Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

ΝΑΙ ΡΕ… ΧΟΥΝΤΑ ΕΧΟΥΜΕ!



…Ο υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης, περιέγραψε στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα για το θέμα των δανείων των νοικοκυριών, σημειώνοντας ότι η τρόικα είναι αρνητική ακόμα και στην παραμικρή ευνοϊκή αλλαγή και «μετά βίας θα γίνει αποδεκτό το πλαίσιο που ήδη έχει ανακοινωθεί από το υπουργείο. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο. Δεν αποφασίζουμε μόνοι μας. Ήδη και αυτά η τρόικα τα δέχεται με το ζόρι. Θα μιλήσω ανοιχτά. Στα ζητήματα αυτά δεν αποφασίζουμε μόνοι μας. Η τρόικα έχει λόγο εκ των πραγμάτων. Και εγώ θα ευχόμουν να μην έχει, αλλά έχει».
Μάλιστα! Ο Χατζηδάκης δε θα ήθελε να έχει λόγο η τρόικα στο θέμα των δανείων, όμως δυστυχώς – κατ’ εκείνον- έχει. Ας δούμε, λοιπόν, τη θέση του ΔΝΤ για τα δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, η οποία είναι καταγεγραμμένη σε έκθεσή του από το 2012.
«Αναδιάρθρωση των στεγαστικών δανείων των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο, υποστηρίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε έκθεσή του, που παρουσιάστηκε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου από τους αναλυτές Ντάνιελ Λίχ και Ρούπα Ντουγκαντούπτα. Η έκθεση, που προκάλεσε τεράστια εντύπωση, ουσιαστικά απαιτεί δραστικό “κούρεμα” των δανείων, διότι με τον τρόπο αυτό θα υποβοηθηθεί η κίνηση στην αγορά. Ο κ. Λιχ, που θεωρείται ο ειδικός του ΔΝΤ στον τομέα αυτό, ρωτήθηκε από το “Έθνος” εάν βλέπει την ανάγκη “κουρέματος” των στεγαστικών δανείων και στην Ελλάδα, όπου χιλιάδες άνθρωποι αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις τους. Ο αξιωματούχος του Ταμείου απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα, διότι η έκθεση αφορά όλο τον κόσμο και όχι ειδικά τη χώρα μας, αλλά πηγές εκτός του ΔΝΤ στις οποίες απευθύνθηκε το “Ε”, τόνισαν ότι το “κούρεμα” μπορεί να καταστεί αναγκαίο για να εξυπηρετηθεί η ανάπτυξη, χωρίς την οποία δεν θα είναι βιώσιμο το χρέος»…
Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον στην ίδια έκθεση. Όπως αναφέρεται: «Το ΔΝΤ θεωρεί ότι οι πολιτικές αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία για τις οικονομίες που σήμερα είναι περιορισμένες οι δυνατότητες για την επεκτατική μακροοικονομική πολιτική και στις οποίες ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει ήδη λάβει κρατική υποστήριξη».
«Και στις οποίες ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει ήδη λάβει κρατική υποστήριξη». Κι αν έχουν λάβει οι ελληνικές τράπεζες κρατική υποστήριξη. Τον μισό προϋπολογισμό έχουν λάβει και τα δάνεια γι’ αυτή την υποστήριξη, τα χρεωθήκαμε εμείς. Ορίστε, λοιπόν, ποιους μπορεί να πάρει μαζί του στις διαπραγματεύσεις ο Χατζηδάκης. Εκεί φτάσαμε! Να ελπίζουμε στο ΔΝΤ! Τόσο χειρότεροι είναι οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης. Ποιος να το πίστευε στην αρχή ότι θα χρησιμοποιούσαμε επιχειρήματα του ΔΝΤ για να απεγκλωβιστούμε από την κυβέρνηση.
Άραγε όμως είναι μόνο τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που ο Χατζηδάκης και η κυβέρνηση αφήνει να πνιγούν; Όχι, φυσικά. Είναι και οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις που ζητούν μια ανάσα πριν πεθάνουν από ασφυξία. Πόσο πίεσε η κυβέρνηση τις τράπεζες να προχωρήσουν στην περιβόητη ρευστότητα της αγοράς; Ποτέ και καθόλου. Ούτε καν ψέλλισε κάτι στους τραπεζίτες.
Θα μας πουν και σε αυτή την περίπτωση ότι η τρόικα δεν επιτρέπει στις τράπεζες να ρίξουν ρευστό στην αγορά. Τους πρόλαβε ο ίδιος ο Ράιχενμπαχ  όμως. Μόλις χτες δήλωσε ότι στις τράπεζες υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι, ύψους 2 δισ. ευρώ περίπου, που προέρχονται από το ΕΤΕΑΝ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, αλλά, μέχρι στιγμής έχουν διατεθεί στις επιχειρήσεις μόνο τα 150 εκατ. ευρώ.
Κι επειδή δεν έχει καμιά υποχρέωση στον Σάλα και στον Λάτση ο Ράιχενμπαχ, τόνισε ότι «Οι τράπεζες δεν πρέπει να περιμένουν. Πρέπει να τα διαθέσουν, ανεξάρτητα από την ανακεφαλαιοποίηση. Έπρεπε να το είχαν κάνει εδώ και κάποιο καιρό». Ποιος; Ο Ράιχενμπαχ! Θα φτάσουν οι μικρομεσαίοι να χρησιμοποιούν επιχειρήματα του Ράιχενμπαχ για να σωθούν από την πολιτική της κυβέρνησης.
Αν πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα «ανίκανοι και ψεύτες ή πληρωμένοι δολοφόνοι;», το ΔΝΤ, ο Ράιχενμπαχ και η πραγματικότητα δίνουν την απάντηση. Το μόνο που μένει είναι μάθουμε τον εντολέα. Μου φαίνεται σχεδόν αστείο να ζούμε όλο αυτό τον εφιάλτη μόνο και μόνο για να βγουν κερδισμένοι πέντε έλληνες τραπεζίτες και άλλοι τόσοι μεγαλοεργολάβοι. Στην περίπτωση που κάποτε αποδειχθεί κάτι τέτοιο, τότε στο ερώτημα «ανίκανοι και ψεύτες ή πληρωμένοι δολοφόνοι;» η απάντηση αυτόματα θα είναι: Και τα δύο.

....

Η χούντα ήταν οικονομική. Μετά την επέμβαση των χακί ΜΑΤ στο λιμάνι του Πειραιά έγινε επισήμως και στρατιωτική. Δεν έγινε επίταξη υπαλλήλων του Δημοσίου. Επιτάχθηκαν εργαζόμενοι που παράγουν πλούτο για εφοπλιστές. Επιτάχθηκαν εργαζόμενοι που απεργούσαν επειδή είναι απλήρωτοι, επειδή πετιούνται στο δρόμο, επειδή τους στερούν κάθε εργασιακό δικαίωμα.
Έχουμε Χούντα. Η ειρωνεία κατάμουτρα. Την ίδια μέρα που η χουντική κυβέρνηση  στέλνει τα χακί ΜΑΤ να επιβάλουν τον Νόμο και την Τάξη σπάζοντας την απεργία απλήρωτων εργαζόμενων, η  Αllied Shipbroking  ανακοινώνει ότι «Σημαντικά αύξησαν τις αγορές πλοίων οι Έλληνες εφοπλιστές τον πρώτο μήνα του 2013». Ανακοινώνει ότι «τον Ιανουάριο αγόρασαν 30 πλοία από 13 το αντίστοιχο διάστημα του 2012». Ανακοινώνει ότι το κόστος ήταν «357,110 εκατ. δολάρια».
Το κράτος δείχνει εδώ και δεκαετίες την αδιαφορία του για τα νησιά της άγονης γραμμής. Δεν έπιασε ο καημός το σημερινό καθεστώς για την «ταλαιπωρία των νησιωτών από την απεργία των ναυτεργατών».  Ακόμη και μετά τη βίαιη λύση της απεργίας, ασθενείς θα συνεχίσουν να πεθαίνουν στα  νησιά επειδή δεν υπάρχει πλοίο κι έγκυες θα γεννάνε μόνες τους επειδή κανείς εφοπλιστής δεν κάνει δρομολόγια εκεί που δε βγάζει υπερκέρδη.
Εντολές εφοπλιστών εκτέλεσε η Χούντα. Εφοπλιστών που δε φορολογούνται. Εφοπλιστών που έχουν κάνει τη σημαία μέθοδο εκβιασμού για να φοροδιαφεύγουν επισήμως. Αν αύριο γίνει απεργία σε κάποιο εργοστάσιο με απλήρωτους εργαζόμενους, η Χούντα θα τους επιτάξει υπέρ του βιομήχανου και των κερδών του, χρησιμοποιώντας πάλι κάποια βλακώδη επιχειρήματα περί ενδιαφέροντος για την κοινωνία που κινδυνεύει να ξεμείνει από σάλτσες, σαμπουάν, αφρόλουτρο ή ότι άλλο παράγει ο εντολέας βιομήχανος.
Το επιχείρημα περί ύπαρξης κοινοβουλίου, που χρησιμοποιούν όσοι υπερασπίζονται τη «δημοκρατικότητα της σημερινής κυβέρνησης», το έχει καταργήσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος αρνείται επίμονα να πατήσει το πόδι του στη Βουλή. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η μόνιμη απουσία ενός πρωθυπουργού από τη Βουλή, συμβολίζει ξεκάθαρα την απαξίωσή της.
Ναι ρε, Χούντα έχουμε. Επειδή το Σύνταγμα αντικαταστάθηκε από  πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Επειδή πάρθηκε η απόφαση από το τρικομματικό καθεστώς να μην περνάνε από τη Βουλή οι νόμοι για την επιβολή νέων μέτρων, αλλά τα μέτρα να επιβάλλονται αυτόματα με υπουργική απόφαση κατόπιν εντολής του Γερμανού επιτηρητή του.
Ναι ρε, Χούντα έχουμε. Επειδή οι αποφάσεις των δικαστών είναι πάντα οι αναμενόμενες, επειδή τα βασανιστήρια από την αστυνομία επιτρέπονται, επειδή οι επιθέσεις παρακρατικών έχουν γίνει καθημερινότητα με επίσημη κάλυψη, επειδή όποιος δημοσιογράφος προχωρήσει σε κάποια αντικαθεστωτική αποκάλυψη, θα δεχθεί αμέσως απειλές για τη ζωή του.
Ναι ρε, Χούντα έχουμε. Επειδή όλοι οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που συνεργάζονται με το καθεστώς έχουν δώσει εντολές στα ΜΜΕ που κατέχουν να χειραγωγούν τον κόσμο. Να τον τρομοκρατούν. Να του κρύβουν ειδήσεις. Να δημιουργούν αντιπερισπασμούς. Να εντείνουν το κλίμα εμφυλίου. Να θάβουν κάθε αντίθετη άποψη. Να κανιβαλίσουν επάνω σε όποιον τολμά να την εκφράσει.
Ναι ρε, Χούντα έχουμε. Επειδή αν πεις σε μπάτσο ότι πάρκαρε το μηχανάκι του στραβά πάνω στο πεζοδρόμιο, θα σε απειλήσει. Επειδή αν υπερασπιστείς κάποιον πεσμένο στο δρόμο που τον ρημάζουν στις κλωτσιές οι μπάτσοι, θα συλληφθείς. Επειδή αν κοιτάξεις στραβά έναν μπάτσο θα σε τραβολογάνε μέχρι να τους πείσεις ότι έχεις πρόβλημα και πάντα στραβά κοιτούσες.
Ναι ρε, Χούντα έχουμε. Επειδή όλοι οι φοροφυγάδες προστατεύονται. Επειδή κανείς από τις τόσες λίστες φοροφυγάδων δεν ενοχλήθηκε. Επειδή κανείς δεν τιμωρήθηκε γιατί έσβησε ονόματα φοροφυγάδων. Επειδή εξαθλιώνουν εργαζόμενους, κλέβουν  συνταξιούχους, διώχνουν κόσμο από την Ελλάδα για να ξενιτευτεί μήπως και βρει ένα κομμάτι ψωμί.
Ναι ρε, Χούντα έχουμε. Και μην πεις ότι είναι βαριά η λέξη «Χούντα». Να δεις πόσο βαριά κάθεται στο σβέρκο μου η μαλακία σου να υποστηρίζεις ότι έχουμε Δημοκρατία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου