Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Σύμφωνο αυξημένης επιτήρησης και πειθαρχίας !

Σε συμφωνία για νέο δημοσιονομικό σύμφωνο στην ΕΕ κατέληξαν οι 17 χώρες της Ευρωζώνης. Το γαλλο-γερμανικό σχέδιο που προβλέπει δημοσιονομική πειθαρχία και επιτήρηση, ακόμη και κυρώσεις, για τις χώρες που δεν "συμμαζεύουν" τα ελλείμματα τους εγκρίθηκε στις Βρυξέλλες από το σύνολο των χωρών της ΕΕ, με εξαίρεση την Βρετανία.
Η απόφαση ορίζει ότι οι εθνικοί προϋπολογισμοί θα πρέπει να είναι ισοσκελισμένοι ή πλεονασματικοί, κανόνας που δεν θα παραβιάζεται όσο το ετήσιο διαρθρωτικό έλλειμμα (το έλλειμμα χωρίς τις θετικές ή αρνητικές κυκλικές επιπτωσεις της οικονομίας) δεν ξεπερνά το 0,5% του ΑΕΠ.
Αυτός ο κανόνας θα ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία σε συνταγματικό ή ισοδύναμο νομικά επίπεδο. Ο κανόνας θα εμπεριέχει ένα αυτόματο διορθωτικό μηχανισμό, ο οποίος θα ορίζεται από κάθε κράτος-μέλος στη βάση των προτάσεων της Κομισιόν. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα επαληθεύει τη μεταφορά αυτού του κανόνα στο εθνικό δίκαιο.
Τα κράτη-μέλη που είναι σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να υποβάλλουν στην Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προς έγκριση, ένα οικονομικό πρόγραμμα που θα περιέχει λεπτομερώς τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα οδηγούν στη μείωση του υπερβολικού ελλείμματος. Η εφαρμογή του προγράμματος και τα ετήσια σχέδια προϋπολογισμού που θα στοχεύουν σε αυτό θα επιτηρείται από την Κομισιόν και το Συμβούλιο. Θα συσταθεί επιπλέον ένας μηχανισμός, όπου τα κράτη-μέλη θα αναφέρουν εκ των προτέρων τα σχέδια τους για την έκδοση ομολόγων.
Σε όποιο κράτος το δημοσιονομικό έλλειμμα ξεπερνά το 3% του ΑΕΠ, θα επιβάλλονται αυτόματες κυρώσεις, εκτός και αν αυτές μπλοκαριστούν από την πλειοψηφία. Η Κομισιόν θα εξετάζει τις βασικές παραμέτρους σε κάθε σχέδιο προϋπολογισμού και αν χρειασθεί θα εκφράζει γνώμη. Εάν διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει συμμόρφωση με το Σύμφωνο Σταθερότητας, τότε θα απαιτεί ένα αναθεωρημένο σχέδιο προϋπολογισμού.
Στο κομμάτι της δημοσιονομικής σταθερότητας, αποφασίστηκε καταρχήν να ενισχυθεί το ΔΝΤ με 200 δισ. ευρώ. Επίσης, αποφασίστηκε ότι «κατά περίπτωση», σύμφωνα με δηλαδή με τους κανόνες του ΔΝΤ, θα συμμετέχει ο ιδιωτικός τομέας σε μελλοντικές αναδιαρθρώσεις χρεών, ενώ επιβεβαιώθηκε για μία ακόμα φορά η ασυμφωνία για την έκδοση κοινών ευρωομολόγων.
Επιπλέον σύμφωνα με το προσχέδιο, στόχος είναι ο ΕSM να τεθεί σε λειτουργία από τον Ιούλιο του 2012, δηλαδή ένα χρόνο νωρίτερα, από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί. Το ανώτερο «ταβάνι» για τον ESM ορίσθηκε στα 500 δισ. ευρώ. Για «έκτακτες διαδικασίες», στις οποίες εμπλέκεται ο ESM θα ισχύει επίσης η αρχή της ειδικής πλειοψηφίας. Επισημαίνεται ότι το Βερολίνο αρνήθηκε τη μετατροπή του Μόνιμου Μηχανισμού Σταθερότητας (ESF) σε τράπεζα.

Και όλοι οι ιθύνοντες, από τη Μέρκελ μέχρι τον Σαρκοζί και τους άλλους "ηγέτες" της Ε.Ε. δήλωσαν ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα: αυτή είναι η απάντηση του πολιτικού προσωπικού της στην κρίση των χρεών. Μένει να το αποδεχθούν και οι "αγορές", οι οποίες περίμεναν τη "δόση" τους από νέο χρήμα από την ΕΚΤ και προς το παρόν δεν την πήραν. Πόσο θα αντέξουν να περιμένουν αυτή τη "δόση", πριν επιτεθούν και στον πυρήνα της ευρωζώνης, θα φανεί στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Πηγή: tvxsteam tvxs.gr/node/78480

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου