοκαλλιέργειες και καταστροφικών αλιευτικών πρακτικών,
τη λεγόμενη Λευκή Επανάσταση των βιομηχανικών πρακτικών γαλακτοκομικών
προϊόντων, τη λεγόμενη «παλιά» και «νέα » πράσινη επανάσταση , και των "Πράσινων
Ερήμων» των μονοκαλλιεργειών της βιομηχανίας των βίο-καυσίμων και άλλων φυτειών
Της ιδιωτικοποίηση και της εμπορευματοποίηση των τροφίμων, των βασικών δημόσιων
υπηρεσιών, της γνώσης, της γης, του νερού, των σπόρων, των ζώων και της φυσικής μας
κληρονομιά
Στης ανάπτυξη σχεδίων και μοντέλων εξορυκτικών βιομηχανιών που εκτοπίζουν τους
ανθρώπους και καταστρέφουν το περιβάλλον και την φυσική κληρονομιά μας
Των πολέμων, των συγκρούσεων, των κατοχών, των οικονομικών αποκλεισμών, των λιμών,
των αναγκαστικών εκτοπισμών των λαών και τη δήμευση των εδαφών τους, καθώς και
όλων των δυνάμεων και κυβερνήσεων που προκαλούν και στηρίζουν αυτές τις ενέργειες
Των προγραμμάτων ανασυγκρότησης μετά από φυσικές καταστροφές και συγκρούσεις
που καταστρέφουν το περιβάλλον και τις δυνατότητές μας
Τη ποινικοποίηση όλων εκείνων που αγωνίζονται για την προστασία και υπεράσπιση των
δικαιωμάτων μας
Τις ανθρωπιστικές βοήθειες που συγκαλύπτουν ντάμπινγκ, εισαγάγουν γενετικά
τροποποιημένους οργανισμούς στο τοπικό περιβάλλον και τα συστήματα παραγωγής
τροφίμων και δημιουργούν νέα πρότυπα αποικιοκρατία
Την διεθνοποίηση και παγκοσμιοποίηση των πατερναλιστικών και πατριαρχικών αξιών,
που περιθωριοποιούν τις γυναίκες, την γεωργική ποικιλομορφία, τους ιθαγενείς,
ποιμαντικές και αλιευτικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο
Τι μπορούμε και τι θα κάνουμε γι 'αυτό
Έτσι ακριβώς όπως συνεργαζόμαστε με την τοπική κοινωνία στο Sélingué για την
δημιουργία ενός χώρου συνάντησης για το Nyéléni, έτσι έχουμε δεσμευτεί για την
οικοδόμηση ενός συλλογικού κινήματος για την Διατροφική Αυτάρκεια με τη δημιουργία
συμμαχιών, αλληλοϋποστηρίζοντας τους αγώνες μας και με την παράταση της
αλληλεγγύης, της δύναμης, και της δημιουργικότητας μας προς όλους τους λαούς σε όλο
τον κόσμο που έχουν δεσμευτεί στην πολιτική της Διατροφική Αυτάρκεια. Κάθε αγώνας,
σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου για την Διατροφική Αυτάρκεια, είναι ο αγώνας μας.
Έχουμε φτάσει σε μια σειρά από συλλογικές δράσεις έτσι ώστε να μοιραστούμε το όραμά
μας, της Διατροφική Αυτάρκεια με όλους τους λαούς αυτού του κόσμου, οι οποίες
αναλύονται στο έγγραφο σύνθεσης μας. Θα υλοποιήσουμε τις δράσεις αυτές στους
αντίστοιχους δήμους και τις περιφέρειες μας, στις δικές μας κινήσεις και από κοινού σε
πνεύμα αλληλεγγύης με άλλες κινήσεις. Εμείς θα μοιραστούμε το όραμά μας και την
ημερήσια διάταξη δράσης για την πολιτική της Διατροφική Αυτάρκεια με όλους όσους δεν
είναι σε θέση να είναι μαζί μας εδώ στο Nyéléni ούτως ώστε το πνεύμα του Nyéléni να
διαπερνά ολόκληρο τον κόσμο και να γίνεται μια ισχυρή δύναμη που κάνει την Διατροφική
Αυτάρκεια πραγματικότητα για τους λαούς σε όλο τον κόσμο.
Τέλος, δίνουμε την άνευ όρων και ακλόνητη υποστήριξή μας προς τις κινήσεις των
αγροτών του Μάλι και ROPPA στο αίτημα τους Διατροφική Αυτάρκεια να γίνει
πραγματικότητα στο Μάλι και κατ 'επέκταση σε ολόκληρη την Αφρική.
Τώρα είναι η ώρα για την Διατροφική Αυτάρκεια!

Σημείωση: Oι διοργανωτές του διεθνούς Φόρουμ “Nyeleni” για την Διατροφική Αυτάρκεια στο Μάλι το 2007 [nyeleni.org], απευθύνουν έκκληση σε όλους εκείνους που αντιστέκονται και αγωνίζονται σε όλη την Ευρώπη για να ενωθούν μαζί τους στην οικοδόμηση μιας ευρωπαϊκής κίνησης για την Διατροφική Αυτάρκεια.

Οργανώνουν στις 16 - 21 Αυγούστου 2011 στο Krems της Αυστρίας, μια μεγάλη συνάντηση από ομάδες, οργανώσεις, συλλογικότητες, αγροτικούς συνεταιρισμούς, ομάδες φοιτητών, αγρότες, ακτιβιστές, οικολόγους, εργαζομένων στους αγρούς, ακτήμονες νέους, και όλων όσων εργάζονται για την Διατροφική Αυτάρκεια στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου