Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΚΛΟΓΕΣ για ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ;

ή ΕΚΛΟΓΕΣ για να "μετρήσουμε τα ΚΟΥΚΙΑ μας";;;

Έλαβα με μαίηλ από τον φίλο Στέλιο το παρακάτω κείμενο με το οποίο συμφωνώ και επαυξάνω:

Κάθε φορά που πλησιάζουν οι εκλογές για τοπική αυτοδιοίκηση αναρωτιέμαι αν πράγματι ξέρουμε- ΛΑΟΣ και ΗΓΕΤΕΣ- τί κάνουμε.Συμμετέχουμε πράγματι σε μια εκλογική διαδικασία για να εκλέξουμε τους ΑΡΙΣΤΟΥΣ για να (αυτο)διοικηθούμε οι κάτοικοι της πόλης; ή συμμετέχουμε σε ΕΚΛΟΓΕΣ-ΠΡΟΒΑ για την ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ της δύναμης των κομμάτων; Όλα τα κόμματα θέλουν να πείσουν πως σέβονται το ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ των πόλεων και γιαυτό-λένε-δεν "χρωματίζουν" τους υποψήφιους των εκλογών αυτών και τις αντίστοιχες παρατάξεις με κομματικά προσωνύμια παρά τους προσδίνουν ωραίους και χαρμόσυνους και προπαντός ουδέτερους προσδιορισμούς όπως π.χ.ΝΕΑ ΠΟΛΗ , ΟΜΟΡΦΗ ΓΕΙΤΟΝΕΙΑ κ.τ.ό,όμως τη βραδιά
των αποτελεσμάτων θα θριαμβολογούν όλοι τους καμαρώνοντας τα κομματικά τους χρώματα στον χρωματισμένο πολιτικό χάρτη της ΕΛΛΑΔΟΣ. Όλοι μας γνωρίζουμε και ο κυρίαρχος λαός και οι κομματικές ηγεσίες πως .....έπεσαν κορμιά στα κομματικά όργανα για την επιλογή των υποψηφίων.Προς τί τότε η όλη σκηνοθεσία περί του ...ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ..;
Γιατί,κ.κ. των κομματικών οργάνων, δε βαφτίζετε τις παρατάξεις αυτές με τα γνή- σιά τους κομματικά ονόματα,όπως πράγματι θέλετε να είναι, δηλαδή ΠΑΣΟΚΙΚΗ κ.λ.π. ...κ.λ.π. και μας κοροιδεύετε; Είστε τόσο πολύ σίγουροι για το μέγεθος του ελλείματος στη νοημοσύνη μας;Αν έτσι είναι,δηλαδή αυτοί είμαστε εμείς οι απλοί πολίτες,όπως ακριβώς μας "εκτιμάτε",τότε καλά κάνετε,όμως μη ξαφνιασθείτε μετά απο σχετικές δημοσκοπήσεις και αρχίσετε μαζικά όλα τα κόμματα τις ....γοερές κραυγές ...ΩΙΜΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ .
Σε ολόκληρη δε αυτή την κοροιδία συμμετέχουν ακόμα και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ -ΠΡΑΣΙΝΟΙ .Μιλάω για τους Οικολόγους-Πράσινους γιατί μας μιλήσαν για νέο πολιτικό πολιτισμό και νέο πολιτικό ήθος και εδώ ήταν μια ευκαιρία να το δείξουν, να τραβήξουν δηλαδή τη διαχωριστική γραμμή, να μπούν μπροστά και να διακηρύ- ξουν: ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ - ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ-ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ.Και να διαφυ- λάξετε, αγαπητοί μου φίλοι,ως ένα εναλλακτικό και πραγματικά καινούργιο κίνημα το ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΟ της ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ των πόλεων και χωριών.Εσείς αντ'αυτού
επιλέξατε την"δοκιμασμένη" μέθοδο, ως τίμημα εισόδου στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Θα μπορούσε τώρα κάποιος να αντιπροτείνει και να ισχυριστεί πως και οι αυτοδι- οικητικές εκλογές έχουν πολιτικό χαρακτήρα και άρα είναι καθήκον του κάθε κόμ- ματος να προτείνει καθαρά κομματικούς υποψήφιους.Εδώ θα μπορούσα εύκολα να αντιπροτείνω, ναι,σωστά αλλά γιατί δεν το λένε καθαρά και παίζουν με τον όρο ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ; Όμως το θέμα δεν είναι απλά δεοντολογικό,αλλά είναι θέμα ουσιαστικά πολιτικό, θεωρητικό ή ιδεολογικό αν προτιμάτε.
Το κόμμα,μας λένε οι πολιτειο-κοινωνιολόγοι,είναι ένας κοινωνικός σχηματισμός
που εκπροσωπεί -υπερασπίζεται συγκεκριμένα ιδιαίτερα συμφέροντα (ταξικά -ιδεολογικά-κοινωνικά-εθνικά κ.λ.π.) μιας ομάδας πολιτών που διαφέρει από την άλ- λη ομάδα στο περιεχόμενο των παραπάνω συμφερόντων.Ο τρόπος δε ικανοποίησης των συμφερόντων αυτών είναι η διεκδίκηση της κυβερνητικής εξουσίας. Όταν δε τα συμφέροντα αυτά είναι τόσο διαφορετικά σε βαθμό ανταγωνιστικό,μπορεί να έχου- με και κοινωνικές εκρήξεις-επαναστάσεις.Εδώ λοιπόν έρχεται το κόμμα και οργανώ- νει την κοινωνική ομάδα που εκπροσωπεί, έτσι που να διεκδικήσει την ικανοποίηση των δικών της συμφερόνωτων ακόμα και σε βάρος της άλλης ομάδας.Πάνω σόλα αυτά έχουν γραφτεί τόμοι και τόμοι,θεωρίες επί θεωριών και ακόμα γράφονται, όμως πολύ μικρή -έως καθόλου- σχέση έχουν όλα αυτά με την διαδικασία εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση.
Οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχουν να υπερασπίσουν συμφέροντα (ταξικά κ.λ.π.) διαφόρων ομάδων παρά στα πλαίσια ενός δοσμένου πολιτειακού
συστήματος να λύσουν προβλήματα που έχουν να κάνουν με τη συμβίωση πολλών διαφορετικών ανθρώπων στον ίδιο χώρο της πόλης ή του χωριού.Το πρόβλημα π.χ. της ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ,που δυστυχώς ταλανίζει τις κοινωνίες των Μεσογείων,δεν έχει κανένα απολύτως χρώμα,δεν απαιτείται καμμιά ...ταξική ανάλυση για να βρεί τη λύση του.Φυσικά και είναι πολιτικό πρόβλημα- με την Αριστοτελική έννοια του όρου-όμως δεν έχει τον χαρακτήρα ιδιαίτερου συμφέροντος της άλφα ή της βήτα ομάδας, είναι πρόβλημα καθολικό ολόκληρης της ανθρώπινης κοινωνίας μιας περιοχής.Η ίδια η τοπική κοινωνία θα το είχε λύσει απο χρόνια αν η διοίκησή της είχε πραγματικά αυτοδιοικητικό χαρακτήρα.Όμως τα "υψηλής" σκοπιμότητας
πολιτικά-κομματικά συμφέροντα δαιωνίζουν ένα πρόβλημα,που στο τέλος τέλος
η μη επίλυσή του δεν τιμά ακόμα και τους πολίτες των Μεσογείων.
Όπως και να το κλωθογυρίσει κανείς, σαυτές τις εκλογές τα κόμματα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΞΩ. Να αφήσετε,κυρίες και κύριοι, την τοπική κοινωνία να επιλέξει τους δικούς της υποψήφιους,να προτείνει τις δικές της λύσεις για τα προβλήματα που η ίδια η κοινωνία βιώνει καθημερινά.Έτσι θα καλλιεργείται-προωθείται και η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ του ατόμου και της ομάδας σε βαθμό που η έννοια ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ να αποτελεί πια ΑΥΤΑΞΙΑ ,εκτός και αν στο μοντέλο του καλού οπαδού για τα δικά σας κόμματα δεν ταιριάζει και δεν σας είναι "βολικός"ο ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ αλλά το άλλο είδος πολίτη, ο ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.
Στέλιος Κατικαρίδης (πολίτης Γέρακα Αττικής/ΕΛΛΑΔΑ)

1 σχόλιο:

  1. Στέλιο,
    να που μέσω του μπλοκ του Γιώργου βρήκα πρόσβαση στο κείμενό σου! Με εκφράζει και μένα.
    Συμμετέχοντας ως επικεφαλής εκλογικού συνδυασμού, αφήνω ανοικτό το ενδεχόμενο να συμμετέχω και εγώ, άθελά μου, στην καταμέτρηση κομματικών δυνάμεων μέσω της παρέμβασης κομματικά υποστηριζόμενων συνδυασμών στις τοπικές εκλογές. Τουλάχιστον : α.Δεν χρίστηκα ούτε προτάθηκα από κόμματα. β.Επιδιώκω η παρέμβασή μας και ο δημόσιος λόγος μας στις ΄΄Αυτο-΄΄ Διοικητικές εκλογές να είναι επί της ουσίας των τοπικών προβλημάτων ( και δη όχι μόνον με κριτική αλλά με θετικές προτάσεις, στο πνεύμα που αναφέρεις Στέλιο ) και όχι για το πιο κόμμα μας υποστηρίζει ή πια είναι η κομματική μας ταυτότητα.
    Όσο για τα κόμματα, αν θέλουν ΄΄ας βάλουν μυαλό΄΄ διδασκόμενα.

    Τα λέμε
    Βασίλης

    Σημείωση: Ο Βασίλης Γιόκαρης εκλέχθηκε σε γενική συνέλευση της Κίνησης Μαντινειακή Συμπολιτεία σαν επικεφαλής για τις ερχόμενες περιφερειακές-δημοτικές εκλογές

    ΑπάντησηΔιαγραφή