Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

Ηλιόσποροι - δίκτυο πληροφόρησης και ενεργοποίησης νέων για την κοινωνική και πολιτική οικολογία

Πήρα τις προτάσεις τους με το ταχυδρομείο:

Οι δικές μας πράσινες προτάσεις για διέξοδο από την οικονομική- κοινωνική- οικολογική κρίση
Βιώνουμε τον πρόλογο μιας παρατεταμένης ύφεσης και μιας οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής κρίσης άνευ προηγουμένου για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα. Μια κρίση που δεν την προκάλεσαν οι νέοι, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι που υφίστανται τα μέτρα λιτότητας, αλλά οι διεθνείς -σε συνεργασία με τις εγχώριες- τραπεζο-οικονομικές ελίτ που εξακολουθούν και θησαυρίζουν από τη δυστυχία των πολλών.

Θεωρούμε αποκλειστικά υπεύθυνους για αυτή τη κρίση τις ιδιωτικές τράπεζες, τα πολυεθνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, την οικονομία της “αγοράς” και τις χρεοκοπημένες πολιτικές ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος τα τελευταία 50 χρόνια στην Ελλάδα. Ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και μια κοινωνία του βολέματος που επένδυσαν προσεχτικά όλα αυτά τα χρόνια σε μια βρώμικη, όσο ο λιθάνθρακας, οικονομία της αφθονίας, του δανεισμού, της κατανάλωσης και της εκμετάλλευσης, συναλλασσόμενοι μέσα σε ένα σάπιο πελατειακό- πολιτικό σύστημα.

Σε αυτή την οικονομία του χρήματος και τη δικτατορία των αγορών θέλουμε να αντιτάξουμε την οικονομία των φυσικών πόρων, της εξοικονόμησης, της απο-ανάπτυξης και της τοπικοποίησης, την αλληλέγγυα οικονομία της προσφοράς και της αλληλοβοήθειας, τον οικολογικό μετασχηματισμό της κοινωνίας προς όφελος των πολλών, την διεθνοποίηση και την πολυπολιτισμικότητα.

Στις επόμενες παραγράφους σας προτείνουμε μια σειρά ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων, για να καλυφθεί αφενός ένα μέρος του ελλείμματος και του χρέους, και αφετέρου για να μην υπονομευθούν περαιτέρω τα κοινωνικά- εργασιακά κεκτημένα από επιπλέον μέτρα λιτότητας, καθώς και να εξοικονομηθούν πολύτιμοι πόροι προς όφελος της κοινωνικής πρόνοιας και δημόσιων αγαθών (υγεία, παιδεία, έρευνα, πολιτισμός, περιβάλλον).

Οι παρακάτω προτάσεις μπορεί να θεωρούνται ριζοσπαστικές για την ελληνική πραγματικότητα, είναι όμως ρεαλιστικές, επιτυχώς εφαρμοσμένες διεθνώς, και θεωρούμε ότι έχουν την υποστήριξη μιας υπολογίσιμης κρίσιμης μάζας της ελληνικής κοινωνίας.

Με δεδομένο ότι η τωρινή κρίση δανεισμού σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και αλλού δεν είναι παρά μια δομική διορθωτική κίνηση των ελεύθερων αγορών του καπιταλιστικού- νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου με στόχο τη κερδοσκοπία και την περαιτέρω συσσώρευση του πλούτου, προτείνουμε:

1. Την επαναδιαπραγμάτευση- αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας κατά τα πρότυπα της Αργεντινής, χωρίς όμως αποχώρηση από την ΕΕ. Προτείνουμε την άμεση παύση πληρωμής χρεολυσίων (ιδιαίτερα των υπέρογκων τόκων), καθώς αυτά προήλθαν από κερδοσκοπικές πρακτικές ιδιωτικών τραπεζών και διεθνών επενδυτικών οίκων. Είναι απαραίτητη η σύσταση Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για να επιβεβαιωθεί το ποσοστό του χρέους που είναι απεχθές και παράνομο.
2. Την φορολόγηση της κερδοφορίας των ιδιωτικών τραπεζών με τον ανώτατο δυνατό συντελεστή και των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών κατά τουλάχιστον 1%.
3. Το πάγωμα των εξοπλιστικών δαπανών για 10 χρόνια και την σταδιακή μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων κατά ¾ μετά το 2020. Εξοικονόμηση πολλών δις Ευρώ.
4. Την άμεση κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και των στρατιωτικών- μαθητικών παρελάσεων. Επένδυση στο στρατηγικό ρόλο που κατέχει η Ελλάδα ως νοτιο-ανατολικό σύνορο της Ευρώπης αλλά και ως ένα ιστορικά πολυπολιτισμικό σταυροδρόμι.
5. Την αποποινικοποίηση της χρήσης ουσιών και την ελεγχόμενη κλινική διάθεση ουσιών σε τοξικοεξαρτημένα άτομα με συνταγογράφηση (εξοικονόμηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από την καταστολή, έσοδα από φορολογία, επανατροφοδότηση κονδυλίων στην πρόληψη, καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου).
6. Τη νομιμοποίηση της (αυτο)καλλιέργειας της ινδικής κάνναβης (για θεραπευτικούς- διατροφικούς σκοπούς) και της κλωστικής κάνναβης (για βιομηχανικούς σκοπούς). Ρύθμιση του παράνομου εμπορίου κατά τα πρότυπα του καπνού και του αλκοόλ (εξοικονόμηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από την καταστολή, πολλαπλάσια έσοδα από τη φορολόγηση, στο σύνολο μεγαλύτερη εξοικονόμηση από αυτή που έχει επέλθει από τα μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα).
7. Τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας με τον ανώτερο δυνατό συντελεστή και το πλήρη διαχωρισμό κράτους- εκκλησίας (εξοικονόμηση κονδυλίων από τους μισθούς των κληρικών που ξεπερνούν τα 350 εκ. Ευρώ το χρόνο).
8. Την αναδιοργάνωση της αγροτικής οικονομίας με έμφαση στην βιολογική ποιοτική καλλιέργεια.
9. Την χορήγηση ασύλου σε μετανάστες που επιθυμούν να μείνουν και να εργαστούν στην Ελλάδα ή να προωθηθούν σε άλλες χώρες της ΕΕ (σε ποσοστά που να ξεπερνούν τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο χορήγησης ασύλου > 25-30%).
10. Την επανάκτηση (δημιουργία νομικού πλαισίου για την αξιοποίηση) εγκαταλελειμμένων αγροτικών γαιών από νέους αγρότες οργανωμένους σε συνεταιρισμούς λαϊκής βάσης. Φορολογικά και οικονομικά κίνητρα.
11. Τη δημιουργία και υποστήριξη οικοκοινοτήτων και αλληλοβοηθητικών επιχειρήσεων καινοτομίας με έμφαση στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, την ενεργειακή αυτονομία και τον οικοτουρισμό.
12. Την οργάνωση της τοπικής- οικιακής παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ, τη δημιουργία κοινοτικών συνεταιριστικών ενώσεων ΑΠΕ λαϊκής βάσης, την τοποθέτηση ενός εκατομμυρίου ηλιακές στέγες και αξιοποίηση του αιολικού δυναμικού με στόχο 25% ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές μέχρι το 2025.
13. Τη δημιουργία και υποστήριξη συνεταιριστικών ενώσεων παραγωγών, δικτύων παραγωγών- καταναλωτών, εναλλακτικών μορφών οικονομικής δικτύωσης και τοπικών ανταλλακτικών συστημάτων χωρίς χρήματα (πχ τράπεζες χρόνου).
14. Τη δημιουργία και ενίσχυση ταμείων αλληλοβοήθειας και τοπικών μικροπιστωτικών μη-κερδοσκοπικών ιδρυμάτων (κοινωνικές τράπεζες με ισόποσους μετόχους τους καταθέτες).
15. Την αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών από αντίστοιχο διαπολιτισμικής εκπαίδευσης για τη μη-βία και τη πολυπολιτισμική συνύπαρξη.
16. Τη νομιμοποίηση της ελεύθερης κατασκήνωσης παράλληλα με την αυτορύθμιση των κοινοτήτων ελευθεροκατασκηνωτών μέσα από τη προώθηση ενός κώδικα ελεύθερης και υπεύθυνης κατασκήνωσης, τη δημιουργία βασικών υποδομών (τουαλέτες, ντουζιέρες, πόσιμο νερό, κάδοι απορριμμάτων) σε περιοχές ελεύθερης κατασκήνωσης, καθώς και την ανακαίνιση των οργανωμένων κάμπινγκ σύμφωνα με τα οικολογικά κριτήρια για την απονομή κοινοτικού οικολογικού σήματος σε υπηρεσίες κατασκηνώσεων/ κάμπινγκ (Απόφαση της Επιτροπής 2009/564/ΕΚ) και να τη μετατροπή τους σε καλαίσθητους και πρότυπους χώρους υποδοχής, φιλοξενίας και δραστηριοποίησης οικο-ταξιδευτών.


Για εμάς είναι η ώρα της αξιοπρέπειας, η ώρα του αγώνα, η ώρα να μεταμορφωθεί το εγώ σε εμείς.


Ηλιόσποροι
www.iliosporoi.net
iliosporoi@yahoo.gr

Ηλιόσποροι - δίκτυο πληροφόρησης και ενεργοποίησης νέων για την κοινωνική και πολιτική οικολογία /// www.iliosporoi.net /// www.myspace.com/iliosporoi /// iliosporoi facebook /// iliosporoi twitter

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου