Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Πληθωρισμός στην Κίνα, πανικός σε ΗΠΑ και Ε.Ε.

ΤΟ ΠΕΚΙΝΟ ΠΡΟΧΩΡΕΙ ΣΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΟΥΝ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΝΤΑΣΕΙΣ, ΑΝΕΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ litsis@enet.gr
Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ πληθωρισμού στις δύο ατμομηχανές της παγκόσμιας ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια, την Κίνα και την Ινδία, ανησυχεί τα διεθνή οικονομικά επιτελεία. Κάτι άλλωστε, το οποίο εξέφρασαν και στην πρόσφατη ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ-Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον.
Στην Κίνα οι τιμές καταναλωτή αυξήθηκαν τον Μάρτιο κατά 5,4% σε ετήσια βάση, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αύξηση από τον Ιούλιο του 2008, ενώ στην Ινδία ο δείκτης τιμών χονδρικής πώλησης, ο βασικός δείκτης που μετρά τον πληθωρισμό, αυξήθηκε κατά 8,98% σε ετήσια βάση τον Μάρτιο. Οι τιμές των τροφίμων στην Κίνα σε δώδεκα μήνες αυξήθηκαν κατά 12%.
Οι ανησυχίες για την αύξηση του πληθωρισμού εστιάζονται περισσότερο την Κίνα, τη δεύτερη πλέον μεγαλύτερη μετά τις ΗΠΑ οικονομία. Αναγκάζουν τη χώρα να προχωρήσει σε αυξήσεις μισθών προκειμένου να αποφευχθούν, κοινωνικές εντάσεις. Αυτές όμως ανεβάζουν το κόστος παραγωγής και μεταφέρουν τον πληθωρισμό, μέσω των ευρωπαϊκών και αμερικανικών πολυεθνικών στη Δύση.
Η πολιτική αύξησης των μισθών αναμένεται να συνεχιστεί, καθώς στην Κίνα τον τελευταίο καιρό είχαμε έντονες απεργιακές κινητοποιήσεις, που ανάγκασαν αρκετές εταιρείες να αυξήσουν τους πολύ χαμηλούς μισθούς των υπαλλήλων τους.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση του Πεκίνου έχει αυξήσει τις αγροτικές επιδοτήσεις και προσπαθεί να επιβάλει στις κινεζικές επιχειρήσεις να μην αυξάνουν τις τιμές. Παράλληλα προχώρησε την προηγούμενη εβδομάδα σε αύξηση για τέταρτη φορά μέσα σε ένα χρόνο του αποθεματικού ασφαλείας των τραπεζών στο 20,5%, προσπαθώντας να αποτρέψει τη ροή ζεστού χρήματος, που δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις.
Τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κίνας ξεπέρασαν τα τρία τρισ. δολάρια, το πρώτο τρίμηνο, αύξηση που οφείλεται κατά τους οικονομολόγους σε μεγάλο βαθμό στην εισροή κερδοσκοπικών κεφαλαίων, η οποία έχει δημιουργήσει συμπτώματα φούσκας στην αγορά ακινήτων. Η μέση τιμή ενός διαμερίσματος στο κέντρο της Σαγκάης ξεπερνάει τα 500.000 δολάρια (350.000 ευρώ), ενώ και σε μικρότερες πόλεις η τιμή ενός τυπικού σπιτιού είναι 25 φορές πάνω από το μέσο ετήσιο εισόδημα των κατοίκων.
Αναπτυξιακό πακέτο
Η τρέχουσα κινεζική υπερανάπτυξη -το κινεζικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 9,7% το πρώτο τρίμηνο φέτος, από 9,8% το τελευταίο τρίμηνο του 2010- ξεκίνησε στις αρχές του 2009, στη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, όταν το Πεκίνο ανακοίνωσε πακέτο 586 δισ. δολαρίων για την ανάπτυξη της οικονομίας και ενθάρρυνε τις κρατικές τράπεζες να προχωρήσουν σε δανεισμό ρεκόρ. Το κινεζικό πακέτο «απάλυνε» τις επιπτώσεις της κρίσης στην παγκόσμια οικονομία, ενώ η Κίνα τώρα πιέζεται από τις ΗΠΑ και τους εμπορικούς της εταίρους να στραφεί στην εγχώρια ανάπτυξη, για να βοηθήσει τη ζήτηση αμερικανικών και ευρωπαϊκών προϊόντων.
Ο κινεζικός πληθωρισμός, σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη άνοδο στις διεθνείς τιμές των τροφίμων, των μετάλλων και του πετρελαίου, έχει αρχίσει να «δαγκώνει» τις τιμές σε Ε.Ε. και ΗΠΑ. Ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη αυξήθηκε τον Μάρτιο στο 2,7%, από 2,4% τον Φεβρουάριο και 2,6% της αρχικής πρόβλεψης της Eurostat.
Η αύξηση αυτή εντείνει τις εκτιμήσεις για νέα αύξηση των επιτοκίων της ΕΚΤ, πιθανότατα τον Ιούλιο. Η ΕΚΤ ήταν η πρώτη μεγάλη κεντρική τράπεζα που αύξησε τον Απρίλιο τα επιτόκιά της από 1% σε 1,25%, μετά το μπαράζ μειώσεων που είχε προκαλέσει η ανάγκη να αντιμετωπιστεί με φθηνό χρήμα η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.
Η αύξηση του πληθωρισμού και στις ΗΠΑ, 2,7% τον Μάρτιο, από 2,1% τον Φεβρουάριο, θεωρείται σημάδι για τερματισμό στο τέλος Ιουνίου της πολιτικής νομισματικής χαλάρωσης της Fed, του έμμεσου δηλαδή τυπώματος χρήματος μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων.

Σχόλιο: επειδή ότι συμβαίνει στην Κίνα μας ενδιαφέρει, αφου λόγω παγκοσμιοποίησης και το "πέταγμα μιας πεταλούδας" εκεί, μπορεί να επιφέρει αναταραχή π.χ. και στην Ευρώπη:

Κίνα: Εξεγείρονται οι εργάτες στην «Πρωτεύουσα του Τζιν»
tvxsteam


Μεγάλες συγκρούσεις έχουν ξεσπάσει την τελευταία βδομάδα στην κινεζική πόλη Zengcheng, μεταξύ της αστυνομίας και των χιλιάδων εσωτερικών μεταναστών που εργάζονται στην βιομηχανία παραγωγής υφάσματος τζιν. Αφορμή για την εξέγερση στάθηκε ο ξυλοδαρμός μιας 20χρονης εγκύου μικροπωλήτριας από αστυνομικό, αλλά η οργή των εργατών αφορά τόσο την αστυνομική βία και αυθαιρεσία, όσο και την έλλειψη πολιτικών δικαιωμάτων και τις «μεσαιωνικές» συνθήκες εργασίας.
Η αστυνομική παρουσία στην πόλη είναι πλέον τεράστια, με περισσότερους από 2.000 αστυνομικούς των κινεζικών ΜΑΤ να παρελαύνουν βαριά οπλισμένοι στους δρόμους, σε μια προσπάθεια να εκφοβίσουν τους εργάτες, ενώ οι αρχές έχουν επιβάλλει απαγόρευση της κυκλοφορίας.
Η αστυνομική καταστολή ήρθε ως απάντηση στις εκτεταμένες διαδηλώσεις των εσωτερικών μεταναστών, μετά τον ξυλοδαρμό της 20χρονης γυναίκας, με τους διαδηλωτές να στρέφονται κατά των αστυνομικών, να καταστρέφουν καταστήματα και να καίνε αυτοκίνητα. Βέβαια, ορισμένες πηγές αποδίδουν μεγάλο μέρος των επεισοδίων σε προβοκάτσια από πλευράς της αστυνομίας, προκειμένου να δικαιολογηθεί η καταστολή της εξέγερσης.
Σύμφωνα με τις αρχές, έχουν συλληφθεί μέχρι σήμερα 26 άτομα, μεταξύ των οποίων και ένας άντρας που κατηγορείται ότι διέσπειρε τη φήμη πως η έγκυος γυναίκα και ο άντρας της είναι νεκροί. Ωστόσο, αυτόπτεις μάρτυρες κάνουν λόγο για περισσότερες από 1.000 προσαγωγές, τη στιγμή που στις διαδηλώσεις συμμετείχαν περίπου 10.000 εργάτες.
Επιπλέον, η αστυνομία απέδωσε τα επεισόδια σε αυτονομιστές από το Θιβέτ και την επαρχία Xinjiang, σε μια προσπάθεια να δαιμονοποιήσει την εξέγερση και να δημιουργήσει εθνική διχόνοια. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιεύματα από το Χονκ Κονγκ, οι τοπικές αρχές μοίρασαν λοστούς και κράνη σε ντόπιους κατοίκους, καλώντας τους να οργανωθούν σε «αυτοάμυνα».
Όπως παραδέχεται και η κρατική έκθεση του Κέντρου Ανάπτυξης της Κίνας που παρουσιάστηκε την Τρίτη, τουλάχιστον 150 εκατομμύρια εσωτερικών μεταναστών εργατών «περιθωριοποιούνται στις πόλεις, αντιμετωπίζονται απλά ως φτηνό εργατικό δυναμικό, δεν απορροφώνται από τις τοπικές κοινωνίες, αποτελούν αντικείμενο ρατσισμού και βλάπτονται σοβαρά».
Η επαρχία Xintang, όπου βρίσκεται η Zengcheng, είναι γνωστή ως η «Πρωτεύουσα του Τζιν», με τους 400-500 χιλιάδες μετανάστες που εργάζονται εκεί να παράγουν περισσότερα από 200 εκ. παντελόνια τζιν το χρόνο, δηλαδή το ένα έκτο της παγκόσμιας παραγωγής.
Εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες, με βάρδιες που διαρκούν έως και 18 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα, και με ελάχιστους μισθούς. Η καταστολή των διαδηλώσεών τους από την αστυνομία μπορεί να συγκράτησε προσωρινά την οργή τους, όμως οι ίδιοι προετοιμάζονται για ένα δεύτερο κύμα διαμαρτυριών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετοί εργάτες καλούν για μια απεργία διάρκειας 1 μήνα «έτσι ώστε να καταρρεύσει οικονομικά η Πρωτεύουσα του Τζιν, και να πάρουν εκδίκηση από τις αστυνομικές αρχές και τα στρώματα των πλουσίων που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες εργάτες».
Ο φόβος του Πεκίνου είναι το ενδεχόμενο η αναταραχή αυτή να επεκταθεί στην ευρύτερη περιοχή του Δέλτα του Ποταμού των Μαργαριταριών, όπου χτυπάει η καρδιά της κινεζικής βιομηχανίας και των εξαγωγών της χώρας.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 πραγματοποιούνταν στην Κίνα περίπου 9.000
μαζικές διαμαρτυρίες τον χρόνο. Το 2010 είχαν φτάσει τις 180.000. Η Σχολή Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Τσινγκουά εκτιμά ότι φέτος θα ξεπεράσουν τις 200.000.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου