Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

«Βιώσιμες πόλεις του αύριο: Αστική γεωργία(Farm & the City)»

Είναι ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Πρόταση συμμετοχής σε αυτό υπέβαλε η Αναπτυξιακή Εταιρεία του Δήμου Βόλου (ΑΝΕΒΟ).Βασικός στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη εργαλείων και πολιτικών για την υποστήριξη της Αστικής Γεωργίας σε πόλεις και οικισμούς της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, καθώς επίσης η αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων και υποβαθμισμένων περιοχών των πόλεων με τη δημιουργία αστικών πάρκων γεωργίας, όπου οι πολίτες θα μπορούν να μάθουν πώς να καλλιεργούν τα δικά τους προϊόντα και να παράγουν το δικό τους φαγητό.
Όπως επισημαίνει η ΑΝ.Ε.ΒΟ.: "πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα, καθώς το τελευταίο διάστημα αναπτύσσονται και πάλι, αρκετές πρωτοβουλίες για την γεωργική αξιοποίηση του αστικού χώρου, έτσι ώστε οι κάτοικοι να προμηθεύονται φρέσκα προϊόντα άμεσα και με χαμηλό κόστος, ενώ δημιουργούνται θέσεις εργασίας και πρασινίζουν οι μεγαλουπόλεις. Αυτή η γεωργία διακρίνεται από την αγροτική, καθώς είναι πλήρως ενσωματωμένη στο αστικό, οικονομικό και οικολογικό σύστημα των πόλεων».
Αναλυτικότερα, στους στόχους του έργου περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
- Η ενθάρρυνση ενσωμάτωσης ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων (μετανάστες, άνεργοι, κλπ) στην κοινωνία, προσφέροντας τους την ευκαιρία να συμμετάσχουν στη γεωργική παραγωγή που θα λάβει χώρα μέσα και γύρω από την πόλη.
- Η δημιουργία δεσμών και συνεργασιών μεταξύ μητροπολιτικών περιοχών και περιφερειακών οικισμών, δημιουργώντας ένα δίκτυο προσφοράς τροφίμων για τοπικά προϊόντα.
- Η μείωση των αρνητικών επιπτώσεων από την κλιματική αλλαγή στις ευρωπαϊκές πόλεις με τη δημιουργία ανοιχτών χώρων που θα χρησιμοποιούνται ως γεωργικές εκτάσεις, χρησιμοποιώντας μόνο οικολογικές μεθόδους καλλιέργειας, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βιολογικά προϊόντα.
- Η ευαισθητοποίηση των αρχών της πόλης, και των πολιτών για τα οφέλη που έχει η αστική γεωργία στο περιβάλλον, στην κοινωνική και εδαφική συνοχή, την οικονομική ανάπτυξη, την ασφάλεια των τροφίμων, την απασχόληση και την αστική ανάπλαση.
- Η αναζωογόνηση των αστικών χώρων που δεν χρησιμοποιούνται ή η χρήση τους επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον της πόλης.
- Η ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων μεταξύ των εταίρων του έργου, για θέματα Αστικής Γεωργίας.
- Η ενσωμάτωση της αστικής καλλιέργειας στις περιφερειακές και τοπικές πολιτικές.
- Η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών ανάπτυξης όσο αναφορά την αστική χρήση γης.

Σχόλιο: ενδιαφέρον πράγματι το πρόγραμμα, αρκεί να μη γίνει πάλι ευκαιρία να τα "αρπάξουν" κάποιοι "ημέτεροι"-όπως γινόταν μέχρι τώρα με τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Για αυτό θα πρέπει να υπάρξει κινητοποίηση από τους ενδιαφερόμενους άνεργους πολίτες-δημότες, ώστε να απαιτήσουν από τον ίδιο τον δήμο να διαθέσει δημοτικές αστικές και περιαστικές εκτάσεις για να παράξουν οι ίδιοι συλλογικά και με ποιοτικό-βιολογικό τρόπο μέρος τουλάχιστον της τροφής τους στους δύσκολους καιρούς που έρχονται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου