Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Οι μέλισσες της Ευρώπης σιγά - σιγά χάνονται...


Το παρακάτω κείμενο το πήρα με μαίηλ από τη ΒΙΟΖΟ:

Οι μέλισσες χάνουν την ανοσία τους λόγω της ρύπανσης

Αν χαθούν απειλούνται με εξαφάνιση πολλά είδη φυτών. Οι μέλισσες της Ευρώπης σιγά - σιγά χάνονται. Πόσες μέλισσες θα ζήσουν να δουν την άνοιξη; Μέχρι και το 70% των τροφίμων μας εξαρτώνται από τις μέλισσες και τη γύρη που μεταφέρουν και αν αυτές εξακολουθήσουν να εξαφανίζονται μαζί ίσως εξαφανισθούν και τα περισσότερα φυτά…
Ο Σλοβένος ευρωβουλευτής του ΕΛΚ, Alojz Peterle, πρώην πρόεδρος ο ίδιος της Ένωσης Μελισσοκόμων Σλοβενίας το αποτελεσματικότερο μέσο αντιμετώπισης της εξαφάνισης των μελισσών είναι η βελτίωση του φυσικού περιβάλλοντος: «Οι μέλισσες χάνουν την ανοσία τους λόγω της ρύπανσης. Η βελτίωση των κτηνιατρικών φαρμάκων δεν αρκεί, εκείνο που είναι απαραίτητο είναι η μείωση της χρήσης των παρασιτοκτόνων από τους γεωργούς που πρέπει να γίνουν σύμμαχοι των μελισσοκόμων».
Μόνο τα δύο τελευταία χρόνια ορισμένες περιοχές της Ευρώπης καταγράφουν θνησιμότητα που υπερβαίνει το 80% αντί για το φυσιολογικό 5%, με προφανείς συνέπειες και για την παραγωγή μελιού. Βασικές αιτίες του φαινομένου οι ειδικοί εικάζουν ότι είναι η μειωμένη ανοσία τους λόγω συγκεκριμένων παθογόνων όπως η Varroa Mite, η χρήση εντομοκτόνων στη γεωργία, οι κλιματικές αλλαγές, η εξαφάνιση της τροφής τους λόγω των αλλαγών στις χρήσεις γης και, ενδεχομένως, τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που δημιουργούν οι πυλώνες υψηλής τάσης και οι κεραίες της κινητής τηλεφωνίας.
Πηγή: europarl.europa.eu

Έχουμε ξαναγράψει για τον κίνδυνο εξαφάνισης των μελισσών. Τώρα θυμήθηκα ένα κείμενο που δημοσιεύσαμε σαν Κίνηση ενάντια στα Μεταλλαγμένα Μαγνησίας:
ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ (γ.τ.) ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ
26.03.2007
Από την αρχή της εφαρμογής των γ.τ. (γενετικά τροποποιημένων) γεωργικών φυτών, υπήρχαν ενδείξεις ότι επιδρούν αρνητικά στις μέλισσες. Είχαν παρατηρηθεί σημαντικές μειώσεις των πληθυσμών τους, όταν ερχόταν σε επαφή με φυτείες γ.τ. ειδών (π.χ. στην Ταϋλάνδη, όπου είχαμε μείωση του πληθυσμού κατά 30% των σμηνών που πέταξαν πάνω από φυτείες βαμβακιού τύπου Bollgard).
Τώρα στις ΗΠΑ συμβαίνει κάτι το πρωτοφανές. Στην ανατολική ακτή παρατηρείται μέχρι και 70% μείωση του πληθυσμού των μελισσών ενώ στη δυτική μέχρι και το 60%. Οι μελισσοκόμοι μιλάνε για εθνική καταστροφή και οι New York Times υπολόγισαν στα οικονομικά τους φύλλα, στο τέλος Φεβρουαρίου, ότι οι ζημιές στην γεωργία θα ανέλθουν στο ύψος των 14 δις δολαρίων εξαιτίας αυτής της μείωσης (λόγω της μη επικονίασης στα φυτά από τις εξαφανισμένες μέλισσες).
Οι επιστήμονες εκεί μιλάνε για το σύνδρομο CCD (από το Colony Collapse Disorder), που το χαρακτηρίζουν σαν ένα είδος ΑIDS της Μελισσοκομίας και δημιούργησαν την CCD Working Group, για να μελετήσουν το «μυστηριώδες φαινόμενο».
Το σίγουρο είναι: οι μέλισσες εξαφανίζονται, στα κασώματα των σμηνών μένει μόνο ο γόνος και τα συμπτώματα είναι πρωτοφανή. Στις λίγες εναπομείνασες κάθε φορά μέλισσες, διαπιστώνεται να υπάρχουν ταυτόχρονα όλες οι γνωστές ιώσεις και μυκητιάσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει εξουδετερωθεί πλήρως. Το πιο περίεργο δε είναι ότι τα άδεια μολυσμένα μελίσσια δεν λεηλατούνται από άλλα υγιή σμήνη, πράγμα που συμβαίνει συνήθως σε κανονικές συνθήκες. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το γεγονός ότι «στα μελίσσια αυτά υπάρχει κάτι τοξικό που κρατάει τα υγιή μακριά», λένε οι επιστήμονες και αυτό ψάχνουν. Ακόμα δεν έχουν εντοπίσει την αιτία και δεν είναι σίγουρο αν θα την αποδώσουν στα μεταλλαγμένα, αφού εκεί καλλιεργούνται ελεύθερα και δεν είναι υποχρεωτικό να δηλώνεται η καλλιέργειά τους, ώστε να μπορούν εύκολα να το ελέγξουν (μπορεί και να μη τους αφήσουν τα συμφέροντα των εταιρειών των μεταλλαγμένων να το κάνουν).
Αλλά σίγουρο είναι επίσης ότι στις ΗΠΑ το 40% των φυτειών καλαμποκιού είναι σπαρμένες με γ.τ. καλαμπόκι ΒΤ και κάποιοι ειδικοί το αποδίδουν σε αυτό ακριβώς το γεγονός.
Το ίδιο ακριβώς φαινόμενο παρατηρήθηκε και στην περιοχή της Βαυαρίας στη Γερμανία, όπου οι μελισσοκόμοι αναφέρουν ότι οι μέλισσες δεν βρίσκουν το δρόμο για τα μελίσσια τους και εξαφανίζονται, ενώ πάσχουν από πολλές αρρώστιες ταυτόχρονα. Ο πρόεδρος της Ένωσης των Γερμανών Μελισσοκόμων (DBIB) δηλώνει ότι οι πληθυσμοί των μελισσών έχουν υποχωρήσει κατά 25% και σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα κατά 80%. Και εδώ έχει αρχίσει να καλλιεργείται το μεταλλαγμένο καλαμπόκι BT (αν και το ποσοστό είναι ακόμα πολύ μικρό). Πολλοί μελισσοκόμοι, με την υποστήριξη οικολογικών οργανώσεων και άλλων, έχουν καταφύγει στα δικαστήρια κατά της καλλιέργειας των μεταλλαγμένων.
Τώρα μάλιστα έχουν σαν στοιχείο υπέρ τους και τα αποτελέσματα μιας έρευνας του γερμανικού πανεπιστημίου της Γένας στη Θουριγγία. Συγκεκριμένα, ομάδα επιστημόνων του, υπό την εποπτεία του καθηγητή Hans-Hinrich Kaatz, πειραματίσθηκε με το γ.τ. καλαμπόκι ΒΤ, που περιέχει γονίδια του βακίλου της Θουριγγίας (ΒΤ), το οποίο βρίσκεται στο έδαφος και είναι τοξικό για τα έντομα. Δεν παρατηρήθηκε άμεση τοξική επίδραση στις μέλισσες, όμως διαπιστώθηκε κάτι το φρικιαστικό: άλλαξε η επιφάνεια του εντέρου τους και μειώθηκε τόσο πολύ η αντίσταση του ανοσοποιητικού τους συστήματος, ώστε άρχισαν να προσβάλλονται πολύ εύκολα από διάφορα παράσιτα και να μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους (στοιχεία από το περιοδικό Der Spiegel Nr 12/19.3.07). Πρόκειται δηλαδή για την επιβεβαίωση (αν και το πείραμα ήταν περιορισμένης έκτασης, αφού δεν συνεχίσθηκε η χρηματοδότησή του) του συνδρόμου για το οποίο μιλούν οι αμερικανοί επιστήμονες, όμως ταυτόχρονα και της αιτίας του, που είναι οι τοξίνες του ΒΤ.
Το καλαμπόκι ΜΟΝ863 (γράφαμε σε προηγούμενο άρθρο) αποδείχθηκε επικίνδυνο για τα ποντίκια, το καλαμπόκι ΒΤ αποδείχνεται επικίνδυνο για τις μέλισσες...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου