Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Προς την Υπουργό Παιδείας: "Είστε άσχετη και επικίνδυνη! Ντροπή σας!"

Έλαβα με μαίηλ και αναρτώ την καταγγελία μαθήτριας.
Τα σχόλια δικά σας!!!
Το όνομά μου είναι Μυρτώ και ζω σε μία μεγάλη πόλη της περιφέρειας - τα στοιχεία μου είναι στη διάθεση του site σας, αλλά δεν επιθυμώ την δημοσιοποιήση τους. Είμαι μαθήτρια της Γ Λυκείου και ετοιμάζομαι φέτος να δώσω Πανελλήνιες εξετάσεις με στόχο το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και την Αρχιτεκτονική Σχολή.
Οι γονείς μου πέρυσι τέτοια εποχή μου έδωσαν την Πολυτέλεια να επιλέξω αν θέλω να σπουδάσω στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. "Ετσι κι αλλιώς για να σπουδάσεις στην Αθήνα, θα δώσουμε περισσότερα λεφτά απ' ότι π.χ. στη Γαλλία", μου εξήγησαν. Εγώ όμως ήμουν απόλυτη:
Θα αγωνιστώ για να καταφέρω την εισαγωγή μου στο ΕΜΠ της Αθήνας! Η λύση του εξωτερικού θα είναι για εμένα "λύση ανάγκης"! Προσωπική μου άποψη είναι ότι όποιος έχει το ΚΟΤΣΙΑ, δοκιμάζει να "πιάσει" το ασύλληπτο νούμερο των 22.500 μορίων και μπαίνει πανυγηρικά στο Πολυτεχνείο.
Οι σπουδές σε πανεπιστήμια Αμερικής, Αγγλίας, Γαλλίας κλπ. -πλην των κορυφαίων Χάρβαρντ, Γέϊλ, Κέϊμπριτζ, Οξφόρδης, Σορβόννης κλπ- είναι για εμένα το άλλοθι των αδύναμων και αποτυχημένων! Η περσινή ξεφτίλα με τα θέματα του I.B που ΑΓΟΡΑΣΤΗΚΑΝ από ματσό μπαμπάδες για να εξασφαλίσουν την εισαγωγή των βουτυρόπαιδών τους, νιώθω ότι δικαιώνει την άποψή μου!
Στην επιστολή μου αυτή δεν θα σχολιάσω τον παραλογισμό που ζούμε εμείς οι μαθητές της Γ Λυκείου και οι οικογένειές μας. Δεν θα αναφερθώ στον αγώνα, τα έξοδα, τα φροντιστήρια, την διάταραξη της σωματικής και ψυχικής μας υγείας.
Ούτε θα κατηγορήσω την Υπουργό Παιδείας γιατί έστειλε το δικό της παιδί κατευθείαν σε τμήμα I.B που θα το οδηγήσει σε σπουδές εκτός Ελλάδας. Δικαίωμα της! Αυτό όμως που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ και ΤΗΣ ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ, είναι να παίζει με περισσότερους από 90.000 υποψήφιους των Πανελληνιων Εξετάσεων και να τους αντιμετωπίζει ως "κωλόπαιδα"!
Γιατί έτσι ένιωσα όταν άκουσα την κ. Διαμαντοπούλου να δηλώνει ότι το υπουργείο της σκοπεύει να μειώσει τον αριθμό των απουσιών για να "πατάξει τις κοπάνες"!
"Είναι ντροπή για τη χώρα στο τέλος της σχολικής χρονιάς να προσκομίζονται αυτά τα καταφανώς πλαστά δικαιολογητικά και να ξέρει το κάθε παιδί από τα 17 και τα 18 του χρόνια ότι με αυτό τον τρόπο μπορεί να πάρει πλαστά έγγραφα και χαρτιά που θα τα υπογράφει ιατρός, τα προσκομίζει ο γονιός και τα αποδέχεται ο καθηγητής", δήλωσε με απύθμενο θράσος και ασχετοσύνη!
Η ΝΤΡΟΠΗ είναι όλη δική σας κ. Διαμαντοπούλου! Κι εκείνων που σας τοποθέτησαν επικεφαλής σε ένα τόσο σοβαρό πόστο όπως η Παιδεία! Γιατί αν τα παιδάκια όλων σας- και του πρωθυπουργού μας μαζί!- είχαν δώσει Πανελλήνιες Εξετάσεις, θα ξέρατε ότι οι μαθητές της Γ Λυκείου όχι κοπάνες δεν προλαβαίνουν να κάνουν, αλλά ούτε να πιούν νερό!
Βεβαίως και εκμεταλλευόμαστε ΟΛΕΣ τις απουσίες που μας δίνει ο νόμος! Για να ματώσουμε στο διάβασμα! Για να προλάβουμε να βγάλουμε την ύλη! Για να μην σωριαστούμε μέσα στην τάξη από το άγχος, την αϋπνία και την κούραση! Γιατί είναι ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ να ξυπνάς στις 6.30 και να πηγαίνεις να κάνεις Θρησκευτικά και Γυμναστική όταν αυτές τις ώρες μπορείς να τις κερδίσεις για να πας ακόμη πιο γερός στην μάχη των Πανελληνίων Εξετάσεων!
ΠΟΥ ΖΕΙΤΕ κ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ; ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΣΑΣ; ΕΧΕΙ ΕΣΤΩ ΚΙ ΕΝΑΣ ΙΔΕΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ;
Κοπανατζήδες που πρέπει να ντρέπονται δεν είμαστε εμείς που εξαντλούμε το όριο των απουσιών μας για να διαβάσουμε, ούτε οι οικογένειές μας που αναγκάζονται να ζητιανεύουν πλαστά πιστοποιητικά γιατρών! Κοπανατζήδες είστε όλοι εσείς που βολεύετε τα παιδάκια σας στην ευκολία των εξαγορασμένων εισαγωγών σε Πανεπιστήμια του Εξωτερικού και στους διορισμούς στο δημόσιο!
Κι εύχομαι ο ελληνικός λαός να "ξυπνήσει" και να σας πληρώσει όπως σας αρμόζει! Είστε άσχετη και επικίνδυνη! ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!
Μυρτώ
Υ.Γ. Βοηθήστε με να διαδοθεί αυτή η επιστολή! Δεν είμαστε κοπανατζήδες οι μαθητές τη Γ Λυκείου! Αγωνιστές είμαστε και δεν μας αρμόζει τέτοια συμπεριφορά!

1 σχόλιο:

  1. για τους περσινούς μαθητές η Διαμαντοπούλου έδωσε "χάρισμα" τις διπλάσιες απουσίες...
    επίσης, για να δημοσιοποιηθεί αυτή η επιστολή θα πρέπει να σταλεί σε διάφορα μμε, και αρμοδίως στο υπουργείο "παιδείας" (κτλ κτλ κτλ)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή