Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Τεράστιο σκάνδαλο η πώληση του ΟΤΕ. Ποιός το είπε; Θα σοκαριστείτε…


Γιατί λαμόγιο δεν γεννιέσαι. Σε κάνουν οι κόπανοι οι ψηφοφόροι!

Επίσκεψη στο Μέγαρο του ΟΤΕ
ΠΑΣΟΚ
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, επισκέφθηκε σήμερα το Μέγαρο του ΟΤΕ, όπου συναντήθηκε και συνομίλησε με το Προεδρείο της ΟΜΕ-ΟΤΕ και τους εργαζόμενους.
Κατά την συνάντησή του με τους εργαζόμενους, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, είπε τα εξής:
“Φίλες και φίλοι, βρίσκομαι εδώ, και βρισκόμαστε όλοι εδώ, για να διατρανώσω τη δική μου προσωπική βούληση, αλλά και τη βούληση ολόκληρου του Κινήματος, να παλέψουμε μαζί σας, να κάνουμε κάθε τι που μπορούμε, για να σταματήσουμε την εξέλιξη μιας σύγχρονης τραγωδίας. Διότι περί τραγωδίας μιλάμε, όταν συζητάμε για τον τρόπο με τον οποίο σήμερα, αυτή η κυβέρνηση χειρίζεται τον δημόσιο πλούτο και ειδικότερα τον ΟΤΕ.
Μόνο σε μια τριτοκοσμική χώρα, θα μπορούσαμε να δούμε, πρώτα απ’ όλα, να πουλιέται δημόσιος πλούτος και, αντί να κερδίζει το κράτος, να κερδίζει κάποιος ιδιώτης. Αυτό, βεβαίως, είναι ένα τεράστιο σκάνδαλο.
Είναι τρεις οι βασικοί λόγοι, για τους οποίους εμείς λέμε «όχι» στην πώληση του ΟΤΕ. Ο πρώτος λόγος είναι, διότι ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της χώρας μας είναι ένα βασικό εργαλείο εθνικού σχεδιασμού. Βασικό εργαλείο εθνικού σχεδιασμού, που δεν πρέπει να είναι στα χέρια κάποιων ιδιωτών, αλλά που πρέπει να είναι στα χέρια κάθε δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, για να μπορεί να σχεδιάζει για την ανάπτυξη της χώρας, σ’ έναν τομέα που είναι βασικός για το μέλλον της οικονομίας μας, όπως είναι οι τηλεπικοινωνίες, όπως είναι η σύγχρονη τεχνολογία.
Η πώληση του ΟΤΕ σε ξένα συμφέροντα, σημαίνει πολύ απλά ότι χάνει η Ελλάδα ένα κυριαρχικό δικαίωμα, να μπορεί να σχεδιάζει για την δική της οικονομία, για τον Ελληνικό λαό, σε αυτό τον κρίσιμο τομέα.
Ένας δεύτερος λόγος, για τον οποίο εμείς αντιτασσόμαστε σε αυτή την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, είναι ότι ο ΟΤΕ είναι ένας Οργανισμός που έχει, όχι μόνο παρουσία στην Ελλάδα, αλλά με κόπο, με τις προσπάθειες τις δικές σας, με τη βοήθεια τη δική σας και, βεβαίως, με την ουσιαστική επένδυση και από τον Ελληνικό λαό και την Πολιτεία, έχει αναπτύξει δίκτυα σε πολλές περιοχές της ευρύτερης βαλκανικής χερσονήσου και όχι μόνον.
Αυτή η υποδομή, αυτά τα δίκτυα και αυτές οι προοπτικές είναι προοπτικές, τις οποίες εμείς δεν πρέπει να εκχωρήσουμε, δεν θα εκχωρήσει η Ελλάδα, σε κάποιους τρίτους, ξένους, όταν μπορεί να είναι ένα όπλο στρατηγικό για την οικονομία, τη διπλωματία, το κύρος και την παρουσία του Ελληνισμού σε πάρα πολλές χώρες.
Ένας τρίτος λόγος, για τον οποίο εμείς αντιτασσόμαστε στην πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, είναι ότι αυτός ο Οργανισμός έχει αναπτύξει μια πολύ ουσιαστική τεχνογνωσία. Μίλησα λίγο μαζί σας, τώρα, όπως χαιρετηθήκαμε και, βλέπω στα πρόσωπά σας, όχι μόνο την αγωνία, αλλά και την εμπειρία, τη γνώση, τη δουλειά, τις ώρες, τη ζωή, τον κόπο που έχετε επενδύσει σ’ αυτό τον Οργανισμό. Και ένας Οργανισμός, δεν είναι ένα κέλυφος κάποιων κτιρίων. Είναι άνθρωποι, είναι εργαζόμενοι. Είναι ένα άυλο κεφάλαιο εμπειρίας, τεχνογνωσίας, γνώσης, που δεν πρέπει να χάσει η Ελλάδα.
Διότι, αν γίνει αυτή η εταιρεία, θυγατρική κάποιας ξένης εταιρείας, κανένας δεν ξέρει, εάν τελικά απλώς μπει στα στρατηγικά σχέδια μιας άλλης εταιρείας που, λιγότερο ή και καθόλου, δεν θα ενδιαφερθεί για το ότι η Ελλάδα έχει ένα ανθρώπινο κεφάλαιο για την ανάπτυξη, όχι μόνο του ΟΤΕ, αλλά για τη μεταλαμπάδευση της δικής σας εμπειρίας και σε άλλες ελληνικές εταιρείες, οι οποίες μαθαίνουν, αναπτύσσονται, με την συνεργασία τους με αυτό τον μεγάλο και σημαντικό Οργανισμό.
Ακριβώς αυτό το κεφάλαιο, εμείς, το θέλουμε, το χρειαζόμαστε εδώ, στην Ελλάδα, για την ανάπτυξη. Χρειαζόμαστε να αισθανθεί και ο εργαζόμενος σιγουριά, ασφάλεια για το μέλλον, την προοπτική τη δική του, διότι μόνον έτσι μπορεί αυτός ο Οργανισμός να πάει μπροστά. Όταν εσείς αισθανόσαστε την σιγουριά, τη βοήθεια, την προοπτική από πλευράς της ίδιας της Πολιτείας, τότε και ο ΟΤΕ μπορεί να θαυματουργήσει όπως έχει θαυματουργήσει, στο παρελθόν, όπως έχετε δείξει κι εσείς, μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις, μέσα από τις κοινωνικές συμβάσεις, μέσα από τη συνεργασία με μια σωστή Διοίκηση, με μια σωστή λειτουργία της Πολιτείας, ότι αυτός ο Οργανισμός μπορεί να θαυματουργήσει, να είναι κερδοφόρος και να είναι προς όφελος, όχι μόνο των εργαζομένων, αλλά και ολόκληρου του Ελληνικού λαού.
Γι’ αυτό είμαστε εμείς εδώ, και πάλι ήμουν εδώ πριν από λίγους μήνες, και θέλω να τονίσω ότι η παρουσία μας εδώ, είναι παρουσία συμπαράστασης, είναι παρουσία κοινού αγώνα, είμαστε κοντά σας, μαζί σας, μαζί κάνουμε αυτό τον αγώνα και, μαζί, αυτό τον αγώνα, θα τον κερδίσουμε.
Καλό μας αγώνα και σας ευχαριστώ που με ακούσατε.”
Μέγαρο ΟΤΕ, 15 Απριλίου 2008

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου