Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Επιδείνωση της επισιτιστικής κρίσης λόγω κλιματικής αλλαγής

Οι πρόσφατες καταιγίδες και ξηρασίες που προκάλεσαν την κατακόρυφη αύξηση στις τιμές των ειδών διατροφής είναι μια πρόγευση των δεινών που θα έρθουν όταν η κλιματική αλλαγή θα γίνει πιο έντονα αισθητή, ανακοίνωσε σήμερα η Oxfam.
Τη στιγμή που ξεκινά η διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής, η έκθεση της βρετανικής ΜΚΟ υπογραμμίζει ότι η "απογείωση" των τιμών στο σιτάρι, το καλαμπόκι και το σόργο εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων έριξε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια τους τελευταίους 18 μήνες.
"Αυτό θα επιδεινώνεται όσο οι κλιματικές αλλαγές θα επιταχύνονται και η γεωργία νιώσει τις συνέπειές τους", δηλώνει η Κέλι Ντεντ της Oxfam.
"Όταν ένα καιρικό φαινόμενο οδηγεί σε πολύ μεγάλη αύξηση των τιμών, αυτό προκαλεί ένα διπλό σοκ στις πιο ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες. Πρέπει να αντιμετωπίσουν πιο υψηλές τιμές των διατροφικών προϊόντων, ενώ οι φυσικές καταστροφές έχουν επίσης αποδεκατίσει τα ζώα τους και έχουν καταστρέψει τα σπίτια και τα αγροκτήματά τους", προσθέτει.
Το 2010 κύμα καύσωνα στη Ρωσία και την Ουκρανία προκάλεσε αύξηση 60-80% των τιμών παγκοσμίως του σιταριού σε μια περίοδο τριών μηνών. Τον Απρίλιο του 2011 οι τιμές είχαν ήδη αυξηθεί στο 85% του επιπέδου τους του Ιουνίου 2010, τονίζει.
Στη Σομαλία τον περασμένο Ιούλιο η τιμή του σόργου ήταν 393% πάνω από τη μέση τιμή του των τελευταίων πέντε χρόνων, ενώ οι τιμές του καλαμποκιού στην Αιθιοπία και την Κένυα αυξήθηκαν κατά 191% και 161% αντίστοιχα, αντανακλώντας τις συνέπειες της ξηρασίας στο Κέρας της Αφρικής.
Την ίδια περίοδο, καταιγίδες και τυφώνες στη νοτιοανατολική Ασία προκάλεσαν την άνοδο της τιμής του ρυζιού στην Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο οι τιμές αυξήθηκαν 25 με 30% σε σχέση με εκείνες πριν από ένα χρόνο.
Στην έκδοση του Νοεμβρίου της έκθεσης εποπτείας της, η Παγκόσμια Τράπεζα υπογραμμίζει ότι ο παγκόσμιος δείκτης τιμών των διατροφικών προϊόντων παρέμεινε κατά 19%πάνω από το επίπεδο του Σεπτεμβρίου 2010, με μια σημαντική απόκλιση ανάλογα με τη χώρα και το προϊόν.
Η ΜΚΟ υπενθυμίζει ότι η Ομάδα των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για το Κλίμα, η GIEC, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη επισπεύδει στο εξής τα κύματα καύσωνα και ραγδαίων βροχοπτώσεων τις οποίες διαδέχονται πλημμύρες ενώ τα φαινόμενα αυτά θα ενταθούν.
Η ΜΚΟ απευθύνει εκ νέου έκκληση στις χώρες που συνεδριάζουν από σήμερα, να δεσμευτούν σε μια δραστική μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και στην εφαρμογή του Ταμείου αρωγής προς τις φτωχές χώρες. Αυτό το "πράσινο Ταμείο" που θα επέτρεπε τη χορήγηση 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως στις πιο ευάλωτες χώρες από το 2020, είναι ένα από τα θέματα που θα συζητηθούν στο Ντέρμπαν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου