Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Νέος φόρος για τα σκουπίδια από το 2014



ΤΩΡΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΑΠΟ ΕΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
ΛΥΣΗ ΠΑΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ : ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΑΙ Η ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
Νέος φόρος για τα σκουπίδια από το 2014
 Νέο ειδικό τέλος ταφής για τα μη επεξεργασμένα απόβλητα που οδηγούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής πρόκειται να ισχύσει από τις αρχές του 2014, αυξάνοντας κατά πολύ το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων που καλούνται να καταβάλλουν οι δήμοι και, κατ΄ επέκταση, οι δημότες τους μέσα από τα δημοτικά τέλη.
Σύμφωνα με την πρόεδρο του Δ.Σ. του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) Κ. Λαζαρίδου, από το 2014 το τέλος θα προστίθεται στο ποσό που καταβάλλεται ήδη σε κάθε περιοχή για τη λειτουργία των ΧΥΤΑ, και θα είναι 35 ευρώ τον τόνο. Θα αυξάνεται μάλιστα κατά 5 ευρώ κάθε χρόνο μέχρι να φτάσει τα 60 ευρώ τον τόνο.
Αυτό σημαίνει ότι για τη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, που "πληρώνει" σήμερα 22 ευρώ για κάθε τόνο σκουπιδιών που καταλήγει στον ΧΥΤΑ, το ποσό αυτό θα φτάσει τα 57 ευρώ για το 2014, τα 62 ευρώ για το 2015 κ.ο.κ. Αντίστοιχα για την Αθήνα, που "πληρώνει" σήμερα 45 ευρώ για κάθε τόνο, το ποσό θα φτάσει τα 80 ευρώ για το 2014, τα 85 για το 2015 κ.ο.κ.
Η κ. Λαζαρίδου, μιλώντας σε ημερίδα της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας για την ανακύκλωση συσκευασιών, σχολίασε ότι τα ποσά που θα εισπράττονται από το παραπάνω τέλος θα καταλήγουν στο "πράσινο ταμείο" για περιβαλλοντικά έργα.
Ευρωπαϊκό λάθος χαρακτήρισε το ειδικό τέλος ταφής ο ομότιμος καθηγητής περιβαλλοντικής μηχανικής Θ. Λέκκας, ο οποίος, κατά την ομιλία του στην ημερίδα, επισήμανε ότι η ανακύκλωση μπορεί να ενθαρρυνθεί με διάφορους τρόπους, εκτίμησε ότι δεν θα πρέπει οι πολίτες να τιμωρούνται για τα απορρίμματα που καταλήγουν στους ΧΥΤΑ ενώ σχολίασε και ότι τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται είναι αμφίβολο ποιον σκοπό θα εξυπηρετούν.
Στο ίδιο πνεύμα, και ο αντιδήμαρχος Θέρμης, Σωκράτης Φάμελλος, υπογράμμισε την ανάγκη τα ποσά που θα προκύψουν από το ειδικό τέλος ταφής να καταλήγουν στους ΟΤΑ και όχι στο "πράσινο ταμείο" καθώς, όπως είπε, "τέτοια κονδύλια ήδη χρησιμοποιούνται για να καλύψουν "τρύπες" και άλλου είδους ελλείμματα".
Σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση, η κ. Λαζαρίδου επισήμανε ότι ο σχετικός στόχος προβλέπει την ανάκτηση του 60% του συνόλου των αποβλήτων στην Ελλάδα και την ανακύκλωση απορριμμάτων σε ποσοστό από 55 έως 80%. Από την πλευρά του ο κ. Λέκκας ανέφερε ότι από τους μπλε κάδους συλλέγεται το 60% των υλικών συσκευασίας που διακινούνται με τα αντίστοιχα προϊόντα στην Ελλάδα ενώ το υπόλοιπο ποσοστό (40%) καταλήγει στους κάδους των απορριμμάτων. Προκειμένου δε να αυξηθεί το ποσοστό συλλογής υλικών συσκευασίας πρότεινε να δημιουργηθεί ένα διαφορετικό σύστημα κέντρων διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών, β' τύπου, όπως το χαρακτήρισε, ώστε να συγκεντρώνονται περισσότερες συσκευασίες από τα σκουπίδια, αφού πρώτα απομακρύνονται από αυτά, τα οργανικά απόβλητα.
Σχετικά με τα αποτελέσματα της διαδικασίας ανακύκλωσης, ο Ι. Ραζής από την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης γνωστοποίησε ότι το 2012 ανακυκλώθηκαν 240.000 τόνοι υλικών, ενώ η Εταιρεία μέχρι στιγμής καλύπτει το 82% του ελληνικού πληθυσμού και 240 από τους 325 ΟΤΑ της χώρας, με 28 Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών. Ωστόσο, λόγω κρίσης, τα έσοδα της εταιρείας μειώθηκαν κατά 34% από το 2008 μέχρι το 2012 καθώς μειώθηκε η κατανάλωση ενώ αυξήθηκαν και τα περιστατικά κλοπών ανακυκλώσιμων υλικών από τους μπλε κάδους. Ειδικά για την Κεντρική Μακεδονία, σημείωσε ότι η ανάκτηση υλικών βρίσκεται σε μεγαλύτερα ποσοστά από το σύνολο της χώρας, ενώ το υπόλειμμα που καταλήγει στους ΧΥΤΑ είναι μικρότερο από ό,τι σε άλλες περιοχές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου