Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

ΠΟΛΛΟΙ ΣΙΩΠΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ

Ο Ακης και τ' αδέλφια του

Της ΑΡΙΣΤΕΑΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ
«Θα του πάρουν το νεοκλασικό σπίτι, μπορεί και τα άλλα ακίνητα». «Ο Ακης είναι καλός άνθρωπος». «Στο Μόναχο δεν είχε δεύτερο βρακί. Τον θυμάμαι με το ίδιο αμπέχονο επί χρόνια στο στέκι με τις ελληνικές εφημερίδες».






Επιθεώρηση στόλου (2/7/2000)

«Εχει πολλά ράμματα για τη γούνα των Παπανδρέου. Θα τους κάψει».
«Ο Γιάννος θα τη βγάλει καθαρή;».
«Τον έφαγαν η μεγαλομανία και τα "κωλόσπιτα"».
«Ούτε θα γράψω ούτε θα πω το παραμικρό. Ο Ακης μάς έδωσε δουλειά και ήταν και γενναιόδωρος».
«Σιγά μη βάλουν φυλακή τον Ακη».
«Ισχυρός οικονομικός παράγων ζητούσε -μέχρι πρότινος- πιεστικά να μη χτυπάμε τον Ακη».
«Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται».
«- Μπαμπά, τι σημαίνει παρένθετο πρόσωπο; - Κλέφτης, παιδί μου, κλέφτης».
Ολα αυτά τα λένε όσοι γνωρίζουν καλά το βίο του Ακη Τσοχατζόπουλου, την υπόθεση των γερμανικών υποβρυχίων, αλλά και όσοι από μακριά παρακολουθούν τη βίαιη πλέον αποκαθήλωση του άλλοτε Νο 2 του ΠΑΣΟΚ, που ουδείς φρέναρε, αν και πολλοί γνώριζαν ή υποψιάζονταν ότι κάτι πήγαινε στραβά.
Ολοι σιωπούσαν. Βολεύονταν. Ωφελούντο. Συγκάλυπταν ή περιέβαλλαν εαυτούς με λίπος παχύδερμου σαν μονωτικό. Χλεύαζαν και καταδίωκαν σαν λεπρούς όσους τολμούσαν να εγείρουν ανάστημα ή ερωτήματα για τις αγορές των δισεκατομμυρίων ευρώ που έγιναν από τα Ιμια μέχρι και το 2004. Τι να πρωτοθυμηθούμε: TOR-Μ1, TPQ, ZUBR, SUSANA, ηλεκτρονικός πόλεμος, PATRIOT, ΕΡΜΗΣ, S-300, F-16, υποβρύχια 214, φρεγάτες, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, Apache, ΝΗ-90, Leopard Hel2, ασύρματοι κ.ά. Χάνει κανείς το λογαριασμό.
Εγινε η Ελλάδα η χαρά των εμπόρων όπλων, των μεσαζόντων, των λομπιστών, γέμισε το σύμπαν και πανάκριβες σαβούρες, ενώ το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε υποτίθεται ανάγκες που πρότειναν τα επιτελεία. ΚΥΣΕΑ ίσον βουβός κινηματογράφος. Ετσι με βουβή σκηνοθεσία αποφάσισαν οι κυβερνώντες να φορτώσουν το ΑΕΠ με δανεικά για τα όπλα της πατρίδας και τις μίζες για πάρτη τους.
Και τώρα, κάτω από τη διογκούμενη κατακραυγή, αποφάσισαν να «δικάσουν» τον Ακη. Μόνο που τώρα είναι αργά. Η ζημιά έχει γίνει. Και το ταμείον είναι μείον και δεν χωρά συγγνώμη. Παίζουν τα ρέστα τους και την παρτίδα διάσωσής τους.
Σήμερα, κατά τα φαινόμενα, ο Ακης Τσοχατζόπουλος θα παραπεμφθεί για δωροδοκία και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, έντεκα χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης των υποβρυχίων.
Καταγράφουμε ωστόσο τα εξής:
1 Ο πρώην υπουργός δεν μπορεί να παραπεμφθεί για απιστία σε βάρος του Δημοσίου, πράξη που σαφώς προηγήθηκε, αν αποδειχθεί ότι τελικά υπήρξε χρηματισμός του από τη γερμανική HDW και τα μαύρα ταμεία της, προκειμένου αυτή να κερδίσει τη χρυσή σύμβαση και στη συνέχεια και τα Ναυπηγεία. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος η πράξη αυτή έχει παραγραφεί - νόμος περί προστασίας των υπουργών.
2 Η περίφημη Torcaso Investments Limited είναι γνωστή από τις αρχές του 2009 και από την εξεταστική για το σκάνδαλο Βατοπεδίου. Είχε συναλλαγές με τη Μονή, αγοραπωλησίες ακινήτων (στην Κηφισιά -κτήριο Βωβού- και στην Πατησίων) και από τότε η εν Αθήναις έδρα της οδηγούσε σε πρόσωπα κοντινά με τον πρώην υπουργό Αμυνας. Η εξεταστική έφτασε μέχρι τον Γ. Σαχπατσίδη, που διετέλεσε και εκδότης της ιστορικής «Μακεδονίας» και σιώπησε.
3 Η Blue Bell, ίσως και η Nobilis, ακόμα δύο εξωχώριες εταιρείες είχαν αναφερθεί στην εξεταστική για τους TOR-Μ1 (2005) που κατέληξε σε φιάσκο με τους πρωταγωνιστές στο απυρόβλητο.
4 Η Torcaso και ο λογαριασμός της 051524866 στη Morgan Stanley της Ζυρίχης που δέχτηκαν 6,7 εκατ. δολάρια από τον Νοέμβριο του 1999 μέχρι τον Μάρτιο του 2000 ερευνώνται από το καλοκαίρι του 2010 για πιθανές εισροές και από τα μαύρα ταμεία της Siemens. Εκκρεμεί ακόμα αίτημα των ανακριτών που ψάχνουν μίζες από τους Patriot και το σύστημα ΕΡΜΗΣ.
Τώρα, έπειτα από γαργάρες μηνών, αποκαλύπτουν (ΣΔΟΕ και επιτροπή) ότι τέσσερα ακίνητα ιδιοκτησίας Ακη Τσοχατζόπουλου και της συζύγου του «πλύθηκαν» από τις γνωστές off-shore. (Μετά το άρθρο 86 να χαίρονται και το πόθεν έσχες των βουλευτών).
5 Εκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ήταν γνωστό από τις αρχές του 2010 πως για τα υποβρύχια 214 καταβλήθηκαν μίζες, χρησιμοποιήθηκαν μεσάζοντες, σύμβουλοι και εικονικές συμβάσεις, η σύμβαση δεν καταγγέλθηκε και η εταιρεία δεν κηρύχθηκε έκπτωτη. Αντίθετα (με νόμο) παραγγέλθηκαν άλλα δύο υποβρύχια, 1,3 δισ. ευρώ και με διαγραφές βαρύτατων προστίμων διευκολύνθηκε η αλλαγή μετοχικού σχήματος στον Σκαραμαγκά. Επίσης μέχρι σήμερα κανένας δεν είχε το θάρρος να καταργήσει τα αντισταθμιστικά ωφελήματα (Α.Ω.), τον κολαούζο διαφθοράς που συνοδεύει κάθε σύμβαση με ένα κομβόι νταβατζήδων που μοιράζουν δουλειές και «μαύρα».
6 Την περίοδο που είχαν φρενιάσει με παραγγελίες Ακης, Γιάννος, ΚΥΣΕΑ κ.λπ. και τα «παιδιά των εξοπλισμών» αλώνιζαν στο υπουργείο χωρίς Αμυνα, ο Τύπος σχεδόν σιωπούσε. Συγκροτήματα και ΜΜΕ, τουλάχιστον τέσσερα, έκαναν δουλειές με όπλα, με lobbing ή νταβατζιλίκι, άλλοι «μισθώνονταν» και ανάλογα διάλεγαν στρατόπεδο οπλεμπόρων. Εκδότες μισθωμένοι, δημοσιογράφοι-βαποράκια, οι περισσότεροι όμως σιωπηλοί, υποταγμένοι, αδιάφοροι ή φοβισμένοι. Σ' αυτούς ανάμεσα και fan του Ακη, που δαπανούσε πολλά για δημόσιες σχέσεις, έκανε χάρες και πάντα ήταν προσιτός και ανθρώπινος.
Ηταν ο υπουργός που όλοι τον έλεγαν Ακη και πολλοί ήξεραν ή υποψιάζονταν πως κάτι γίνεται στα σκοτεινά. Ποιοι; Οι σύντροφοι. Ο ξάδελφος. Ο κουμπάρος. Η λομπίστρια, η κυρία επί των δημοσίων σχέσεων. Οι πειθήνιοι αρχηγοί. Οι παλιοί του ΠΑΚ. Η παρέα του Μονάχου. Ο μπατζανάκης, ο κουνιάδος, η συμπεθέρα, η πρώην. Το Καστρί. Οι δικηγόροι. Οι θεματοφύλακες των off shore. Οι προμηθευτές. Οι συνδικαλιστές. Οι δημοσιογράφοι. Οι επιτελάρχες. Το ΕΠΥΕΘΑ. Οι άνθρωποι του Ακη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι εκδότες-έμποροι κ.ά.
Θέλετε και άλλους;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου