Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ



Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης
 
ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΣΑΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ!
  1. Να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας και να πετάξουμε τη (δικαιολογημένη λόγω συνθηκών) κοινωνική κατάθλιψη και οργή μας στα σκουπίδια.
     
  2. Να βρεθούμε με γνωστούς, φίλους, γείτονες, φιλοσοφικά, ιδεολογικά και πνευματικά συγγενείς.
     
  3. Να συζητήσουμε φιλικά, στη βάση της συναίνεσης.
  4. Να δημιουργήσουμε με όσους/ες ενδιαφέρονται μία Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ή Αστικό ή και Αγροτικό Συνεταιρισμό, οριζόντιο, συνεργατικό.
  5. Να νοικιάσουμε ένα χώρο στην πόλη, κοντά στα σπίτια μας ή και αγροτική γη κοντά στην πόλη (π.χ. σε απόσταση 30-50 χλμ.).

    Ο χώρος στην πόλη πρέπει να μην έχει κτίρια προς το Νότο που θα κρύβουν τον ήλιο, και, ιδανικά, να έχει 3-4 επίπεδα.
    α. Ταράτσα που θα βάλουμε τα φωτοβολταϊκά, συστήματα θέρμανσης νερού, συστήματα κλιματισμού, όλα με ηλιακή ενέργεια και ανεμογεννήτριες, όλα κατασκευασμένα από εμάς.
    β. Ο ανώτερος όροφος, κατά προτίμηση όλο τζαμαρία, αλλά απαραίτητα τζαμαρία ή μεγάλα παράθυρα προς το Νότο, θα περιλαμβάνει το σύστημα υδροπονίας ή ακουαπονίας όπου θα καλλιεργούμε ΤΡΟΦΙΜΑ.
    γ.
    Ο 1ος όροφος μπορεί να έχει χώρους διαμονής, ξενώνες, εργαστήρια.
    δ.
    Στο ισόγειο, μπορούν να υπάρχουν χώροι συνάθροισης, κοινή κουζίνα, τα συνεργατικά καφέ, μεζεδοπωλείο ή και εστιατόριο, βιολογικά τρόφιμα, χώρος εκδηλώσεων (εκθέσεων, συναυλιών, παραστάσεων, προβολών), βιβλιοθήκη κ.ά., ανάλογα με την ομάδα και τις δεξιότητες των μελών της.

    Τέτοιοι χώροι αυτή τη στιγμή, σε βιομηχανικές περιοχές στην Αθήνα, κοστίζουν 2-3 €/τ.μ., δηλαδή ένας χώρος 3 ορόφων των 200 τ.μ., σύνολο 600 τ.μ., θα κοστίζει περίπου 1.000-1.800 €/μήνα και, σύντομα, πολύ φθηνότερα.
    Επίσης, νοικιάζονται άπειροι μη δομημένοι χώροι γύρω από τις μεγάλες πόλεις για πιθανή καλλιέργεια σε θερμοκήπια ή στο χώμα, βιολογική κτηνοτροφία κ.λ.π. και διαμονή κάποιων από την ομάδα. Ένα αγρόκτημα σε απόσταση 30-100 χλμ. στοιχίζει πολύ φτηνά, λιγότερο πολλές φορές και από 20 €/στρέμμα ανά έτος.

    Για μία ομάδα 50 ατόμων δηλ. 25 νοικοκυριών, αντιστοιχούν περίπου 40 €/μήνα/άτομο στην αρχή, ενώ αργότερα τα έξοδα μπορούν να καλύπτονται από την "υπεραξία" των συνεργατικών επιχειρήσεων όπως π.χ. του καφενείου, της διάθεσης στην αγορά οργανικών γεωργικών προϊόντων, των εγκαταστάσεων ηλιακών και υδροπονικών συστημάτων σε σπίτια και ότι άλλη συνεργατικό σχήμα δημιουργηθεί, εκδηλώσεων, πωλήσεων καλλιτεχνικών έργων ή χρηστικών αντικειμένων κ.λ.π.
     
  6. Να δημιουργήσουμε το δικό μας συμπληρωματικό νόμισμα - κουπόνι, με το οποίο θα "πληρώνεται" η εργασία μας στο χώρο και θα γίνονται και συναλλαγές με τους εκτός του χώρου.
    Δηλαδή, ένας άνεργος ή ένας μαθητής ή μία γιαγιά της γειτονιάς που δε θέλει μόνιμη σχέση με την ομάδα αλλά έχει ανάγκη φαγητού, κοινωνικοποίησης κ.λ.π., θα μπορεί να απασχολείται στο υδροπονικό σύστημα ή στην κουζίνα κ.λ.π., να πληρώνεται με κουπόνια, με τα οποία μετά θα πληρώνει οτιδήποτε θέλει από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που θα προσφέρει η ομάδα.
     
  7. Να μάθουν όλοι/ες να παράγουν τροφή και ενέργεια και να εγκαταστήσουμε σε όλα τα σπίτια των μελών αντίστοιχα συστήματα.
     
  8. Να δημιουργήσουμε συνεργατικές επιχειρήσεις που θα ασχολούνται, άλλες με την παραγωγή τροφής και την εγκατάσταση συστημάτων υδροπονίας ή ακουαπονίας, άλλες με την παραγωγή και διάθεση και εγκατάσταση συστημάτων ηλιακής ενέργειας σε σπίτια, και, ανάλογα με τις δεξιότητες των μελών, άλλες υπηρεσίες/προϊόντα, π.χ. από δευτερογενή παραγωγή μέχρι λογισμικό ή υπηρεσίες Ίντερνετ.
     
  9. Να καλούμε τους ηλικιωμένους γονείς, φίλους, γείτονες, να μας δείχνουν την τέχνη τους, τις συνταγές τους, να μαγειρεύουν στην κοινή κουζίνα, να μας μαθαίνουν πράγματα που έχουμε ξεχάσει για τις καλλιέργειες, να ασχολούνται με τα παιδιά, να προσφέρουν ότι μπορούν, να είναι και να αισθάνονται χρήσιμοι.
    Οι ηλικιωμένοι είναι κεφάλαιο, δεν είναι βάρος και γι' αυτό δεν πρέπει η αίσθηση που θα έχουμε για αυτό να είναι "φιλανθρωπία". Ας μην ξεχνάμε ότι κάποτε θα είμαστε και εμείς "ηλικιωμένοι" και δυστυχώς φαίνεται ότι δε θα έχουμε αξιοπρεπείς συντάξεις, περίθαλψη κ.λ.π..
     
  10. Να φέρνουμε τα παιδιά μας στο χώρο, να έχουν τα δικά τους παρτέρια στον κήπο και στη γειτονιά, να υπάρχει συνεργατικός παιδικός σταθμός που θα φροντίζουν εναλλάξ οι γονείς που δε δουλεύουν, παίρνοντας και εκεί τα ανάλογα κουπόνια από το συμπληρωματικό νόμισμα.
     
  11. Ένας χαρούμενος και ασκούμενος σωματικά άνθρωπος, γεμάτος αγάπη και όχι θυμό, θλίψη ή μιζέρια, έχει ελάχιστες πιθανότητες να αρρωστήσει σοβαρά.
    Να πάρουμε την υγεία μας στα χέρια μας, δίνοντας αγάπη και γαλήνη καθένας στον εαυτό του και μετά ο ένας στον άλλο και χρησιμοποιώντας παραδοσιακή και εναλλακτική ιατρική.
    Να περπατάμε, να κάνουμε ποδήλατο και βόλτες στην πόλη και στη φύση.
    Να καλούμε ανθρώπους να μας εξασκούν σε Γυμναστική, Πιλάτες, Τάϊ Τσι, Τσι Κουνγκ, Γιόγκα και άλλα συστήματα ευζωίας, ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.
    Να καλέσουμε γιατρούς για τη δημιουργία κοινωνικού ιατρείου σε συνεργασία με άλλους κατοίκους της περιοχής, ή να συμμετέχουμε σε αντίστοιχες προσπάθειες.
    Να δημιουργήσουμε εσωτερικό "ασφαλιστικό ταμείο" για κάποια έκτακτη κατάσταση.
    Ο συνεταιρισμός φυσικά θα βάζει ένσημα σε όποιους/ες απασχολούνται στο χώρο, ώστε να έχουμε όλοι Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη.
     
  12. Να χρησιμοποιούμε και να προωθούμε τεχνολογίες έντασης αλλά όχι εντατικοποίησης εργασίας και όχι εισαγόμενη υπερ-υψηλή τεχνολογία, τεχνολογίες ανοικτές, χωρίς πατέντες (open source).
     
  13. Η εργασία μας να έχει σκοπό την Ευτυχία του Ανθρώπου και τη βιωσιμότητα της Γης και όλων των όντων που την κατοικούν, και όχι την κερδοσκοπική παραγωγή πολλών προϊόντων.
  14. Να συνεργαστούμε με θεωρητικούς και επαγγελματίες των χώρων που μας ενδιαφέρουν, να καλέσουμε γεωπόνους για να στήσουμε τις καλλιέργειες, φυσικούς και ηλεκτρολόγους για τη θεωρία και κατασκευή φωτοβολταϊκών και μηχανών Stirling κ.λ.π. και, μόλις αποκτήσουμε αρκετή εμπειρία, να κάνουμε εμείς σεμινάρια σε ενδιαφερόμενους, να στήνουμε συστήματα επίδειξης σε σχολεία, γειτονιές, φιλανθρωπικές οργανώσεις.
     
  15. Να είμαστε πρόθυμοι να προσφέρουμε δωρεάν την τεχνογνωσία μας σε ανάλογες ομάδες και στον κόσμο.
     
  16. Μόλις στηθεί το σύστημα, να το δημοσιοποιήσουμε. Να έχουμε δικτυακό περιοδικό, να κάνουμε βίντεο και φωτογραφίες με τα στάδια δημιουργίας και να τα ανεβάζουμε στο δίκτυο, να ντοκουμεντάρουμε τα πάντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου