Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

«Ενας άλλος κόσμος είναι εδώ»

Η φετινή 17η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας έχει σαν κύριο σύνθημα το:
«Ενας άλλος κόσμος είναι εδώ»
«Ενας άλλος κόσμος είναι εδώ, υπαρκτός και με αυτοπεποίθηση. Ένας κόσμος που δημιουργεί, που γεύεται, που μοιράζεται και γιορτάζει.
Φέτος έρχεται στην Αθήνα με σκοπό να συναντηθούν οι ατομικές και συλλογικές πρωτοβουλίες της οικολογικής γεωργίας, της διατήρησης των ντόπιων ποικιλιών, της άρνησης των μεταλλαγμένων κ.λ.π., με τα εγχειρήματα της αλληλέγγυας οικονομίας, των εναλλακτικών τρόπων κατανάλωσης και ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων. Πρόθεση των συμμετεχόντων είναι να αναδείξουν έναν τρόπο ζωής που βασίζεται στις αξίες της αυτάρκειας, της αλληλεγγύης, του μοιράσματος, του σεβασμού προς την φύση και του κοινοτισμού»(από το δελτίο τύπου της διοργάνωσης)
Στο σύνθημα αυτό , συμπυκνώνεται στην ουσία η έκφραση του κοινοτίστικου κινήματος των τελευταίων χρόνων στη χώρα.
Το περιεχόμενο αυτού του συνθήματος-εξέλιξη του γνωστού: «ο άλλος κόσμος είναι εφικτός»-συνίσταται στα παρακάτω:
Υπάρχουν κάποιοι πολίτες και συλλογικότητες -και στη χώρα μας- που ανησυχούν:
• για την τεράστια οικολογική καταστροφή, που συντελείται στον πλανήτη και στην περιοχή μας.
• για τον όλο και μεγαλύτερο εξευτελισμό, υποβάθμιση και αλλοτρίωση της ανθρώπινης συνείδησης
• για τα όλο και μεγαλύτερα αδιέξοδα των ανθρώπων και κοινωνικών ομάδων, που περιθωριοποιούνται και γίνονται θύματα στυγνής εκμετάλλευσης και ελέγχου
• για την όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των ισχυρών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων, που εμπορευματοποιούν και κερδοσκοπούν μέσα σε κάθε φυσικό και κοινωνικό χώρο
• για την εμπορευματοποίηση, τη διαμεσολάβηση και την διαχείριση, που έχει επικρατήσει ακόμα και μέσα στο χώρο της λεγόμενης «πράσινης παραγωγής».

Υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι διαμορφώνουμε με βάση τη συνείδησή μας, έναν άλλο πολιτισμό. Αυτός ο άλλος πολιτισμός δεν είναι μια ιδεατή υπόνοια, αλλά είναι τρόπος ζωής και βιωματική σχέση με την φύση και την κοινωνία που ζούμε.
Στη βάση του ότι θέλουμε να ζούμε ισορροπημένα με τη φύση, τον εαυτό μας και την κοινωνία, και διαχειριζόμενοι τις βιοτικές μας ανάγκες ως πολίτες και παραγωγοί με όρους κοινωνικής προσφοράς και όχι πλουτισμού, έχουμε την ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να πάρει το μήνυμα και να γίνει κοινωνός των προσπαθειών και των δραστηριοτήτων μας.
Για εμάς ένας άλλος κόσμος δεν είναι μόνο εφικτός, είναι υπαρκτός.
Προωθούμε ένα τρόπο ζωής που βασίζεται στην αυτάρκεια, τη συντροφικότητα, την ανταλλαγή, το μοίρασμα και το σεβασμό προς όλα τα πλάσματα και τα είδη αυτού του κόσμου. Επιδιώκουμε όχι απλά τον οικολογικό τρόπο καλλιέργειας και παραγωγής, αλλά τη προώθηση της οικολογικής ζωής και κοινωνίας γενικότερα. Επιδιώκουμε την ενδυνάμωση και τη στήριξη των ιδεών της συνεργασίας και αλληλεγγύης, της άμεσης σχέσης παραγωγού-καταναλωτή, της οργανικής σχέσης των ανθρώπων με την τροφή τους, της τοπικότητας των προϊόντων, της καθαρής ποιοτικής τροφής για όλους. Προτάσσουμε την επανασύνδεση φύσης-κοινωνίας και την αποσύνδεση από τη σκληρή εμπορευματοποίηση των πάντων, επιδιώκοντας συγχρόνως την αυτοοργάνωση μέσα από συμμετοχικές, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.
Είμαστε εδώ για να γνωρίσετε ανθρώπους, που συνεργάζονται με την φύση χωρίς να τη δηλητηριάζουν, να δοκιμάσετε τα προϊόντα τους χωρίς τη παρεμβολή των μεσαζόντων. Να δοθεί η ευκαιρία στους επισκέπτες να εκτιμήσουν το φυσικό το γνήσιο, το διαφορετικό και το πρωτότυπο των χειροτεχνημάτων και να έχουν άμεση αντίληψη των υλικών που χρησιμοποιούνται. Να γνωρίσουν με αμεσότητα τις τεχνικές και τις μεθόδους, ώστε να αναπτύξουν και οι ίδιοι κατασκευαστικές και καλλιτεχνικές δεξιότητες. Να αποκτήσουν απευθείας σχέσεις συναλλαγών- ανταλλαγών με τους παραγωγούς με βάση την εμπιστοσύνη και τη διαφάνεια, δημιουργώντας ομάδες πολιτών στις πόλεις, που θα τροφοδοτούνται απευθείας από παραγωγούς και θα διαμορφώνουν τη δική τους κοινωνική και οικονομική σχέση.
Είμαστε εδώ για να εδραιώσουμε την αντίληψη, ότι η οικολογική γεωργία και χειροτεχνία, όχι μόνο δεν αποτελεί περιθωριακή δραστηριότητα, αλλά είναι η μόνη που μπορεί να δώσει απάντηση και λύση, στα αδιέξοδα της συμβατικής γεωργίας-παραγωγής. Είναι η μόνη που μπορεί να συνεισφέρει στη μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου καινα συμβάλει στην απορρόφηση της περίσσιας του διοξειδίου της ατμόσφαιρας.
Με επανακαθορισμό των βιοτικών μας αναγκών στη βάση των δυνατοτήτων του τοπικού φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος και των ντόπιων ποικιλιών -ρατσών. Με αγροκτήματα που δεν είναι επιχειρήσεις, αλλά στοχεύουν στην ικανοποίηση των διατροφικών αναγκών των ίδιων των γεωργών και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής τους, καθώς και στην αναβλάστηση και επιστροφή της άγριας φύσης στα όριά τους. Με στήριξη της ντόπιας πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής- κατασκευής- μεταποίησης. Όπου η δραστηριότητα σέβεται τη φύση και τον εργαζόμενο(αμείβοντάς τον σωστά και δίκαια), χρησιμοποιεί οικολογικές- παραδοσιακές-εναλλακτικές μεθόδους- τεχνικά μέσα και ήπιες εναλλακτικές μορφές ενέργειας, τις απλές και εφαρμόσιμες κατασκευές, τους οικολογικούς και απλούς τρόπους δόμησης και κατοικίας, τις φυσικές και διαφορετικές μορφές εναλλακτικής θεραπείας και τον εναλλακτικό τρόπο ζωής με όσο γίνεται μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα.
Είμαστε εδώ για να μεταδώσουμε την ιδέα και να διευκολύνουμε πιθανά νέους ανθρώπους να ξεφύγουν από τη μιζέρια της ανεργίας και της αναζήτησης μισθωτής εργασίας και να αναζητήσουν ένα καλύτερο δημιουργικό μέλλον με εγκατάσταση-καλύτερα ομαδική- στην περιφέρεια, δημιουργώντας οικοκοινότητες ή «διευρυμένες οικογένειες».
Είμαστε εδώ γιατί έχουμε και γενικότερη πρόταση για την ελληνική κοινωνία, ώστε να βρει διέξοδο στην κρίση της. Επιστρέφοντας όχι στο παρελθόν, αλλά υπερβαίνοντας, ανασυγκροτώντας και διορθώνοντας το άσχημο παρόν και το σημερινό αδιέξοδο.
Δεν θα πρέπει να στηριζόμαστε άλλο στον τουρισμό και την οικοδομή, που χτυπήθηκαν άσχημα από τη κρίση και κατέστρεψαν στον υπέρτατο βαθμό το περιβάλλον μας και τις ίδιες τις συνθήκες επιβίωσής μας. Θα πρέπει να ξαναγίνουμε αγροτική κοινωνία και κοινωνία των κάθε είδους μικροπαραγωγών. Κοινωνία των πολυλειτουργικών οικο-αγροτών , οικο-παραγωγών, οικο-χειροτεχνών. Να απορρίψουμε τον ρόλο του παραγωγού πρώτων υλών για τη βιομηχανία διατροφής και τη βιομηχανία των καταναλωτικών αγαθών. Να αποκαταστήσουμε στη διατροφή μας το μεσογειακό διατροφικό μοντέλο με μείωση της κατανάλωσης κρέατος. Να πετύχουμε και πάλι την αυτάρκεια σε όσο γίνεται περισσότερες γεωργικές παραγωγές, με ολοκληρωμένα αγροκτήματα, όπου τα ζώα και τα ζωικά προϊόντα θα είναι συμπληρωματικά των φυτικών και θα έχουμε ανακύκλωση των υλικών και ισορροπία.
Να στηρίξουμε τους κάθε είδους τοπικούς παραγωγούς στη μετατροπή των χώρων παραγωγής τους σε επισκέψιμους από καταναλωτές και ενδιαφερόμενους για απευθείας διάθεση των προϊόντων τους. Να προωθήσουμε τις ομάδες παραγωγών, τους συνεταιρισμούς παραγωγών-καταναλωτών για απευθείας διακίνηση τροφίμων, τα συνεταιριστικά μικρά μαγαζιά, τα δίκτυα διανομής και τα τοπικά συστήματα ανταλλαγών με δικό τους νόμισμα κ.λ.π
Να στηρίξουμε τον οικοτουρισμό, ώστε από τη μια να βοηθά οικονομικά τους μικρούς οικο-αγρότες, από την άλλη να επιδιώξει τη σύνδεση των ανθρώπων της πόλης με την περιφέρεια και τη φύση, ώστε να τους μετατρέψει-ιδίως τους νέους-από τουρίστες στην περιφέρεια, σε εγκαταστημένους με δημιουργικό τρόπο σε αυτήν κατοίκους.
Να αναπτύξουμε τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας( ΑΠΕ) εγκαθιστώντας φ/β συστήματα στις στέγες των σπιτιών και των αγροτικών υπόστεγων και αποθηκών, μικρές ανεμογεννήτριες σε μη παραγωγική γη, καθώς και εγκαταστάσεις γεωθερμίας και παραγωγής βιοαερίου, σε συνδυασμό με βιολογικούς καθαρισμούς και ανακύκλωση στους δήμους.
Να στραφούμε προς την αποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, οικολογική αμεσοδημοκρατική κοινωνία της ισοκατανομής των πόρων και της εξουσίας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου