Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ



Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης
 
ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΣΑΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ!
  1. Να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας και να πετάξουμε τη (δικαιολογημένη λόγω συνθηκών) κοινωνική κατάθλιψη και οργή μας στα σκουπίδια.
     
  2. Να βρεθούμε με γνωστούς, φίλους, γείτονες, φιλοσοφικά, ιδεολογικά και πνευματικά συγγενείς.
     
  3. Να συζητήσουμε φιλικά, στη βάση της συναίνεσης.
  4. Να δημιουργήσουμε με όσους/ες ενδιαφέρονται μία Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ή Αστικό ή και Αγροτικό Συνεταιρισμό, οριζόντιο, συνεργατικό.
  5. Να νοικιάσουμε ένα χώρο στην πόλη, κοντά στα σπίτια μας ή και αγροτική γη κοντά στην πόλη (π.χ. σε απόσταση 30-50 χλμ.).

    Ο χώρος στην πόλη πρέπει να μην έχει κτίρια προς το Νότο που θα κρύβουν τον ήλιο, και, ιδανικά, να έχει 3-4 επίπεδα.
    α. Ταράτσα που θα βάλουμε τα φωτοβολταϊκά, συστήματα θέρμανσης νερού, συστήματα κλιματισμού, όλα με ηλιακή ενέργεια και ανεμογεννήτριες, όλα κατασκευασμένα από εμάς.
    β. Ο ανώτερος όροφος, κατά προτίμηση όλο τζαμαρία, αλλά απαραίτητα τζαμαρία ή μεγάλα παράθυρα προς το Νότο, θα περιλαμβάνει το σύστημα υδροπονίας ή ακουαπονίας όπου θα καλλιεργούμε ΤΡΟΦΙΜΑ.
    γ.
    Ο 1ος όροφος μπορεί να έχει χώρους διαμονής, ξενώνες, εργαστήρια.
    δ.
    Στο ισόγειο, μπορούν να υπάρχουν χώροι συνάθροισης, κοινή κουζίνα, τα συνεργατικά καφέ, μεζεδοπωλείο ή και εστιατόριο, βιολογικά τρόφιμα, χώρος εκδηλώσεων (εκθέσεων, συναυλιών, παραστάσεων, προβολών), βιβλιοθήκη κ.ά., ανάλογα με την ομάδα και τις δεξιότητες των μελών της.

    Τέτοιοι χώροι αυτή τη στιγμή, σε βιομηχανικές περιοχές στην Αθήνα, κοστίζουν 2-3 €/τ.μ., δηλαδή ένας χώρος 3 ορόφων των 200 τ.μ., σύνολο 600 τ.μ., θα κοστίζει περίπου 1.000-1.800 €/μήνα και, σύντομα, πολύ φθηνότερα.
    Επίσης, νοικιάζονται άπειροι μη δομημένοι χώροι γύρω από τις μεγάλες πόλεις για πιθανή καλλιέργεια σε θερμοκήπια ή στο χώμα, βιολογική κτηνοτροφία κ.λ.π. και διαμονή κάποιων από την ομάδα. Ένα αγρόκτημα σε απόσταση 30-100 χλμ. στοιχίζει πολύ φτηνά, λιγότερο πολλές φορές και από 20 €/στρέμμα ανά έτος.

    Για μία ομάδα 50 ατόμων δηλ. 25 νοικοκυριών, αντιστοιχούν περίπου 40 €/μήνα/άτομο στην αρχή, ενώ αργότερα τα έξοδα μπορούν να καλύπτονται από την "υπεραξία" των συνεργατικών επιχειρήσεων όπως π.χ. του καφενείου, της διάθεσης στην αγορά οργανικών γεωργικών προϊόντων, των εγκαταστάσεων ηλιακών και υδροπονικών συστημάτων σε σπίτια και ότι άλλη συνεργατικό σχήμα δημιουργηθεί, εκδηλώσεων, πωλήσεων καλλιτεχνικών έργων ή χρηστικών αντικειμένων κ.λ.π.
     
  6. Να δημιουργήσουμε το δικό μας συμπληρωματικό νόμισμα - κουπόνι, με το οποίο θα "πληρώνεται" η εργασία μας στο χώρο και θα γίνονται και συναλλαγές με τους εκτός του χώρου.
    Δηλαδή, ένας άνεργος ή ένας μαθητής ή μία γιαγιά της γειτονιάς που δε θέλει μόνιμη σχέση με την ομάδα αλλά έχει ανάγκη φαγητού, κοινωνικοποίησης κ.λ.π., θα μπορεί να απασχολείται στο υδροπονικό σύστημα ή στην κουζίνα κ.λ.π., να πληρώνεται με κουπόνια, με τα οποία μετά θα πληρώνει οτιδήποτε θέλει από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που θα προσφέρει η ομάδα.
     
  7. Να μάθουν όλοι/ες να παράγουν τροφή και ενέργεια και να εγκαταστήσουμε σε όλα τα σπίτια των μελών αντίστοιχα συστήματα.
     
  8. Να δημιουργήσουμε συνεργατικές επιχειρήσεις που θα ασχολούνται, άλλες με την παραγωγή τροφής και την εγκατάσταση συστημάτων υδροπονίας ή ακουαπονίας, άλλες με την παραγωγή και διάθεση και εγκατάσταση συστημάτων ηλιακής ενέργειας σε σπίτια, και, ανάλογα με τις δεξιότητες των μελών, άλλες υπηρεσίες/προϊόντα, π.χ. από δευτερογενή παραγωγή μέχρι λογισμικό ή υπηρεσίες Ίντερνετ.
     
  9. Να καλούμε τους ηλικιωμένους γονείς, φίλους, γείτονες, να μας δείχνουν την τέχνη τους, τις συνταγές τους, να μαγειρεύουν στην κοινή κουζίνα, να μας μαθαίνουν πράγματα που έχουμε ξεχάσει για τις καλλιέργειες, να ασχολούνται με τα παιδιά, να προσφέρουν ότι μπορούν, να είναι και να αισθάνονται χρήσιμοι.
    Οι ηλικιωμένοι είναι κεφάλαιο, δεν είναι βάρος και γι' αυτό δεν πρέπει η αίσθηση που θα έχουμε για αυτό να είναι "φιλανθρωπία". Ας μην ξεχνάμε ότι κάποτε θα είμαστε και εμείς "ηλικιωμένοι" και δυστυχώς φαίνεται ότι δε θα έχουμε αξιοπρεπείς συντάξεις, περίθαλψη κ.λ.π..
     
  10. Να φέρνουμε τα παιδιά μας στο χώρο, να έχουν τα δικά τους παρτέρια στον κήπο και στη γειτονιά, να υπάρχει συνεργατικός παιδικός σταθμός που θα φροντίζουν εναλλάξ οι γονείς που δε δουλεύουν, παίρνοντας και εκεί τα ανάλογα κουπόνια από το συμπληρωματικό νόμισμα.
     
  11. Ένας χαρούμενος και ασκούμενος σωματικά άνθρωπος, γεμάτος αγάπη και όχι θυμό, θλίψη ή μιζέρια, έχει ελάχιστες πιθανότητες να αρρωστήσει σοβαρά.
    Να πάρουμε την υγεία μας στα χέρια μας, δίνοντας αγάπη και γαλήνη καθένας στον εαυτό του και μετά ο ένας στον άλλο και χρησιμοποιώντας παραδοσιακή και εναλλακτική ιατρική.
    Να περπατάμε, να κάνουμε ποδήλατο και βόλτες στην πόλη και στη φύση.
    Να καλούμε ανθρώπους να μας εξασκούν σε Γυμναστική, Πιλάτες, Τάϊ Τσι, Τσι Κουνγκ, Γιόγκα και άλλα συστήματα ευζωίας, ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.
    Να καλέσουμε γιατρούς για τη δημιουργία κοινωνικού ιατρείου σε συνεργασία με άλλους κατοίκους της περιοχής, ή να συμμετέχουμε σε αντίστοιχες προσπάθειες.
    Να δημιουργήσουμε εσωτερικό "ασφαλιστικό ταμείο" για κάποια έκτακτη κατάσταση.
    Ο συνεταιρισμός φυσικά θα βάζει ένσημα σε όποιους/ες απασχολούνται στο χώρο, ώστε να έχουμε όλοι Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη.
     
  12. Να χρησιμοποιούμε και να προωθούμε τεχνολογίες έντασης αλλά όχι εντατικοποίησης εργασίας και όχι εισαγόμενη υπερ-υψηλή τεχνολογία, τεχνολογίες ανοικτές, χωρίς πατέντες (open source).
     
  13. Η εργασία μας να έχει σκοπό την Ευτυχία του Ανθρώπου και τη βιωσιμότητα της Γης και όλων των όντων που την κατοικούν, και όχι την κερδοσκοπική παραγωγή πολλών προϊόντων.
  14. Να συνεργαστούμε με θεωρητικούς και επαγγελματίες των χώρων που μας ενδιαφέρουν, να καλέσουμε γεωπόνους για να στήσουμε τις καλλιέργειες, φυσικούς και ηλεκτρολόγους για τη θεωρία και κατασκευή φωτοβολταϊκών και μηχανών Stirling κ.λ.π. και, μόλις αποκτήσουμε αρκετή εμπειρία, να κάνουμε εμείς σεμινάρια σε ενδιαφερόμενους, να στήνουμε συστήματα επίδειξης σε σχολεία, γειτονιές, φιλανθρωπικές οργανώσεις.
     
  15. Να είμαστε πρόθυμοι να προσφέρουμε δωρεάν την τεχνογνωσία μας σε ανάλογες ομάδες και στον κόσμο.
     
  16. Μόλις στηθεί το σύστημα, να το δημοσιοποιήσουμε. Να έχουμε δικτυακό περιοδικό, να κάνουμε βίντεο και φωτογραφίες με τα στάδια δημιουργίας και να τα ανεβάζουμε στο δίκτυο, να ντοκουμεντάρουμε τα πάντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου