Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ

Έλαβα με μαίηλ από τον φίλο Βασίλη Γιόκαρη το πρόγραμμα της Κίνησής τους στην Τρίπολη και το αναρτώ, γιατί θεωρώ ότι έτσι πρέπει να δημιουργούνται οι τοπικές αυτοδιοικητικές παρεμβάσεις:

Διαμόρφωση προγραμματικών θέσεων και προτάσεων

Η κίνησή μας, η Μαντινειακή Συμπολιτεία, φιλοδοξεί να συσπειρώσει σε μία νέα συλλογικότητα δημότες από τους οκτώ δήμους (Βαλτετσίου, Κορυθίου, Λεβιδίου, Μαντινείας, Σκιρίτιδας, Τεγέας, Τρίπολης και Φαλάνθου) που μετά την εφαρμογή του πρόσφατου νόμου "Καλλικράτης", θα αποτελούν από την 1/1/2011 το νέο Δήμο Τρίπολης. Στοχεύει να δραστηριοποιείται δημιουργικά σε όσα ζητήματα αφορούν την Μαντινεία και να συμβάλλει στην ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας, αμοιβαιότητας και εποικοδομητικής συνύπαρξης ανάμεσα στην πόλη της - την Τρίπολη και στην ύπαιθρό της - τα μικρά και μεγάλα χωριά της.
Είμαστε αντίθετοι με τον "Καλλικράτη", διότι ουσιαστικά καταργεί την αυτοδιοίκηση, θα εργαστούμε όμως θετικά στο νέο Δήμο, από οποιαδήποτε θέση. Η κίνησή μας είναι ανοιχτή σε όλους τους συνδημότες, ακηδεμόνευτη από κόμματα. Όλοι μας στη Δημοτική κίνηση "Μαντινειακή Συμπολιτεία" είμαστε ίσοι μεταξύ ίσων, δεν πιστεύουμε σε αρχηγούς, σωτήρες και μεσσίες. Ήδη πολλά έχει πάθει ο τόπος από τέτοιους "φωτισμένους ηγέτες" και δεν έχει πλέον την ανάγκη τους.
Οι διαδικασίες που ακολουθούμε πηγαίνοντας προς τις εκλογές, μπορούμε να πούμε ότι ανατρέπουν τα μέχρι τώρα δεδομένα. Όχι μόνο επιτρέπουν αλλά επιζητούν την ενεργό συμμετοχή των συμπολιτών μας στις δραστηριότητες της νέας κίνησης και καλλιεργούν το κατάλληλο έδαφος. Χαρακτηριστικά :
• Μετά από δημόσια πρόσκληση πραγματοποιήσαμε Γενική Συνέλευση την 21η Ιουλίου 2010, σε δημόσιο χώρο, για την Ίδρυση της Μαντινειακής Συμπολιτείας. Στη συνέλευση αναδείξαμε συντονιστικό όργανο και συγκροτήσαμε θεματικές ομάδες εργασίας που θα επεξεργαστούν θέσεις και προτάσεις, θα παλέψουν για λύσεις στα μεγάλα και μικρά κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι δημότες.
• Καλούμε σε νέα Γενική Συνέλευση την 1η Σεπτεμβρίου 2010, σε δημόσιο χώρο, όπου με δημοκρατικές διαδικασίες και πλήρη διαφάνεια, θα εκλεγεί μεταξύ των ενδιαφερομένων, μιας που ο νόμος το επιβάλλει, ο επικεφαλής του εκλογικού συνδυασμού της κίνησης.
Όποιος επιθυμεί, μπορεί και πρέπει να πάρει μέρος στις διαδικασίες αυτές.

Η πρωτόγνωρη και πολύπλευρη κρίση που έχει προσβάλλει και την τοπική κοινωνία μας, αποτελεί και ευκαιρία για αλλαγή πορείας, για αναπροσανατολισμό. Η κίνηση ενεργών Μαντίνειων πολιτών Μαντινειακή Συμπολιτεία δημιουργήθηκε για να παρεμβαίνει στα κοινά της Μαντινείας στοχευμένα και αποτελεσματικά, με δράσεις που αφορούν τα δημοτικά δρώμενα και ζητήματα αλλά και με πρωτοβουλίες εκτός της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Κινούμαστε με βασικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές
1. Οργάνωση και αποτελεσματική λειτουργία του νέου Δήμου στα πλαίσια του "Καλλικράτη" και των δυσμενέστατων οικονομικών εξελίξεων, για την εξυπηρέτηση των δημοτών και του κοινωνικού συνόλου.
2. Παρέμβαση στους θεσμούς και στο χώρο της Τ.Α., με στόχο τη διάσωση του τοπικού και αυτοδιοικητικού χαρακτήρα της.
* Όχι στο δημαρχοκεντρικό μοντέλο άσκησης της εξουσίας και διοίκησης
* Ενεργοποίηση θεσμών συμμετοχής των πολιτών στα κοινά του τόπου τους
* Δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ δημοτικής αρχής και δημοτών
* Ουσιαστικός έλεγχος αιρετών και υπαλλήλων. Δεν υπάρχουν μόνον δικαιώματα προς υπεράσπιση αλλά και ευθύνες και υποχρεώσεις που οφείλουμε να αναλαμβάνουμε.
3. Οικολογική στροφή στην οικονομία, στις υποδομές, στις επενδύσεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα :
α) Αγροτική οικονομία. Βιοκαλλιέργειες, τοπικά προϊόντα ονομασίας προέλευσης, αυτοοργάνωση των παραγωγών σε συνεργατικές οντότητες στην παραγωγή, στην εμπορία και στη διάθεση των προϊόντων τους.
β) Αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (αιολικά πάρκα, φωτοβολταїκοί σταθμοί κ.λπ.). Εφαρμογή ποικίλων μέτρων και δράσεων εξοικονόμησης ενέργειας.
γ) Διαχείριση των στερεών απορριμμάτων με διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, λιπασματοποίηση - κομποστοποίηση, υγειονομική ταφή των υπολειμμάτων, ενημέρωση – ευαισθητοποίηση - συμμετοχή των πολιτών.
δ) Χωροταξικός σχεδιασμός (ΓΠΣ, ΣΧΟΟΑΠ, χρήσεις γης, δάση-άλση-αστικό πράσινο–υγροβιότοποι, κυκλοφοριακό).
ε) Οικολογικά και κοινωνικά συμβατή διαχείριση των υδατικών πόρων.
στ) Προστασία και ανάδειξη της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς μας, ανάπτυξη μορφών αγροτουρισμού, οικοτουρισμού και πολιτιστικού τουρισμού.
Τα πλεονεκτήματα από αντίστοιχες οικονομικές δραστηριότητες θα είναι πολλά. Δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, κατανομή του οικονομικού οφέλους σε περισσότερους - στο κοινωνικό σύνολο, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, κοινωνική αλληλεγγύη - κοινωνική συνοχή, διάσωση - αναζωογόνηση της υπαίθρου.
4. Υπεράσπιση και φροντίδα των δημόσιων χώρων και αγαθών (δάση, νερά, δημόσια εδάφη, άλση, αστικό πράσινο) και υπηρεσιών (Υγεία, πρόνοια, παιδεία), από την υποβάθμιση, την καταπάτηση, τη ρύπανση, την εμπορευματοποίηση.

Η κίνησή μας δημιουργήθηκε στη συγκυρία της ζοφερής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που προκάλεσαν οι κυβερνητικές πολιτικές δεκαετιών και η επιτήρηση της χώρας μας από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Χωρίς να παραβλέπουμε τις επιπτώσεις της κρίσης στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης που οδήγησαν στην εφαρμογή του "Καλλικράτη", πιστεύουμε ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια παρέμβασης και οικοδόμησης άλλων σχέσεων μεταξύ ελεύθερων και ενεργών πολιτών. Οι θεσμοί της τοπικής αυτοδιοίκησης, βαθύτατα πολιτικοί όχι όμως και κατ΄ ανάγκη εξαρτώμενοι από κόμματα, παραπέμπουν σε μορφές άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής, σε συσπειρώσεις και κινηματικές δράσεις, σε ευρύτερες κοινωνικές πρωτοβουλίες.
Συμπορευόμαστε μιλώντας χαμηλόφωνα, με αγωνιστικό όμως φρόνημα και στόχο τη διάχυση του διαλόγου στην τοπική κοινωνία και την παραγωγή προτάσεων και έργου. Για να συμβάλλουμε στη λύση καθημερινών προβλημάτων της πόλης και των χωριών μας αλλά και στον σχεδιασμό και την υλοποίηση ευρύτερων δράσεων και έργων για το φυσικό και το ανθρώπινο περιβάλλον.
Γιατί οι άνθρωποι στις πόλεις και τα χωριά, έχουμε ανάγκη από σεβασμό και αξιοπρέπεια, αναζητούμε ποιότητα ζωής, πολιτισμό, ελεύθερο χρόνο. Γιατί υπάρχουν ομάδες συμπολιτών μας στο περιθώριο, γιατί η φτώχεια είναι αβάσταχτη στους μετανάστες, τους τσιγγάνους, τους συμπολίτες με ειδικές ανάγκες, τους μικροσυνταξιούχους της πόλης και της αγροτιάς. Γιατί η νεολαία αισθάνεται τη φτώχεια του μέλλοντός μας και αναζητά σχέσεις ισοτιμίας και συνύπαρξης.
Σ΄αυτό το πλαίσιο η Μαντινειακή Συμπολιτεία καλεί όλους τους συνδημότες και συνδημότισσες σε διάλογο, συνεργασία, συμμετοχή και κοινές δράσεις.

Ανάδειξη του επικεφαλής του εκλογικού συνδυασμού της Κίνησης
την Τετάρτη 1η Σεπτεμβρίου, ώρα 8 το βράδυ στο Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης

Το συντονιστικό όργανο της Μαντινειακής Συμπολιτείας
(Γιόκαρης Βασίλης, Γκάνιος Γιώργος, Ζαχαριάς Κώστας,
Θεοχάρης Γιώργος, Παπαδόπουλος Γιώργος )

Αντί σχολίου:
Στη συνέλευση της Μαντινειακής Συμπολιτείας, που έγινε αρχές Σεπτεμβρίου, επικεφαλής αναδείχθηκε ο Βασίλης Γιόκαρης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου