Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Αναβιώνει το δίκκοκο σιτάρι





Την επαναφορά μιας καλλιέργειας που για χρόνια είχε εγκαταλειφθεί στην Ελλάδα επιχειρεί η πρωτοβουλία του Δαμιανού Παχόπουλου για τους σπόρους δίκκοκου σιταριού.

Στο αγρόκτημα koukos Inn, στον Κούκο Πιερίας, στις 12 Ιανουαρίου 2013, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση καλλιεργητών και πιθανών ενδιαφερομένων για απόκτηση (κατανάλωση ή καλλιέργεια) σπόρων Δίκοκκου Σιταριού (Triticum Dicoccum).
Η συνεχώς ανερχόμενη στην Ελλάδα αγορά Δίκοκκου Σιταριού προσανατολίσθηκε σε πρωτότυπες επιλογές μεταξύ των οποίων ακουστήκαν για προαγορά πιστοποιημένου Δίκοκκου σιταριού βιολογικής καλλιέργειας για την σοδειά Ιουνίου 2013, σε σακιά:
Τιμή 1,45€/κιλό (προκαταβολή 0,70 €/κιλό και το υπόλοιπο κατά την παραλαβή τον Ιούνιο 2013) και παραλαβή όπως θα το βγάλει η αλωνιστική μηχανή στο χωράφι 
Τιμή 1,75€/κιλό (προκαταβολή 0,70 €/κιλό), καθαρισμένο (τριόρισμα) από ξένους σπόρους και τυχόν άχυρα ή άγανα, αλλά με τον φλοιό του κόκκου.
Τιμή 310€/στρέμμα της υπάρχουσας επισκέψιμης βιολογικής καλλιέργειας, με παρουσία κατά το αλώνισμα και άμεση παραλαβή αναλογούσης ποσότητας από την αλωνιστική μηχανή.
Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν τις σπαρμένες εκτάσεις στο επισκέψιμο αγρόκτημα Koukos Inn με τις καλλιεργημένες με πιστοποιημένο σπόρο Δίκοκου σιταριού και να διαπιστώσουν την ανάπτυξη των σιταριών.
Οι επιθυμούντες να καλλιεργήσουν πιστοποιημένο σπόρο σποράς δίκοκκου σιταριού (Triticum Dicoccum) μπορούν να το επιτύχουν για μερικές μέρες ακόμα επικοινωνώντας με τον κ Δαμιανό Παχόπουλο (τηλ.: 2351083200, κιν 6947185166, e-mail:damianos@koukosinn.gr). Το κόστος πιστοποιημένου σπόρου σποράς είναι 2€/κιλό (όλες οι τιμές είναι χωρίς ΦΠΑ).
Όσοι καλλιεργούν ήδη δίκοκκο σιτάρι, ή/& θα ήθελαν να ασχοληθούν με αυτό, ή απλά θέλουν κάποια ποσότητα δίκοκκου σιταριού, προσκαλούνται το Σάββατο, 9 Μαρ 2013, το πρωί, στο αγρόκτημα Koukos Inn, στο χωριό Κούκος, Κατερίνης για τον καλύτερο συντονισμό, ενώ προετοιμάζεται δραστηριότητα για τον αλωνισμό τον Ιουν 2013, όπως και πέρυσι, με την συμμετοχή των ενδιαφερομένων.
Όπως αναγράφεται στο http://dicoccum-dikoko.blogspot.gr, το Δίκοκκο Σιτάρι (Triticum dicoccum) είναι ένα από τα αρχαιότερα δημητριακά που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Αναφέρεται και ως Ζειά, Βρίζα, Όλυρα, Emmer (Γερμανία), Farro (Ιταλία) και ορισμένες φορές συγχέεται με το Ασπροσίτι (γερμαν. Dinkel). Κάποιοι το μπερδεύουν και με το καλαμπόκι, επειδή Zea mais είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου.
Το έτος 1928 απαγορεύτηκε σταδιακά το δίκοκκο, και μέχρι το 1932 καταργήθηκε τελείως η καλλιέργειά του στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει περιζήτητο λόγω των πολύτιμων χαρακτηριστικών:
- Τα προϊόντα από Δίκοκκο Σιτάρι περιέχουν 40% περισσότερο μαγνήσιο και τα ζυμαρικά του είναι πολύ πιο ελαφριά από τα κοινά ζυμαρικά.
- Το μαγνήσιο επιπλέον ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού.
- Περιέχει υψηλά ποσοστά του αμινοξέος Λυσίνη που καθιστά τα ζυμαρικά που παράγονται από αυτό ιδιαίτερα εύπεπτα.
- Η Λυσίνη, ακόμα, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και είναι το βασικό στοιχείο στη βιοχημική λειτουργία του εγκεφάλου.
- Το αλεύρι από Δίκοκκο Σιτάρι δεν συντείνει στο φράξιμο των αρτηριών, διότι έχει πολύ λίγη γλουτένη.
- Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, φυτικές ίνες και μέταλλα. 
-
Οι ενδιαφερόμενοι για την προώθηση της εμπορίας του δίκοκκου σιταριού προτάθηκε να συναντηθούν μέσα στην
Zootechnia (Θεσσαλονίκη, Συνεδριακό ΓΕΡΜΑΝΟΣ, αίθουσα C, περίπτερο 8), το Σάββατο, 9 Φεβ 2013, στις 10.00.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου