Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Μία νέα μορφή ζωής με δομικό στοιχείο το «αρσενικό»


Την ανακάλυψη μίας νέας μορφής ζωής, κρυμμένης στο βυθό μιας λίμνης στην Καλιφόρνια, ανακοίνωσαν οι επιστήμονες της NASA. Πρόκειται για ένα βακτήριο που μπορεί να αναπτυχθεί από το αρσενικό και να ενσωματώσει αυτό το φυσικό δηλητήριο στο DNA του.
Αυτή η ανακάλυψη επαναπροσδιορίζει όσα στοιχεία θεωρούνταν μέχρι σήμερα απαραίτητα για την ανάπτυξη της ζωής και τα οποία ήταν ο άνθρακας, το υδρογόνο, το άζωτο, το οξυγόνο, το φώσφορο και το θείο.
Ερευνητές-τριες της αστροβιολογίας του Αμερικανικού Ινστιτούτου Γεωφυσικής και του Πανεπιστημίου της Αριζόνας είχαν δημοσιεύσει από το 2009 εργασίες που υποστηρίζουν την υπόθεση ότι το αρσενικό μπορεί να υποκαταστήσει τον φωσφόρο, με τον οποίο είναι κοντά στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων, στις πρώιμες μορφές ζωής στη Γη.
Στη συνέχεια πειραματίστηκαν στη λίμνη Μόνο, στο εθνικό πάρκο Γιοσεμάιτ της Καλιφόρνια, η οποία παρουσιάζει υψηλά ποσοστά σε αλάτι και αρσενικό, όπου συνέλεξαν αυτά τα ιζήματα .
Η NASA συσχετίζει την ανακάλυψη αυτή με την εξωγήινη ζωή,επειδή υπάρχει μικρόβιο πάνω στο δικό μας πλανήτη, το οποίο μπορεί να ζει σε ένα περιβάλλον άκρως εχθρικό για τη ζωή, όπως την ξέρουμε εμείς οι άνθρωποι. Αυτό όμως συμβαίνει επειδή πιθανά δεν είχαμε δώσει σημασία μεγάλη στο ρόλο των μικροοργανισμών(ΜΟ).
Η κυρίαρχη επιστήμη αντιμετώπιζε τους ΜΟ μέχρι τώρα σαν αιτίες εκφυλιστικών διεργασιών στους κύκλους της ζωής και έτσι τους έβλεπε σαν εχθρούς της ζωής, που έπρεπε να τους εξολοθρεύει με διάφορα αντιβιοτικά. Υπάρχουν και οι εκφυλιστικοί ΜΟ, αλλά υπάρχουν και αρχέγονοι τέτοιοι, που στην ουσία συνθέτουν την ύλη τα στοιχεία και τις ενώσεις τους και δημιούργησαν τον πλανήτη όπως τον ξέρουμε σήμερα. Πιθανώς στη μακρόχρονη ιστορία της εξέλιξης(βλέπε το απαραίτητο βιβλίο για τη "Γαία" της Σαχτούρη), οι συνθήκες που δημιουργόταν ευνοούσαν την επικράτηση εκείνων των ΜΟ που χρησιμοποιούσαν τον άνθρακα, το υδρογόνο, το άζωτο, το οξυγόνο, το φώσφορο και το θείο. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν επιβιώσανε και ΜΟ που χρησιμοποιούν το αρσενικό σαν δομικό τους στοιχείο( βλέπε και το κείμενο: ο ρόλος των ΜΟ στους κύκλους της ζωής: http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/05/blog-post_09.html).
Το μικρόβιο λοιπόν που ανακαλύφθηκε μπορεί να μην είναι"νέα μορφή ζωής" από άλλον πλανήτη, αλλά μπορεί να είναι μια πολύ παλιά μορφή ζωής της γης, που κατώρθωσε να επιβιώσει σε συνθήκες παρόμοιες με τις νεαρής ηλικείας της. Για παράδειγμα πολλοί από τους αρχέγονους αναερόβιους ΜΟ δεν κατώρθωσαν να επιβιώσουν και εξαφανίσθηκαν, όταν το Οξυγόνο έφθασε στη σημερινή περιεκτικότητα στη γήινη ατμόσφαιρα(το οξυγόνο υπήρξε δηλητήριο για αυτούς). Πολλοί όμως το κατάφεραν και μετέτρεψαν το οξυγόνο σε απαραίτητο για την επιβίωσή τους στοιχείο(αερόβιοι ΜΟ). Μπορεί λοιπόν και αυτός ο ΜΟ που ανακαλύφθηκε πρόσφατα να μετέτρεψε το αρσενικό-ένα δηλητήριο για τις άλλες μορφές ζωής-σε δομικό του στοιχείο.
Προφανώς και μπορούν να υπάρχουν τέτοιοι ΜΟ και σε άλλους, διαφορετικής σύστασης πλανήτες, όπου επικρατούν άλλα χημικά στοιχεία. Αυτοί βέβαια μπορούν να χαρακτηρισθούν σαν "εξωγήινες μορφές ζωής", αλλά όχι και το βακτήριο της Καλιφόρνιας.
Η ανακάλυψή του λοιπόν θα πρέπει να οδηγήσει την ανεξάρτητη επιστήμη-δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο με την αχυρώνητη και στην υπηρεσία συμφερόντων επιστήμη- στο να ενδιαφερθεί περισσότερο να ερευνήσει το ρόλο των μικροοργανισμών στη γήινη βιόσφαιρα, πράγμα που θα είναι άκρως απαραίτητο το επόμενο διάστημα, γιατί οι ανθρώπινες δραστηριότητες επιδεινώνουν τις συνθήκες και τις κάνουν "δηλητηριώδεις" στα πλαίσιά της.

2 σχόλια:

  1. Για να "επαναγειωθεί" η φαντασία σας σε σχέση με τις δυνατότητες των ΜΟ, θα πρέπει να διαβάσετε το βιβλίο: Το Σμήνος. Έχει γίνει μπεστσέλλερ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις δίκιο, εκτός από τη Γαία που είναι επιστημονικό βιβλίο, είναι πολύ καλό να διαβαστεί και το Σμήνος. Είναι βέβαια επιστημονικής φαντασίας θρίλερ,πολλές σελίδες, αλλά διαβάζεται με κομμένη ανάσα και στηρίζεται πολύ σε επιστημονικές θεωρίες της βιολογίας των οικοσυστημάτων. Συγγραφέας: Φρανκ Σέτσινγκ, εκδόσεις Καστανιώτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή