Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Και πάλι πλημμύρες στο Πηνειό

Και πάλι πλημμύρες στο Πηνειό, με τις πρώτες μπόρες υπάρχουν προβλήματα. Που να έρθει και ο Αχελώος, θα τον κάνουμε λίμνη το Θεσσαλικό κάμπο!
Από σχετικό άρθρο των Τρικαλινών Νέων βλέπουμε ότι τα αναχώματα έχουν να συντηρηθούν πολλές δεκαετίες, και το πιο σημαντικό γινόταν αμμοληψία από το ανάχωμα που έσπασε και πλημμύρισε !!! Έτσι γίνεται η διαχείριση του νερού στη Θεσσαλία:

Βιβλική καταστροφή σε Οιχαλία-Φαρκαδόνα
Χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών χάθηκαν στα νερά του Πηνειού ενώ αρκετά προβλήματα καταγράφηκαν και στα Τρίκαλα
Μεγάλες καταστροφές προκάλεσε η χθεσινή έντονη βροχόπτωση κυρίως στις περιοχές των Δήμων Οιχαλίας και Φαρκαδόνας, αφού το ανάχωμα του Πηνειού έσπασε με αποτέλεσμα την υπερχείλιση του ποταμού.
Το σπάσιμο του αναχώματος του Πηνειού στην περιοχή της Οιχαλίας σε δυο σημεία προκάλεσε και την προσωρινή διακοπή της κυκλοφορίας στην εθνική οδό Τρικάλων-Λάρισας, με την Τροχαία να διοχετεύει τα οχήματα μέσω του Νεοχωρίου-Κρήνης-Γριζάνου-Φαρκαδόνας και αντιστρόφως για τους κινούμενους οδηγούς από Λάρισα προς Τρίκαλα.
Μάλιστα στο σημείο αυτό το πρωί εγκλωβίστηκαν για αρκετή ώρα μια νταλίκα και άλλα οχήματα, τα οποία όμως κατάφεραν τελικά να συνεχίσουν την πορεία τους.
Επίσης στο ύψος του εκκοκκιστηρίου της ΔΑΚΑΡ, λίγο πριν την Φαρκαδόνα, έκλεισαν οι γέφυρες προκειμένου να αποφευχθεί η πλημμύρα στον Κλοκωτό.
Το μέγεθος της ζημιάς είναι ανυπολόγιστο αλλά σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις περισσότερα από 15.000 στρέμματα με καλλιέργειες βαμβακιού, καλαμποκιού και τριφυλλιού χάθηκαν μέσα στα νερά και οι αγρότες της περιοχής κάνουν λόγο για ολική καταστροφή.
Να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο χωμάτινο ανάχωμα είχε κατασκευαστεί πριν από 65 χρόνια και, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι, κανένας αρμόδιος δεν φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια να το ενισχύσει, αντιθέτως, όπως τονίζουν, κάποιοι έπαιρναν άμμο για οικοδομικές εργασίες.
Προβλήματα δημιουργήθηκαν και στον οικισμό του Νεοχωρίου καθώς έσπασε σε δυο σημεία το ανάχωμα με αποτέλεσμα οι ανατολικοί δρόμοι να πλημμυρίσουν και να κινδυνέψουν σπίτια.
Όμως εκτός από τις καλλιέργειες προβλήματα καταγράφηκαν και σε δυο τουλάχιστον ποιμνιοστάσια όπου πνίγηκαν περισσότερα από 200 πρόβατα.

Προβλήματα και στα Τρίκαλα
Στο μεταξύ, σοβαρά προβλήματα υπήρξαν και στην πόλη των Τρικάλων και ειδικότερα στην περιοχή της Μπάρας αλλά και της οδού Μετεώρων, όπου το ύψος του νερού, εξαιτίας των βουλομένων φρεατίων, έφτασε μέχρι και τα 40 εκατοστά με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν υπόγεια και ισόγεια κατοικιών αλλά και σχολικές αυλές στο σχολικό συγκρότημα της Μπάρας.
Οι κλήσεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία για άντληση των υδάτων ήταν πολλές.
Αξίζει να αναφερθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις το πρόβλημα προκλήθηκε από τα βουλωμένα φρεάτια ομβρίων υδάτων.
Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι πριν δυο μέρες οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Τρικκαίων έκοψαν το γκαζόν από τις αυλές του 4ου Παιδικού Σταθμού και του Νηπιαγωγείου που βρίσκεται δίπλα από το 10ο Δημοτικό Σχολείο στην Μπάρα και το άφησαν στα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα λόγω της έντονης βροχόπτωσης αυτό να παρασυρθεί και να κλείσει τα φρεάτια.
Επίσης ακαθάριστο από την βλάστηση παραμένει και το ρέμα προς την Μπαλκούρα και ο αγωγός απορροής των βρόχινων νερών γέμισε και άρχισε να υπερχειλίζει.
Πολλά ήταν τα παράπονα πολιτών που όπως είπαν στα «Τρ. Νέα» τηλεφωνούσαν χθες στην ΔΕΥΑΤ αλλά κανένας δεν σήκωνε τα τηλέφωνα, παρότι υποτίθεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να βρίσκεται σε επιφυλακή. Χαρακτηριστική είναι και “ηλεκτρονική” διαμαρτυρία για το ξεκίνημα της Οδού Κλειδωνοπούλου (δίπλα από τον παλαιό Κλωτσοτήρα) όπου «το "φαινόμενο" παρατηρείται σταθερά τα τελευταία χρόνια μετά από νεροποντή και οι αρμόδιοι της ΔΕΥΑΤ δεν έχουν κάνει τίποτα για την αποπεράτωση του προβλήματος ,λέγοντας απλά και ανεύθυνα, ότι μάλλον κάποιος αγωγός είναι κλειστός».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου