Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Οικιακή Κομποστοποίηση - Μία ανέξοδη φυσική διαδικασία

Πριν 40-50 χρόνια η οικιακή κομποστοποίηση ήταν μια φυσική και διαδεδομένη διαδικασία στα αγροτόσπιτα και στην ύπαιθρο γενικά.

Όλοι οι αγρότες είχαν ένα χώρο για να εναποθέτουν τα υπολείμματα των οργανικών αποβλήτων τους, τον λεγόμενο κοπρόλακκο, ο οποίος βρισκόταν εντός της αυλής του σπιτιού ή στο σώχωρο. Η διαλογή γινόταν στην πηγή, δηλαδή στον χώρο παραγωγής των και προτεραιότητα για την διάθεση των οργανικών απορριμμάτων είχαν τα οικόσιτα: κότες, κατσίκες, άλογα, κουνέλια, πρόβατα, γουρούνια. Έτσι τα φρέσκα πράσινα οργανικά απόβλητα ήταν τροφή για τα ζώα, και τα σάπια ή και χαλασμένα γινόταν ένα πρώτης τάξεως οργανικό λίπασμα. Τίποτα δεν ήταν του πεταματού και της απαξίωσης.

Πέρασαν τα χρόνια, οι αγρότες μετανάστευσαν στις πόλεις ή άλλαξαν συνήθειες και ο κοινός λεγόμενος κοπρόλακκος καταργήθηκε και το σώχωρο οικοπεδοποιήθηκε.

Περνούσε τώρα πια το απορριμματοφόρο του Δήμου και έπαιρνε τα ανεπιθύμητα σκουπίδια και δεν ήταν πια στις προτεραιότητες μας η διαχείριση τους. Μεταθέσαμε τον πονοκέφαλο της διαχείρισης στους Δήμους και στις κοινότητες.

Τα τελευταία χρόνια, αρχίζουμε δειλά-δειλά να αντιλαμβανόμαστε το τεράστιο περιβαλλοντικό θέμα που έχει επέλθει από την αυξανόμενη παραγωγή απορριμμάτων και την μη ορθή διαχείρισή τους.

Μπορούμε και πάλι να ξεκινήσουμε την διαδικασία που γνώριζαν οι παππούδες και οι γονείς μας και εμείς καταργήσαμε στο όνομα της εξέλιξης, μιας εξέλιξης που θυσιάζει τα πάντα στο βωμό του χρήματος και της κερδοσκοπίας.

Τι μπορούμε να κάνουμε ΑΝΕΞΟΔΑ αν διαθέτουμε κήπο ή και ελάχιστο χώρο με χώμα;

Μπορούμε σε μια γωνιά να αυτοσχεδιάσουμε, όπως :

1ον να τοποθετήσουμε 4 ξύλινες παλέτες (μπορούμε εύκολα να τις βρούμε πεταμένες στα σκουπίδια) και στον δημιουργημένο χώρο να ρίχνουμε τα κλαδέματα του κήπου, τα ξεβοτανίσματα, τα οργανικά της κουζίνας με ή χωρίς γαιοσκώληκες.

2ον ανοίγοντας ένα λάκκο πάλι στον κήπο (μπορεί να γίνει και ανάμεσα στα δέντρα ή και στα λουλούδια μας), να τοποθετήσουμε μέσα ένα, τρυπημένο στα πλάγια ,πλαστικό δοχείο σκεπαζόμενο και να πετούμε τα οργανικά σκουπίδια μας εκεί.

Το πλαστικό δοχείο μπορούμε να ζητήσουμε να μας το κρατήσει η διπλανή ταβέρνα που τα πετά στα σκουπίδια ή στο διπλανό μας σούπερ μάρκετ (να κάνουμε δηλαδή και επαναχρησιμοποίηση).

Στον κάδο αυτό ανοίγουμε στα πλαϊνά και 5-6 πόντους πάνω από την βάση του τρύπες, πριν να το χώσουμε στο έδαφος, ώστε να μπορούν οι γαιοσκώληκες να πηγαινοέρχονται στο χωράφι, και να μαζεύονται στον πάτο του τα στραγγίσματα για περισσότερο και σίγουρο υγρό περιβάλλον για τους γαιοσκώληκες.

3ον Δημιουργώντας ένα σωρό τον οποίο κάθε φορά που πετούμε οργανικά από την κουζίνα να τον σκεπάζουμε με χώμα ή ξερά φύλλα για να μη μαζεύονται έντομα και ποντίκια.

Και στις τρεις περιπτώσεις χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι ο σωρός μας θα πρέπει να διαθέτει μια σχετική υγρασία, γιατί το υγρό περιβάλλον ευνοεί τους ενυπάρχοντες στο χώμα γαιοσκώληκες , οι οποίοι έλκονται από την νέα πηγή τροφής των και έτσι η αποδόμηση γίνεται γρήγορα, χωρίς μυρωδιές και χωρίς ανακάτεμα.

Αν τώρα δεν διαθέτουμε κήπο-πρασά, υπάρχουν διάφοροι κάδοι στο εμπόριο, σε διάφορες τιμές, μεγέθη και υλικά, με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Υπάρχουν πλαστικοί κάδοι που τοποθετούνται στο χώμα και είναι μια φτηνή λύση. Υπάρχουν πλαστικοί κάδοι για το μπαλκόνι και την βεράντα ή ακόμα και ηλεκτρικοί για τοποθέτηση στο ντουλάπι της κουζίνας.

Ανάμεσα στους κομποστοποιητές συγκαταλέγονται και τα καλαίσθητα, πολύγαστρα, παραδοσιακά πιθάρια.

Τα φυτευόμενα πιθάρια κομποστοποιητές είναι μία προτεινόμενη λύση για το μπαλκόνι, την βεράντα, τον κήπο, την είσοδο του σπιτιού ή και της επιχείρησης μας:

1ον λόγω της αισθητικής αναβάθμισης που παρέχει στο χώρο μας

2ον λόγω της καθημερινής ευχαρίστησης που μας προσφέρει, απολαμβάνοντας την ανάπτυξη των φυτών στον μικρό, εύχρηστο, όμορφο κηπάκο δίπλα μας.

3ον λόγω της πληθώρας των φυτών που μπορούμε να φυτέψουμε, είναι σαν να έχουμε 10 έως και 20 γλάστρες μαζί σε ένα και μόνο πιθάρι.

4ον λόγω ανταποδοτικότητας, δηλαδή απόσβεση αγοράς σε ελάχιστο χρόνο και εξοικονόμηση εισοδήματος, από τα παραγόμενα λαχανικά και βότανα που μπορούμε να φυτέψουμε σε αυτόν.

5ον λόγω παραγωγής υγρού λιπάσματος από την αποθήκευση των στραγγισμάτων που στους άλλους κομποστοποιητές χάνεται.

6ον λόγω στήριξης της τοπικής οικονομίας σε καιρούς χαλεπούς

7ον λόγω συντήρησης ενός παραδοσιακού επαγγέλματος και διατήρησης θέσεων εργασίας σε ένα αβέβαιο εργασιακό μέλλον.

8ον λόγω των φιλικών οικολογικών υλικών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του (πηλός).

9ον λόγω της μη παραγωγής αποβλήτων κατά την κατασκευή του.

10ον λόγω του ότι στηρίζεται σε ελληνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Είναι πολύ σημαντικό διεθνώς μια χώρα να στηρίζεται στη δική της έρευνα και τεχνολογία, αντί να εισαγάγει και πληρώνει ακριβά εισαγόμενες καινοτομίες.

11ον λόγω της αερόβιας αποδόμησης των οργανικών αποβλήτων που γίνεται με την βοήθεια των γαιοσκωλήκων ,δεν παράγονται αέρια του θερμοκηπίου δηλ. μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα .

12ον λόγω του άριστου εδαφοβελτιωτικού υγρού ή και στερεού λιπάσματος που παράγεται.

13ον λόγω της στήριξης ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΙΟΝΤΟΣ και ότι αυτό συνεπάγεται!!!


Έχοντας όλα αυτά κάποιος στο νου του, μπορεί να επιλέξει την λύση που του ταιριάζει και θεωρεί ως καλλίτερη για τα δικά του δεδομένα.

Αγγέλα Χρυσουλάκη
Τηλ. 6977 663 489

Σχετικά: Κομποστοποίηση στον κήπο, Φυσική καλλιέργεια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου