Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Τα εμβόλια και οι αρπαχτές γύρω από τον Η1Ν1("γρίπη των χοίρων")



Για τη προσπάθεια της φαρμακοβιομηχανίας να αναγάγει τις περιπτώσεις της γρίπης των "χοίρων" και των "πουλερικών" σε πανδημίες-με τη βοήθεια των "ανεξάρτητων επιστημόνων" και των διάφορων κρατικών αρχών και των οργανισμών του ΟΗΕ- έχω γράψει και παλιότερα(επιδημία...υστερίας, τα πρώτα στοιχεία για τη γρίπη των "χοίρων", ο ΠΟΥ ξαναχτυπά, Συνεργάτες φαρμακοβιομηχανιών οι σύμβουλοι του ΠΟΥ). Έγκαιρα καταγέλλονταν αυτή η προσπάθεια και από αρκετούς άλλους σαν σκάνδαλο. Τώρα αποκαλύπτεται και επίσημα το σκάνδαλο.
Σε νέα έρευνα που έγινε από κοινού τους τελευταίους μήνες από τη Βρετανική Ιατρική Εφημερίδα (BMJ) σε συνεργασία με το Γραφείο Ερευνητικής Δημοσιογραφίας στη Βρετανία (ΒIJ), εντοπίστηκαν «διάσημοι» επιδημιολόγοι να έχουν αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο στο Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) πάνω από μία δεκαετία, ενώ παράλληλα ήταν στα μισθολόγια τεράστιων φαρμακοβιομηχανιών, όπως η «Roche» και «GlaxoSmithKline»!
"Τρανταχτά" ονόματα της επιδημιολογίας, όπως οι Δρ. Αμπε Οστερχάους, Καρλ Νίκολσον, Ρενέ Σνάκεν, Ντάνιελ Λάβανσι είναι μέσα στον κατάλογο των ονομάτων.
Επίσης:
• Ο Αμερικανός καθηγητής επιδημιολογίας Αρνολντ Μόντο που είχε πάρει χρήματα για διάφορες υπηρεσίες από τέσσερις γιγάντιες φαρμακοβιομηχανίες («GSK», «Novartis», «Roche», «Baxter», «Sanofi Pasteur»), ενώ συγκεκριμένα είχε χρηματοδοτηθεί από τη «Σανόφι Παστέρ» για να μελετήσει τα εμβόλια ...γρίπης.
• Η επίσης Αμερικανίδα Νάνσι Κοξ, διευθύντρια του τμήματος γρίπης των αμερικανικών Κέντρων Ελέγχου Ασθενειών (CDCP), η οποία χρηματοδοτούνταν από την Διεθνή Ομοσπονδία Φαρμακοβιομηχάνων (IFPMA).
• Ο Τζον Γουντ, που εργάζεται στο Βρετανικό Εθνικό Ιδρυμα Βιολογίας και Ελέγχου Λοιμωδών, ενώ παράλληλα ήταν στο μισθολόγιο των «Σανόφι Παστέρ», «Νοβάρτις» και άλλων μικρότερων φαρμακοβιομηχανιών και εταιρειών παραγωγής εμβολίων.
• Η Μαρία Ζέιμπον, καθηγήτρια στο Κέντρο Προστασίας της Υγείας της Βρετανίας, που έχει πληρωθεί στο παρελθόν για διάφορες υπηρεσίες από τις εταιρείες «Σανόφι», «Νοβάρτις», «CSL», «Μπάξτερ» και «Γκλαξοσμιθκλάιν».
• Ο Νιλ Φέργκιουσον, πανεπιστημιακός καθηγητής, που διατελεί σύμβουλος των φαρμακοβιομηχανιών «Roche» και «GSKBiologicals».
Στην έρευνα καταγγέλλεται ο ΠΟΥ για αδιαφάνεια ακόμη και στη δημοσιοποίηση της σύνθεσης της ειδικής επιτροπής ειδικών που συμβουλεύει τον Οργανισμό γύρω από διάφορα ζητήματα δημόσιας Υγείας αλλά και για την κήρυξη πανδημίας γρίπης...
Ο γερμανός γιατρός Βόνταργκ μάλιστα είχε μιλήσει για «πλασματική πανδημία, ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του αιώνα» και ισχυρίζεται ότι «το εμβόλιο της εταιρείας Novartis παρασκευάστηκε σε βιο-αντιδραστήρα από καρκινικά κύτταρα. Μια τεχνική που ουδέποτε είχε χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα. Δεν αποκλείεται, πρωτεΐνες που έμειναν από καρκινικό κύτταρο, παρούσες στο εμβόλιο που παρασκευάζεται σε βιο-αντιδραστήρα, να προκαλέσουν όγκο στον εμβολιασμένο»
Η δε λεγόμενη «Ευρωπαϊκή Επιστημονική Ομάδα Εργασίας για τη Γρίπη» (STOA) είχε αναλάβει το ίδιο διάστημα να ασκήσει έντονες πιέσεις σε ευρωβουλευτές, σε εθνικές κυβερνήσεις και δη σε επικεφαλής δημόσιων συστημάτων Υγείας στην Ευρώπη προκειμένου να αγοράσουν τεράστια αποθέματα αντιιικών φαρμάκων και εμβολίων πολύ πριν η γενική διευθύντρια του ΠΟΥ Μάργκαρετ Τσαν, κηρύξει στις 11/6/09 διεθνή πανδημία «νέας γρίπης»...

Παράλληλα, δημοσιοποιήθηκε έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης που ομοίως κατήγγειλε τον ΠΟΥ για αδιαφάνεια και μυστικοπάθεια στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων σε σχέση με την πανδημία γρίπης. Επίσης, κατηγόρησε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πως υπερέβαλαν στην επισήμανση κινδύνων για τη δημόσια υγεία γύρω από τη «γρίπη των χοίρων» διασπαθίζοντας δημόσιο χρήμα για την αγορά αντιιικών φαρμάκων και εμβολίων που τώρα σκονίζονται στα ράφια των φαρμακο-αποθηκών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες...

Η Φιλανδία σταμάτησε τους εμβολιασμούς
Το εμβόλιο Pandemrix είναι ύποπτο για εμφάνιση νευρολογικών ασθενειών. Η Φιλανδία πήρε μέτρα.
Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα taz :

Οι φιλανδικές αρχές δημόσιας υγείας σταμάτησαν τους παραπέρα εμβολιασμούς με το παραπάνω εμβόλιο. Αιτία: από τους μαζικούς εμβολιασμούς για τον H1N1 το περασμένο φθινόπωρο-χειμώνα, αυξήθηκε(5πλασιάσθηκε) ο αριθμός των περιπτώσεων ναρκοληψίας(ασθένειας του ύπνου -Narkolepsie) σε παιδιά, σύμφωνα με το κρατικό Ινστιτούτο έρευνας της υγείας „Terveyden ja hyvinvoinnin laitos“

Τον περασμένο Μάιο δηλώθηκε η πρώτη ύποπτη περίπτωση, συνδεδεμένη με το Pandemrix στη Φιλανδία, ενώ στη Σουηδία δηλώθηκαν μέσα σε μια βδομάδα έξι τέτοιες ύποπτες περιπτώσεις. Τα συμπτώματα της ναρκοληψίας εμφανίζονται 1-2 μετά τον εμβολιασμό, σε νεαρά άτομα μεταξύ 12 και 16 ετών. Ο παραγωγός του Pandemrix είναι η Glaxo Smith Kline που, όπως λέει η ίδια έχει παρασκευάσει 150 εκατομ. εμβόλια και έχουν εμβολιασθεί 90 εκατομ. άνθρωποι.
Πολλοί παιδίατροι στις δύο χώρες καταγγέλλουν μειωμένη ευαισθησία των αρχών στις παρενέργειες των εμβολίων, ενώ η ΕΜΑ(μια ευρωπαϊκή βάση δεδομένων για τις παρενέργειες φαρμάκων) διενεργεί αντίστοιχη έρευνα σε 19 ΕΕ-χώρες.

Η διαπλοκή ανάμεσα στον ΠΟΥ, την επιστημονική - ερευνητική κοινότητα και τις φαρμακοβιομηχανίες δε σταματά εδώ. Απλώς αυτό που δεν μπορεί να κρύψει πλέον είναι τα τεράστια κέρδη δισ. δολαρίων που απέσπασαν οι φαρμακοβιομήχανοι γύρω από την "υστερία της πανδημίας του ιού Η1Ν1", αναγκάζοντας τους λαούς δεκάδων χωρών (αναπτυσσόμενων και πλούσιων) να ξοδέψουν χρήματα από το υστέρημα των κρατικών προϋπολογισμών, διακυβεύοντας την ίδια ώρα τη ζωή τους από επισφαλή, πειραματικά, αντιγριπικά εμβόλια. Όπως εξάλλου έγινε και με τη γρίπη των πουλερικών και όπως πιθανά πρόκειται να γίνει και με μια μελλοντική "πανδημία", εφόσον το ίδιο σύμπλεγμα παγκοσμιοηποιημένων συμφερόντων θα καθορίζει και στη συνέχεια τις εξελίξεις στη παγκοσμιοποίηση της ασθένειας.
Για το πως θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε την υγεία μας στα πλαίσια της τοπικοποιημένης- αυτοδιαχειριζόμενης κοινωνίας βλέπε παλιότερη ανάρτησή μας για την υγεία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου