Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Καθημερινές πρωτοβουλίες για τα απορρίμματα από τους πολίτες


Στην προηγούμενη ανάρτηση διατυπώνεται η εξής θέση για τα σκουπίδια: Στους Ελλαδικούς τόπους, το πρόβλημα συνεχίζει χρόνια να σέρνεται, χωρίς λύση και παραμένει «ανοιχτή πληγή» γιατί: η Τοπική, Περιφερειακή και Κεντρική εξουσία, δεν θέλει, και τελικά δεν δίνει «μια ολοκληρωμένη ασφαλή λύση» με δυνατότητα εφαρμογής τις, στην καθημερινή πράξη.
Ποιά μπορεί να είναι η έκφραση πραγματικής κοινωνικής αλληλεγγύης απέναντι στους πολίτες της Κερατέας, του Γραμματικού, της Λευκίμμης, για όλους τους πολίτες της Ελλάδας που βρίσκονται αντιμέτωποι με το φαύλο κύκλο των σκουπιδιών και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ζωής τους;
Μήπως τελικά οι λύσεις δεν είναι τόσο μακριά από όσο θέλουμε να πιστεύουμε; Μήπως τελικά οι λύσεις βρίσκονται σε πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρουμε εμείς οι ίδιοι ως ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βάση (και όχι μόνο όταν βρισκόμαστε σε συνθήκες κρίσης όπως σήμερα με τα ΜΑΤ στην Κερατέα) για να ελαχιστοποιήσουμε τα σκουπίδια μας? Υπάρχουν άπειροι τρόποι στο επίπεδο της γειτονιάς μας, του δήμου μας, του σπιτιού μας για να μειώσουμε δραστικά τα σκουπίδια που παράγονται, να μειώσουμε κατά συνέπεια την ανάγκη για δημιουργία νέων ΧΥΤΑ, να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος διαχείρισης και την περιβαλλοντική ζημιά.
Να λοιπόν μερικοί τρόποι για να κάνουμε πράξη στην καθημερινή μας ζωή τα παραπάνω και να εκφράσουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας και την δέσμευση μας να προστατέψουμε το περιβάλλον, τη ζωή μας, την υγεία των παιδιών μας.
Τι μπορούμε να κάνουμε άμεσα στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στο δήμο μας:
• αποφεύγουμε τα προιόντα μιας χρήσης (πχ πλαστικά ποτήρια, πιάτα), αποφεύγουμε την πλαστική τσάντα μιας χρήσης, στις καθημερινές αγορές μας χρησιμοποιούμε τσάντα πολλαπλών χρήσεων.
• ενημερωνόμαστε για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των προιόντων που αγοράζουμε και για τις επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία, αποφεύγουμε προιόντα με επικίνδυνες ουσίες (πχ χρώματα που περιέχουν βαριά μέταλλα, πλαστικά με φορμαλδεύδη). Γενικότερα υιοθετούμε μια στάση κριτικής και περιβαλλοντικά υπεύθυνης κατανάλωσης για να προστατέψουμε την υγεία μας και το περιβάλλον. Αγοράζουμε κατά το δυνατόν τοπικά προιόντα στηρίζοντας και την τοπική οικονομία και θέσεις εργασίας.
Προτιμούμε συσκευασίες πολλαπλών χρήσεων π.χ μπύρα ή αναψυκτικά εμφιαλωμένα σε γυάλινα επιστρεφόμενα μπουκάλια.
Στηρίζουμε επιχειρήσεις επαναχρησιμοποίησης (ρουχα, έπιπλα, παιγνίδια, ηλεκτρικές συσκευές κ.α από δεύτερο χέρι). Μια καλή ιδέα και ένα παράδειγμα πράσινης επιχειρηματικότητας είναι να δημιουργήσουμε οι ίδιοι μια επιχείρηση επαναχρησιμοποίησης στο δήμο μας που θα επισκευάζει και θα πουλάει φθηνότερα προιόντα από δεύτερο χέρι.
• ξεκινάμε άμεσα οικιακή κομποστοποίηση των οργανικών μας απορριμμάτων, αγοράζοντας ή φτιάχνοντας τον δικό μας κομποστοποιητή. Αν θέλετε να φτιάξετε μόνοι σας ένα κομποστοποιητή αλλά και να βρείτε απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την οικιακή κομποστοποίηση επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης http://www.ecorec.gr/econew/index.php?option=com_content&view=section&id=12&Itemid=92&lang=el
Μέσω της οικιακής κομποστοποίησης θα μειώσουμε τα σκουπίδια μας κατά 40% και θα φτιάξουμε ένα πολύ χρήσιμο προιόν (κομποστ) για τον κήπο ή τις γλάστρες μας. Για όσους δεν έχουν κήπο αλλα ζούν σε διαμέρισμα υπάρχει η λύση του κομποστοποιητή μπαλκονιού!
ξεκινάμε άμεσα ανακύκλωση συσκευασιών (πλαστικό, γυαλί, αλουμίνιο, σιδηρούχα μέταλλα, τετραπακ), όπου ακολουθούμε τα εξής βήματα:
1. καθαρίζουμε καλά τις συσκευασίες από τυχόν υπολείμματα (τις αδειάζουμε καλά και καθαρίζουμε τα υπολείμματα).
2. Τις μεταφέρουμε στον μπλέ κάδο και τις αδειάζουμε (χύμα, χωρίς την σακούλα)
3. Ενημερώνουμε όλους τους φίλους και γνωστούς μας για την παραπάνω διαδικασία, ώστε να το κάνουν και αυτοί σωστά.
4. Αν στην γειτονιά μας δεν υπάρχουν επαρκείς μπλέ κάδοι πιέζουμε τον δήμο μας να συμπληρώσει τις ελλείψεις.
ξεκινάμε άμεσα ανακύκλωση χαρτιού (χωριστά απο τις συσκευασίες) και το μεταφέρουμε στις ειδικές καμπάνες του Δήμου μας (αν υπάρχουν). Αν ο δήμος μας δεν έχει πρόγραμμα ανακύκλωσης χαρτιού, συγκεντρώνουμε υπογραφές και στέλνουμε επιστολές, πιέζοντας να ξεκινήσει άμεσα ένα πρόγραμμα ξεχωριστής συλλογής χαρτιού.
Μια σωστότερη επιλογή είναι να ξεκινήσουμε ένα καλύτερο διαχωρισμό των ανακυκλώσιμων υλικών στο σπίτι μας, δηλαδή να συλλέγουμε χωριστά το αλουμινίο (κουτιά από αναψυκτικά, μπύρες), γυαλί, πλαστικά μπουκάλια και να τα μεταφέρουμε στα κέντρα ανταποδωτικής ανακύκλωσης (τα λεγόμενα σπιτάκια ανακύκλωσης), όπου τοποθετούμε το κάθε υλικό στην ειδική θυρίδα (και παίρνουμε πίσω ένα μικρό χρηματικό αντίτιμο). Με τον παραπάνω τρόπο διαχωρίζουμε στην πηγή και ανακτούμε υλικά υψηλής ποιότητας, είναι δηλαδή η καλύτερη λύση για σωστή ανακύκλωση. Συγχρόνως με τα παραπάνω πιέζουμε τον δήμο μας να δημιουργήσει σημεία συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών, σε κεντρικά σημεία του δήμου, ώστε ο κάθε πολίτης να μεταφέρει εκεί τα προδιαλεγμένα ανακυκλώσιμα υλικά.
- στο σπίτι μας συλλέγουμε χωριστά τα εξής
- τις μπαταρίες (για διάθεση στα σημεία συλλογής της ΑΦΗΣ),
- τα ηλεκτρικά/ηλεκτρονικά απόβλητα (τηλεοράσεις, ψυγεία, μικρές ηλεκτρονικές/ηλεκτρικές συσκευές), και τα μεταφέρουμε στα ειδικά σημεία συλλογής που έχει καθορίσει ο δήμος, ή μετά απο τηλεφωνική συνεννόηση έρχεται στο σπίτι μας υπάλληλος του δήμου για να τα μεταφέρει στα σημεία συλλογής. Πριν όμως διαθέσουμε για ανακύκλωση τις ηλεκτρικές συσκευές, εξετάζουμε αν είναι δυνατόν να τις επισκευάσουμε ώστε να εξοικονομήσουμε χρήματα αλλά και να στηρίξουμε τοπικές θέσεις εργασίας.
- Τα παλιά μας έπιπλα και στρώματα, καθώς και
- τα ρούχα και παλιά παπούτσια, τα παιδικά παιχνίδια, τα μεταφέρουμε σε είδικά σημείο που υποδεικνύει ο δήμος μας και αν δεν υπάρχει ήδη, πιέζουμε τον δήμο να δημιουργήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα επαναχρησιμοποίησης/ανακύκλωσης των παραπάνω υλικών, ή δημιουργούμε εμείς μια εταιρεία επαναχρησιμοποίησης.
- τα χρησιμοποιημένα μαγειρικά λάδια. Τα μεταφέρουμε σε ειδικά σημεία που έχει καθορίσει ο δήμος, αν δεν υπάρχει ήδη, πιέζουμε να οργανώσει ο δήμος μας ένα τέτοιο πρόγραμμα. Η χρησιμοποίηση των μαγειρικών λαδιών για παραγωγή βιοντηζελ μπορεί να αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη για το δήμο μας.
- τα χρησιμοποιημένα/ληγμένα φαρμακα . Τα φάρμακα που δεν έχουν λήξει μπορεί αφου συλλεχθούν απο τον δήμο (σε ειδικά σημεία συλλογής) να διατεθούν σε συμπολίτες μας που τα χρειάζονται. Τα ληγμένα φάρμακα μπορούν να επιστραφούν σε φαρμακευτικές εταιρείες για τελική διάθεση.
Υιοθετώντας μια τέτοια συμπεριφορά στο σπίτι μας, στη γειτονιά μας, στον δήμο μας μπορούμε να μειώσουμε τα σκουπίδια μας κατά 70-80%, μειώνοντας την εξάρτηση μας απο ΧΥΤΑ και χτίζοντας ένα αποκεντρωμένο μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων με πρωταγωνιστές εμάς τους ίδιους ως ενεργούς πολίτες. Οι λύσεις είναι πραγματικά στο χέρι μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου