Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ τώρα!

Της Κρυσταλίας Πατούλη

Δεν χωράνε μεγάλα λόγια και μπλα μπλα. Στις πλατείες αυτή τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές χιλιάδες αγωνίζονται για να αντιμετωπίσουμε άμεσα και αποτελεσματικά αυτή την κρίση, να βγούμε άμεσα από το όποιο αδιέξοδο, με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας! Μην κάνουμε ότι δεν τους βλέπουμε!

Από την Κρυσταλία Πατούλη, δημοσιογράφο - σύμβουλο ανθρωπίνων σχέσεων

Ξεκαθαρίζω πως μιλάω μόνο ως ελληνίδα πολίτης που ενδιαφέρεται γι αυτό που συμβαίνει στο Σύνταγμα και σε άλλες πλατείες τις Ελλάδας και της Ευρώπης. Παρεμπιπτόντως, είχα σταματήσει να είμαι περήφανη που είμαι ελληνίδα μέχρι που εμφανίστηκε το κίνημα «Αμεση Δημοκρατία τώρα!».
Αυτό που συμβαίνει είναι πρωτοφανές! Γι αυτό, καλό είναι να μπει ο καθένας από εμάς στο site www.real-democracy.gr και να ενημερωθεί πλήρως, αλλά κυρίως να πάει άμεσα και επί τόπου στο Σύνταγμα, ή σε όποια άλλη πλατεία της χώρας και να μπει στο… χορό!
Ενημερωτικά, υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που εργάζονται πυρετωδώς και νυχθημερόν, κλέβοντας από τον ελάχιστο ελεύθερο προσωπικό χρόνο τους, αλλά και άνθρωποι άνεργοι ή ημιαπασχολούμενοι, που αντί να μιζεριάζουν περιμένοντας κάποιον διορισμό ή πρόσληψη, έχουν πάρει στα χέρια τους τη ζωή τους και αξιοποιούν τις όποιες δεξιότητες ζωής και δυνατότητές τους με θαυμαστό τρόπο!
Άμεση Δημοκρατία τώρα! Τρεις λέξεις που «φωτογραφίζουν» απόλυτα αυτό που συμβαίνει ΤΩΡΑ, εκεί! Ψηφίσματα, προτάσεις, οργάνωση, επικοινωνία, υπογραφές για τον έλεγχο του χρέους αλλά και ομάδα ελέγχου του χρέους, που συνεχώς αυξάνεται σε δυναμικό κλπ. κλπ. Επίσης υπάρχουν πολλές ανάγκες που στο site μπορείτε να ενημερωθείτε όσοι θέλετε να συνεισφέρετε: Από μπαταρίες, μέχρι πάγκους ή ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε...
Οι ομάδες (συνεχώς εξελίσσονται) που μπορεί κάποιος να συμμετέχει άμεσα είναι:
Τεχνικής Υποστήριξης
Εφοδιασμός – σκηνές
Εκδηλώσεις – καλλιτεχνικά
Καθαρισμοί χώρου
Γραμματειακής υποστήριξης
Νομικής υποστήριξης
Σίτισης
Μεταφράσεων
Περιφρούρησης
Multimedia – Επικοινωνίας (Αγγελιοφόροι)
Εξορμήσεων
Υγείας – γιατροί, νοσηλευτές
Τράπεζα χρόνου – ανταλλαγή υπηρεσιών
Ομάδα Ψυχραιμίας
Εργασίας και ανεργίας
Και Ομάδας Προτάσεων Εξόδου από την Κρίση
Κάθε ομάδα, μπορεί να έχει και υποομάδες που αναλαμβάνουν δράση αναλόγως ευθυνών.
Προσωπική γνώμη: Μην περιμένει κάποιος να δώσει μόνο το… τηλέφωνό του και το όνομά του για να επιστρέψει ήσυχος μετά στον καναπέ του… περιμένοντας πότε θα τον πάρουν να του… ζητήσουν κάτι! Χρειάζεται ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ η… άμεση δημοκρατία! Ας… εξασκηθούμε με την ευκαιρία σε κάτι… πρωτόγνωρο! Όποιος συμφωνεί με αυτό που γίνεται, χρειάζεται να ασχοληθεί και να δώσει όσο περισσότερο από τον ελεύθερο χρόνο του.
Σημαντικό: Εκτός των άλλων, η νέα ομάδα «Προτάσεων Εξόδου από την Κρίση», όπως ενημερώνουν στην ομάδα Γραμματειακής Υποστήριξης, στελεχώνεται με επιστήμονες, οικονομολόγους, συνταγματολόγους που μπορούν να συμμετέχουν άμεσα με τις προτάσεις τους, τις ιδέες τους, τις σκέψεις τους!
Τις ανάλογες απαντήσεις των προσωπικοτήτων που έχουν συμμετέχει στην έρευνα «Ποιες αιτίες μας έφεραν ως εδώ και κυρίως τι πρέπει να κάνουμε» με προσωπική πρωτοβουλία την έχω ήδη αναρτήσει στο φόρουμ «ιδέες και προτάσεις» του site www.real-democracy.gr αλλά είναι πολύ σημαντικό να επικοινωνήσουν όλοι τις απόψεις τους, να δώσουν το στίγμα τους σε σχέση με το «τι πρέπει να κάνουμε» για να βγούμε από την κρίση, αλλά και τις σκέψεις τους για τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί με αυτό το συγκεκριμένο κίνημα, μέσα από το συγκεκριμένο site ή ακόμη καλύτερα να παραβρεθούν στις λαϊκές συνελεύσεις, όπως έκανε την περασμένη Κυριακή ο Περικλής Κοροβέσης αλλά και άλλοι. Μάλιστα, είχα κάνει και πάλι προσωπική έκκληση σε παρόμοιο άρθρο πριν λίγες μέρες.
Εκτός από αυτό όμως, όλοι οι άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών θα ήταν καλό να αξιοποιήσουν συμμετέχοντας, όλο αυτό το απίστευτο δυναμικό των ανθρώπων που έχουν βγει στις πλατείες και φαίνονται αποφασισμένοι να μη μείνουν στα λόγια και στις διαδικασίες, αλλά –αν όχι τίποτε άλλο- να απαιτήσουν σθεναρά τα δικαιώματά τους όπως υπαγορεύει η άμεση δημοκρατία!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου