Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Εκβιαστική συμφωνία αγοράς όπλων για την εκταμίευση της 6ης δόσης;

Σύμφωνα με την έγκυρη εφημερίδα «New Europe», που εκδίδεται στις Βρυξέλλες και επικαλείται πηγές της Νέας Δημοκρατίας, η μυστική συμφωνία περιλαμβάνει την πώληση στην Ελλάδα φρεγατών, αρμάτων μάχης Leopard από τη Γερμανία και μαχητικών αεροσκαφών Rafale από τη Γαλλία. Η εμμονή Βερολίνου και Παρισιού να λάβουν έγγραφες δεσμεύσεις από τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας για την καταβολή της έκτης δόσης, σχετίζεται άμεσα με τη μυστική συμφωνία ενώ οι έγγραφες εγγυήσεις Σαμαρά εξασφαλίζουν σε Μέρκελ-Σαρκοζί ότι ο επόμενος πρωθυπουργός θα εκπληρώσει τις δεσμεύσεις Παπανδρέου και στο θέμα των εξοπλισμών, σημειώνει το άρθρο. Αυτές οι δεσμεύσεις ενδεχομένως να τέθηκαν εν αμφιβόλω και με την αιφνιδιαστική αλλαγή της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας από τον Π. Μπεγλίτη λίγο πριν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος από τον τότε πρωθυπουργό.

Στον αντίποδα των αντικοινωνικών περικοπών των πρωτογενών δαπανών για μισθούς (-9,3%), Ασφάλιση, Περίθαλψη και Κοινωνική Προστασία (-9%), που προτείνει το σχέδιο κρατικού προϋπολογισμού για το 2012, οι δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα παρουσιάζουν προκλητική αύξηση 18,2%, ενώ οι δαπάνες υπέρ ΝΑΤΟ αύξηση 50%. Επιπλέον, σύμφωνα με το Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Προμηθειών Αμυντικού Υλικού διάρκειας 15 ετών, μεταξύ 2011 και 2025, του Υπουργείου Άμυνας, θα δαπανηθούν 14,55 δισ. ευρώ, επιπλέον της εξυπηρέτησης ανειλημμένων υποχρεώσεων ύψους 3,4 δισ. ευρώ.

Σχετικά με το σκάνδαλο της «μυστικής συμφωνίας» Παπανδρέου-Μέρκελ-Σαρκοζί για την αγορά γερμανικών και γαλλικών όπλων αξίας 10 δις ως όρο για τη χορήγηση του νέου πακέτου βοηθείας, ρωτά την Κομισιόν ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος, ο οποίος δήλωσε:
«Αν ισχύει το δημοσίευμα, πρόκειται για νέο έγκλημα κατά της χώρας, αλλά και για ευρωπαϊκό σκάνδαλο πρώτου μεγέθους. Ήταν τελικά η περίφημη διαπραγμάτευση για την υπογραφή του κ. Σαμαρά απλό παζάρι για να χρεωθεί κι άλλο η χώρα μας; Οι κατακόρυφα αυξημένες δαπάνες του προϋπολογισμού για νέα οπλικά συστήματα, αλλά και η συνύπαρξη και των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης ειδικά στο υπουργείο Άμυνας, κάθε άλλο παρά καθησυχάζουν τις υποψίες. Μυστικές συμφωνίες για αχρείαστα όπλα είχαν άλλωστε γίνει και πέρσι από την κυβέρνηση Παπανδρέου, με πλήρη μάλιστα κάλυψη και από την Κομισιόν. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που επί χρόνια εισέπραττε μίζες από γερμανικές και άλλες εταιρείες, τώρα έφτασε να προσφέρει το ίδιο μίζες σε Γάλλους και Γερμανούς, με λεφτά φυσικά από νέα, επιπλέον μέτρα. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη θα πρέπει να μάθει ότι οι κυβερνήσεις της, που κατά τα άλλα εγκαλούν την Ελλάδα για τα ελλείμματά της, απαιτούν να αυξήσει κατά δισεκατομμύρια ευρώ τις μόνες δημόσιες δαπάνες που δεν αποφέρουν παρά μόνο διαφθορά και υπερχρέωση. Οι εκβιαστικές εξοπλιστικές δαπάνες αποτελούν τον ορισμό του «απεχθούς χρέους» που δεν πρέπει να πληρωθεί. Κάνουμε έκκληση σε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αναδείξουν το θέμα κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού στη Βουλή και να δεσμευθούν ότι μετεκλογικά θα αρνηθούν να εξοφλήσουν τέτοιες παραγγελίες. Δεν είναι δυνατόν να απαιτούνται από τους ΜΕΡΚΟΖΥ ενυπόγραφες δεσμεύσεις δεκαετιών από την Ελλάδα και από την πίσω πόρτα να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των βιομηχανιών όπλων».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου