Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Εκδήλωση για τα δημόσια αγαθά


Η ομάδα άλλη δημοκρατία σας προσκαλεί σε εκδήλωση στο Μικρόπολις, στη Θεσσαλονίκη, την ερχόμενη Δευτέρα. Εδώ και το κείμενο-κάλεσμα:

Τα κοινωνικά αγαθά στα χέρια των πολιτών και όχι στα χέρια των ιδιωτών
Με αφορμή την οικονομική κρίση Τα δημόσια, κυρίως τα κοινοτικά, αγαθά απαλλοτριώνονται προκειμένου οι καθημερινές συνθήκες αναπαραγωγής των ανθρώπων (από το πόσιμο νερό και την παροχή ενέργειας μέχρι το σύστημα υγείας και την παιδεία ) να μετατραπούν σε εμπόρευμα και να αυξήσουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Μας λένε ότι η πώληση των δημοσίων αγαθών σε εταιρίες είναι μονόδρομος μπροστά στην χρεωκοπία του κρατικού ελέγχου και μας εγκλωβίζουν στο δίλλημα διεφθαρμένο κρατικό ή αμείλικτο ιδιωτικό. Και οι 2 αυτές πλευρές αποτελούν τις όψεις του ίδιου νομίσματος.
Μπορούμε να παλέψουμε για μια άλλη επιλογή, αυτή του κοινωνικού ελέγχου των δημοσίων αγαθών. Πληθώρα τέτοιων παραδειγμάτων σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό υπάρχουν σε όλη την ιστορία ακόμα και σήμερα σε όλο τον κόσμο. Είναι εφικτό και για εμάς σήμερα στην πόλη της Θεσσαλονίκης πολίτες & εργαζόμενοι στην ΔΕΗ και την ΕΥΑΘ να παλέψουμε και να κερδίσουμε τα δημόσια αγαθά εκεί που θα πρέπει να ανήκουν-στον κοινωνικό έλεγχο.
Για αυτό το ζήτημα σας καλούμε την Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου στις 7.00μμ σε μια εκδήλωση συζήτηση στο «Μικρόπολις» Βενιζέλου & Βασ. Ηρακλείου 18 :
Προβολή:
20′ ντοκυμαντέρ για την υπεράσπιση του νερού: “The Flow”
Ομιλητές:
- Εκπρόσωποι εργαζομένων στην ΔΕΗ και στην ΕΥΑΘ
- Μέλος της πρωτοβουλίας κατοίκων Ωραιοκάστρου
Η κοινωνικοποίηση της ΕΥΑΘ είναι εφικτή
( μια ριζοσπαστική πολιτική σήμερα για την κοινωνική ανατροπή αύριο )
Η διεθνής εμπειρία περιπτώσεις ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης, όπως αυτή που δρομολογεί η κυβέρνηση για την ΕΥΑΘ είναι ενδεικτική: οι λογαριασμοί γίνονται πανάκριβοι ενώ η ποιότητα του νερού υποβαθμίζεται σημαντικά. Το οικολογικό ενδιαφέρον για τη διαχείριση των υδάτων διαγράφεται οριστικά, και παράλληλα οι εργαζόμενοι στην ύδρευση δέχονται επίθεση σε όλα τα επίπεδα, όπως συμβαίνει σε κάθε διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Η λειτουργία της ΕΥΑΘ στη Θεσσαλονίκη συναρτάται άμεσα με τη ζωή και την υγεία όλων μας! Η εταιρία λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια (εισηγμένη στο χρηματιστήριο), διοικείται από μετόχους που νοιάζονται μόνο για το κέρδος και όχι για τη δημόσια υγεία και όφελος. Η ΕΥΑΘ μπορεί και πρέπει να περάσει στα χέρια των πολιτών της Θεσσαλονίκης! Πρέπει να έχουμε τον τελευταίο λόγο για τις βασικές γραμμές της πολιτικής της, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους σ’ αυτή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί αν αγωνιστούμε:
1) Για τη δημοτικοποίηση της ΕΥΑΘ και την οριστική αποτροπή της ιδιωτικοποίησής της.
Στο παρελθόν, το δημοτικό συμβούλιο (πλην ΚΚΕ) είχε εγκρίνει ψήφισμα για τη δημοτικοποίηση της επιχείρησης. Οι εργαζόμενοι της ΕΥΑΘ χαιρέτισαν και ενέκριναν αυτήν την προοπτική. Ωστόσο, ο δήμος Θεσσαλονίκης δυστυχώς λειτουργεί σήμερα σαν ένα μικρό κράτος, πλήρως αποξενωμένο από τους πολίτες και τις ανάγκες τους. Αφού δοθεί λοιπόν αγώνας για την πραγμάτωση αυτού του πρώτου βήματος, απαιτείται περαιτέρω αγώνας
2) Για την πραγματική δημοτικοποίηση της ΕΥΑΘ.
Αυτό σημαίνει ότι, μετά από καμπάνιες ουσιαστικής ενημέρωσης από ειδικούς, τα βασικά θέματα πολιτικής της ΕΥΑΘ θα αποφασίζονται από τις συνελεύσεις των πολιτών και ανακλητοί αντιπρόσωποι θα αναλαμβάνουν την υλοποίηση αυτών των αποφάσεων. Στη Θεσσαλονίκη, τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν δημιουργηθεί και λειτουργούν αρκετές ανοικτές λαϊκές συνελεύσεις σε συνοικίες και διαμερίσματα της πόλης. Αυτές πρέπει να πληθύνουν και να ενδυναμωθούν, και σε βάθος χρόνου να μετατραπούν στους πραγματικούς δημοκρατικούς θεσμούς διακυβέρνησης της πόλης. Η τοπική εξουσία να περάσει εκεί όπου ανήκει, από τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο, στις λαϊκές συνελεύσεις.
Το νερό βέβαια είναι τόσο σημαντικό από οικολογικής άποψης, και αφορά την ίδια την επιβίωση των οικοσυστημάτων, κάτι που συνεπάγεται συνεργασία και σοβαρότητα για τη διαχείρισή του. Απαιτείται λοιπόν προσπάθεια
3) Για τη δημιουργία ενός διαδημοτικού φορέα διαχείρισης των υδάτων που θα λαμβάνει υπόψη τις οικολογικές παραμέτρους του ζητήματος και θα βρίσκεται στα χέρια όλων των πολιτών, και όχι του κράτους ή των ιδιωτών.
Το καπιταλιστικό σύστημα και οι συνοδοιπόροι του ξεπουλάνε τις ανάγκες και τα όνειρά μας. Η κρίση που δημιουργούν απειλεί ανθρώπους και περιβάλλον. Καιρός ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Κάθε μάχη είναι κρίσιμη.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΑΘ! – Η ΕΥΑΘ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!
άλλη δημοκρατία
anotherdemocracy.espivblogs.net

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου